Bij het overwegen van een weg van conflict naar juiste verhoudingen, moeten we ons in de eerste plaats afvragen of we wel juiste verhoudingen wensen. Om te beginnen betekenen juiste verhoudingen dat iemands privileges zullen worden beperkt en dat een zelfzuchtige egoïstische houding zal moeten worden achtergelaten. Ze vereisen ook dat men geleidelijk het idee van winst loslaat. Dus we moeten ons opnieuw afvragen: willen we die weg inslaan? Gezien het alternatief en rekening houdend met gezond verstand, lijkt het vrij voor de hand liggend, maar het innemen van een duidelijk standpunt over het onderwerp is van het grootste belang.
De spirituele leringen van de Tijdloze Wijsheid suggereren dat de keuze al voor ons is gemaakt; we leven en bewegen en hebben ons bestaan in het lichaam van een Godheid van Wie de wet van mededogen – uitgedrukt als juiste verhoudingen, liefdevol begrip of actief getoonde liefde – voortkomt, als een integraal onderdeel van Hun aard1. Niettemin is nadenken over dit onderwerp vanuit het oogpunt van verlangen relevant omdat onze emoties een grote rol spelen bij het opkomen uit conflict, en naar harmonie.
In de context van het evoluerende bewustzijn dat we zijn, als individuen, groepen of als de grotere groep bestaande uit subgroepen die we de mensheid noemen, moeten we erkennen dat we niet altijd de juiste verhoudingen boven ons eigenbelang stellen – dat weten we uit de ervaring van ons eigen leven. In de wereld van vandaag wordt ethiek uitgedaagd, zo niet schaamteloos bespot, en als beschaving kunnen we ons kompas schaamteloos richten op tastbare doelen in plaats van de meer subjectieve, eeuwige doelen. Onze beschaving is vrij materialistisch, de wereldgedachtevorm is vrij materialistisch, onze waarden, zo lijkt al te vaak, worden geïndexeerd op de beurs. Onze beschaving is het resultaat van de zich ontwikkelende menselijke bewustzijnsstaat en komt voort uit haar overlevingsinstinct, haar begeerten, haar ambities. We vragen ons af wie bij volle verstand zich zou opofferen voor het welzijn van het geheel? Wie zal de geest op de eerste plaats zetten? Kan dat überhaupt zelfs van de kerken gevraagd worden? Wat moet er in deze sfeer worden verwacht van individuen, mensen met macht of van naties? We hebben hebzucht en afgescheidenheid nooit verwijderd uit de wortels van onze verhouding met het leven, dus hoe wordt van ons verwacht dat we onze weg uit het conflict vinden?
En toch, zoals Alice Bailey overtuigend uitdrukt: bepalen de energieën van het zieleleven geleidelijk al onze interacties op het fysieke vlak. Het zou dus begrijpelijk moeten zijn dat zelfs mensen met een zuiver motief en zuivere intentie, en met een hoogstaand principe, tot vijandige activiteiten kunnen worden aangezet2.
Nadenkend over deze opvattingen wordt conflict gezien als een noodzakelijk gevolg van de evolutie. Een gevolg van de bewustzijnsverruiming volgens het volgende patroon: expansie, contact, conflict, wrijving en bemiddeling, dat harmonie door conflict tot stand brengt, in een verruimde bewustzijnsstaat. Deze visie beeldt de menselijke familie af als één opbloeiend geheel. Dit is het grote plaatje. Dit is een beeld dat te gemakkelijk wordt vergeten wanneer we ons laten betoveren door conflicten, en wanneer onze identiteit laten kristalliseren op de winsten die we proberen te behalen of de verliezen die we proberen te vermijden.
Daarom, terwijl conflict een onmiskenbaar feit van het leven is en zich voor onze ogen ontvouwt op gebieden van verschillende subtiliteit, moeten we onszelf oefenen om onze blik naar boven en naar buiten te verheffen, in de wereld van betekenis. Daar kunnen we, met de juiste oriëntatie en juiste informatie, de betekenis zichzelf laten omhullen tot een wijs geïnspireerd begrip voor de conflicten die we ervaren. We kunnen proberen de innerlijke eenheid van alle dingen en haar werking in verscheidenheid waar te nemen. Dit proces zal de gevoeligheid van de kleine levens waaruit we zelf zijn samengesteld oriënteren en inspireren. Met andere woorden, het zal de processen van onze collectieve verbeelding informeren en sturen om ons de belofte van juiste verhoudingen te laten zien en voelen en aanraken.
Evenzo zal het ons helpen om het idee van juiste verhoudingen te bespoedigen tot een beminnelijk ideaal, en te proberen de kwaliteiten in onszelf die vijandig staan tegenover het proces van harmonisatie door middel van conflicten om te vormen door ons voor te stellen hoe hun weldadige uitdrukking zou voelen en hoe ze in onze verhoudingen tot uitdrukking zouden kunnen komen.
Dit is een praktische onderneming en het is onze verantwoordelijkheid. Hoewel wereldwijde conflicten kunnen voortkomen uit de hebzucht en macht van enkelen en uit hun leiderschap over talloze mensen, ligt de echte macht in de handen van de massa's die zichzelf hebben opgeleid. Het is de geest bezoedeld door verlangens die de wereld regeert en het is het juiste verlangen en het juiste perspectief dat ons van duisternis naar het licht zal leiden, uit de hedendaagse begoocheling naar het licht van de Werkelijkheid.
We beweren dat we niet echt een keuze hebben in het bewandelen van de weg naar de juiste verhoudingen, maar we kunnen het proces zeker vertragen en daardoor lijden, of onze vooruitgang op de juiste manier versnellen. Het is aan ons. Dit is onze vrije wil, onze goede wil. Ten slotte, omdat juiste verhoudingen afhankelijk zijn van het omvormen van het bewustzijn van het individuele zelf naar het bewustzijn van de ziel of het Ego, begrijpen we hoe het idee van juiste verhoudingen hand in hand gaat met het idee van groepsbewustzijn. Ja, onze vooruitgang houdt in dat we afstand doen van onze individuele schatten en enig verlies van identiteit, maar het draagt de belofte in zich van de eeuwige welvaart van gedeelde rijkdom in zijn vele vormen, waarbij bewustzijn voorop staat. Is dit niet wenselijk genoeg?
Uiteindelijk worden we aangemoedigd om het vuur van ons hart aan te wakkeren en liefde om te vormen, van persoonlijke liefde, naar liefde voor partner en familie, naar liefde voor iemands hele omgeving, en via vaderlandsliefde naar liefde voor de hele mensheid. Zo leidt de omvorming van ons astrale leven door conflicten naar een uitgebreid bewustzijn3. §
1. Aangepast uit Alice Bailey, THet naarbuiten treden van de Hierarchie 288
2. Alice Bailey, Esoterische Psychologie II 86
3. Alice Bailey, Een Verhandeling over Kosmisch Vuur 954
