Μέχρι η Σιωπή Να Γίνει Χρυσός

Ζούμε σε ασυνήθιστους καιρούς. Η κακοβουλία, η ταλαιπωρία, η κοντοφθαλμία και τα ιδιοτελή κίνητρα, το ψέμα και η σκληρότητα είναι εμφανή παντού. Ωστόσο, αν όντως ανοίξουμε τα μάτια μας, μπορούμε να δούμε ότι εξισσοροπούνται με το παραπάνω από μια αυξανόμενη και δυναμική παρούσα καλή θέληση. Αυτή συνηγορεί και ενσαρκώνει με πάθος την μακροπρόθεσμη οπτική και την απόλυτη ανάγκη για φωτισμένη ανιδιοτέλεια που υλοποιείται μέσω ενεργού δημιουργικότητας. Αυτό αποδεικνύεται μαγικά σε κάθε τομέα ανθρώπινου ενδιαφέροντος και προσπάθειας. Είναι η καλύτερη απόδειξη ότι η καρδιά της ανθρωπότητας δεν είναι μόνο υγιής, αλλά ζωντανή και ενεργή, εμποτίζοντας ρυθμικά την ανθρώπινη συνείδηση με τις ανώτερες ενέργειες της αγάπης, της κατανόησης και της συμπονετικής καλής θέλησης. Όταν αυτά συνοδεύονται από ακλόνητη ελπίδα και αλτρουισμό, τότε βλέπουμε πρακτικούς οραματιστές εν δράση και την αγαπητική υπηρεσία στα καλύτερά της. Βλέπουμε επίσης την αναπτυσσόμενη Χριστική συνείδηση στην ανθρωπότητα.

Ένας από τους τρόπους εκδήλωσης αυτής της νέας συνείδησης σήμερα στον κόσμο είναι η αναγνώριση από την ανθρωπότητα της αλληλεξάρτησης όλης της ζωής στην γη. Αυτή η ζωτική σύνδεση δεν περιορίζεται στην πνευματική εμπειρία. Έχει επίσης κεντρική θέση στα περισσότερα εγκόσμια ενδιαφέροντα και δραστηριότητες. Οι τέχνες, για παράδειγμα, ενσωματώνουν ποικίλες πολιτιστικές ιδιότητες και αντιλήψεις σε υπέροχες δημιουργίες που χρησιμοποιούν λέξεις, μουσική, εικαστικές τέχνες, χορό, αρχιτεκτονική, για να μην αναφέρουμε τις νέες και ευφάνταστες χρήσεις της ψηφιακής τεχνολογίας. Ο συναγωνισμός αναδεικνύει το καλύτερο δυνατό από τους συμμετέχοντες αθλητές σε όλο τον κόσμο. Οι επιστήμονες επιδεικνύουν μια παγκόσμια συλλογική προσπάθεια για την κατανόηση της ζωής από το μικρότερο υποατομικό σωματίδιο μέχρι την απεραντοσύνη ολόκληρου του Κόσμου. Ακόμη και το διεθνές εμπόριο και τα οικονομικά λειτουργούν με βάση το ότι όλες οι ανθρώπινες ζωές είναι άρρηκτα συνδεδεμένες σε ένα σύστημα αλληλοεξάρτησης. Και οι θρησκείες, που είχαν μια τόσο χωριστική και καταστροφική επίδραση, αναπτύσσουν τώρα γνήσιο αμοιβαίο σεβασμό και μαζί ηχούν την νότα της συνείδησης της ανθρωπότητας.

Οι ξεπερασμένες ιδεολογίες και ο εγωιστικός εθνικισμός εξακολουθούν να φαίνονται πολύ εύκολα στην πολιτική. Τα αποτελέσματα αυτού είναι πασιφανή, καθώς η σύγκρουση και ο πόλεμος καταστρέφουν τις ζωές τόσων πολλών. Αυτοί οι πόλεμοι, οι συγκρούσεις, οι υποψίες και οι δυσπιστίες επιφέρουν ασύλληπτο πόνο και τραύμα – ένα είδος παγκόσμιου «αυτό-τραυματισμού». Η εφέλκυση της Χριστικής αρχής μέσα σε όλους μας σίγουρα πρέπει να είναι η θεραπεία, γιατί αυτή είναι η απελευθερωτική ενέργεια που θα επιφέρει την «θεραπεία των εθνών». Σύμφωνα με τα λόγια του ποιητή, R S Thomas*:

Ας μείνουμε, τότε, στην παύση
του τραυματισμού μας, ώσπου η σιωπή
να γίνει χρυσός και η αγάπη είναι
μια στιγμή που αιώνια υπερεπαρκεί.

Αυτός είναι ο λόγος που στην καθημερινή μας εργασία των τριγώνων, βεβαιώνουμε με σιγουριά: «Είθε ο Χριστός να επιστρέψει στην Γη!»

*R S Thomas: No Truce With the Furies (1995)