Harmonie door de hitte van het conflict

Beste medewerker,

De Leringen van de Tijdloze Wijsheid is gebaseerd op de transmuterende eigenschappen van Vuur. Zij verkondigen dat: Vuur de meest perfecte en onvervalste reflectie, zowel in de Hemel als op aarde, van de Ene Vlam is. Het is leven en dood, de oorsprong en het einde van elk stoffelijk voorwerp. Het is goddelijke Substantie¹. Vuur genereert natuurlijk warmte, zonder welke niets kan bewegen. Warmte bepaalt dan ook de geschiedenis van alles – de drijvende kracht achter de evolutie.

Van alle natuurlijke verschijnselen die onze zintuigen ervaren, is het gevoel van zachte hitte, of warmte, misschien wel de meest eenvoudige, want het brengt een gevoel van comfort en veiligheid. Maar buiten het kleine temperatuurbereik dat we definiëren als 'warmte', ligt de ervaring van pijn – door te veel of te weinig warmte. Psychologisch is dit evenzeer waar zoals blijkt uit woorden zoals temperament, dat direct gerelateerd is aan temperatuur. We gebruiken het woord 'temperament' om iemands gezindheid te beschrijven, vaak in de zin van oververhitte emoties; maar evenzeer, een 'even temper’ (gelijkmoedigheid) beschrijft een staat van kalmte. Terwijl wij de eerste omschrijving met een staat van binnenconflict zouden associëren, wijst de tweede op een staat van innerlijke harmonie.

Sinds de prehistorie heeft de mens voortdurend moeite om dingen te temperen, in te tomen, om harmonie uit conflicten te smeden en een staat van psychologische warmte te bestendigen. Inderdaad, om iets te temperen betekent "om in een goede staat te brengen door middel van een evenredige mix van elementen." Dit streven is gemeenschappelijk voor alle levende organismen, zoals de onderwijshervormer, John Dewey, opmerkt:

"Elke behoefte, zoals nood aan frisse lucht of voedsel, is een tekort dat op zijn minst een tijdelijke afwezigheid van een adequate aanpassing met de omgeving aangeeft. Maar het is ook een eis, een uitreiken naar de omgeving om het gebrek op te heffen en de regeling te herstellen door het bouwen van ten minste een tijdelijk evenwicht. Het leven zelf bestaat uit fasen waarin het organisme uit het ritme van de gang van de omringende dingen valt om er vervolgens mee in harmonie te komen – hetzij met enige moeite of door een gelukkig toeval. En in een evoluerend leven keert het herstel nooit louter terug naar een voorafgaande toestand, want het wordt verrijkt door de toestand van ongelijkheid en weerstand waar het met succes is doorgekomen ... Het leven neemt toe wanneer een tijdelijk dieptepunt een overgang is naar een uitgebreider evenwicht tussen de energieën van het organisme met die van de omstandigheden waaronder het leeft."²

Deze woorden beschrijven welsprekend hoe de eeuwige strijd, om harmonie door conflict te verkrijgen, bewustzijn transformeert, en dit gedurende lange tijd, naar steeds toenemende niveaus van verfijning, en uiteindelijk, in een esthetisch vorm van creatief leven. Want zoals Dewey vermoedt: "Kunst wordt ... in de processen van het leven gevormd. Een vogel bouwt zijn nest en een bever zijn dam wanneer de innerlijke biologische spanning met uiterlijke materie werkt zodat het eerste wordt vervuld en het laatste in een bevredigend hoogtepunt wordt omgezet."³

Volgens de Tijdloze Wijsheid wordt dit vermogen tot creatief leven in het mensenrijk geïntensiveerd onder invloed van een Goddelijke Levenskracht die de kwaliteiten van Harmonie, Schoonheid en Kunst belichaamt. Paradoxaal genoeg is het oorspronkelijke gevolg van deze levenskracht om het evenwicht van bewustzijn te verstoren, datgene wat de innerlijke conflicten veroorzaakt. Maar dit dient om de mens door cycli van ervaring en groei voort te drijven, naar een meer uitgebreid evenwicht tussen bewustzijn en de omgeving, zoals beschreven door John Dewey. Vanuit het esoterische standpunt gezien leidt elke cyclus van conflict tot het bereiken van een meer dynamische staat van evenwicht tussen Geest en Materie. Door het kundig evenwicht tussen deze twee polen van het bestaan, komt de harmonie van geestelijke warmte voort en de bloei van de kunst en de schoonheid.

Terwijl "De Heer van Harmonie, Schoonheid en Kunst" het bewustzijn van de mensheid blijft verwarmen, voorspellen de geschriften van Alice Bailey de geleidelijke ontdekking van de wetten van het vuur: "Daarin worden de grondwetten van kleur en van muziek en ritme opgesomd. Wanneer muziek warmte of stimulans voortbrengt, en wanneer afbeeldingen, … dan zal deze vierde Straal van Harmonie tot verwezenlijking komen.”⁴ Bovendien zal het grote aantal mensen die gevoelig zullen reageren op deze stimulatie "schoonheid en harmonie in het uiterlijke leven produceren, zodat anderen het bereikte kunnen zien," en dit zal nog veel meer inspireren om hun voorbeeld te volgen.

Zoals de hoog oplaaiende staat van de wereld duidelijk laat zien, wordt het menselijk bewustzijn nog steeds in de hitte van het conflict verteert. Dit hoeft nochtans geen reden voor wanhoop te zijn. Hoewel het een ondraaglijk proces is, dient het conflict om de banden van verkeerde gehechtheid aan het gebied van de materie te verbreken. De kracht om te veranderen komt voort uit de toepassing van warmte – en hierin ligt het geheim van transmutatie. Of het nu gaat om een chemisch proces of een psychologisch proces, de cyclus van warmte volgt drie fasen: Een periode van conflict, gevolgd door afwijzing of afstand doen van de heersende omstandigheden, en vervolgens bevrijding. Wanneer de transmutatie bereikt is, gaat het bewustzijn verder om zijn vrijheid te uiten door middel van grotere daden van creatieve schoonheid.

Alle aardse crisessen, individueel of die gerelateerd aan de mensheid als geheel, worden voortgebracht door het Beginsel van Conflict ingebed in het menselijk bewustzijn, waardoor het doorheen dit proces wordt gedreven. De crisispunten die momenteel wereldwijd aan het ontstaan zijn, hebben dus het potentieel voor versnelde menselijke vooruitgang, ondanks hun uiterlijke verschijningen. Crises houden de belofte in van een immanente transmutatie en de verwerving van een harmoniserende kracht waarmee een nieuwe wereld van licht en schoonheid kan worden gecreërd. Maar dit kan alleen gebeuren als de juiste keuzes worden gemaakt in het aansturen van de heersende energieën. Dit is een onderwerp dat verder zal worden onderzocht op het online seminar van Wereld Goede Wil van dit jaar: De geestelijke dynamiek van crisissen op het pad naar wereldwijde samenwerking. 

Terugkerend naar de waarnemingen van John Dewey's: stel je het verzamelen van alle huidige wereldwijde crises tot een centraal punt voor – het is mogelijk om een algemene, onder-liggende oorzaak op te sporen die vergelijkbaar is met de drang die de vogel drijft om zijn nest te bouwen, en de bever zijn dam. Diep van binnen voelt de mensheid zich ontheemd en snakt naar de warmte van veiligheid en de gemeenschap. Het gevoel dat je nergens bij hoort is een fundamentele menselijke angst. Door verkeerde identificatie en gehechtheid, is deze zoektocht om erbij te horen uitgedraaid op een zoektocht naar eigendom en bezittingen om een kunstmatig gevoel van identiteit en verbondenheid te scheppen. Maar dit drijft het bewustzijn alleen maar verder in de kou van de afzondering. De ontdekking van psychologische warmte en veiligheid ligt in het zich realiseren van onze aangeboren verbondenheid met elkaar en de omgeving, en het bouwen van een verlicht huis voor iedereen. 

Met dit doel bloeit de kunst van het creatieve leven op. Maar dat vereist niet minder dan "een nieuwe opvatting van de menselijke ecologie" ... waarin creativiteit wordt beschouwd als even belangrijk als geletterdheid en gevierd als "het proces van het hebben van originele ideeën die waarde hebben." Dit zijn de woorden van Sir Ken Robinson, die een internationale adviseur was op het gebied van het kunstonderwijs. Hij ging in op het thema "versmachten de scholen de creativiteit?" op TED – een platform gewijd aan het verspreiden van ideeën in de vorm van korte, krachtige lezingen over allerlei onderwerpen in meer dan honderd talen. Het is de meest bekeken voordracht ooit gegeven op TED en laat zien hoe ideeën in de publieke verbeelding kunnen ontvlammen wanneer ze worden uitgedrukt met de harmonie van warmte en met humor. 

Terwijl we door deze  beproefde wereldperiode gaan, heeft de mensheid inspiratie nodig van degenen die uit de hitte van het psychologisch conflict komen om het licht en de warmte van creatief leven uit te drukken. Warmte en licht, de bekende gevolgen van vuur, bepalen ons dagelijks leven – want de hele manifestatie is een langzaam bewegende wrijvingsvuur en gewoon door in de wereld te zijn nemen we deel aan deze geleidelijke verbranding. Dit is de manier van evolueren. De sleutel tot harmonie ligt in meer vuur en niet minder – de aanmoediging van de innerlijke vlam van de geest. Daardoor sluiten we ons aan bij het overal groeiende aantal creatieve denkers om de wereld te doen ontvlammen met de geest van de verhoudingen.

In het licht van de groepscreativiteit,

Lucis Trust

1. H.P. Blavatsky, Secret Doctrine I, p.121 (Facsimile edition)
2. John Dewey, Art as Experience, p.12 (Kindle edition)
3. Ibid, p.24
4. Alice Bailey, A Treatise on Cosmic Fire, p.427

Bekijk de PDF versie