Het Niewe Sacrament

Beste medewerk(st)er,

'Sacramenten' worden gewoonlijk geassocieerd met de ceremoniën van de christelijke Kerk, zoals de doop, de communie en het huwelijk; en tijdens deze heilige rituelen gelooft men dat Gods zegen of Goddelijke genade over de deelnemers wordt uitgestort. Sacramenten zijn echter niet beperkt tot religieuze gemeenschappen – een sacramentele benadering van het leven kan door iedereen worden beoefend – binnen of buiten een specifieke religie of geloof. Sacramenten worden door de katholieke kerk omschreven als “zichtbare riten die worden gezien als tekenen en effectieve kanalen van de genade van God voor allen die ze met de juiste gezindheid ontvangen.”¹ In de geest van deze definitie is sacramenteel leven een benadering van het leven waarin alle vormen worden beschouwd als symbolen van een innerlijke werkelijkheid; en onder de juiste omstandigheden, wanneer bepaalde eenlijnigheden in het spel komen, kan de energie van dit rijk de alledaagse wereld binnenstromen en alle dingen, alle activiteiten, met nieuw leven in vuur en vlam zetten. De schrijfster, Marilynne Robinson, beschrijft de ervaring hiervan in haar roman Gilead:

“Het heeft me soms geleken alsof de Heer ademt op deze arme grijze uithoek van de schepping en het verandert in uitstraling – voor een moment of een jaar of de duur van een leven. En dan zakt het weer in zichzelf weg, en ernaar kijkend zou niemand weten dat het iets te maken had met vuur, of licht. … Waar je je ogen ook richt, de wereld kan stralen als de verheerlijking. Je hoeft er niets aan te doen, behalve een beetje bereidheid om te zien.”²

De term ‘sacrament’ heeft zijn wortels in de Latijnse woorden voor ‘gewijd’ en ‘heilig’, die op hun beurt zijn afgeleid van het woord ‘mysterion’, dat in het Griekse Oude Testament wordt gebruikt voor de geheime raad van God. En wanneer het leven in deze geest wordt geleefd met een “bereidheid om te zien”, heeft de dagelijkse routine van activiteiten, samen met alle vormen die deel uitmaken van de omgeving, sacramentele waarde. Deze echt religieuze benadering van het leven is de eerste stap op weg om een bemiddelaar van heilige transmutatie te worden – zowel in de lokale als in de wereldwijde omgeving; kortom, het is om in de voetsporen van de Christus te treden, zoals patriarch Bartholomeus van Constantinopel, de spirituele leider van de orthodoxe christenen wereldwijd, uitlegt:

"Het feest van de transfiguratie van Christus ... benadrukt de integrale verbinding tussen de metamorfose en de theofanie [de verschijning van de Godheid in de vorm], die het goddelijke licht en de transformerende kracht uitbreidt naar de hele schepping. ... De breedte en diepte van de orthodoxe kosmische visie impliceert dat de mensheid deel uitmaakt van een theofanie. ... Zo dringt Dostojevski in De gebroeders Karamazov aan: Heb heel Gods schepping lief, het geheel en elke zandkorrel. Heb elk blad lief, elke straal van Gods licht. Hou van de dieren, hou van de planten, hou van alles. Als je van alles houdt, zul je het goddelijke mysterie in de dingen waarnemen. ...

... Om deze sacramentele visie op de schepping te bereiken, zijn er mensen opgeroepen om een spiritualiteit van dankzegging en zelfdiscipline te beoefenen ... we zijn ook geroepen om een ‘ascetisch ethos’ te beoefenen, namelijk ingetogenheid en zelfbeheersing, zodat we niet langer moedwillig elke vrucht consumeren, maar in plaats daarvan een gevoel van zuinigheid van sommige dingen manifesteren omwille van het waarderen van alle dingen. Dan zullen we leren zorgen voor de planten en de dieren, voor de bomen en de rivieren, voor de bergen en de zeeën, voor alle mensen en de wereld. Dan zullen we instrumenten van vrede en leven zijn, geen instrumenten van geweld en dood. Dan zal alles het goddelijke doel op zich nemen, zoals God oorspronkelijk de wereld bedoeld heeft.”³

Het is niet moeilijk te begrijpen waarom een ‘ascetische houding’ nodig is om “het goddelijke licht en de transformerende kracht uit te breiden naar de hele schepping”, zoals patriarch Bartholomeus het zo welsprekend beschrijft. Deze sacramentele benadering van het leven is van de hoogste soort van creativiteit en een waarin alle gedachten, emoties en daden besteed worden aan de toewijding van elk moment in tijd en ruimte dat het gevuld moge worden met de energie van de Christuskracht. Op deze manier wordt de hele levenservaring er een van ceremonieel ritme en ritueel, want het sacrament heeft te maken met beweging, overgang, doorgang – een soort spirituele beweging die goddelijke genade in staat stelt om in de wereld te stromen – eraan denkend dat genade ook “schoonheid en soepelheid van beweging” betekent. We kunnen ons allemaal gracieus door deze drukke wereld bewegen, onze tijd en energie geleiden vanuit het oog van de storm en het licht, de liefde en de kracht waar we binnen in ons  contact mee hebben uitbreiden naar alles waar we uiterlijk contact mee maken.

Zo'n benadering van het leven kan worden gezien als een nieuw sacrament – een leven geleefd in de geest van ceremonie en ritueel – een leven dat beweegt in harmonie met het magische licht en geluid van het Koninkrijk van de Ziel binnenin; en het is een manier van leven die kan worden beoefend door allen die ernaar streven in het licht te leven, in het licht te denken en in het licht te transformeren. En in de geschriften van Alice Bailey krijgen we een “zonne-instrument” om ons te helpen bij deze zoektocht – De Grote Aanroep – waarvan het uitbrengen ervan de eerste stap was in de geplande instroming van het Opperste Licht tot op het fysieke gebied; de tweede stap, zo wordt ons verteld, zal “de wederkomst van de Grote Heer zijn, Die zal dienen als de lens waardoor het licht kan worden gericht en aangepast aan de menselijke behoeften.”⁴

Het is de bestemming van alle mensen om agenten van transformatie te worden in overeenstemming met het goddelijke doel; en degenen die dat worden, worden in de geschriften van Alice Bailey collectief de Nieuwe Groep van Werelddienaren genoemd. Elk van deze scheppende individuen is te vinden in een van de drie grote gebieden van het menselijk streven dat onder de invloed staat van een grote stroom van goddelijke energie: de overheid (die de goddelijke energie van Wil en Doel weerspiegelt), de Religie (die de Goddelijke energie van Liefde en Wijsheid weerspiegelt), de Opvoeding (die de Goddelijke energie van Actieve Intelligentie weerspiegelt). In overeenstemming met de Godheid zelf, zoeken de energieën van deze drie grote afdelingen van het Goddelijke Plan uitdrukking in de menselijke aangelegenheden als een “drie-eenheid in eenheid”.

Dienovereenkomstig heeft de religieuze geest een belangrijke rol te spelen in de overgang naar een nieuwe wereldbeschaving. De ceremonies en rituelen van de grote wereldreligies hebben de mensheid goed gediend in hun tijd en plaats, maar de nieuwe energieën die nu in het menselijk bewustzijn stromen, vereisen dienovereenkomstig nieuwe vormen om zich te manifesteren om zich aan te passen aan het moderne, wetenschappelijke tijdperk. Het concept van “energie als de basis van alle leven, alle vormen en alle handelingen en als het middel van alle verhoudingen” kan de springplank zijn voor die nieuwe en levende ceremoniëlen en rituelen waarvan de genade en kracht nodig zijn om de mensheid naar het licht te verheffen. Hoewel de kernwaarden van alle grote religies als een stevig fundament hebben gediend, vereisen de geestelijke beginselen die momenteel uitdrukking zoeken – bijvoorbeeld groepsbewustzijn en de eenheid van alle leven – een nieuwe vormgevende klemtoon die meer geschikt is voor onze hedendaagse wereldmaatschappij. De volgende stap, in de woorden van Alice Bailey, is voor alle mensen met “visie en inclusief denken in alle Kerken van elk wereldgeloof … [om] …hun leerstellige geschillen te beëindigen en het over de wezenlijke godsdienstige waarheden eens worden om dan verenigd en met enige gelijkvormigheid in ritueel en ceremoniën, gezamenlijk het centrum van geestelijke macht te benaderen.”⁵

Hoewel dit duidelijk tijd zal kosten om zich te ontwikkelen, kan iedereen die de leringen van de Tijdloze Wijsheid bestudeert dit bespoedigen door zich af te stemmen op de grote Straalenergie van Ceremoniële Magie en Ritueel die nu in kracht toeneemt. Als we de Drie Geestelijke Feesten naderen, wanneer de energieën die toegang zoeken tot de wereld op hun hoogtepunt zijn, kunnen we allemaal werken om ons persoonlijke leven te transformeren in “een effectief kanaal voor de genade van God” – en het dagelijks leven en de alledaagse cyclus van activiteiten en plichten wordt dan het nieuwe sacrament.

In het Licht van groepsdienst
Lucis Trust

1. Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Sacraments_of_the_Catholic_Church
2. Marilynne Robinson, Gilead, p. 279
3. Ecumenical Patriarch Bartholomew, The World as Sacrament. https://mospat.ru/en/news/57191/
4. A.A. Bailey, Discipleschap in het Nieuwe Tijdperk, Vol II, pp 425-6 (eng.ed.)
5. A.A. Bailey, Problemen der Mensheid, p. 162 (eng.ed.)

Klik voor Nederlandse versie