Η Δύναμη της Επιμονής - Ιούνιος 2022

Όσοι βρίσκονται στην πνευματική ατραπό ενθαρρύνονται να καλλιεργήσουν πολλές αρετές. Μπορούμε να αναφέρουμε μερικές, όπως η αγάπη, η αγάπη για την αλήθεια και η συμπόνια. Αλλά υπάρχει μία χωρίς την οποία καμμία από τις άλλες δεν μπορεί να αγκυροβοληθει και να συντηρηθεί ορθά στην συνείδηση και αυτή είναι η επιμονή.

Οι αρετές θεωρούνται συχνά ως δώρα άνωθεν που ο ένθερμος ζηλωτής χρειάζεται απλά να αποδεχτεί ως χάρη. Στην πραγματικότητα αυτό αποτελεί ευσεβή πόθο. Είναι πολύ ρεαλιστικότερο και πιο κοντά στην αλήθεια να θεωρούμε τις αρετές πειθαρχίες που πρέπει να εξασκηθούν στον στίβο της καθημερινής ζωής. Απαιτείται ανυποχώρητη επιμονή κατά την αντιμετώπιση των συνεχών δοκιμασιών στις οποίες υποβάλλονται οι αξίες και η αποφασιστικότητά μας, δοκιμασίες που ανιχνεύουν τις αδυναμίες μας και προς ενθάρρυνσή μας, αναδεικνύουν και τα δυνατά μας σημεία. Ο λόγος για όλα αυτά είναι πως μέσα μας υπάρχουν βαθιά ριζωμένες συνήθειες σκέψης, συναισθηματικής ανταπόκρισης και φυσικών μοτίβων ζωής. Οι συνήθειες αυτές δομήθηκαν στην προσωπικότητα και καθιερώθηκαν στην διάρκεια πολλών ζωών εγωκεντρισμού. Απαιτείται δε μεγάλη προσπάθεια για να τις αναγνωρίσουμε ως αυτό που είναι, για να να τις εξισορροπήσουμε στη συνέχεια και τελικά, για να τις αποκαταστήσουμε.

Ακριβώς εδώ μπαίνει στην εξίσωση η επιμονή. Επιμονή δεν είναι απλώς η περιστασιακή αναγνώριση του στόχου. Είναι η διατήρησή του στην συνεπή στάση της καρδιάς και του νου όλη την ημέρα, σε μια κατάσταση αναμένουσας εγρήγορσης, γνωρίζοντας ότι όταν κάποιος χαλαρώσει την εποπτεία του, εγκυμονεί ο κίνδυνος να υποτροπιάσουν τα προηγούμενα πρότυπα σκέψης και συμπεριφοράς που τώρα αναγνωρίζονται ως ακατάλληλα, αν δεν ήταν πάντοτε. Καλό είναι να έχουμε κατά νου το ρητό «ο επιμένων, νικά».

Αλλά με την επίμονη πνευματική προσπάθεια, οι κόποι μας θα αρχίσουν να αποδίδουν καρπούς. Πιθανώς οι άλλοι να παρατηρήσουν την αλλαγή πριν από εμάς. Αλλά σίγουρα θα υπάρχει, ίσως ως τάση για μεγαλύτερη γλυκύτητα, ως προοδευτικά μεγαλύτερο «χάσιμο» του εαυτού καθώς οι άλλοι γίνονται προτεραιότητα, σε μια διάθεση βοήθειας που αναγνωρίζει την πραγματική ανάγκη και κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει στην κάλυψη της. Όταν κανείς αποκτήσει επίγνωση αυτών των αλλαγών στο χαρακτήρα του, έχει σημασία να αντισταθεί στον πειρασμό να χαλαρώσει πνευματικά. Στην πραγματικότητα, τώρα είναι η ώρα της μέγιστης δοκιμασίας και ίσως η στιγμή στην οποία χρειάζεται περισσότερο η επιμονή για να παραμείνει κανείς στην ατραπό προς την Ψυχή. Αλλά είναι επίσης η στιγμή που αυτή η επιμονή αποδίδει τα μεγαλύτερα οφέλη. Προς το παρόν, με συνεχή προσπάθεια και επαγρύπνηση, η χάρη όλων των αρετών αρχίζει να ρέει σε ολόκληρη την ύπαρξη του ατόμου, πλούσια και άφθονη όπως αρμόζει στην πνευματική Αγάπη. Αυτή είναι η αγάπη που δεν κρατάει τίποτε, αλλά τα δίνει όλα με θυσία και χαρά.