Νοέμβριος 2008

Η καλή θέληση συνιστά την πρωταρχική απόπειρα του ανθρώπου να εκφράσει την αγάπη του Θεού. Το αποτέλεσμά της στη γη θα είναι η ειρήνη. Είναι τόσο απλή και πρακτική, ώστε οι άνθρωποι αδυνατούν να εκτιμήσουν την ισχύ της ή το επιστημονικό και δυναμικό της αποτέλεσμα. Η νοοτροπία μιας οικογένειας μπορεί να τροποποιηθεί πλήρως, εφόσον κάποιο μέλος της εφαρμόζει με ειλικρίνεια την καλή θέληση. Η καλή θέληση μπορεί να προκαλέσει επανάσταση στον κόσμο, εφόσον εφαρμόζεται πραγματικά από ομάδες σε κάθε έθνος, από πολιτικά και θρησκευτικά κόμματα σε κάθε έθνος καθώς και μεταξύ των εθνών.

Το αίτιο της ανθρώπινης δυσπραγίας (η οποία εστιάσθηκε στις οικονομικές δυσχέρειες των τελευταίων διακοσίων ετών και στο θεολογικό αδιέξοδο των ορθόδοξων εκκλησιών) οφείλεται στο γεγονός ότι καθένας παίρνει χωρίς να δίνει, αποδέχεται χωρίς να συμμερίζεται κι αρπάζει χωρίς να διανέμει. Όλα αυτά συνεπάγονται την παράβαση ενός νόμου που έθεσε την ανθρωπότητα στη θέση του αναμφισβήτητου ενόχου. Ο πόλεμος υπήρξε η φριχτή ποινή την οποία έπρεπε να πληρώσει το ανθρώπινο γένος για το μεγάλο του αμάρτημα της χωριστικότητας. Οι εντυπώσεις από την Ιεραρχία έγιναν δεκτές, διαστρεβλώθηκαν, παραποιήθηκαν και παρερμηνεύθηκαν, οπότε ο Νέος Όμιλος Yπηρετών του Κόσμου έχει το χρέος ν’ αντισταθμίσει αυτό το κακό. (Τα Προβλήματα της Ανθρωπότητας, σ. 7 - αγγλικό)