Lisa Schirch is hoogleraar vredesopbouw en technologie aan de Keough School of Global Affairs van de Universiteit van Notre Dame. Met 30 jaar ervaring in vredesonderzoek, beleidsbeïnvloeding, praktijk en onderwijs, richt haar huidige onderzoek zich op positieve rollen voor technologie in 'vredestech' en 'digitale vredesopbouw'.
In a recent artikel schreef ik dat de weg naar de hel niet geplaveid is met goud, maar geplaveid met code. Code is niet neutraal. Het ontwerp van platforms bepaalt hun impact op de samenleving. Het geeft vorm aan ons menselijk gedrag, laat ons een deel van de inhoud zien en andere niet, en neemt beslissingen die de mensheid in de ene of de andere richting sturen.
In mijn onderzoek zijn er drie verhalen over wat we moeten doen tegen schadelijke online inhoud. Het eerste, het verhaal waarin de gebruiker centraal staat, wordt verwoord door tech-platforms die zeggen dat hun platformen neutrale spiegels zijn, eenvoudigweg door gebruikers gegenereerde inhoud weergeven en algoritmes ontwikkelen op basis van je zoekgeschiedenis. De bedrijven zeggen dat ze geen pro sociale inhoud kunnen genereren.
Het tweede verhaal roept op tot regulering van het technisch ontwerp. Mensen die vroeger bij Facebook, Meta en Google werkten, maken deel uit van een nieuwe generatie mensen die beweren dat het ontwerp van digitale ruimtes moet worden gereguleerd om de focus weg te nemen van de weinige mensen die online haat bestrijden en promoten.
Het derde verhaal is Social Cohesion by Design, waarbij technologieplatforms zijn ontworpen om de mensheid echt te dienen en pro-sociaal te zijn. Dergelijke platforms bestaan al, en we kunnen het maatschappelijk draagvlak ervoor vergroten. De
Council on Technology and Social Cohesion die ik heb helpen oprichten, brengt mensen van technologiebedrijven, vredesopbouwberoepen, conflictoplossing, bemiddeling, overheid en bedrijfsleven samen om te onderzoeken hoe steun voor pro-sociale technologie kan worden gestimuleerd.
Tegenwoordig zijn er veel technologieplatforms die worden ontworpen voor overleg dat gericht is op het verminderen van polarisatie en het produceren van sociale cohesie. Een voorbeeld van zo'n platform is
Remesh, dat door de Verenigde Naties is gebruikt om het publiek in Jemen, Tunesië en Libië te helpen met elkaar te praten en de beleidsopties in hun land te overwegen: wat is er mogelijk en hoe kunnen ze de toekomst ingaan? Remesh gebruikt kunstmatige intelligentie om wat duizenden mensen zeggen verteerbaar te maken, zodat er op grote schaal naar grote groepen kan worden geluisterd. Dit geeft individuen een gevoel van bemiddeling dat ze kunnen deelnemen aan de beslissingen die hun leven beïnvloeden, en het helpt beleidsmakers om te beslissen welk beleid duurzaam is en publieke steun heeft.
Een ander platform,
Polis, wordt door overheden gebruikt om gepolariseerde groepen mensen samen te brengen en AI-algoritmen te gebruiken om de gemeenschappelijke basis te vinden. Polis helpt mensen niet alleen te zien wat iedereen zegt, maar ook waar iedereen het mee eens is. Uitzoeken waar er overeenstemming is, is de sleutel tot vredesopbouw en succesvolle vredesprocessen.
Video op: https://bit.ly/3v2UB3q
Download Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home
