ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟ ΦΩΣ
Πριν από πολλές δεκαετίες, στις δυσκολίες των χρόνων του Παγκοσμίου Πολέμου, ένας επιφανής πνευματικός διδάσκαλος προέτρεψε όλους όσους αγαπούν την ανθρωπότητα να ενεργήσουν με σταθερότητα, υπηρεσία και θυσία. Και, παρόλο που ο κόσμος δεν βρίσκεται σε πόλεμο σήμερα, τουλάχιστον όχι από φυσικής απόψεως κατά τον ίδιο τρόπο, αυτά τα λόγια φαίνονται εξίσου κατάλληλα στους ταραχώδεις καιρούς μας. Οι περισσότεροι θα συμφωνούσαν ότι απαιτούνται θυσίες, για να παραμένουμε σταθεροί σε ένα πνεύμα αγάπης και να μην αδιαφορούμε για τις αδικίες και τις βαθύτερες κρίσεις στον κόσμο. Ανταποκρινόμενοι στις πιεστικές ανάγκες και προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα, πολλοί σκεπτόμενοι άνθρωποι καλής θέλησης μαθαίνουν να υπηρετούν εναρμονισμένα με την άμπωτη και την πλημμυρίδα της πνευματικής ενέργειας.
Πολλά μέλη των Τριγώνων θα είναι εξοικειωμένα με το πρότυπο του ετήσιου πνευματικού κύκλου. Κάθε μήνα, στην πανσέληνο, θείες ενέργειες είναι διαθέσιμες για τον πλανητικό και ανθρώπινο μετασχηματισμό. Κατά την διάρκεια αυτών των περιόδων, υπάρχει μια ανεμπόδιστη ευθυγράμμιση μεταξύ του ήλιου και του πλανήτη μας. Και, ειδικότερα, την ώρα της πανσελήνου στο Φεστιβάλ του Πάσχα (Κριός), στο Φεστιβάλ του Βεσάκ (Ταύρος) και στο Φεστιβάλ της Καλής Θέλησης (Δίδυμοι), παρουσιάζεται μια ιδιαίτερη ευκαιρία για συνεργασία. Συλλογικά, αυτές οι τρεις πνευματικές Εορτές συνιστούν μια «ενοποιημένη πνευματική προσέγγιση της ανθρωπότητας» για εργασία σε ένα βαθύτερο επίπεδο, ώστε το φως να μπορέσει να διαλάμψει σε ένα σκοτεινό τόπο.
Η εισροή φωτός στο ανθρώπινο βασίλειο δεν αποκαλύπτει μόνο το καλό, το ωραίο και το αληθινό, αλλά φανερώνει και τις ανεπάρκειες στην ανθρώπινη κοινωνία. Φαίνεται ότι όλοι οι συμβατικοί πυλώνες της παγκόσμιας τάξης βρίσκονται σε μια επικίνδυνη κατάσταση, είτε πρόκειται για την θρησκεία, την οικονομία και τα χρηματοπιστωτικά, τον νόμο και την τάξη, την επιστήμη ή την διακυβέρνηση. Όλα αυτά τα μοντέλα φαίνεται ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο απογοητεύουν την ανθρώπινη οικογένεια. Οι παλιές δομές έχουν καταστεί ανεπαρκείς αδυνατώντας να αντικατοπτρίσουν το ανώτερο όραμα και οι νέες εισερχόμενες ενέργειες απαιτούν νέες μορφές μέσω των οποίων να μπορούν να λειτουργούν, ώστε να δημιουργήσουν έναν καλύτερο κόσμο για όλους τους ανθρώπους και την ίδια την Γη. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι οραματιστές και ενορατικοί πρέπει να διατυπώσουν ξεκάθαρα και να κρατήσουν μπροστά στα μάτια της ανθρωπότητας το αρχετυπικό πρότυπο μέσω του οποίου μπορεί να αναδυθεί η νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Και η ώρα για αυτό είναι τώρα.
Απέναντι σε πρωτόγνωρες παγκόσμιες προκλήσεις, μία από τις απαραίτητες υπηρεσίες που μπορούμε να προσφέρουμε είναι να σταθούμε με σταθερότητα στην ακτινοβολία του ομαδικού έργου και έτσι να επιτρέψουμε στο καθαρό φως του Δικτύου των Τριγώνων να ακτινοβολήσει τις πνευματικές αξίες και τις ανθρώπινες επιλογές. Το Δίκτυο που δημιουργήθηκε και αναζωογονήθηκε από την ανιδιοτελή ανθρώπινη σκέψη για πολλές δεκαετίες, λειτουργεί ως μια πλανητική διεπαφή. Και πράγματι, μέσω αυτής της πύλης της φωτισμένης καλής θέλησης, οι ανώτερες εντυπώσεις που ενσωματώνουν πνευματικές ιδέες μπορούν να εμπνεύσουν τη σκέψη που απαιτείται για την ανοικοδόμηση του ιερού της ανθρώπινης διαβίωσης. Η λαμπρότητα αυτού του διαπεραστικού φωτός διαταράσσει μακραίωνες πρακτικές και τελικά τίποτα δεν μπορεί να ανακόψει αυτή την πρόοδο.
* * *
«Θα απαιτηθεί μεγάλη υπομονή. Θα γίνουν λάθη. Θα υπάρξουν περίοδοι αναποφασιστικότητας, αναποτελεσματικής δράσης και αρνητικής αλλά βαθιάς αποθάρρυνσης. Oι εργάτες θα έχουν την τάση για απόγνωση και κατά καιρούς το έργο θα τους φαίνεται ότι απαιτεί πολλά, ότι είναι πολύ δύσκολο και ότι οι δυνάμεις που αντιτίθενται σε ότι επιδιώκουν να κάνουν είναι πολύ ισχυρές. Αλλά πίσω από κάθε ανασυγκρότηση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα υπάρχει η δυναμικότητα της αναπόφευκτης ανάστασης, η σταθερή εισροή φωτισμένης σκέψης που κατευθύνει τη μαζική συνείδηση, συν μια αυξανόμενη αντίληψη ότι η ανθρωπότητα δεν είναι μόνη, ότι οι πνευματικές αξίες είναι οι μόνες πραγματικές αξίες και ότι η Ιεραρχία στέκει, αμετακίνητη στην πνευματική της δύναμη, σταθερά προσανατολισμένη στην παγκόσμια σωτηρία και δρώντας πάντα υπό τη διεύθυνση εκείνου του μεγάλου, αλλά ανθρώπινου Ηγέτη, του Χριστού».
Η Εξωτερίκευση της Ιεραρχίας, σελ. 487, A. Μπέιλη