Η Ανάδυση του Ομαδικού Ήρωα

Αγαπητέ Συνεργάτη,

Το παλαιότερο σωζόμενο λογοτεχνικό έργο της ανθρωπότητας θεωρείται ότι είναι Το Έπος του Γκιλγκαμές. Πρόκειται για μια συλλογή Σουμεριακών ποιημάτων που χρονολογείται πριν από περίπου τέσσερις χιλιάδες χρόνια και είναι η ιστορία ενός ημι-θεϊκού αλλά αδίστακτου βασιλιά που πληγώνεται από το θάνατο του πολεμιστή φίλου του και ξεκινάει μια αναζήτηση για να βρει το μυστικό κλειδί της αιώνιας ζωής. Σκοτώνοντας τέρατα, αντιμετωπίζοντας θεότητες και συμβουλευόμενος τους σοφούς στη διαδρομή – ο Γκιλγκαμές τελικά βιώνει μια προσωπική λύτρωση που τον σπρώχνει να έρθει σε συμβιβασμό με τη δική του θνητότητα και επιστρέφει στον λαό του σαν ένας σοφότερος και περισσότερο αγαθοεργός βασιλιάς.

Με τάχιστη προώθηση στο παρόν, ερχόμαστε στην ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις όλων των εποχών – Οι Εκδικητές: Το Τελικό Παιχνίδι. Πρόκειται για την 22η ταινία μιας σειράς σχετικά με μια ομάδα από ατελείς σούπερ ήρωες, καθένας από τους οποίους παλεύει με προσωπικά ζητήματα και τραγωδίες του ενός ή του άλλου είδους. Αυτή η ταινία αφορά στην προσπάθειά τους να αποκαταστήσουν στο μισό σύμπαν τη ζωή που έχει αποδεκατιστεί από έναν κακό Τιτάνα. Σκοτώνοντας εξωγήινα τέρατα, αντιμετωπίζοντας θεότητες προερχόμενες από το πάνθεον της μυθολογίας και συμβουλευόμενος σοφούς κατά τη διαδρομή – ο κεντρικός χαρακτήρας, ένας πρώην αχρείος έμπορος όπλων, ολοκληρώνει τη διαδικασία της λύτρωσής του σε αυτή την ταινία αποδεχόμενος τον δικό του θάνατο, ώστε να μπορέσουν να ζήσουν όλοι οι υπόλοιποι.

Ανάμεσα στα δύο αυτά θρυλικά έπη, έχουν μεσολαβήσει χιλιάδες έτη ανθρώπινης εξέλιξης και έχουν ειπωθεί αμέτρητες ιστορίες στις οποίες διερευνάται και η παραμικρή πτυχή της ανθρώπινης ψυχής. Ωστόσο η ιστορία του ατελούς σούπερ ήρωα, που πλήττεται από τραγωδίες και στρέφεται στην αναζήτηση – συμβουλευόμενος μαντεία, μαχόμενος το κακό και βρίσκοντας τη λύτρωση, εξακολουθεί να έχει την ίδια μεγάλη απήχηση στην ανθρώπινη συνείδηση που είχε πάντα. Ενώ Το Έπος του Γκιλγκαμές θα μπορούσε να θεωρηθεί προϊόν μιας εποχής άγνοιας και δεισιδαιμονίας και Οι Εκδικητές: Το Τελικό Παιχνίδι τίποτε περισσότερο από μια τάση φυγής, ο κοινός συμβολισμός των δύο αυτών ιστοριών καλύπτει ορισμένες βαθιές και παραγνωρισμένες αλήθειες στο συλλογικό υποσυνείδητο. Επιπλέον, αυτή την εποχή γράφεται ένα τρίτο ιστορικό έπος –στο οποίο ενυπάρχει ο ίδιος τύπος συμβολισμού– με τη διαφορά ότι αυτή η παγκόσμια ιστορία είναι πραγματική.

Πριν αναλογιστούμε αυτή την ιστορία, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη το πλαίσιο στο οποίο εκτυλίσσεται, καθώς σύμφωνα με τον ιστορικό και συγγραφέα Yuval Noah Harari, η σημερινή εποχή μας μπορεί να κατανοηθεί καλύτερα ως αποτέλεσμα μιας μάχης επιπέδου εικοστού αιώνα ανάμεσα σε τρεις ιδεολογίες: φασισμό, κομμουνισμό και φιλελευθερισμό. Επισημαίνει ότι, μετά την κατάρρευση του φασισμού στη δεκαετία του 1940 και του κομμουνισμού στα τέλη της δεκαετίας του 1980, το φιλελεύθερο αφήγημα παρέμεινε ως «ο επικρατέστερος οδηγός του ανθρώπινου παρελθόντος και το αναντικατάστατο εγχειρίδιο για το μέλλον του κόσμου – ή έτσι φάνηκε στην παγκόσμια ελίτ...», και σύμφωνα με την πανάκεια των τελευταίων δεκαετιών, ότι η συνέχιση της φιλελευθεροποίησης και της παγκοσμιοποίησης των πολιτικών και οικονομικών συστημάτων θα έφερνε ειρήνη και ευημερία για όλους.

Από την εποχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2008, συνεχίζει ο Harari, άνθρωποι παντού στον κόσμο απογοητεύονται όλο και περισσότερο από τη φιλελεύθερη ιδεολογία: «η ανύψωση τοίχων και τειχών προστασίας έχει έρθει και πάλι στο προσκήνιο. Οι αντιδράσεις στο μεταναστευτικό και τις εμπορικές συμφωνίες οξύνονται. Δημοκρατικές, κατ’ όνομα, κυβερνήσεις υπονομεύουν την ανεξαρτησία του δικαστικού συστήματος, περιορίζουν την ελευθερία του τύπου και παρουσιάζουν οποιαδήποτε αντίθετη άποψη ή αντίρρηση ως προδοσία. Πρόσωπα σε θέση ισχύος ... πειραματίζονται με νέους τύπους αντιφιλελεύθερων δημοκρατιών ... [ενώ] οι φιλελεύθερες ελίτ, που κυριαρχούσαν σε μεγάλο μέρος του κόσμου τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν περιέλθει σε κατάσταση σοκ και αποπροσανατολισμού. Δεν υπάρχει τίποτα πιο καθησυχαστικό από το να έχουμε μια ιστορία – όπου όλα είναι απολύτως ξεκάθαρα και σαφή. Όταν όμως μένουμε έξαφνα χωρίς ιστορία, αυτό κι αν είναι τρομακτικό – αφού τίποτα δεν βγάζει πλέον νόημα. Το κλίμα του αποπροσανατολισμού και μιας επαπειλούμενης συντέλειας επιδεινώνεται από τον επιταχυνόμενο ρυθμό της τεχνολογικής σύγχυσης».¹

Ακούγοντας τα σχόλια πολλών από τους νοήμονες παρατηρητές των παγκόσμιων υποθέσεων, είναι προφανής ο λόγος για τον οποίο ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων καλής θέλησης έχουν περιέλθει σε απογοήτευση και ανησυχούν για το μέλλον. Οι ελπίδες για ένα πιο βαρυσήμαντο και ευρύ όραμα ελευθερίας, βασισμένο στην αγάπη και τον μερισμό, που θα εξελισσόταν φυσιολογικά από την φιλελεύθερη πολιτική ιστορία, εξανεμίζονται. Επιπλέον, σε αυτήν την απόγνωση προστίθεται η προφανής έλλειψη οποιασδήποτε αληθινής θρησκευτικής ή μυθολογικής ιστορίας που μπορεί να οδηγήσει ικανοποιητικά την ανθρωπότητα μέσα από τους κινδύνους αυτού του νέου κόσμου. Καθώς οι θρησκευτικοί ηγέτες πασχίζουν να διηγηθούν πειστικά τις δικές τους ιστορίες εν μέσω του χάους αυτής της αναδυόμενης νέας εποχής, η δύναμη των αλγορίθμων που προωθεί την τεχνολογία της πληροφορίας, την τεχνητή νοημοσύνη και την βιο-μηχανική βρίσκεται σε άνοδο. Αυτό το σενάριο έχει δημιουργήσει το δυστοπικό όραμα μιας μελλοντικής ανθρωπότητας, ενόσω εκείνοι, που απορρίπτουν ευθέως, όπως ο Harari, τις συμβατικές θρησκευτικές απόψεις, καταλήγουν να αναρωτιούνται για τις ενδεχόμενες επιπτώσεις ενός μελλοντικού, βιοτεχνολογικού κόσμου όπου τα ανθρώπινα όντα θα έχουν ξεπεραστεί από τα ίδια τους τα δημιουργήματα.

Ωστόσο, όπως κάθε σπουδαστής της εσωτερικής φιλοσοφίας γνωρίζει, η δύναμη της αφήγησης δεν έχει χαθεί καθόλου από την ανθρωπότητα και κάτω από την επιφάνεια αυτής της ψηφιακής εποχής, η ανθρώπινη ψυχή εξακολουθεί να συνηχεί με τις αλήθειες που εκφράζονται στις ιστορίες για Θεούς και ήρωες στους μύθους και τους θρύλους της αρχαίας λογοτεχνίας. Παρότι οι αρχαίες αυτές ιστορίες μπορεί να παραμένουν εν πολλοίς άγνωστες ή αγνοημένες από τον σημερινό κόσμο, οι αλήθειες που εμπεριέχουν παραμένουν ως ζωτικής επίδρασης δυνάμεις, διατρέχοντας το συλλογικό υποσυνείδητο. Η ανώτερη αντιστοιχία αυτών των δυνάμεων είναι τα μεγάλα αρχετυπικά όντα που λειτουργούν στο συλλογικό υπερσυνείδητο της ανθρωπότητας και είναι η ενέργεια αυτών των ζωών που εκφράζεται ολοένα και περισσότερο μέσα από έναν όμιλο πνευματικά ενεργών ανθρώπων.

Αυτή είναι η βάση της νέας παγκόσμιας ιστορίας που βρίσκεται σε εξέλιξη – η ανάδυση στο προσκήνιο ενός ομαδικού ήρωα, αποκαλούμενου στα βιβλία της Αλίκης Μπέιλη, Νέος Όμιλος Εξυπηρετητών του Κόσμου. Ο όμιλος αυτός αποτελείται από τον αυξανόμενο αριθμό των ανθρώπων που, αν και δεν έχουν ακόμη απελευθερωθεί από τη διαμάχη της ανθρώπινης κατάστασης, είναι αφυπνισμένοι ως προς την θεϊκή πλευρά της φύσης τους. Καθένας τους προσπαθεί να υπηρετήσει σε κάποιο ακανθώδες πεδίο της ανθρώπινης προσπάθειας. Ενεργοποιημένοι από τη Μία Ζωή, η αναζήτησή τους για παγκόσμια λύτρωση διέπεται από φωτισμένο ορθολογισμό και από αγάπη για την ανθρωπότητα. Παρότι λίγοι από αυτούς μπορεί να έχουν συνείδηση της εσωτερικής τους σύνδεσης, συνηχούν αποτελεσματικά με πολλούς άλλους. Ο σκοπός τους είναι αυτός που τους ενώνει και, εν μέσω της παγκόσμιας απόγνωσης, αναδύονται από κοινού, εκφράζοντας τα φωτισμένα ιδανικά και τις αρχές μιας επερχόμενης, πιο εποικοδομητικής και περιεκτικής, παγκόσμιας κοινωνίας.

Όπως και ο αρχετυπικός ήρωας, ο Νέος Όμιλος Εξυπηρετητών του Κόσμου είναι ένας ενδιάμεσος ανάμεσα στο βασίλειο των ψυχών και την ανθρωπότητα – και παραταγμένες ενάντιά του ορθώνονται όλες οι αλύτρωτες δυνάμεις που συνιστούν τον μεγάλο αγώνα για ύπαρξη. Αντιμέτωποι με έναν τόσο ισχυρό αντίπαλο, όλοι οι ήρωες πρέπει να ανέλθουν στο ύψος των περιστάσεων και να ξεπεράσουν τα δικά τους ζητήματα επικαλούμενοι την εντός τους δύναμη της θειότητας. Για το λόγο αυτό, η διαδικασία της Επίκλησης και Εφέλκυσης βρίσκεται στην καρδιά κάθε ιστορικού έπους – το καλό θριαμβεύει πάνω στο κακό ανασύροντας και εφαρμόζοντας ανώτερες ποιότητες και ηθικές δυνάμεις. Αυτή η διαδικασία είναι υποκειμενικά ζωντανή σε όλους όσοι αποτελούν τμήμα του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου.

Όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία της ιστορίας ενός σούπερ ήρωα μπορούν να βρεθούν στην ιστορία του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου. Βλέπουμε αυτή τη στιγμή να αναδύεται ανάμεσά μας ένας ομαδικός ήρωας, ο οποίος σφυρηλατεί τη γέφυρα μεταξύ μιας ανθρωπότητας σε απόγνωση και της ένδοξης πραγματικότητας ενός Υπερανθρώπινου βασιλείου της Φύσης που προετοιμάζει την εξωτερίκευσή του στις ανθρώπινες υποθέσεις. Κάθε ένας από εμάς μπορεί να αποτελέσει μέρος αυτού του ομίλου αναλαμβάνοντας ενεργό ρόλο στη μεγάλη ιστορία που εκτυλίσσεται. Η συμμετοχή απαιτεί την εφέλκυση του εσώτερου θεϊκού Εαυτού, επιτρέποντας να κυκλοφορεί ελεύθερα η δύναμη ενεργοποιώντας την έκφραση της ζωής. Αυτή η ενεργειακή κυκλοφορία ανυψώνει ψυχολογικά το άτομο, προκειμένου να γίνει συμβολικό τμήμα του ομαδικού οργανισμού που στέκει πάνω στη βουνοκορφή για να λάβει το φως της Θειότητας. Και, όπως διατυπώνεται σε έναν αρχαίο αφορισμό, αυτός ο όμιλος στη συνέχεια στρέφεται πάνω στο στυλοβάτη του φωτός και γυρνά στην άλλη κατεύθυνση για να μεταδώσει το φως που ξεχύνεται προς τα έξω, φωτίζοντας τα πρόσωπα εκείνων πάνω στο σκοτεινιασμένο μονοπάτι.²

Αυτά τα ενθαρρυντικά λόγια μπορούν να μας οδηγήσουν να στοχαστούμε πώς ο Νέος Όμιλος Εξυπηρετητών του Κόσμου εκφράζει παρόμοιες ποιότητες και αρχές με ορισμένους ήρωες της κλασσικής μυθολογίας. Εκείνος που έρχεται κατευθείαν στο νου είναι ο Προμηθέας, ο Τιτάνας που έκλεψε τη φωτιά από τους θεούς του Ολύμπου, για να μεταλαμπαδεύσει στην ανθρωπότητα το δώρο του πολιτισμού. Αυτή η συμβολική πράξη μπορεί να εξομοιωθεί με τη συγχώνευση του ανώτερου και κατώτερου νου σε μια γέφυρα πυρακτωμένου φωτός ανάμεσα στα ανθρώπινα και τα υπερανθρώπινα βασίλεια της φύσης. Αυτό αποτελεί τον στόχο για το παρόν στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης και το άμεσο καθήκον του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου που προπορευόμενος δείχνει το δρόμο. Μπορούμε να εμπνευστούμε, οραματιζόμενοι την εικόνα του ομίλου να στέκει πάνω στην βουνοκορφή του Αιγόκερου, εφελκύοντας το φλογερό φως της Ιεραρχίας για να χαρίσει στην ανθρωπότητα το πυρ του νέου, παγκόσμιου πολιτισμού.

Στα βιβλία της Αλίκης Μπέιλη αναφέρεται ότι κάθε επτά χρόνια οι ενέργειες του Αιγόκερου ενισχύονται από τις δυνάμεις ενός πολύ μεγαλύτερου αστερισμού που είναι για τον ζωδιακό μας ό,τι ο ζωδιακός για τη γη. Αυτό παρέχει τεράστια ώθηση στο έργο του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου. Πρόκειται να λάβει χώρα και πάλι φέτος, κατά τη διάρκεια του εορτασμού της εβδομάδας από 21 έως 28 Δεκεμβρίου. Σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε σε μερικές από τις πολλές προγραμματισμένες δράσεις, γνωστοποιώντας μας τυχόν δικά σας σχέδια ώστε να μπορέσουν να κοινοποιηθούν στην ιστοσελίδα:  www.festivalweek.org

Σε φωτισμένη ομαδική συντροφικότητα,

Lucis Trust

1. 21 Lessons for the 21st Century, pp. 12-13, (Kindle Edition) Yuval Noah Harari
2. Μαθητεία στη Νέα Εποχή, Τομ. II, σελ. 15. Αλίκη Μπέιλη