Τόνος:
"ΧΤΙΖΩ ΕΝΑ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩ"
Στον Καρκίνο ο Θεός εμφύσησε στα ρουθούνια του ανθρώπου την πνοή της ζωής και ο άνθρωπος έγινε ζώσα ψυχή. Σ’ αυτά τα λόγια εδραιώνετε την υφιστάμενη σχέση στο νου του Θεού ανάμεσα στο πνεύμα (την πνοή της ζωής), την ψυχή (τη συνείδηση) και τον άνθρωπο (τη μορφή). Καθώς ο άνθρωπος διαβαίνει γύρω από το ζωδιακό με το συνήθη τρόπο, εισέρχεται στη ζωή συνεχώς και συνειδητά στον Καρκίνο, τον αστερισμό απ’ τον οποίο εφαρμόζεται κι εποπτεύεται ο Νόμος της Επαναγέννησης. Το κύριο κίνητρο είναι η θυσία και η υπηρεσία σ’ εκείνες τις μικρότερες ζωές που εξαρτώνται από την ανώτερη έμπνευση (που μπορεί να δώσει η πνευματική ψυχή) και την απόφαση ότι κι αυτές μπορούν να επιτύχουν μια πλανητική κατάσταση ισοδύναμη μ’ εκείνη της θυσιαστικής ψυχής. Το σημείο του μέγιστου ενδιαφέροντος βρίσκεται στο γεγονός ότι η ομαδική επαναγέννηση είναι αυτή που λαμβάνει χώρα διαρκώς κι ότι η ενσάρκωση του ατόμου είναι μόνο συμπτωματική στο μείζον αυτό γεγονός.
Το ζητούμενο στον Καρκίνο είναι η χρήση της διαθέσιμης ενέργειακής ροής για την αποδέσμευση της ψυχικής αρχής που είναι φυλακισμένη σε κάθε υλική μορφή. Η μορφή είναι αναγκαία για την εκδήλωση, όμως η ύλη πρέπει να παρέχει έναν φορέα για χρήση της ψυχής. Σε αυτό το ζώδιο, η ενέργεια μπορεί να κατευθυνθεί κατά τον διαλογισμό προς την οικοδόμηση του "νέου υλισμού" που ορίζεται ως η ορθή χρήση και ανάπτυξη όλων των υλικών πόρων του πλανήτη για την ευημερία και την πρόοδο ολόκληρης της ανθρώπινης φυλής. Το φως και η ενέργεια της ψυχής πρέπει να αποδεσμευθούν και να στραφούν σε αυτόν τον σκοπό.
