Vergevingsgezindheid: De weg naar vernieuwing - maart 2020
Het wezen van de ziel is licht en de kern van de ziel is liefde; de ervaring van de ziel is vreugde en het kenmerk van de ziel is tijdloosheid. Deze essentiële kwaliteiten van de activiteiten van de ziel in de materiële wereld kunnen samengevat worden in de welgekende zin “Zie, Ik maak alle dingen nieuw”. Deze ervaring van vernieuwing is de geestelijke werkelijkheid van de ziel die door alle kenners en mystici uit alle tijden met inbegrip van de huidige tijd wordt opgemerkt. Uiteindelijk zal dit de spontane ervaring van iedereen worden.
Maar een probleem waar veel mensen mee te maken hebben bij het realiseren van dit effect van de ziel is dat er zoveel storende gedachten en emotionele vervorming ontstaan tussen iemands persoonlijke bewustzijn en de innerlijke werkelijkheid die we steeds trachten te vinden. Een nog grotere belemmering komt van onze weigering om ‘de dingen los te laten’. We kunnen vast komen te zitten in een wereld waar enkel de herinnering de werkelijkheid is. We klampen ons vast aan het verleden, want we vrezen de afgrond van onzekerheid die we de toekomst noemen en zijn ontzet door de kleinheid van het vluchtige huidige moment. Maar in feite is het dit oneindig klein punt in de tijd dat de doorgang is naar onze groei in de tegenwoordigheid van het goddelijke Nu dat de enige plaats is waar creativiteit en transformatie werkelijk kunnen plaats vinden.
Een bijzondere hindernis voor dit besef is ons vast blijven hangen aan de onrechtvaardigheden die ons zijn overkomen. Deze kunnen ketens worden die ons aan het verleden binden en ons beletten om volledig in het heden te leven en te dienen. Alle geestelijke tradities erkennen dit probleem en benaderen dit op tweevoudige wijze. Ten eerste worden we aangespoord om ongehechtheid te ontwikkelen. Dit heeft een invloed op onze emotionele reacties op onrecht – zowel toevallig als, in het bijzonder, opzettelijk. Eenmaal bereikt zal een echte onthechting ons bevrijden van deze “banden die hinderen”.
Ten tweede wordt ons gevraagd om te vergeven. Vergevensgezindheid betekent niet dat ‘alles ok is’. Maar het betekent wel doordringen naar een dieper waarnemingsniveau van waar er iets uit de oorzakelijke keten van gebeurtenissen opgehelderd wordt, en we beginnen de waarheid te zien in het gezegde: “Alles begrijpen is alles vergeven”. Omwille van dit verlichte besef kunnen we nu de gelegenheid van het huidige moment aangrijpen om alle betrokken energieën en krachten in positieve kanalen te leiden.
Op die manier zet vergevensgezindheid de wet van oorzaak en gevolg om van een vicieuze cirkel van wraak – van ‘oog om oog’ – naar de creatieve spiraal van progressieve goedheid. Vergevensgezindheid is dus het grote middel voor de bevrijding, transformatie en vernieuwing van iedereen, gevangen als we zijn in de onvolkomenheden van de menselijke gesteldheid. Degenen die hierin daadwerkelijk actie nemen zijn ware voorbeelden van mensen die de karmische gevolgen van specifieke situaties met opofferende liefde in zich opnemen, en als een gevolg daarvan de hele mensheid dichter bij het licht brengen in de geest van vernieuwing.