De Electrische Goden

 – Crisis en Openbaring in de Astrofysica

Door Laurence Newey

EEN VAN DE VOORNAAMSTE VOOROPSTELLINGEN die de leringen van de Tijdloze Wijsheid door Helena Blavatsky en Alice Bailey aan de wereld hebben gebracht is dat het elektromagnetisme de fundamentele bron en oorzaak is van alle fenomenen en van alle gebieden van manifestatie – subtiel en grof. Dit omvat noodzakelijk het fysiek gebied en daarom verschilt deze vooropstelling veel van die van de astrofysica die gebaseerd is op de gebruikelijke zwaartekracht. In feite bestaat er voor de conventionele wetenschap een steeds groter wordende lijst van problemen omdat 96% van de materie/energie ontbreekt om de standaard theorie van de geboorte en de werking van het universum te verklaren. Er werden dan theorieën zoals over de zogenoemde donkere materie en de donkere energie geopperd, maar tot op vandaag bestaan deze veronderstelde fenomenen slechts in de denkvermogens en de wiskundige vergelijkingen van de astrofysici. Om de hoeksteen van hun zwaartekrachtmodel te handhaven, dit wil zeggen de Big Bang, de Algemene Relativiteitstheorie, de Zwarte Gaten en het uitzetten van het universum, hebben de astrofysici nog ingewikkelder theorieën nodig. En ondertussen leveren de ruimtetelescopen bewijs over de infrarode, ultraviolette en x-stralen die de theorie meer en meer onhoudbaar maken.

Deze crisis in de astrofysica is zeer welgekomen voor de spirituele filosofie, omdat dit complexe en onjuist beeld van het universum en de plaats van de mens er in, aan herziening toe is om de keurige synthese van de werkelijkheid te weerspiegelen. Het begrip van een koud, steriel universum, bedreigend voor de mens, waarin melkwegstelsels, zonnen en planeten afzonderlijk ronddraaien, heeft het zelfingenomen en materialistisch bewustzijn van de mens door de eeuwen heen weerspiegeld. Maar vandaag verschuift onze perceptie standvastig naar een universele broederschap en een onderlinge verbondenheid wordt in een nieuwe bewustheid van de elektromagnetische aard van het universum weerspiegeld. In Een verhandeling over Kosmisch Vuur wordt ons gezegd dat “Alle fysieke verschijnselen zoals wij de term begrijpen een elektrische oorsprong en een aanvangstrilling op het eerste ondergebied van het fysiek gebied hebben.” 1 We treffen echo’s van deze grote waarheid aan in de woorden van de plasmawetenschappers Wallace Thornhille en Davis Talbot:

Van het kleinste deeltje tot de grootste galactische formatie is er een web van elektrische circuits dat alles in de natuur verbindt en verenigt, sterrenstelsels organiseert, sterren energie geeft, planeten geboren doet worden, en op onze eigen wereld het weer controleert en biologische organismes tot leven brengt. In een elektrisch universum zijn er geen geïsoleerde eilanden.2

Deze getuigende beschrijving van de aard van de werkelijkheid komt overeen met het idee over Fohat dat in de esoterische wetenschap gevonden wordt. Helena Blavatsky beschrijft Fohat als “de gepersonaliseerd elektrische dynamische kracht, de transcendentale bindende Eenheid van alle Kosmische Energieën, zowel op het onzichtbare als op het gemanifesteerde gebied … Op het aardse gebied wordt zijn invloed gevoeld in de magnetische en actieve kracht opgewekt door een sterk verlangen van de aantrekker. Op het Kosmisch gebied wordt zijn invloed gevoeld in de opbouwende kracht die uitvoert … in de vorming van de dingen, van het planetaire systeem tot de glimworm en het eenvoudig madeliefje – het plan van de ontwikkeling en de groei van dat bepaalde ding realiseert. Dit plan is besloten in het denkvermogen van de natuur, of in het goddelijke Denken. Hij is, metafysisch opgevat, de geobjectiveerde gedachte van de goden, op een lagere trap het ‘vleesgeworden woord’ en de boodschapper van de kosmische en menselijke verbeeldingskracht: de werkzame kracht in het universele leven.3

In de stanza’s van Dzyan die het eerste deel vormen van De Geheime Leer, is de waarheid mooi gevat is de volgende occulte bewoordingen die rechtstreeks tot de intuïtie spreken

Fohat, de snelle zoon van de goddelijke zonen, brengt berichten rond. … Hij is het strijdros en de gedachte is de ruiter. (Hij is onder de invloed van hun leidende gedachte). Hij schiet als de bliksem door de vurige wolken (kosmische nevels); doet drie, vier en vijf, en zeven schreden door de zeven gebieden boven en de zeven beneden (de wereld tot aanschijn). Hij verheft zijn stem, roept de ontelbare vonken (atomen) en voegt ze samen.4

In het licht van wat hierboven staat zou een elektrisch model van het universum een welkome stap zijn naar een toenadering tussen de esoterische en de exoterische wetenschap, en daarom is het bemoedigend om iets te leren van het baanbrekend werk van de plasma-kosmologen. Hun opvatting dat we in een elektrisch universum leven is gebaseerd op het feit dat plasma er negentig procent van uitmaakt – plasma wordt gewoonlijk omschreven als een zee van geladen deeltjes die elektronen en ionen genoemd worden die gezamenlijk reageren op krachten die door elektrische of magnetische velden worden aangewend. Hoewel plasma op een typische manier omschreven wordt als een geïoniseerd of geleidend gas, wordt het ook beschouwd als een onmiskenbare en fundamentele toestand van de materie. Omdat het dikwijls in de vorm van een geïoniseerd gas gevonden wordt, lijkt het aannemelijk om te veronderstellen dat dit geleidend midden een raakvlak biedt tussen de etherische gebieden van het fysiek gebied en de gasvormige toestand van de materie. Door deze grote hoeveelheid elektrisch geladen deeltjes zijn de kosmische ideeën in de vorm van melkwegstelsels, zonnen en planeten in staat om de laatste fase van hun afdaling vanuit de oorspronkelijke gebieden naar het licht van de dag door te maken.

Het proces wordt in occulte termen omschreven in de stanza’s van Dzyan waarop het eerste boek van De Geheime Leer – het ontstaan van de kosmos – is gebaseerd, en wordt vervolgd in Een Verhandeling over Kosmisch Vuur. Hier worden de ontzag inboezemende schoonheid en de details van het werk van de hemelse hiërarchieën, die de gemanifesteerde wereld tot bestaan brengen, voor het intuïtieve denkvermogen onthuld. Door middel van het neerslaan en de verscheidenheid – van de ene toestand van condensatie naar de andere – vanuit het onkenbare en vanuit het eeuwige doorheen de toenemende lagere trillingsgraad, werken zij tot het neergeslagen idee uiteindelijk die kleine bandbreedte van het elektromagnetisch spectrum bereikt waar de wetenschap deze kan waarnemen en meten. Een kosmisch idee wordt zo overgebracht doorheen de grens tussen het esoterische, etherische rijken en de exoterische, gasvormige rijken om zo de verschillende fenomenen van de diepe ruimte te vormen die herkenbaar zijn voor de orthodoxe wetenschappers van vandaag.

Een kosmische idee wordt op elektromagnetische wijze overgebracht van het etherische naar het gasvormig niveau door middel van het normale verschijnsel van de paren elektrische stroom in de ruimte, die in elkaar verstrengeld zijn en zo een dubbele spiraal vormen. Deze zijn gekend als de Birkeland stromen, en elke materie die zich tussen dit paar van elektrische spiralen bevindt ondergaat een reusachtige druk. De samenstellende elementen worden gemengd – niet homogeen, maar in overeenstemming met hun elektrische potentialen. Volgens de plasma kosmologen kan dit in het hele universum waargenomen worden en zij stellen dat dit de manier is waarop die chemische afzondering in het kosmisch plasma plaats vindt. Bovendien kan dit ook de manier zijn waarop de zon en de planeten gevormd worden. In labo experimenten wordt de materie samengebracht in de centrale spiraal en gecreëerd door de elektrische boog en “geklemd” in gebieden van atmosferische samendrukking, en de materie er binnenin kan onderworpen worden aan een grotere of kleinere graad van smelten. Als dit proces op kosmische niveaus plaats grijpt, wordt haar rol in de vorming van stelsels en planeten duidelijk.

“Zo boven, zo beneden” zo luidt het grote occulte gezegde. En in feite is het idee van een spiraalvormig patroon niet nieuw als we denken aan de gekende biologische spiraal van het DNA dat verantwoordelijk is voor de manier waarop organismen gevormd, geïnformeerd en behouden worden. De wetenschap moet nu ontdekken dat achter elke DNA streng er een elektrische kracht ligt, en dat inderdaad het atoom zelf samengesteld is uit spiraalvormige elektrische krachten die de grens tussen de fysieke en de subjectieve componenten in alle organismen vormt. De esoterische wetenschap heeft steeds gepleit dat er een elektrische kracht aan alle bouwprocessen in het universum ten grondslag ligt. Volgens De Geheime Leer en Een Verhandeling over Kosmische Vuur zijn er in de Kosmos drie basistypes van elektrische beweging, elk verbonden met een aspect van de goddelijke drie-eenheid die in het hart van veel van de grote wereldreligies en filosofieën ligt – Wil, Liefde-Wijsheid en Actieve Intelligentie. Deze drie zijn ook gekend als elektrische vuur, zonnevuur en vuur door wrijving. Elk van de drie Goden of Logoï die de goddelijke drie-eenheid vormen hebben alle drie deze aspecten maar tonen de ene dynamischer dan de andere en worden zo herkend als dat dominant aspect zelf.

Met verwijzing naar Een verhandeling over Kosmisch Vuur (blz. 142-47) beginnen we met de derde Logos van de drie-eenheid, actieve intelligentie, die zich uitdrukt door een draaiende beweging, die te danken is aan het vuur dat latent in de materie zelf ligt. De draaiende beweging zien we overal om ons heen – de atomen, de planeten, het zonnestelsel en de melkwegstelsels draaien om hun assen en binnen de omtrek van deze ronddraaiende verenigde sferen worden er variëteiten en verschillen waargenomen. Naast de evolutie van de materie neemt de activiteit toe en maakt de materie soepeler en meer aanpasbaar. Het actieve beginsel van de derde Logos is de al genoemde Fohat, de strijdbare die “cirkelvormige rondjes loopt” en vooruit gezonden wordt bij de geboorte van een nieuw manvantara om “putten in de ruimte te graven” en om deze vurige wervelingen bij elkaar te voegen.

De tweede Logos van de goddelijke drie-eenheid, Liefde-Wijsheid, tracht zich met deze actieve intelligentie van het derde aspect te verenigen en Hij voegt de draaiende beweging van alle atomen van Zijn eigen vorm van beweging toe, de spiraalvormige periodieke beweging. Door de rondgang rond een baan om een centraal brandpunt in een steeds opklimmende spiraal worden twee gevolgen teweeg gebracht: ten eerste de samenvoeging van atomen tot vormen. En ten tweede het door middel van deze vormen, verkrijgen van het nodige contact en de ontwikkeling van bewustzijn door middel van een progressieve verfijning en zuivering van de vormen wanneer de geest van de liefde en de vurige goddelijke spiralen steeds voort gaan naar de bron waaruit ze zijn voortgekomen.

De eerste Logos van de drie-eenheid drukt de Goddelijke Wil uit door middel van een letterlijk voorwaarts drijven door de ruimte. Deze voorwaartse beweging is de wil achter het evolutieproces die de geest voortdrijft tot hij uit de materie tevoorschijn komt met een toegevoegde kwaliteit en vermogen uit de ervaringen die ondergaan werden. Het verhoogt ook de trilling van de materie door middel van de eigen trilling. De functie van deze eerste Logos is het vasthouden van de geesten die bewustzijn verkrijgen in de manifestatie van de verlangde periode en om ze dan opnieuw aan te trekken en te verenigen met hun geestelijke bron.

Deze elektromagnetische activiteit van de drie goddelijke aspecten kan bij alle planeten van het zonnestelsel waargenomen worden. Uit de vereniging van het elektrisch vuur en het vuur door wrijving verschijnt de draaiende periodieke beweging van het zonnevuur, de Straal van Liefde-Wijsheid die alle vormen binnen het zonnestelsel opbouwt en onderhoudt. Dit omvat natuurlijk ook de zon zelf en het plasma inzicht van het universum weerlegt het idee van een elektrische zon. Het geldende wetenschappelijk inzicht is dat de zon een zichzelf opbrandende thermonucleaire motor is, van wie het licht en de warmte opgewekt worden door kernfusie – de omzetting van de waterstofkern in helium. Nochtans ziet de plasmawetenschap de sterren als ballen plasma die, zoals melkwegstelsels, gevormd worden door het elektromagnetische z-spanningseffect van de elektrische stroom die te zien is in de eerste afbeelding. In de ruimte vormt elektrische stroom draaiende spiraalvormige gloeidraden rond de plasmacellen die elektrische kracht rond het melkwegstelsel overbrengen. Met intervallen dwingen de elektromagnetische krachten die ze opwekken hen om samengedrukt te worden tot een veel kleinere afmeting. Plasma wordt in het centrum van de spanning verzameld. De toenemende stroomdichtheid brengt het ertoe om te schijnen, een ster te vormen om het daarna te versterken.

Weer zijn de overeenkomsten met de esoterische wijsheid opvallend. Helena Blavatsky schreef: “De zon die we zien geeft niets van zichzelf, omdat het een weerspiegeling is; een bundel elektromagnetische krachten, een van de ontelbare miljarden ‘Knopen van Fohat’. Fohat wordt de ‘draad van het oer-licht’ genoemd, ‘de draad van Ariadne’, in dit inderdaad labyrint van chaotische materie. Deze draad loopt door de zeven gebieden en bindt zichzelf tot knopen. Elk gebied zelf is zevenvoudig, en dus zijn er negenenveertig mystieke en fysieke krachten, waarbij de grotere knopen de sterren, de zonnen en de stelsels zijn en de kleinere de planeten en zo verder… de elektromagnetische knoop van onze zon is noch tastbaar, noch dimensioneel, en zelfs niet zo moleculair als de elektriciteit die wij kennen. De zon … geeft niets uit zichzelf. Het is daarom zinloos om te zeggen dat het zonnevuur opgebruikt wordt en geleidelijk zal uitdoven. De zon heeft slechts één duidelijke functie; ze geeft de impuls van het leven aan alles dat onder haar licht ademt en leeft. De zon is het kloppende hart van het stelsel; elke hartslag is een impuls. Maar haar hart is onzichtbaar: geen enkel astronoom zal deze ooit zien.”5

Omdat de elektromagnetische kracht van de zon uit de innerlijke gebieden voortkomt, niet van het fysiek gebied, is het intuïtieve inzicht van de plasma kosmologen op het juiste spoor. Melkwegstelsels met hun sterren en planeten worden allemaal door de innerlijke esoterische bronnen aangedreven, maar zij zijn ook allemaal verwant met elkaar op zowel de innerlijke als de uiterlijke niveaus door de verschillende graden van elektrische energie van het vuur dat tussen hen stroomt. Elektriciteit is de fundamentele aard van het universum – een universum dat geschapen is en onderhouden wordt door een keten van intelligente elektrische levens – de grote engelen of deva hiërarchieën – en door hun creativiteit wordt het leven tussen de innerlijke en de uiterlijke werelden geleid. Dit ontstaat door middel van het medium van de ideeën, waarbij een idee een elektrisch patroon is wiens vorm aangepast is en de spanning systematisch verkleind wordt door groepen van creatieve werkers op de verschillende niveaus tot het zichzelf kan tonen op de trillende niveaus van de kosmos waarop de mensheid nu functioneert. Op haar eigen niveau en schaal functioneert de geestelijke mens op dezelfde manier als een elektrische geleider van leven die nieuwe ideeën op het fysieke vlak tot aanzijn brengt om dit te transformeren en te doen herleven.

Via het baanbrekende werk van de plasma kosmologen staat de heersende stroming van de wetenschap op de drempel van de kennis van de elektrische processen die het zichtbare universum bouwen, onderhouden en omvormen.  En dit zal een positieve voorwaartse stap zijn voor het huidige inzicht over het universum als een graf van de dode, levenloze materie die uit het niets tot bestaan explodeerde en nog steeds in alle richtingen versneld uitdijt zonder doel of doelstelling. Het concreet wetenschappelijk denkvermogen komt nu in contact met de rijken van de gedachte, maar heeft nood aan het leidende licht van de intuïtie om een vereenvoudigd, meer synthetisch inzicht van het universum te onthullen als een organisme met een stel stabiele vormen en samengesteld uit levende bewuste substantie.

Een van de taken van de esoterici is een brug van de rede te bouwen tussen de exoterische en de esoterische wetenschap. Wanneer een elektrisch beeld van het universum en van de spiraalvormige draaiende krachten die het samenstellen in het heersende wetenschappelijk denken komt, zal het esoterisch standpunt toegankelijker worden. Want de esoterische wetenschap is gebaseerd op de doelbewuste, elektrisch aangedreven Goddelijke Wil die met de substantie in contact komt en deze met zijn inherente draaiende beweging versnelt. Het liefdesaspect van de goddelijkheid richt deze beweging naar een spiraalvormige cyclische beweging waar die fundamentele vormen met alle verschijningsvormen en afmetingen op gebouwd zijn. Van de ontelbare spiraalvormen die het atoom vormen tot de kundalini-kracht die in de ontwaakte mens als een mercuriusstaf van elektrische kracht oprijst, gaat de spiraalbeweging voort. De elegante schoonheid van dit goddelijk proces kan gezien worden in de uiterlijke dubbele spiraal van het DNA, en in de lange spiraalvormige fijne draden in de diepe ruimte. Deze overeenkomsten geven ons een rijkelijk gebied tot nadenken, de werkelijke handeling die zal bijdragen aan het verder instromen van de grote waarheid die neerstroomt vanuit de “regenwolk van kenbare dingen” tot in het huidig menselijk bewustzijn – die ruimte is een elektrische entiteit. [-]

Genomen uit The Beacon magazine April-Juni 2008 

1. Een Verhandeling over Kosmisch Vuur, blz. 319. A. Bailey

2. thunderbolts.info (website), David Talbott en Wallace Thornhill.

3. De Geheime Leer, blz. 111 (Facsimile edition), H.P. Blavatsky

4. De Geheime Leer, blz. 31

5. Transactions of The Blavatsky Lodge, VII-VIII, p. 376. H.P. Blavatsky

Bovenaan de pagina