Μία Ανθρωπότητα, Μία Ψυχή - Σεπτέμβριος 2019
Στο πλαίσιο του σημερινού συχνά διαχωριστικού και ταραχώδους περιβάλλοντος, η φράση «Μία Ανθρωπότητα, Μία Ψυχή» δημιουργεί μια εντυπωσιακή αντίθεση. Ηχεί ένα φθόγγο και ανασύρει μια εικόνα ενότητας και ειρήνης που κάποιοι θα μπορούσαν αρχικά να συσχετίσουν με ένα ουτοπικό όνειρο και όχι με την υποκείμενη πραγματικότητα της Μίας Ανθρωπότητας, η οποία συχνά είναι λιγότερο εμφανής και δεν επιβάλλεται στη συνείδηση. Αυτή η ολότητα σηματοδοτείται από την ψυχή, που γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ των δύο άκρων, Πνεύματος και Ύλης. Η Μία Ψυχή, η Ψυχή του καθενός, ηχεί στη σιγή αυτού του χώρου – ένας ήρεμος ψίθυρος που μιλά για τη συνεκτική και άνευ όρων αγάπη στην καρδιά του όλου.
Φυσικά, αυτή η αλήθεια της ολότητας έχει παρουσιαστεί σε θρησκευτικές και πνευματικές διδασκαλίες από τα βάθη του χρόνου, αλλά οι απαιτήσεις της φυσικής επιβίωσης καθώς και η εκκωφαντική οχλαγωγία της σύγχρονης ζωής έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά ισχυροί περισπασμοί και παρεκκλίσεις από τις περισσότερο λεπτοφυείς πραγματικότητες. Όπως ίσχυε στο παρελθόν και εξακολουθεί να ισχύει σήμερα, η εστίαση στις ατομικές διαφορές, στα υλικά αποτελέσματα και στις αισθητηριακές εμπειρίες μπορεί να καλύψει σε μεγάλο βαθμό ή και να αποκρύψει εντελώς αυτή την βαθύτερη αλήθεια.
Υπάρχουν όμως ορισμένες εικόνες και γεγονότα που μοιάζει να ξεπροβάλουν δυναμικά και ακαριαία, μέσα από τις κάθε είδους ομίχλες διάσπασης της προσοχής, πυροδοτώντας μια εσωτερική αναγνώριση του ανθρώπινου συνόλου. Πρόσφατα δόθηκε εκτεταμένη κάλυψη από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στην 50ή επέτειο ενός τέτοιου σημαντικού γεγονότος – την προσσελήνωση του διαστημόπλοιου Apollo 11 το 1969. Αυτό το γεγονός που παρακολούθησαν εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο παρείχε επίσης μία από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες εκείνης της εποχής – μια εικόνα ανατολής της Γης όπως είναι ορατή από τη σελήνη. Αυτή και άλλες παρόμοιες εικόνες που τραβήχτηκαν από το διάστημα πρόσφεραν στην ανθρωπότητα μια εμφανή εικόνα της ενότητάς της.
Σε αυτές τις φωτογραφίες της Γης, η Μία Ανθρωπότητα στέκει ως ενιαία ύπαρξη. Παρ’ ότι κανένα άτομο δεν είναι ορατό, το σύνολο είναι εκεί – όλη η ανθρωπότητα και όλα τα άλλα βασίλεια της Γης συμπεριλαμβάνονται χωρίς εξαίρεση. Αυτή η νέα προοπτική παρουσιάζει μια άποψη ανείπωτης ομορφιάς και για ορισμένους, αυτές οι εικόνες από το διάστημα καταλήγουν να αντιπροσωπεύουν μια διαρκή αλλαγή στη συνείδηση και ένα όραμα για ένα πιο συνεκτικό, εποικοδομητικό μέλλον. Η αφηρημένη έννοια της Μίας Ανθρωπότητας αποτυπώνεται σε μια συμβολική αναπαράσταση που γίνεται ορατή κατ’ αυτόν τον τρόπο.
Μια άλλη συμβολική έκφραση ολότητας παρουσιάζεται με τη μορφή του δικτύου των Τριγώνων. Αυτό το δονούμενο αιθερικό πλέγμα, όπως και η μία ψυχή, συγκρατεί ολόκληρη την ανθρωπότητα μέσα στη σφαίρα επιρροής του. Εκτός του συμβολισμού του, με την ακτινοβολία του φωτός και της καλής θέλησης που εκπέμπει, διανέμονται οι ενέργειες που χρειάζονται για να μετασχηματιστεί το όραμα της ενότητας από μια εσωτερική αλήθεια σε μια εξωτερική έκφραση αυτής της πραγματικότητας.