Η Ορθή Συγκέντρωση Δύναμης
Tρία Πνευματικά Φεστιβάλ 2020
Η ενέργεια που εκλύθηκε κατά τη διάρκεια της Εορταστικής Εβδομάδας του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου,* ήταν τέτοιας ολκής, ώστε διατηρούμε την εστίαση, προετοιμαζόμενοι για τα Τρία Πνευματικά φεστιβάλ. Το κεντρικό μας θέμα θα είναι «Η Ορθή Συγκέντρωση Δύναμης». Αυτό σχετίζεται με την οδηγία για την επίκληση Δύναμης που υπάρχει τόσο στο μάντραμ του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου (Είθε η Δύναμη της Μίας Ζωής να διαχυθεί μέσω του ομίλου όλων των αληθινών εξυπηρετητών) όσο και στην μεγάλη Επίκληση (Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη).
Αυτή η τελευταία υπόδειξη αποτελεί ίσως την υψηλότερα φορτισμένη αλληλουχία λέξεων που έχουν ποτέ συγκεντρωθεί για δημόσια χρήση και αξίζει μιας προσεκτικότερης εξέτασης. Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη σχετίζονται με τις τρεις μεγάλες όψεις του Θείου Σχεδίου: το Φως σχετίζεται με το πεδίο της Εκπαίδευσης, η Αγάπη με το πεδίο της Θρησκείας και η Δύναμη με το πεδίο της Διακυβέρνησης. Αυτές οι τρεις όψεις του σχεδίου σχηματίζουν ένα τρίγωνο κυκλοφορίας ενεργειών στο υπερανθρώπινο βασίλειο, κι αυτό χρειάζεται να καθρεφτιστεί μέσα και δια μέσου του ανθρώπινου βασιλείου για την πραγματοποίηση του Σχεδίου.
Από αυτή την άποψη, τα παγκόσμια προβλήματα προκύπτουν όταν εκδηλώνεται έλλειψη ισορροπίας. Ένα σχετικό παράδειγμα παρουσιάζεται στο πεδίο της Διακυβέρνησης, όπου υπερβολικά μεγάλη δύναμη έχει συγκεντρωθεί στον τομέα της οικονομίας και του χρηματοπιστωτικού κλάδου. Από τον οικονομολόγο Dani Rodrik περιγράφεται το αποτέλεσμα, ως μια ώθηση προς την υπερ-παγκοσμιοποίηση – μια οικονομική μορφή παγκόσμιας ολοκλήρωσης. Ένα μη λειτουργικό τρίγωνο δύναμης έχει συνεπώς εμφανιστεί στην καρδιά των παγκόσμιων υποθέσεων, το οποίο ο ίδιος αποκαλεί «τρίλημα». Οι τρεις ακμές αυτού του τριγώνου είναι Οικονομική Παγκοσμιοποίηση, Εθνική Κυριαρχία και Δημοκρατία. Κι ενώ δύο από τις κορυφές αυτού του τριγώνου μπορούν να συνεργάζονται και να επεκτείνονται, αυτό αποβαίνει σε βάρος της τρίτης, η οποία αναγκαστικά συρρικνώνεται. «Τα προβλήματά μας έχουν τις ρίζες τους στην απροθυμία μας να αντιμετωπίσουμε αυτές τις αναπόφευκτες επιλογές», λέει ο Rodrik, σε παρουσιάσεις όπως στο περιοδικό Τα Οικονομικά του Λαϊκισμού (The Economics of Populism) και στο βιβλίο του, Η Παράδοξη Παγκοσμιοποίηση (The Globalization Paradox).
Η αυξανόμενη παγκόσμια ενότητα απαιτεί την υποβάθμιση της οικονομίας στη σωστή θέση της στο Θεϊκό Σχέδιο – στον τομέα της Διακυβέρνησης σε συνεργασία με τις άλλες δύο όψεις της Πολιτικής και της Δικαιοσύνης. Αυτό θα σήμαινε μια μεταφορά εξουσίας από τους οργανισμούς που καθορίζουν επί του παρόντος τους κανόνες στην παγκοσμιοποίηση. Θα μπορούσαμε, για παράδειγμα, να συλλογιστούμε, όπως έκανε ο καθηγητής Rodrik, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν, οι κανόνες για την παγκοσμιοποίηση αντί να αποφασίζονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Παγκόσμια Τράπεζα και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, καθορίζονταν από τα διακυβερνητικά όργανα των Ηνωμένων Εθνών, όπως Η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD), η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) και η ΟΥΝΕΣΚΟ. Μια μετατόπιση της σχετικής δύναμης μ’ αυτό το σκεπτικό θα αποτελούσε ένα ξεκάθαρο βήμα ευθυγράμμισης της έκφρασης Διακυβέρνησης της ανθρωπότητας με το πρωτότυπό της στο πνευματικό βασίλειο.
Το πρόβλημα της υπερ-παγκοσμιοποίησης ανέκυψε από τον εσφαλμένο προσανατολισμό της επιθυμητικής φύσης της ανθρωπότητας. Και είναι ο τομέας της Θρησκείας η δεύτερη μεγάλη όψη του Θείου Σχεδίου που μπορεί να βοηθήσει στον αναπροσανατολισμό της επιθυμίας προς τα πνευματικά πεδία εκφράζοντας την Αγάπη που συναντάται σε όλο τον κόσμο. Ενώ τα θεολογικά δόγματα έχουν αποδειχθεί αναχρονιστικά και αναποτελεσματικά όσον αφορά την ανύψωση του οράματος της ανθρωπότητας πάνω από τους αστραφτερούς περισπασμούς αυτής της σύγχρονης εποχής, νέες όψεις του πεδίου της Θρησκείας θα συνηχήσουν με τις καρδιές και τις διάνοιες του 21ου αιώνα, εάν παρουσιαστούν με αξιόπιστο τρόπο. Αυτές οι όψεις είναι: Ένα Νέο Παγκόσμιο Θρησκευτικό Πνεύμα, Η Διαδικασία Μύησης και Η Επιστήμη της Επίκλησης / Εφέλκυσης.
Η αρχική σημασία της επιθυμίας μπορεί να ανιχνευτεί ανατρέχοντας στη λατινική φράση de sidere «από τα αστέρια» και καθώς προσεγγίζουμε τα Τρία Πνευματικά Φεστιβάλ στον Κριό, τον Ταύρο και τους Διδύμους, μπορούμε να αναλογιστούμε πώς η ορθή επιθυμία προϋποθέτει να φτάσουμε στ’ αστέρια, να εφελκύσουμε τη δύναμή τους και να τα φέρουμε στη γη ώστε να δημιουργηθεί ένα θεμέλιο Αγάπης πάνω στο οποίο το ανθρώπινο βασίλειο μπορεί να αναδομηθεί σε συμφωνία με τον θεϊκό σκοπό. Αυτό επιτυγχάνεται με την επιστήμη της Επίκλησης και Εφέλκυσης, η οποία είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική κατά την περίοδο κάθε πανσελήνου, όταν η Γη, ο Ήλιος και ένα από τα σημεία του ζωδιακού βρίσκονται σε ευθυγράμμιση. Η τήρηση αυτών των φεστιβάλ πανσελήνου προορίζεται να αποτελέσει τη βάση μιας μελλοντικής παγκόσμιας προσέγγισης στη θρησκεία.
Καθώς η επιθυμητή φύση της ανθρωπότητας φέρεται σε ορθή ευθυγράμμιση, η τρίτη όψη του Θείου Σχεδίου –ο τομέας της Εκπαίδευσης– θα αφιερωθεί συνειδητά στον στόχο του Διαφωτισμού και της παραγωγής και έκφρασης Φωτός πάνω στη Γη. Σήμερα, η συγκέντρωση δύναμης στην παγκόσμια οικονομία και το χρηματοπιστωτικό σύστημα επιδρά κατασταλτικά στον τομέα της εκπαίδευσης. Αυτό δεν μειώνει το καλό έργο που ήδη γίνεται – ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης αυτή τη στιγμή κάνει πολλά σε όλο τον κόσμο «βοηθώντας τα άτομα και τα έθνη να αναγνωρίσουν και να αναπτύξουν τις γνώσεις και δεξιότητες που οδηγούν σε καλύτερες θέσεις εργασίας και καλύτερη ζωή, δημιουργούν ευημερία και προάγουν την κοινωνική συμπερίληψη και περιεκτικότητα». Ωστόσο, όσο αξιέπαινοι κι αν είναι αυτοί οι στόχοι, σ’ αυτό το σημείο της παγκόσμιας ιστορίας υπάρχει ένα θεμελιώδες ερώτημα που πρέπει ν’ απαντηθεί: «Για ποιο λόγο υπάρχει η Εκπαίδευση;»
Στον πρόλογο του βιβλίου Εκπαίδευση στη Νέα Εποχή, ο φιλόσοφος Oliver L Reiser, αναφέρθηκε στην επιτακτική ανάγκη μιας θεωρίας εκπαίδευσης «που να είναι επαρκής για τον αναδυόμενο νέο κόσμο». Σε μια τέτοια φιλοσοφία, είπε, «πρέπει να ικανοποιούνται τρεις θεμελιώδεις ανάγκες:
- Μια ψυχολογική θεωρία για το ανθρώπινο άτομο που πρόκειται να «εκπαιδευτεί».
- Μια κοινωνική θεωρία για το είδος της κοινωνίας που επιχειρεί κάποιος να δημιουργήσει ή να διατηρήσει ως ένα κατάλληλο οικοδόμημα για τη διάδοση των ιδεωδών της κουλτούρας.
- Μια παγκόσμια άποψη ή κοσμολογία, μια θεωρία για τη θέση του ανθρώπου στο σύμπαν όπου ο άνθρωπος είναι θεατής και ηθοποιός».
Μπορούμε να δούμε από τα παραπάνω, ορισμένες μετατοπίσεις οι οποίες απαιτούνται για την ευθυγράμμιση της ανθρώπινης συνείδησης με το Θείο Σχέδιο. Κατά τη διάρκεια των Τριών Πνευματικών Φεστιβάλ, και ειδικότερα κατά την Παγκόσμια Ημέρα Επίκλησης, όπου θέτουμε μια υπέρτατη εστίαση στη χρήση της Μεγάλης Επίκλησης, αξίζει να αναλογιστούμε σχετικά με τον τρόπο που το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη πραγματοποιούνται στον κόσμο στους αντίστοιχους τομείς της Διακυβέρνησης, της Θρησκείας και της Εκπαίδευσης. Το Λούσις Τραστ επικεντρώνει εκ νέου την προσοχή του σ’ αυτό το έργο και καλούμε τους ενδιαφερόμενους συνεργάτες να διερευνήσουν τη σειρά μελετών Υπηρεσία του Σχεδίου σ’ αυτό το πλαίσιο. Ας συνεχίσουμε όλοι μας να εμβαθύνουμε την κατανόησή μας για ό,τι σημαίνει Το Φως, η Αγάπη και η Δύναμη ας αποκαταστήσουν το Σχέδιο πάνω στη Γη.
Σε φωτεινή συντροφικότητα,
Κεντρικά Γραφεία, Lucis Trust
* 21–28 Δεκεμβρίου 2019 «Εφελκύοντας τη Δύναμη της Μίας Ζωής».