Het Scheppend Vermogen van Geluid
De stof waaruit onze fysieke wereld is samengesteld is in voortdurende trillende beweging. Elk atoom trilt van leven; van de micro-organismen, de planten en de dieren, tot en met de mensheid vervult alle leven binnen de biosfeer hun uiteenlopende bestemming; terwijl ontelbare planeten rond hun zon wentelen; melkwegstelsels draaien, voor zo ver onze telescopen kunnen zien, mysterieus in de ondoorgrondelijke ruimte waarvan de enorme afmetingen ons ontzag inboezemen.
Deze waarnemingen herinneren ons er aan dat de verschillende scheppingsverhalen van over de hele wereld een gemeenschappelijke lijn volgen – God, de absolute, de schepper zonder begin, de onbewogen beweger, de synthese achter de massa uiterlijke vormen, stelt het hele arsenaal van het universum in werking doormiddel van geluid. “In het begin was het woord”, want God, het Ene Leven, spreekt en schep aldus en onderhoudt alle vormen.
Gemaakt volgens het evenbeeld van deze synthese, herhalen we het patroon op ons beperkt menselijk gebied. Het individueel gebruik van geluid om gedachte en ideeën te verkondigen wordt meer en meer algemeen aanvaard. Op een groter schaal is het de geluidsprikkel en de reclameslogans die de nog niet ten volle denkende mensen in stemgedrag en koopgedrag sturen waardoor de politici aan de macht komen en de winsten van de industrie toenemen. Zo gezien is het vermogen van geluid als overbrenger van ideeën en wensen enorm groot. Toch is het fascinerend dat geluid geen materiele substantie heeft doch slechts vluchtige veranderingen zijn van de druk in de atmosfeer. In werkelijkheid is het een scheppende brug tussen de materiële wereld en de meer geestelijke dimensies.
Misschien ligt het meest verheven gebruik van geluid in de wereld van de muziek. Hier weerspiegelt de combinatie van trilling, melodie, ritme, wanklank en harmonie de verschillende menselijke benadering van conflict en spanning die uiteindelijk harmonie tot stand moeten brengen. Misschien is het dit dat aan muziek haar vermogen geeft om de ervaring van eenheid, van gedeelde emoties, van gedeelde gedachte en van doelstelling teweeg te brengen. In een echte betekenis is het zich ontvouwende leven een muzikale improvisatie op het thema van het Plan naarmate we geleidelijk tegengestelde elementen samenweven en uiteindelijk iets anders produceren – wie weet wat? – dan een gepaste climax, maar een onthulling van de waarheid en de schoonheid waarvan we nooit hadden kunnen dromen.
Dit einddoel ligt natuurlijk nog vele eons in de toekomst. Onze geestelijke taak is nu om de spanningen en wanklanken van de huidige toestand van de wereld te gebruiken om een betere toe-komst van juiste menselijke verhoudingen voort te brengen. Er wordt al veel gedaan. In stilte wordt achter de schermen zelfs nog meer gedaan wanneer de mensen van over de hele wereld hun leven ten dienste stellen voor het bereiken en vasthouden van de nieuwe werkelijkheden die op de rand staan om tevoorschijn te komen en zo helpen om deze te doen neerslaan als een nieuw en belangrijk toneelstuk dat de mensheid in het planetaire leven te spelen heeft. Driehoeken is een belangrijke bijdrage in deze planetaire inspanning.