ONTLUIKENDE UNIVERSALITEIT
Universaliteit wordt over het algemeen opgevat als de kwaliteit of toestand van universeel zijn, als een heelheid zonder grens of uitzondering, van een entiteit of groep of verzamelde delen. Het woordenboek vertelt ons dat het zelfstandig naamwoord universaliteit voor het eerst, met deze betekenis, in de 15e eeuw werd gebruikt.
Dus, wat betekent het om te spreken van een nieuwe universaliteit? En waarom duiken de woorden universeel en universaliteit steeds vaker op in de moderne literatuur van zulke uiteenlopende gebieden van denken, onderzoek en contemplatie als geloof en spiritualiteit, wetenschap en technologie, medicijnenleer en genezing – om maar een klein deel van de gebieden te noemen waarin er een groeiende fascinatie is voor universaliteit en het universele? En hoe verhoudt dit alles zich tot ons gezamenlijke werk in Driehoeken?
Wijsheidsleringen suggereren dat er op dit moment een nieuw, levendiger gevoel van universele Eenheid in het menselijk bewustzijn aan het ontstaan is. Inderdaad, Alice Bailey verwijst naar deze nieuwe gevoeligheid als een intuïtieve kwaliteit van het denkvermogen en van het hart die de wateren des levens draagt. Deze helende wateren zijn de primaire voedingsstoffen voor de cultuur van synthese die zich aan het wortelen is in de substantie van de menselijke creativiteit en het menselijk denken – en zich voorbereidt op de tijd waarin het volledig naar voren kan komen als een bloeiende universele wereldbeschaving.
Het is gebruikelijk om naar deze periode in menselijke aangelegenheden te verwijzen als een overgangstijd, soms met behulp van de metafoor van een overgang van het Vissen- naar het Watermantijdperk. De groeiende gevoeligheid voor de heelheid van het Leven is het duidelijkste bewijs dat de Watermanenergieën ons hele wezen beïnvloeden. Bedenk eens hoeveel sterker deze gevoeligheid nu is dan bijvoorbeeld de eerste jaren van de twintigste eeuw. Het is het duidelijkst in de ‘nieuwe’ wetenschappen van ecologie en systeemonderzoek, maar deze interdisciplinaire kennisgebieden dringen door in alle gespecialiseerde disciplines en transformeren het moderne geloof, de mythologie, de spiritualiteit en de ontmoeting met het heilige. In het hart van veel van de uiterlijke wetenschappen van hele systeemstudies bevindt zich nu een kerngroep van mensen die aan het Geheel denken als aan een levende Aanwezigheid, met haar eigen integriteit, identiteit en doel wat de oude Grieken Telos noemden.
Bewegingen van georganiseerd en gestructureerd gebed en meditatie, zoals het Driehoekennetwerk, spelen een vitale rol in het geleidelijke ontwaken van de mensheid tot het gevoel van universele Eenheid. Ze doen dit, net als al het andere, door op te treden als een subtiele transformator in de ecologie van het denken – een subtiel anker te verschaffen voor de binnenkomende wateren des levens om door elke individuele driehoek en het hele netwerk van alle actieve Driehoeken te stromen, en vervolgens deze levengevende energieën uit te stralen door de omgeving van het menselijk denken.
Triangles Webinar: Broadcast on the second Monday of every month