Σεπτέμβριος 2010

Η Ανθρωπότητα καθορίζει το πεπρωμένο της

Οι μαθητές ... χρειάζεται ν’ αντιληφθούν ότι οι παγκόσμιες υποθέσεις δεν διαμορφώνονται κι ούτε μπορούν να διαμορφωθούν ή να καθορισθούν απ’ οποιαδήποτε ιεραρχική γνώση κατέχει ο μαθητής. Oι παγκόσμιες υποθέσεις και οι συνθήκες πρέπει να βασίζονται, κατ’ ανάγκη, πάνω στο αίτημα και το σημείο εξέλιξης της μάζας της ανθρωπότητας που εργάζεται, μέσω των εκλεγμένων ή επιβληθέντων αντιπροσώπων της, σε κάθε χώρα. Το αίτημα αυτό μπορεί και, πραγματικά, επηρεάζεται, τροποποιείται και πνευματοποιείται απ’ τη στάση και τη διδασκαλία των μαθητών παντού, που μπορούν να εκφρασθούν κι έχουν ανθρωπιστικά ένστικτα. Αν όμως η θέληση και η γνώση των μαθητών σε όλα τα έθνη μπορούσε να καθορίσει τις παγκόσμιες υποθέσεις και να ελέγξει πλήρως την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή των ανθρώπων, θα δημιουργούσε ένα πολύ πιο σοβαρό χάσμα απ’ αυτό που υπάρχει τώρα, για παράδειγμα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς ή ανάμεσα στις τάξεις και τις κάστες. Θα δημιουργούσε μια διακηρυγμένη γραμμή διαχωρισμού ανάμεσα στο Βασίλειο του Θεού και στο βασίλειο των ανθρώπων. Αυτό θα ερχόταν σε αντίθεση με την ιεραρχική πρόθεση που θεραπεύει γοργά το υφιστάμενο ρήγμα και θ’ αντιστάθμιζε έτσι το έργο που έταξε να κάνει ο Χριστός πάνω στη Γη. Το σημείο αυτό παραβλέπεται συχνά απ’ τους καλοπροαίρετους μαθητές. Η ανθρωπότητα είναι εκείνη που καθορίζει το πεπρωμένο της. Oι μαθητές δείχνουν το δρόμο, υποδεικνύουν το όραμα, δίνουν ένα αναγκαίο παράδειγμα και τονίζουν τα αρχαία ορόσημα. (Μαθητεία στη Νέα Εποχή, σ. 68 - αγγλικό)