In eenlijnigheid, inspiratie
In deze snelle en drukke wereld is de indruk dat we niet genoeg tijd hebben voor wat we willen bereiken een bekende ervaring. Met de haast en de stress inbegrepen, eist het leven met één oog op de klok zijn tol. Het is om deze energetische uitputting en onevenwichtheid tegen te gaan dat er naar een stille bezinning wordt gezocht. Op deze manier kan men meer controle terugkrijgen, zich nauwer verbinden met zijn of haar beoogde koers en met een individuele geestelijke eenlijnigheid.
Eenlijnigheid is ook een essentieel aspect van het creatieve groepswerk. Het vormt de basis voor het Driehoeken netwerk, en voor andere vormen van dienstbaarheid, als de verbinding met de hogere geestelijke energieën. Deze energieën zijn voor elke persoon beschikbaar als zielsuitstralingen, evenals de vitale energieën van goddelijke rijken van meer verlichte wezens die de mensheid proberen te helpen. De verbinding en betekenisvolle verhouding met deze hogere invloeden worden bevorderd door de beoefening van meditatie dat het denken richt op dat wat goddelijk is en het denkvermogen oefent om zich te concentreren. Het is beschreven als “een techniek van het denkvermogen welke ten slotte een juiste, onbelemmerde verhouding doet ontstaan; dit is een andere naam voor eenlijnigheid”.1
Het creëert de ruimte waarin mentale stilte kan worden gecultiveerd en geïntensiveerd en waar de aanhoudende en geduldige aandacht op een gekozen onderwerp het mogelijk maakt om externe zorgen tot zwijgen te brengen. Het is binnen dit stille punt van gerichte aandacht en constructieve spanning dat het denkvermogen door de hogere geestelijke energieën kan worden ingeprent.
Een uitdrukking van diepe innerlijke stilte is het vermogen om te luisteren met een eenlijnige en onwrikbare ontvankelijkheid gericht op dat wat wordt overgebracht. Deze houding schept een niet-oordelende ruimte voor verlichte goede wil om zowel assimilatie als de formulering van het juiste antwoord binnen te laten en af te wachten. Binnen een religieuze context kan deze zelfde stilte worden beschreven in termen van geloof en communicatie in gebed. Moeder Teresa verwees hier eens naar toen haar werd gevraagd wat ze deed wanneer ze bad. Ze antwoordde dat ze luisterde. Toen haar werd gevraagd wat God deed toen ze bad, antwoordde ze dat Hij luisterde.
Zo'n diepe innerlijke stilte als deze, zoals de stilte die nodig is voor meditatie, wordt uiteindelijk tot stand gebracht door volharding en door geduldig koppige gedachten en emotionele inmenging te verwerpen. Wanneer zo'n innerlijke rust wordt bereikt, zelfs vluchtig, kan een diepe stilte zich openbaren. De leegte van deze ruimte is niet levenloos, noch is het echt leeg, maar de kwaliteit ervan suggereert eerder dat het verwant is aan magnetisme. Fijn afgestemd, trekt het een bepaald trillingsniveau aan dat gunstig is voor abstracte waarneming en geestelijke communicatie, onbegrensd door woorden en misschien het gemakkelijkst uitgedrukt in de energieën van licht en liefde. Dit zijn dezelfde energieën als die welke de Driehoeken meditaties laten circuleren in dienst van de mensheid.
1 Esoterische Genezing, van Alice Bailey p. 620