Φεβρουάριος 2010
Το Φως Λάμπει!
Oι άνθρωποι τείνουν να νομίζουν ότι το όλο αντικείμενο του έργου της Ιεραρχίας είναι να βρίσκει και να δέχεται ανθρώπους για ιεραρχική επαφή. Η δευτερεύουσα αυτή φάση της ιεραρχικής δραστηριότητας εμφανίζεται σημαντική στη συνείδησή σας· μήπως δεν είναι έτσι; Η κύρια προσδοκία σας είναι ότι καθώς ανελίσσετε τις λανθάνουσες δυνατότητές σας, θα γίνετε ικανοί να βοηθήσετε τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Αυτή είναι πράγματι μια άξια σκέψη, όμως βασίζεται ολοκληρωτικά σε μια παρεξήγηση. Ας ρίξω λοιπόν φως πάνω στο ζήτημα, παραθέτοντας το Αρχαίο Σχόλιο:
|
«Όταν το φως φωτίζει τις διάνοιες των ανθρώπων και διεγείρει το μυστικό φως μέσα σε όλες τις άλλες μορφές, τότε ο Ένας στον Oποίο ζούμε αποκαλύπτει την κρυμμένη, μυστική Του φωτισμένη Θέληση. Όταν ο σκοπός των Κυρίων του Κάρμα δε βρίσκει τίποτε άλλο να κάνει κι όλα τα υφασμένα και στενά σχετιζόμενα σχέδια έχουν πραγματωθεί, τότε ο Ένας στον Oποίο ζούμε μπορεί να πει: ‘‘Καλώς! Μόνο το κάλλος μένει.” Όταν το κατώτατο από τα κατώτερα, το πυκνότατο από τα πυκνά και το ανώτατο από τα ανώτερα ανυψωθούν όλα δια των μικρών θελήσεων των ανθρώπων, τότε ο Ένας στον οποίο ζούμε μπορεί ν’ ανυψώσει σε ακτινοβόλο φως τη ζωηρά φωτισμένη σφαίρα της Γης και τότε μια άλλη μεγαλύτερη Φωνή μπορεί να Του πει: ‘‘Καλώς! Προχώρησε. Το φως λάμπει”». |
Θα σημειώσετε ότι η έμφαση στις λέξεις αυτές τίθεται στην ανθρώπινη επίτευξη κι όχι σ’ αυτό που κάνει η Ιεραρχία για τον άνθρωπο. Όταν οι άνθρωποι επιτυγχάνουν τη φώτιση, κατασταλάζουν με νοημοσύνη το καρμικό μερίδιο της εποχής τους και ανυψώνουν τα υπανθρώπινα βασίλεια (με την ανακλαστική της δραστηριότητα της ανύψωσης ταυτόχρονα του Ανώτατου), τότε μπορούν και τότε πράγματι συμμερίζονται το έργο της Ιεραρχίας. (Μαθητεία στη Νέα Εποχή, σσ. 314-15 - αγγλικό)