Η Kοσμική Κυκλοφορία του Αίματος, 3ο Μέρος

Συνέχεια από το 2ο Μέρος

Από την Κοσμική στην Μικροκοσμική Κυκλοφορία

Το πλάσμα του διαστήματος, όπως συζητήθηκε στην προηγούμενη ενότητα, είναι το χονδροειδέστερο ισοδύναμο μιας πιο «ακτινοβόλου ηλεκτρικής ουσίας», η οποία, στα εσωτερικά κείμενα, αναφέρεται γενικότερα σαν αιθέρας. Είναι η ενεργή όψη αυτού του αιθέρα που σχηματίζει την πραγματικά θεία κυκλοφορική ροή ή «κυκλοφορία του αίματος» της άγνωστης κοσμικής οντότητας. Τα ηλεκτρικά ρεύματα που κυκλοφορούν δια μέσου του διαστημικού πλάσματος αντικατοπτρίζουν απλά την ατελεύτητη κίνηση του αιθέρα στο πυκνότερο επίπεδο της κοσμικής εκδήλωσης.

Αυτά τα αιθερικά ρεύματα του διαστήματος απαρτίζονται, κυρίως, από υδρογόνο και οξυγόνο, αν και σε πιο λεπτοφυή μορφή από εκείνη που η επιστήμη τα αναγνωρίζει στην ατμόσφαιρά μας:

«Προτού τα αέρια γίνουν αυτό που είναι στην ατμόσφαιρά μας, είναι διαστρικός Αιθέρας... Το Υδρογόνο, ένα εξαιρετικά εύφλεκτο αέριο, και το Οξυγόνο, το οποίο παράγει καύση, σχηματίζουν νερό, μια από τις μορφές της πρωταρχικής δύναμης ή του πυρός, σε μια κρύα ή λανθάνουσα και ρευστού τύπου μορφή». Στις ανώτερες μορφές του, το υδρογόνο είναι “το πρωτογεννημένο στοιχείο... το πιο συγγενικό στην πρωθύλη”... και το οξυγόνο ενσταλάζει το πυρ της ζωής στη “Μητέρα” μέσω επώασης. Είναι το Πνεύμα, το νοούμενο εκείνου που στη χονδροειδή του μορφή πάνω στη Γη γίνεται οξυγόνο και υδρογόνο».1

 

Καθώς αυτές οι λεπτοφυείς μορφές υδρογόνου και οξυγόνου κατασταλάζουν από τον αιθέρα, σχηματίζουν μια πύρινη ομίχλη ή ατμό από τον οποίο εκκρίνεται μια αραιά μορφή όζοντος, επί του παρόντος άγνωστη στη χημεία, αλλά θεωρούμενη από τους οδηγούς της φυλής ως το ελιξήριο της ζωής. Είναι η ηλεκτρική αλληλεπίδραση αυτής της, υψηλού κραδασμού, μορφής όζοντος με τη φυσική υπόσταση, που έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή αίματος:

ΑΙΘΕΡΑΣ > ΑΤΜΟΣ > ΟΖΟΝ > ΖΩΙΚΟΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ > ΖΩΙΚΟ ΑΙΜΑ²

Ενδιαφέρον έχει ότι, επί αρκετά χρόνια, γινόταν πολύς λόγος για την ιατρική αξία του όζοντος στην κοινή του μορφή την, επί του παρόντος, γνωστή στην επιστήμη από ορισμένους γιατρούς και βιοχημικούς που πίστευαν στις αξιόλογες θεραπευτικές του ιδιότητες. Η θεραπεία με όζον ήταν δημοφιλής για κάποιο διάστημα, κατά το οποίο, το αέριο που παραγόταν από το ιατρικό οξυγόνο χορηγείτο σε μικρές και συγκεκριμένες θεραπευτικές δόσεις στο αίμα. Μέχρι σήμερα, οι ερευνητές δεν είναι σίγουροι εάν το όζον παίζει κάποιο ρόλο στη φυσιολογία, εντούτοις, η ενστικτώδης κατεύθυνση της έρευνάς τους βρίσκεται σε ευθυγράμμιση με τις απόκρυφες διδασκαλίες. Μελέτες από τον Δρ Paul Wentworth Τζούνιορ και τους συνεργάτες του στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Scripps των ΗΠΑ, τους οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι το όζον παράγεται φυσικά στον άνθρωπο από τα ουδετερόφιλα – το πιο άφθονο είδος λευκών αιμοσφαιρίων.³ Εφ’ όσον επιβεβαιωθεί ότι το όζον πράγματι παράγεται ενδογενώς από αυτά τα λευκά αιμοσφαίρια στο ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα, ακόμα και οι σκεπτικιστές θα παραδεχτούν την πολύ μεγάλη σημασία του και, η έννοια του όζοντος ως φάρμακο, θα αποκτήσει αξία. Ενώ, το γήινο οξυγόνο με τη μορφή του όζοντος είναι γνωστό για τις τοξικές του επιδράσεις στον άνθρωπο, εκτός αν χορηγηθεί σε πολύ μικρές ποσότητες, μια άγνωστη επιστήμη φαίνεται να αναδύεται και, εάν αυτή η επιστήμη πρόκειται να οδηγήσει στην ανακάλυψη της υψηλότερης αλλοτροπικής μορφής του όζοντος, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, θα παρασχεθούν στην ανθρωπότητα εξαιρετικά ζωογονητικές ιδιότητες.

Τα Ύδατα του Διαστήματος

Έχοντας διερευνήσει, εν συντομία, την υδάτινη σύνδεση μεταξύ του αιθέρα και της κυκλοφορίας του αίματος, σημειώνοντας ότι το υδρογόνο και το οξυγόνο είναι τα δομικά μέρη και των δύο, δεν είναι άξιον απορίας το ότι η ιδέα του νερού συχνά χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τη φύση του αιθέρα στα κείμενα του εσωτερισμού: Με τα λόγια του Θιβετανού:

«Δημιουργήσαμε έναν όρο που αποκαλούμε αιθέρα. Μιλώντας αποκρυφιστικά, είναι ο σύγχρονος τρόπος έκφρασης “των υδάτων του χώρου”, που είναι τα ύδατα της επιθυμίας στα οποία είμαστε βυθισμένοι».4

Όροι όπως«τα ύδατα του διαστήματος» και «τα ύδατα της επιθυμίας» είναι αρχαίοι μεν, αλλά, αποτελεσματικοί τρόποι περιγραφής του αιθέρα ως ένα δημιουργικό μέσο που γίνεται ενεργό, ηλεκτρικό ρευστό όταν εμποτίζεται με την κοσμική θέληση και την επιθυμία. Πράγματι, διαβάζουμε στη Γένεση ότι «το Πνεύμα του Θεού εφέρε το επί της επιφανείας των υδάτων» και έτσι άρχισε η ιστορία της Δημιουργίας

Έχοντας δημιουργηθεί κατ’ εικόνα του Θεού, ο άνθρωπος είναι, επίσης, ένας δημιουργικός πράκτορας και, η θέληση και η επιθυμία του για δημιουργία αποτυπώνονται παρόμοια στο αιθερικό σώμα του (τον αιθέρα που περιβάλλει και διαπερνά το φυσικό του σώμα) προτού κατασταλάξουν ηλεκτρικά στην κυκλοφορία του αίματός του μέσω των ενδοκρινών αδένων. Το ενενήντα τοις εκατό του πλάσματος του αίματος αποτελείται από νερό, του οποίου τα συστατικά στοιχεία, το υδρογόνο και το οξυγόνο, φέρουν το ηλεκτρικό φορτίο του αρχέγονου πυρός ή αιθέρα, μέσω του οποίου ο υποκειμενικός άνθρωπος εκδηλώνεται στον αντικειμενικό κόσμο. Το αίμα είναι, κυριολεκτικά η όψη ζωή, το κόκκινο της επιθυμίας και συνεπώς η ποιότητα της επιθυμίας του ανθρώπου, που αδιάκοπα κατασταλάζει στην κυκλοφορία του αίματός του, καθορίζει τη λεπτότητα ή τραχύτητα του φυσικού σώματος μέσω του οποίου εκφράζεται.

Καθώς το αίμα είναι ένα μέσο με το οποίο η θέληση και η επιθυμία του ανθρώπου μεταφράζεται σε ενεργό έκφραση, μια πανομοιότυπη διαδικασία μπορεί να λαμβάνει χώρα και σε κοσμικό επίπεδο. Είτε κοσμική είτε γήινη, η επιθυμία συνιστά μια εμψυχωτική δύναμη και η παρουσία της στον παγκόσμιο αιθέρα προκαλεί κίνηση και επιφέρει κάποιου είδους δημιουργικότητα. Όταν η θέληση και η επιθυμία της κοσμικής ζωής εμποτίζουν τον αιθέρα, η καθοδική πίεση αυτών των κοσμικών κυμάτων συγχωνεύει ψήγματα αιθέρα σε ηλεκτρικά φορτία. Η κοσμική ιδέα μετατρέπεται, έτσι, σε μια ασταθή κατάσταση πλάσματος που με τη σειρά του, αργότερα, κατασταλάζει, καλυπτόμενο και κρυμμένο σε ένα ένδυμα αέριας, υγρής και στερεάς ύλης. Εδώ έχουμε τις τέσσερις καταστάσεις της ύλης που δίνουν μορφή σε μια ιδέα στο φυσικό πεδίο και αντιστοιχούν στα τέσσερα στοιχεία των αρχαίων: πυρ, αέρα, ύδωρ και γη.

Πυρ/Πλάσμα > Αέρας/Αέρια > Νερό/Υγρό > Γη/Στερεό

Συνεχίζεται στο 4ο Μέρος

-----------------------------------

1. Μυστική Δοξασία, Τομ.1, σ. 626, Ε.Π. Μπλαβάτσκυ.
2. Υποσημείωση στο «Psycho-Physiological Notes» Ε.Π. Μπλαβάτσκυ [Ο Θεοσοφιστής, Τομ. V, Νο. 3(51), Δεκέμβριος, 1883, σσ. 81-83].
3. http://www.eurekalert.org/pub_releases/2003-02/sri-sas022703.php
4. Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας, σ. 275, Α.Α. Μπέιλη - (αγγλικό).