ZICHTBAAR MAKEN DOOR GEBRUIK VAN LICHT

Transparantie is tegenwoordig volop in het nieuws, vooral op het terrein van overheid, politiek en bedrijfsleven. Maar het speelt ook een sleutelrol in het werk van Driehoeken, of in elk geestelijk geïnspireerd programma van dienstbaarheid. Aan de ene kant gaat dit over eerlijk zijn naar jezelf en naar vertrouwde collega's, over het transparant erkennen van de schaduw, over het werken met begoochelingen en kwetsbaarheden in de per-soonlijkheid en hen bekijken in verhouding tot de meer inclusieve en verlichte energie-en van de ziel. Door het transformatieproces worden deze hogere energieën transparant aanwezig zodat iedereen ze kan zien – door gedachten, woorden, spraak en daden heen schijnend zonder pretentie of vindingrijkheid.
 

Aan de andere kant kan het “gehele evolutionaire proces” worden opgevat als het “uit-werken van de onderlinge verhouding tussen God en Zijn wereld”. Men kan dan zien dat de materie voorbestemd is om een zuiver “transparant medium voor de openbaring van goddelijkheid” te worden.¹ In het werk van Driehoeken verbinden de drie deelnemers zich met elkaar voor geen ander doel dan het dienen van het geheel door het menselijk bewustzijn te verhelderen met de energieën van ziel en geest. Elk gevoel van een afge-scheiden zelf met zijn individuele verlangens, behoeften en wensen wordt, althans voor een tijdje, opzijgezet zodat de verlichte, liefdevolle energieën van goddelijkheid vrijelijk kunnen schijnen in en door de natuurrijken in tijd en ruimte, zonder onderbreking of weerstand. Het netwerk is ontworpen om te functioneren als een transparant medium om het licht te laten binnenstromen.

In de optica laat een transparant medium licht door zonder enige merkbare verstrooiing. Glas en water laten bijvoorbeeld licht door alsof ze van niets zijn gemaakt, ook al zitten ze “vol met atomen”.² Het diepere, liefdevolle denkvermogen heeft iets van deze kwali-teit en er zijn tegenwoordig aanzienlijke aantallen mensen die een training in meditatie volgen met als doel af te stemmen op dit transparante niveau van bewustzijn. Wanneer alle afleidingen van een egocentrisch en hyperactief denkvermogen worden blootgesteld aan het licht tijdens regelmatige perioden van meditatie, lijkt het alsof de sluiers die de erkenning van en afstemming op het geestelijke rijk belemmeren, beginnen te vervagen – een scheur in de sluier wordt breder. Naarmate de geest stil, evenwichtig en gefocust wordt, worden directe of intuïtieve kennis en wijs begrip mogelijk – iets van de groots-heid van het leven kan dan worden gevoeld, “niet slechts in theorie, maar in trillende weerklank op haar bestaan”.³
 

Wanneer intuïtief begrip een waarheid transparant doet zijn, verandert dit onze oriënta-tie op het leven – waardoor we door een nieuwe bril naar de wereld kunnen kijken en de manier waarop we leven veranderen. Hermann Keyserling suggereert dat alle verschijn-selen van het leven en gebeurtenissen als symbolen kunnen worden gezien. En elk sym-bool dat een ultieme uitdrukking is van een bewuste toestand “is op zichzelf transparant voor een andere, diepere uitdrukking, en zo verder tot in de eeuwigheid; want alle din-gen in de zintuiglijke-samenhang van het leven zijn innerlijk met elkaar verbonden, en hun diepten hebben hun wortels in God”.⁴