Στο Λονδίνο, το σεμινάριο ξεκίνησε με εισαγωγικές τοποθετήσεις από τον Laurence Newey, αντιπρόεδρο του Lucis Trust, ο οποίος υπέβαλλε στους συμμετέχοντες το εξής ερώτημα: δεδομένου ότι ο Θείος Σκοπός μπορεί να επιτύχει τους στόχους του στη Γη μόνο μέσω της δράσης της ανθρωπότητας που χειρίζεται μια σημαντική «ηθική δύναμη» σε όλους τους τομείς της ζωής, πώς θα μπορέσει να αφυπνιστεί η ανθρωπότητα απέναντι στο όραμα της παγκόσμιας ενότητας;
Ο Dr. Debidatta Aurobinda Mahapatra, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Florida State College του Jacksonville, ξεκίνησε τη διερεύνηση εστιάζοντας στις ιδέες του Ινδού φιλοσόφου Σρι Αουρομπίντο, για τον οποίο η Ανθρώπινη Ενότητα είναι το αποτέλεσμα της εξελικτικής δυναμικής της Θείας Συνείδησης. Σύμφωνα με τον Σρι Αουρομπίντο, όλα τα έθνη έχουν μια Ψυχή που ενσωματώνει αυτή τη συνείδηση και νοιώθει μια «έμφυτη λαχτάρα να αναζητήσει την υπέρτατη ενότητα». Το «εθνικό εγώ», ωστόσο, διακατέχεται από επιθετικότητα και κυριαρχικότητα. Η «σκέψη των πολιτικών», στην υπηρεσία αυτού του εγώ, μπορεί να επιτύχει μόνο ένα είδος «μηχανικής ενότητας» και όχι μια ενότητα Ψυχής. Ο Δρ Mahapatra υποστήριξε, ότι καθώς η παλιά τάξη πραγμάτων βιώνει μια «ηθική κατάρρευση», η νέα τάξη πραγμάτων θα δει μια άνθηση, συνεχίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τη δυναμική της εξέλιξης.
Ως απάντηση σε αυτή την πρόταση, μια ομάδα συνεργατών της Παγκόσμιας Καλής Θέλησης έθεσε υπό εξέταση ορισμένα από τα ιδεώδη που είναι απαραίτητα για αυτή η νέα τάξη, ξεκινώντας με τον ορισμό της Ειρήνης ως ποιότητα της Ψυχής, λόγω της τάσης της προς τη θέληση-για-το καλό. Το πάνελ διερεύνησε την κυκλική φύση των πνευματικών γεγονότων και πώς η εμπειρία της ανθρωπότητας σε σχέση με τις Θρησκείες χρειάζεται να θεμελιωθεί εκ νέου στην υιοθέτηση μιας Θείας Συνείδησης, που μας επιτρέπει να επικαλεστούμε το ύψιστο μέσα μας. Ένας από τους συμμετέχοντες υποστήριξε ότι, πολύ πιθανόν, ο ευρέως διαδεδομένος μηδενισμός που υπάρχει σήμερα στον κόσμο να αποτελεί τη δύναμη της αντίστασης που είναι αναγκαία για αυτή την εξελικτική δυναμική.
Ο Daniel Wheatly, επίκουρος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο πρόγραμμα του Λονδίνου διαφόρων αμερικανικών πανεπιστημίων και υψηλόβαθμος διπλωματικός αξιωματούχος της Κοινότητας Μπαχάι του Ηνωμένου Βασιλείου, συνέχισε τον κύκλο των εισηγήσεων, υποστηρίζοντας ότι διανύουμε έναν «γεωπολιτικό χειμώνα» κατά τον οποίο ο κόσμος δρέπει τους καρπούς της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και βιώνει την αποτυχία των «υλιστικών και εγωιστικών δυνάμεων». Οι διεθνείς σχέσεις θα πρέπει να υιοθετήσουν μια νέα ηθική διάσταση που θα μπορούσε να βοηθήσει την ανθρωπότητα να επιτύχει συναίνεση μέσω ταπεινότητας, ελπίδας και ανθεκτικότητας. Τα κείμενα των Μπαχάι προσφέρουν έναν οδηγό σε αυτή την κατεύθυνση, καλώντας σε «μια παγκόσμια σύγκληση ως ένα δρόμο προς μια δίκαιη παγκόσμια τάξη, μια συγκέντρωση των απόψεων και της σοφίας της ανθρωπότητας... που θα συμπεριλαμβάνει όλες (της) τις παραδόσεις και τις δοξασίες». Αναφερόμενος στην Ολλανδή δικηγόρο Maya Grof, ο κ. Wheatley ενθάρρυνε όλους μας να ενστερνιστούμε «την ανάγκη για ελπίδα∙ και με την ελπίδα, την επιδίωξη∙ και με την επιδίωξη, τη δράση». Μας κάλεσε να «εγερθούμε και να μεταβούμε στο πεδίο των αγρών και να μοχθήσουμε από κοινού» ως «μια πράξη πίστης», διότι «με την κοινή σύμπραξη ανθρώπων καλής θέλησης... μέσω δράσης και Υπηρεσίας θα αποκομίσουμε τους καρπούς αυτής της συγκομιδής».
Το πάνελ αναρωτήθηκε, πώς μια κίνηση προς τον διεθνισμό, καθοδηγούμενη από τη φιλελεύθερη δημοκρατία, κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα ακόμη στάδιο του ιμπεριαλισμού. Η πνευματικότητα, εστιάζοντας στην Καλή Θέληση ως αγάπη σε δράση, μπορεί να αντισταθμίσει την «πνευματική εξαθλίωση» των κοινωνιών προσφέροντας μια προοπτική της «ευρύτερης εικόνας». Αυτό θα μπορούσε να μας οδηγήσει προς μια «ανταποδοτική δικαιοσύνη», στην οποία όλοι να μπορούμε να ταυτιζόμαστε με το σύνολο και έτσι να εκτιμούμε αυτό που ο καθένας μπορεί να προσφέρει προς εμπλουτισμό της κοινωνίας και του δημόσιου βίου.
Ένας από τους συμμετέχοντες κάλεσε το πάνελ να βρει μια «λέξη-κλειδί» που θα περιέγραφε τη βαθιά πνευματική και εξελικτική δυναμική η οποία διέπει την πρόοδο της ανθρωπότητας προς την ενότητα. Και ενώ οι ομιλητές και οι συμμετέχοντες στο πάνελ προβληματίζονταν σχετικά με αυτό, οι δε συμμετέχοντες συμπλήρωναν τις προτάσεις τους στο chat, παρακολουθήσαμε μια ομιλία της Κας Mia Mottley, πρωθυπουργού των Μπαρμπέιντος, όπου, σε μια πράξη συγχρονικότητας, απάντησε σε αυτό το κάλεσμα, προσφέροντάς μας την πλέον συνθετική και δυναμική από κάθε άλλη σκεπτομορφή: Ubuntu, είμαι επειδή είσαι – απευθύνοντας μια πρόσκληση σε όλους μας να αγκαλιάσουμε το «κοινό μας πεπρωμένο».
Εντυπωσιασμένοι από αυτή την ιδιαίτερα δυναμική ομιλία και έχοντας πλέον μια «λέξη-κλειδί» στα χέρια τους, εισηγητές, ομιλητές στο πάνελ και συμμετέχοντες ενώθηκαν σε μια κοινή προσπάθεια για τη δημιουργία ενός οδικού χάρτη ώστε η Δύση να εγκαταλείψει αυτήν την κανονιστική, μονομερή και εξαναγκαστική πολιτική της και να περάσει σε ένα νέο σχέδιο που θα βασίζεται στην πολυμέρεια, τη συμπεριληπτικότητα, τη βαθιά ακρόαση, την εμπιστοσύνη, την πραγματική συναίνεση, την κυριαρχία της ισότητας και το διάλογο. Στο τελευταίο δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση, διότι πρόκειται για το πεδίο όπου καθίσταται δυνατή η επίτευξη μιας «δημιουργικής έντασης», μέσα από την οποία θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε το υπέρτατο που υπάρχει εντός μας.
Ο Simon Marlow έκλεισε το διαδικτυακό σεμινάριο υπενθυμίζοντας σε όλους μας ότι η ανθρώπινη ενότητα δεν συνεπάγεται ομοιομορφία, αλλά την «χαροποιό πολυσυλλεκτικότητα»∙ ότι δεν είμαστε μόνοι στην αναζήτησή μας για το Φως που αποκαλύπτει το σκοτάδι∙ ότι κατέχουμε ομαδική δύναμη∙ και ότι θεμελιώνουμε την Ψυχή σε Υπηρεσία. Έτσι, προκειμένου να «βοηθήσουμε να πυρποληθεί ο κόσμος με το πνεύμα της σχέσης» και «να εμποτίσουμε την ανθρώπινη συνείδηση με το φως, την αγάπη και τη δύναμη που χρειάζεται», μάς οδήγησε όλους σε έναν διαλογισμό για την Καλή Θέληση.
Λήψη του Ενημερωτικού Δελτίου σε PDF
Πηγαίνετε στην αρχική σελίδα του Ενημερωτικού Δελτίου
Βίντεο της Συνδιάσκεψης Λονδίνου
