THE BRIDGE OF THOUGHTS

In accordance with the spiritual teachings, we come to know all things in this world as reflections of inner happenings that are veiled. Centuries past saw bridges in the outer world made of logs, rope, or heavy concrete structures. Today we have high speed rails that span mountain passes and communications technology that can connect us face-to-face with others in places on the other side of the earth. These outer manifestations parallel the bridging work taking place within consciousness, letting reality precipitate and blurring the boundaries between worlds.

At an earlier time, bridging within consciousness was the province of the very few, while the masses were left in ignorance without access to even the essentials of education. Today, people everywhere have access to educational facilities and through technology, at just the touch of a screen, many can access enormous resources of humanity’s knowledge that has been acquired through the lower mind. Building upon this foundation, provides humanity the opportunity to develop the power of thought capable of penetrating the inner spiritual realms which no machine can penetrate. Of course, all opportunities present challenges and counter previous trends. The allure of technology could easily result in humanity becoming lazy and stuck within the unthinking glamour of nonessentials and so forfeiting the massive energy supply of light and goodwill which the mobilization of human thought can provide.

The mystery traditions throughout time have used the symbolism of the bridge as a vehicle of illumination. The Buddha likened His teaching to a bridge or raft that enabled students to cross from the shore of this outer world to the inner shore, a bridge which must be left aside once the shore is reached. Patanjali taught that, through a withdrawal of the senses, we can create that "sacred bridge" that connects us with the source. In her work with the Esoteric section of the Theosophical Society, Helena Blavatsky brought to light the ancient teaching on “The Golden Stairs.” These “Stairs” consisted of directives from ancient eastern esoteric traditions which were devised to lead the student step-by-step on the path to becoming an effective server. The teaching on the antahkarana or inner instrument of light, which was given out less than 80 years ago, holds out the means whereby the promise held within the recesses of the mind can be realized. Those standing within the heart center of the new group of world servers collectively use this bridge to weave lines of relationship–bridging up, down and all around to circumnavigate the earth. At the heart of this bridging work stands the Triangles network. THE BRIDGE OF THOUGHTS

We must resign ourselves to the fact that the only way in which we can find the clue to [certain esoteric mysteries], lies in the study of the law of correspondences or analogy. It is the one thread by which we can find our way through the labyrinth, and the one ray of light that shines through the darkness of the surrounding ignorance. H. P. Blavatsky, in "The Secret Doctrine," has told us so, but as yet very little has been done by students to avail themselves of that clue. In the study of this Law we need to remember that the correspondence lies in its essence, and not in the exoteric working out of detail as we think we see it from our present standpoint. The factor of time leads us astray for one thing; we err when we attempt to fix stated times or limits; all in evolution progresses through merging, with a constant process of overlapping and mingling. Only broad generalities and a recognition of fundamental points of analogy are possible to the average student. The moment he attempts to reduce to chart form and to tabulate in detail, he enters realms where he is bound to err, and staggers through a fog that will ultimately overwhelm him.

Initiation, Human and Solar, A. Bailey pp.6-7

CONFLICT RESOLUTION

Two roads diverged in a yellow wood
And sorry I could not travel both
And be one traveler, long I stood ...

Observing the current tremendous turmoil in the world of form, many of us are wondering how all these conflicts could ever be mediated or prevented, as they seem such an unavoidable pattern of life. But we can realise that mediation is not just a work carried out between nations or groups, rather it is also sacred process that arises and unfolds within consciousness. As so many religions and philosophies have stated: each human being, sooner or later, must choose which way to live his or her own life from options that are often in conflict. 

As described by the first lines from Robert Frost’s poem, The Road Not Taken,1 often it is not easy to decide. What the personality desires for comfort, security and recognition often clashes with the more spiritually purposeful options, but the friction between these two choices is the birthplace of growth recognised in meditation. This is a form of mediation that can call upon the soul’s perspective – it raises the point of view above the level at which the conflict occurs, and this requires a conscious choice and an application of our free will. This process provides a third position which emerges by inner mediation, becoming the observer who neither judges nor rejects but keeps the mind open to higher soul energies. The soul’s wide-reaching perspectives are qualified by inclusiveness, love and the will to serve the whole rather being restricted to satisfying self-centred desires.

Here, in the service of Triangles, we find an extension of this inner mediation – the activity of linking in thought with two others, forming a triangle of light and goodwill. In the Triangles work, the personality stands aligned with the soul and contributes to this enlightened network encircling the world. The personal self, once a source of conflict, is infused with soul energy and becomes a transmitter. The tensions that once divided are now transformed into currents of directed energy, flowing through the triangle and into the collective field of humanity. In this way, even the least experienced Triangles worker can contribute to the healing of the whole. By persistence, those who stand as points of light within this network contribute to the resolution of the world’s ancient dualities.

One can also understand the whole of humanity as an individual unit with a personality and a soul, standing before these conflicting options. True mediation begins with this recognition. Just like separate individuals in moments of tension, humanity feels the weight of regret at the necessity of decision and knows the courage it requires. This has long been recognized in human reflection. Yet the deeper teaching is not merely to choose, but to choose in the light and love of the soul and in alignment with the will that serves the greater whole with joy. So then, returning to the final lines of Robert Frost’s poem:

Two roads diverged in a wood, and I --
I took the one less traveled by,
And that has made all the difference.

1. The lines quoted are part of a longer poem. https://en.wikipedia.org/wiki/The_Road_Not_Taken

Triangles Webinar: Broadcast on the second Monday of every month
www.lucistrust.org/triangles/webinar

FREEDOM IN FORGIVENESS

We use the word “forgiveness” to refer to an attitude in which we are able to find reconciliation for both the minor and major mistakes and mistreatments that are so much a part of everyday life. This not only allows us to show benevolence and compassion toward those who have mistreated us but also, eventually, enables us to resolve our own misdoings. A benevolent attitude is, of course, as commendable as it is necessary, and life is of a much higher quality when this attitude is embodied wholeheartedly. In such embodiment, there is a recognition of human fallibility, as well as a greater freedom from prejudice and resentment. Clearly, depending on the severity of what has been suffered, the process of forgiveness can only happen when we are ready for it. When humanity reaches higher states of consciousness, the faculty of forgiveness will become “the very breath of life itself—the giving of all to all and for all.” ¹

This understanding of forgiveness is deeply ingrained in humanity, and it is well preserved by the spiritual teachings of many religious and cultural traditions. However, we can extend this idea upwards towards the workings of the Divine Mind and towards a higher and even more profound meaning of the word, which is “to give for", for-giveness. This can be giving with purpose while expecting nothing as a reward. Even more importantly, it can refer to an act of sacrifice: it is about giving of one’s self for others, for the sake of the collective life, and about making that a sacred act. This giving is not a loss, but a gain, and it is in alignment with the profound meaning of the word sacrifice as “making sacred” (from the Latin sacrificium, “to make holy”). In this light, the fact that Divinity Itself sought manifestation in matter, letting go of Its unique nature and identity, was the highest act of for-giveness and sacrifice that we can fathom. Because of that act, for-giveness has remained as one of the most important basic impulses of life on earth.

In our Triangles, we seek to become points of reception and distribution of the Light, Love and Power emanating from the divine source. By joining a Triangle, we confirm our willingness to have our individual identity merged with those of our partners, and through this inclusive act, we empower the most basic of sacred geometrical figures through which these higher energies can circulate. In this way, humanity is directly in touch with healing forces. As we sacrifice our sense of individual identity to join our individual Triangle(s) and we then take it further to fuse with the Triangles network, we become a reflection of Divine for-giveness and thus further anchor that impulse on earth, in human minds, and in human hearts.

And it is here, in that deep fusion, that we find the freedom to be our true selves. This greater freedom from the yoke of the limitations of matter further empowers the distribution of spiritual energies. As above, so below. As conscious human beings and Triangles workers, we have the privilege of knowing that we can participate in the continuous flow of forgive-ness.

1. Education in the New Age, A.Bailey p.129

June 2026

Taurus New Moon

Taurus New Moon

New Moon Meditation Meeting, New York
May 15, 2026

Good evening friends, and welcome to this New Moon meeting. Our meditation will be working with the energy flow of the lower interlude of Taurus. At Wesak, two weeks ago, during the higher interlude of the full moon when the sun was in Taurus, our meditation for world service created a group approach to energies radiating from the Buddha and the Christ. Today, through  our meditation together as a group, we will work  with the flow of the Taurus New Moon, aligning with the energies released at the full moon so that we can then turn our attention to humanity; attempting to use the three eyes of the serving esoteric group to imaginatively ‘see’ where and how the light released during the full moon might be taking root within the shrine of human thought, of human living and of human relationships. As our vision and understanding of the light in human affairs clarifies and simplifies in our own mind, and in the group mind, so will we be playing our part in helping to strengthen the hands, and the hearts and minds of the entire New Group of World Servers. This meditation, and this work at the New Moon, is very practical and purposeful.

There is, clearly, at this time, in the realm of thought and emotions, a strong presence of what we might think of as the shadow side of the human psyche. Destructive aspects of the will to power are having an impact on national and international affairs – reaching right into the personal stories of the lives of millions of people around the world. Stimulation of the will to power tends to amplify glamour and illusion, and, temporarily at least, strengthens the shadow in the human psyche – or at least brings the shadow out into the open. This is all one aspect of our response as a species to incoming Shamballa energies.

Yet there are also, in world affairs, elements of a more valuable destruction – and these too reach into personal lives. Universal and ancient glamours and illusions of “selfishness, materialism, aggression, and national prides” are subverting and diverting Aquarian ideologies of wholeness, cooperation and sharing, and inhibiting efforts to think through the ideas, laws and principles which can guide us as a species into a new era. [EXT 431].

Some destruction might be seen as a necessary part of a crisis which can lead to clarification of thought and purpose. It can lead to a deepening understanding of how cooperation and freedom might sweep away the hubris of separative glamours to produce a genuinely transformative world where a true spirit of sharing and right relationship with the whole can take root in personal and family lives, and at local, national and international levels. The focus, it seems to me, needs to be less on the policy choices made by leaders, than on the quality and depth of the thinking that all people of goodwill are willing to invest as they consider what is right action in any situation.

We are on the cusp of a new era in which an infinite diversity of cultures and lifestyles will be able to thrive within an overall respect for and valuing of the oneness of life itself. The coming of the Christ will lead us into that era.  The question is – how many decades and how many crises will be needed as we move into the next step on the path towards that destiny?

Perhaps that is the cry driving the collective invocation for the Light and Love and Power of divinity to come to our aid at this time. And that is the cry that we can help to concentrate and clarify, and simplify in our use of the Great Invocation – today at this new moon, and during the period leading into the Christ’s Festival at the Gemini Full Moon.

World Invocation Day is like a symbol when we can imagine esoteric workers from all traditions standing together with the entire ranks of the New Group of World Servers – the muscular, intelligent, wise servers who today can be numbered in the hundreds of thousands if not millions – all, as one, lifting the cry from the people of good hearts and good intentions into one focused, purposeful, directed call towards the assembled Hierarchy of Saints, Rishis and Elders on the inner side of life. Let light and love and power flow into human minds, and hearts; Let the will of humanity be guided by a new depth of loving purpose.

Without intensity, with faith in the future, and with a quiet poise, centered in the soul, we can imagine these days between now and the coming Festival of the Christ being filled with a deep, solemn appeal to divinity to Guide and lift and inspire. And having done this we can direct all our attention to the light and the love and the goodness that is taking root today in people – taking care to notice its presence whenever we see it, and trusting in the power of the soul to nurture and nourish all the new growth that is taking place in humanity’s understanding of the web of relationships.

A part of our work at this New Moon then, seems to be to silently stand during this period between the Taurus and Gemini full moons; to stand in in the flow of a light and love that reveals.

Standing together in this way, identifying with the group of all who love and serve, a part of our task seems to be to hold onto the thought that the energies flowing through the higher interlude of the three Festivals this year are part of a wider energetic environment. An ecology of energies that includes, not only the esoteric influences pouring in from the zodiac, but also the placement of this Taurus/Gemini period between two significant energetic events. We have the centennial Hierarchical Conclave taking place in the recent past (however we are to understand time from a Hierarchical perspective). And we have the coming seven year Festival Week of the New Group of World Servers in December – including the serendipitous occurrence of a Capricorn full moon during the Week.

These two points in the energetic environment within which we are working can perhaps be seen as two complimentary pulses, bringing light into the creative thinking and being of servers in every field of activity and thought; in every profession and every branch of science; in all the arts – stimulating fresh thinking within the seed groups where a new civilization is in process of being born.  And this energetic dynamic might lead us to consider 2026 as part of a rhythm echoing through the human symphony  every seven years.

Alice Bailey’s writings suggest that at a centennial Hierarchical Conclave the entire body of Rishis and Masters from all 49 ashrams  assemble to decide “what form of crisis, on what level of consciousness, and involving what group of lives, must be implemented and presented to humanity”. The reverberations of that decision can be expected to radiate through the hundred year period in human affairs, yet history tells us that they emerge through peak moments of crisis. The key point about the crisis precipitated by Hierarchy is that humanity is left free in the way in which it responds to the crisis. So, as we stand with humanity today, perhaps we can visualize and look for evidence that the species as a whole is using the crisis presented by Hierarchy to take a decisive step onto the discipleship path – a step that will ultimately reorient the civilization away from separation and materialism in the direction of a freely chosen, infinitely varied, response to a sense of synthesis, inclusiveness and wholeness. The new civilization will be founded on thought and ideas – yet it will also be an expression of an intuitive collective sense – a ‘feel’ for synthesis and wholeness throughout the diversity of cultures that sees the whole as much as it sees the part – and loses the sense that these are opposites, or in some way in competition.

What might it mean for the light pouring into humanity at this Taurus / Gemini moment, together with its accompanying pulse in December, to at least begin to activate the eye of luminosity within the mind and heart of the New Group of World Servers? And while many sensitive thinkers in humanity today see this time as a time of profound spiritual crisis – what might it mean for humanity to respond to this crisis with at least a measure of soul; a measure of awakening to a sense that the outer world of time and space has a relationship with higher worlds and realms of being, and to the integrity, beauty and oneness of life itself?

Questions for Discussion:

• We are advised to stand with the group of all who, currently, are firing the world with the sense of relationship. How do you understand this work, and what role do the Festivals of Wesak and of the Christ/Humanity play in your approach to this work?
• At the conclusion of a Centennial Hierarchical Conclave, we are told that the Masters come to a decision about the form of crisis to present to humanity … which humanity will then work through in the coming decades and through the hundred years until 2125. How does this affect your understanding of this period in our collective history as a species?

The New Group of World Servers: A Model for Humanity of the Aquarian Consciousness

The New Group of World Servers:
A Model for Humanity of the Aquarian Consciousness

New Moon Meditation Meeting, New York
March 18, 2026

Maya Costley

Welcome to the Pisces new moon meditation. For those who are new, we meet to meditate monthly at the new and full moons as a service to humanity, and through aligning and working with extra-planetary energies make them available for planetary healing and redemption. The peak opportunity to work with the energies of Pisces will be at 9:24 pm EDT tonight, for those who may also wish to meditate at the exact time.

Pisces is becoming prominent in humanity’s mind because of a growing awareness that Earth is moving out of the Piscean age and into the Aquarian. Much has been written, but the significance of this is the influence the energies of these constellations offer humanity for its evolution. We also come together in recognition of our part in the New Group of World Servers. Our group consists of servers who are linked together, subjectively, by one main objective; that of alleviating human suffering. We are doing this through many means, but primarily by helping humanity to contact and know the Plan. In the Aquarian Age, this Plan will be realized through the manifestation of the principles of goodwill, group consciousness and right human relations within the human kingdom. We, as a group, are here to demonstrate these principles to show humanity the way forward into a more secure and loving future.

As the New Group of World Servers, we are new within the human kingdom. As a group we have become a saving force, or world savior, and the Ajna center of our planetary life. As we transition into the New Age, we are also here to model for humanity new ways of working together and show humanity that through cooperation, and respect for the rights and opinions of others, many different ideas of a possible future for humanity can be synthesized into a positive and shared vision for all. By doing this we are also helping humanity to restore its birthright of abundant health and plenty for all. Our group is made up of servers from every nation, culture, religion and ethnic background-all united in the goal of improving the human condition.

This year is also the year for the festival of the New Group of World Servers. It is a time of profound recognition and of alignment for our group, externally and subjectively. The festival is celebrated every 7 years in-alignment with a significant and vast constellation that is important to our planetary evolution. It is also through Uranus, in the sign of Capricorn, that this energy is made available to Earth for this work. For this reason, the festival happens in December, and will be happening this year from 21st-28th, 2026. A full moon will also be occurring during the festival week, which makes this festival a particularly powerful and important opportunity for our group and its work.

Let us say together, in recognition of our group and its role in helping humanity move forward into the Aquarian Age, the affirmation of the New Group of World Servers:

May the power of the One Life pour through the group of all true servers.
May the love of the One Soul characterize the lives of all who seek to aid the great ones
May I fulfill my part in the One Work through self-forgetfulness, harmlessness and right speech.

The Aquarian Age is also bringing with it the energy of the 7th Ray. This Ray Lord is a cosmic being of tremendous energy and force, whose consciousness stimulates and has a profound impact for life on Earth. For humanity, this can be understood through this great Lord’s name, or keynote, that of: The Lord of Ceremonial Order and Magic. His effect on humanity is increasing through the order and organization that he brings and we can see manifesting in the world, impacting all aspects of human civilization and culture. With this power to order, organize and manifest, He is bringing forth greater beauty in all its forms and in all kingdoms, which is enabling humanity to create at a level never imagined in its history.

The effect of the 7th Ray can also be seen through the modern practices of business and organizational management, and its ability to galvanize humanity in cooperative efforts towards its betterment. Humanity has learned there is a greater chance of survival for those who can cooperate. Science has documented this phenomena, and it is known in biological studies that the more cooperative a species, the more sophisticated, intelligent and advanced it becomes. Nature rewards those who can cooperate. It also indicates that the skill of cooperation is the future for life on Earth. This is  the essence of the new teaching on discipleship. Groups, rather than individuals, are the new model for initiation through group work and service. Modern research on corporate management and team work is also reporting similar findings.

In an attempt to synthesize some of the ideas in these two streams of thought, 5 principles and 5 Challenges to group work are offered to understand how groups can work together more successfully. These ideas were drawn from the Tibetan’s work on the New Group of World Servers, Creative Hierarchies and the Seven Laws of the Soul or Group Life. The management theory was drawn from Patrick Lencioni’s, “The Five Dysfunctions of a Team,” Peter Senge’s, “The Fifth Discipline” and Stephen Covey’s,  “The 7 Habits of Highly Effective People.” The Tibetan’s ideas have offered humanity a crucial new perspective on how to navigate modern discipleship and group work. New ideas in organizational management are also demonstrating that the New Group of World Servers are working through all departments of human endeavor with the Plan, focussed on meeting real world needs in a meaningful and measurable way. Let’s review some of the ideas from these 5 principles and 5 challenges to group work.

The Five Principles of Effective Group Work:

Effective group work is only possible when those working together can transcend individualism and serve a larger purpose.

1. Alignment with a Greater Purpose or Plan.
   Groups must have a shared vision, or higher purpose, that focuses and motivates individuals in the group to transcend personal limitations in service to humanity through a subjective recognition of the Plan by the inner group of disciples or group. Senge and Covey highlight building a common mental model and beginning with the end in mind. Without this, efforts fragment. Creative Hierarchies illustrate how groups channel higher creative energies when aligned to those they are here to serve.
2. Cultivation of Right Human Relations and Trust.
   Foundational to all group coherence is healthy relationship dynamics and a culture of trust. The Tibetan describes this as subjective “welding” through goodwill, telepathic rapport, and harmless right relations among group members. Lencioni’s refers to vulnerability-based trust by admitting weaknesses and Covey’s promotes a win-win agenda for the group. This enables a shift from personality separatism to soul-group fusion and can prevent office politics and enable greater emotional safety.
3. Development of Group Consciousness and Synergy.
   The whole must become greater than the sum of its parts. Strength in numbers is the rule. The New Groups are teaching humanity to move beyond individual consciousness to a group soul identification, which is more organic than rigid in structure. Covey describes this as synergy and Senge calls it “team learning.” Creative hierarchies need unified groups to allow energy to flow through them and produce a unified power field for others to contact.
4. Service, Resulting in Commitment and Accountability to the Group.
   Groups thrive through pledged action and mutual service, rather than a focus on individual goals and personality concerns. This demands a willingness for the individual to sacrifice for the greater good. The New groups are demonstrating service and sacrifice so the Plan can materialize. Lencioni and Collins call it peer accountability, while keeping results in the front of the group’s awareness.
5. Creative and Hierarchical Integration Through Learning, Growth and Adaptation.
   Groups must continue to evolve in greater group consciousness or systems thinking, and greater intuitive responsiveness to the problems and challenges that face them. Senge calls it the five disciplines: personal mastery, mental models, shared vision, team learning, systems thinking.

There are also key challenges for this new kind of group work which can be identified, and in which a few ideas are described briefly in the following list:

5 Challenges to Effective Group Work:

The recurring pitfalls of achieving group consciousness or group soul alignment.

1. Absence of Trust
   Group members feel they must hide their thoughts, feelings or vulnerabilities for fear of judgment. Lencioni calls it a foundational dysfunction when personality prejudices prevent the group from linking more subjectively.
2. Fear of Conflict
   Artificial harmony or a false unity, pervades the group and inhibits creative discussion or debate, or some are excluded from offering ideas to improve the work. This can result in group glamour and illusion which go un addressed.
3. Lack of Commitment
   Unvoiced disagreement or resentment leads to a lack of effort or a lack of cooperativeness with the group vision. Individuals prioritize personal ambitions over the group Plan, which weakens group energy.
4. Avoidance of Accountability
   Low standards are tolerated, or never discussed. Standards may be enforced for some, but not for others. This can result in spiritual selfishness and a refusal of the group to discipline itself for the greater good of the group work.
5. Inattention to Results
   The group is focused on personality concerns or process over group goals and outcomes. Criticism is given to some, but not to others. Group energy is dissipated in secondary activities, instead of the group Plan of achieving “Unity, Peace, and Plenty.” Collins and Senge say that without measurable results, groups fail to create real value.

The New Group work in the coming age entails a growing need to learn to cooperate and also identify the individual strengths and assets of group members to create a group that is stronger together, than any one individual could be alone. In these groups, overcoming these many challenges will require a culture which includes a commitment to vulnerability and honesty from leaders, regular alignment through such techniques as meditation, and a committed focus on service and real results. When these 5 principles are lived and the 5 challenges are addressed, groups can become vehicles for profound transformation, whether advancing the Plan or achieving organizational goals.

At the heart of this new group work are the Aquarian principles of Goodwill, group consciousness and right human relations that we, as members of the New Group of World Servers, are also seeking to demonstrate through our work within humanity. Through this we can help humanity to achieve a more responsive culture, and a level of cooperation and group creativity that will serve the Plan. This demands that through seeking to be of real service, that we rise to a new level of cooperation and transmute our selfishness into selflessness, our self-preservation into a desire to serve the group, and our self-pity into compassion, sympathy and understanding for the needs of others.

Let us now meditate on how to strengthen the hands of the New Group of World Servers to support our work of modeling for humanity the new ways of working together.

That Resplendent Day

As a means of introducing the general public to the Externalization of the Hierarchy and the Reappearance of the Christ, in 2025 I wrote and published a novel of visionary fiction,

That Resplendent Day.

Embark on Zune’s epic journey along the Infinite Highway of Life, which reveals the imminent emergence of our Greatest Souls, humanity’s ultimate Muses. The most special of these is referred to as the Coming One, long awaited by many millions. The plot proceeds to a grand, unexpected zenith.

In this visionary novel, you’ll experience a world where the aspirations of one woman, and the extraordinary man who inspires her, intersect with the destiny of humanity amidst a world undergoing political, economic, and climate crises.

The story approaches its climax as Zune journeys to Transcendent Valley, where community life is based on cooperation and the common good.  Naylu, a leader and woman of wisdom, shares Zune's expectation of emerging Great Ones.

That Resplendent Day culminates in a momentous global event, as  many experience a profound interconnectedness with all life, galvanizing a shift towards collective well-being and goodwill.

The book is available via www.bradleyberg.com  as well as Amazon, Barnes and Noble, etc… in both print and e-book formats.

“The story is intriguing… the prose is insightful… Berg offers a richly unusual premise and provokes deep thought…”
— Publishers Weekly/BookLife Prize Contest 2024

“Berg’s novel is a testament to resilience and the enduring power of the human spirit, offering readers a contemplative journey toward collective upliftment.”
— Brian Mahoney, Editor, Chronogram Media

Van idealisme tot integratie: De reis van visie naar een belichaamde realiteit

De mensheid heeft nooit geleden onder een gebrek aan idealen. De grote visies die onze hedendaagse samenleving hebben gevormd – mensenrechten, sociale rechtvaardigheid, eenheid, waardigheid, vrijheid – zijn gedeeltelijke begrippen van de eeuwige waarheden die de ziel in haar eigen rijk kent. De meeste van deze idealen zijn nog niet volledig verankerd in het menselijk leven. Twee hoofdfactoren kunnen verklaren waarom. De ene is tijdelijk: de beweging van ideaal naar manifestatie ontvouwt zich langzaam, volgens een ritme dat voor mensen moeilijk te bevatten is buiten hun gewone waarneming. De andere is subtieler en ligt in wat men een “gebrek aan ziel” zou kunnen noemen – het falen om het ideaal te verankeren in een hoger beginsel van bewustzijn dat zowel eenheid als individualiteit omarmt, zonder welk geen ideaal volledig kan incarneren als uitdrukking van de ziel.

Een idee kan worden begrepen als een zaad van betekenis – abstract, relatief neutraal en voorzien van structuur – dat afdaalt vanuit het rijk van archetypen naar het gebied van het denkvermogen. Zo'n idee vereist een getrainde denker (een individu of een groep) die eerst als kanaal optreedt, het ontvangt, vasthoudt en uitzendt; en dan als bemiddelaar, waarbij hij bewustzijn en de wil gebruikt om het te manifesteren. Wanneer het idee, dat afdaalt in het bewustzijn van de denker, de aspiratie ontmoet, en de gemachtigde het oplaadt met gerichte wil, en het vooruit projecteert als iets waardig om te realiseren, wordt het een ideaal. Terwijl dit ideaal zijn beweging richting manifestatie maakt, zal het de weerstand van bestaande omstandigheden ontmoeten, wat een crisis veroorzaakt – geen teken van falen op zich, maar een noodzakelijk spanningspunt waarin de essentie van het ideaal getest moet worden voordat manifestatie mogelijk wordt.

Wat we in de hedendaagse samenleving zien, is niet het falen van het idealisme; het menselijke vermogen om idealen te genereren, vast te houden en ernaar te handelen als reactie op zielsindruk is zeer levend. Wat we zien, is dat veel idealen worden getest door crises. Deze beproeving gaat gepaard met vernietiging: de uiterlijke vorm van het ideaal wordt gebroken voordat zijn innerlijke essentie kan verschijnen. Of vernietiging leidt tot instorting of tot een verdere fase van vernieuwing, en integratie hangt van veel factoren af: een doorslaggevende factor is of het ideaal voldoende zielsinhoud bevat om de brand te overleven en getransformeerd te worden.

Wanneer een ideaal op slechts één pijler is gebouwd – eenheid ten koste van het individu, leidend naar totalitarisme; of individualiteit ten koste van het geheel, wat fragmentatie en conflict veroorzaakt – mist het de innerlijke samenhang om de druk te weerstaan, en kan het worden opgeslokt door de crisis. Wanneer echter een ideaal geworteld is in de eigen waarneming van de ziel, waarbij eenheid en individualiteit gelijktijdig worden samengehouden als complementaire dimensies van één enkele waarheid, volgt de crisis van inwijding, omdat het de noodzakelijke zuivering is van een vorm die onvolledig is totdat haar essentiële synthese kan ontstaan en haar voortgang naar echte manifestatie kan beginnen.

De evolutionaire filosoof Pierre Teilhard de Chardin formuleerde dit beginsel bondig in zijn formulering “eenheid brengt differentiatie voort”. De beweging naar eenheid lost individualiteit niet op, maar intensiveert deze binnen een groter geheel. Het pad van “Ik” naar “Wij” is niet het uitwissen van het zelf, maar de vervulling ervan. Dit inzicht weerspiegelt de visie van de ziel: eenheid en individualiteit zijn geen tegenpolen, maar complementaire dimensies van één eeuwige waarheid.

Hoewel het gemakkelijk is om de vernietiging van vorm als een crisis te zien, is het belangrijk onszelf te oefenen om te zien dat veel idealen ervan de beginselen van eenheid en individualiteit tot hun essentiële synthese terugbrengen. In plaats van de crises die de wereld doormaakt af te wijzen, gaan ze ermee om en bieden ze een pad naar transformatie en verlossing. De oriëntatie die deze idealen belichamen, kan worden omschreven als een vorm van “praktisch idealisme”: het vermogen om een hogere visie te behouden terwijl men effectief werkt binnen de beperkingen van de werkelijkheid. Het laat aspiratie niet varen, maar tempert deze met inzicht, geduld en aanpassingsvermogen – waardoor het ideaal geleidelijk een levende kracht in de wereld wordt.

Een van de beste voorbeelden hiervan is het werk van Joanna Macy ‘Het Werk dat opnieuw Verbinding Maakt’ (HWVM).

Geworteld in diepe ecologie, systeemdenken en oosterse spiritualiteit, plaatst dit werk zich in de bredere context van wat bekendstaat als de “Grote Ommekeer”, een term die de paradigmaverschuiving beschrijft die momenteel plaatsvindt in de wereld, terwijl deze overgaat van een industriële samenleving gericht op onhoudbare economische groei naar een samenleving die zich toelegt op leven ondersteunende praktijken.

HWVM begint met verschillende belangrijke stellingen: dat de wereld intelligent en levend is, dat alle wezens (menselijk en niet-menselijk) met elkaar verbonden zijn, dat mensen het vermogen bezitten om namens al het leven te handelen, en dat wanneer we ons met onze pijn voor de wereld bezighouden en volledig aanwezig zijn in onze verbinding met elkaar als mens en met de hele aarde, iets in ons wordt losgemaakt, wat ons tot actie aanzet. De toepassing ervan ontvouwt zich vervolgens in vier belangrijke fasen: Dankbaarheid, het uitdrukken van liefde en waardering voor de aarde en al haar wezens; Onze pijn eren, toestemming geven om ons lijden te delen voor de wereld en mededogen cultiveren als uitdrukking van onze eenheid; Kijken met nieuwe ogen, de wereld bekijkend door de lens van onderlinge verbondenheid; en Voorwaarts gaan, in actie komen, ondersteund door de synergie van de groep.

Hier wordt crisis opgevat als een “Grote Ontrafeling”, de organische en onvermijdelijke crisis die de mensheid ervaart in elke overgang tussen twee grote historische tijdperken, en waarin de samenhang van het huidige systeem, zijn geheugen en functionaliteit geleidelijk verloren gaan, “totdat het uit elkaar valt”.[1] Wat bijzonder is aan de “Grote Ontrafeling” is dat het een overgang is die bewust ervaren moet worden, want het vraagt van de mensheid zichzelf te verheffen om haar hoogste idealen te omarmen en mede-scheppers te worden van de volgende fase in haar evolutie.

Cruciaal voor het vermogen van de mensheid om bovenstaande te doen is een verschuiving in bewustzijn, een “holonische verschuiving” van “zelf-reflectief bewustzijn” naar “sociale systemen”,[2] die individualiteit accepteren en eren terwijl deze wordt gekaderd binnen een netwerk van onderlinge afhankelijkheid. Zoals Macy zegt: “groepen die samenwerken tonen de kenmerken van systemen aan”: ze worden meer geïntegreerd en onthullen zich tegelijkertijd meer gedifferentieerd, wat hen in staat stelt steeds meer samenhang te vertonen en, in dezelfde mate, meer flexibiliteit.[3] Door deze verschuiving nog verder te brengen, leent het werk van Deep Ecology het begrip van het “ecologische zelf” om mensen “een ruimer gevoel van identiteit” te geven door te overwegen dat “ons eigenbelang de natuurlijke wereld omvat”.[4] Dit perspectief bevestigt niet alleen dat de natuurlijke wereld intrinsieke waarde bezit die verder gaat dan nuttig zijn voor de mensheid, maar ook dat de wereld zelf begrepen kan worden als ons “grotere zelf”, waarvan de intelligentie “afhankelijk is van het integratieve spel van diversiteit”.[5]

Deze twee aspecten van de “holonische verschuiving” weerspiegelen een vorm van synthetisch denken die de schijnbare kloof overbrugt tussen opvattingen die de heiligheid van het individu hoog houden en die welke het hoog belang van het collectief benadrukken – waarbij ook oude wijsheid en moderne filosofische perspectieven worden gesynthetiseerd. Het werk presenteert deze spanning niet als een conflict tussen twee tegengestelde opvattingen. In plaats daarvan leidt het ons naar de verschuiving in bewustzijn waarin we beseffen dat eenheid geen extern toekomstdoel is, maar een onderliggende realiteit die wacht om erkend te worden. Wanneer die erkenning wordt vertaald in geleefde ervaring via de fasen van het werk, wordt de misvatting die leidt tot de schijnbare tegenstelling tussen individualiteit en eenheid uitgewist, waardoor de ware synthetische aard van het leven wordt onthuld.

In die zin zijn de fasen in het werk niet slechts opeenvolgende fasen in een actieplan. Het zijn stadia in een ervaring van diepe transformatie. Naarmate deelnemers hun gedeelde kwetsbaarheid ervaren en binnen de groep een uitgebreide waarneming van zichzelf en van het universum oproepen, vindt de verschuiving in bewustzijn plaats, als resultaat van het groepsproces. Dan zal de groep, zich bewust van hun aard als diep ecologisch systeem, “vooruitgaan” met een gemeenschappelijk doel. Crisis is geen probleem om op te lossen, maar een overgangsproces dat met zoveel mogelijk bewustzijn moet worden ervaren, waarbij de pijn van de moeilijkheid van het proces wordt gedragen en het proces zo creatief mogelijk wordt geleid, om zich voor te bereiden op het omarmen van het nieuwe.

Als onderdeel van deze verschuiving in bewustzijn kan Goede Wil organisch ontstaan, als de natuurlijke reactie van een ecologisch zelf dat voor zichzelf en al zijn delen wil zorgen. We zouden sommige uitkomsten van de fase van “vooruitgang” anders kunnen benoemen, als prestaties op het gebied van sociale rechtvaardigheid, economische herverdeling of raciale gelijkheid. Ondanks die verschillende benamingen zullen ze gemeen hebben dat ze een directe manifestatie zullen zijn van deze Goede Wil die wordt uitgedrukt door Juiste Verhoudingen, en dat beiden voortkomen uit een geleefde relationele ervaring die leidt naar groepsbewustzijn en een gevoel van Eenheid met het geheel van de schepping.

Deze nieuwe formulering van wie we zijn en waar we thuishoren is misschien wel onze beste waarborg om de paradigmaverschuiving van de Industriële Revolutie naar het Tijdperk van Duurzaamheid te navigeren. Zoals we onze menselijke aard accepteren, met haar beperkingen en haar capaciteiten; wanneer we onze onderlinge afhankelijkheid erkennen en bereid en in staat worden om ernaar te handelen en ervanuit te handelen; naarmate we ons creatieve agentschap volledig ontwikkelen en kanalen en agenten worden voor ideeën die gemanifesteerd kunnen worden als een uitdrukking van de synthese tussen eenheid en individualiteit, worden we actoren en bewuste mede-scheppers van de volgende fase van onze evolutie.

Download Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Wereld Goede Wil Nieuwsbrief 2026 #2 De evolutionaire reis van de mensheid

Het laatste nummer van de nieuwsbrief onderzocht het beeld van naties als psychologische en spirituele entiteiten, elk op hun eigen pad naar integratie en heelheid. Het huidige nummer zet deze verkenning voort door de lens van een evolutionair proces dat zich afspeelt door de naties en volkeren van de wereld heen.

De leringen van de Wijsheid door de eeuwen heen suggereren een evolutie die geïnspireerd en gedreven is vanuit het centrale planetaire leven in al zijn heilige heelheid. De “Ene in wie we leven, bewegen en ons bestaan hebben” leidt het bewustzijn door cycli van transformatie met inwijdende overgangsrituelen. Openbaringen van heelheid worden getest en uitgedaagd door deze rituelen, waardoor de werking van de geestelijke entiteit die de evolutie leidt wordt verdiept en belevendigd waarbij dit steeds inclusiever niveaus van synthese tussen geest en materie in de werelden van menselijke ervaring oplevert.

De volgende artikelen bespreken de evolutie van de mensheid vanuit verschillende perspectieven: als een reeks transformerende inwijdingen; een overgang van idealisme naar integratie, en een steeds dieper wordend religieus en geestelijk leven dat zal culmineren in de verschijning van een Avatar die het mogelijk maakt om een nieuwe getransformeerde planetaire beschaving te laten ontstaan. 

Download de nieuwsbrief als PDF

De Werelddiscipel worden

Catherine Crews

In het begin                  

“In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde was een vormloze leegte, er hing duisternis over de diepte, en Gods geest zweefde boven het water. God zei: ‘Laat er licht zijn’, en er was licht. God zag dat het licht goed was, en God scheidde het licht van de duisternis.[1]  God schiep toen hemel, land en zee, planten van allerlei soorten, de lichten van dag en nacht, en wezens om de lucht, zee en het land te bewonen. God vond dit allemaal goed. Toen schiep God de mens, naar zijn eigen beeld. Hij zegende deze laatste schepping en vertelde de mensheid om “... de aarde te vullen en te veroveren”, om meesters te worden van de zeeën en de aarde, de planten en de dieren. Toen dit allemaal gebeurd was, “zag God alles wat Hij had gemaakt, en het was inderdaad heel goed.” [2]

In deze eerste verzen van de Hebreeuwse geschriften vinden we de basis die het westerse denken al eeuwenlang heeft geleid: de Schepper is gescheiden van de schepping en de schepping is verdeeld in delen. Hoewel God al deze delen als goed of zeer goed ziet, hebben wij mensen toegewezen voorkeuren; we hebben tegenstand opgebouwd in ons innerlijke en uiterlijke leven.  Toch is dit slechts één manier om het prachtige eerste verhaal van Gods liefde voor wat Hij tot vorm heeft gebracht te begrijpen, want de denkwijzen onder de mensen die als eersten de scheppingsverhalen kenden, waren heel anders dan onze moderne manieren van begrijpen. In het begin was alle geschiedenis mondelinge geschiedenis; scheppingsverhalen werden verteld binnen huidige en veranderende contexten. Gods naam was Elohim, de Ene en de Velen; schepping was een voortdurende levende realiteit, die nu altijd plaatsvond. [3]  Ruimte stond niet los van beweging. Alle dingen die in het Genesis-verhaal werden geschapen, stonden bekend als samen bewegen, voortbewegen met de heelheid van het levende universum.[4]  Wat telde in deze verhalen was niet de vorm of het uiterlijk van iets, maar hoe het zijn unieke goddelijke doel uitdrukte.[5]

Dit begrip van de schepping is levensbevestigend en vol liefde: licht en donker, lucht, zee, land en de levens die daarin wonen, en de mensheid, het beeld van God, zijn voor elkaar noodzakelijk. De Schepping staat niet bekend als een verzameling van afzonderlijke delen, maar als volledig relationeel. Transcendente goddelijkheid is ook immanent en de schepping is nooit voltooid. Genesis, een steeds vernieuwend begin, vindt nu plaats. De mensheid is verantwoordelijk geworden om actief deel te nemen aan dit voortdurende werk, als goddelijke tussenpersoon en het uitwerken van goddelijk doel in tijd en ruimte. 

Terugkerend naar het verhaal zoals het in Genesis wordt verteld, zien we dat God voor zijn menselijke scheppingen een tuin heeft voorzien van zo'n perfectie dat we het Paradijs noemen.[6]  Hier leven de eerste mensen in volkomen vrede, dagelijks in contact met God. Het lijkt erop dat er maar één vereiste was: eet niet de vrucht van de boom in het midden van de tuin, de boom van kennis van goed en kwaad. Maar aan deze eis hielden ze geen gehoor. Hun ogen werden geopend voor een dualiteit van de wereld waar ooit eenheid was, geopend voor achterdocht en twijfel waar ooit vertrouwen was. Ze konden niet langer in het Paradijs blijven. De volgende hoofdstukken vertellen over verhoudingen die erg mislopen, maar ook over Gods voortdurende zorg voor de mensheid. Een groot deel van onze Bijbelse geschiedenis is het verhaal van verlossing en herstel, van Gods herhaalde aanwezigheid en handeling in ons leven wanneer we zijn afgedwaald. 

De Komende

Als wij de verhouding tussen het goddelijke en het menselijke vanuit een ruimer perspectief beschouwen, zien wij dat dit verhaal van verlossing en herstel veel verder reikt dan de Abrahamitische religies alleen. Ook religieuze tradities uit het Oosten spreken over de inmenging van het goddelijke in het menselijk bestaan. Men zou zelfs kunnen zeggen dat het niet zozeer de harten en denkvermogens van de mensheid zijn geweest die naar God hebben gereikt, maar dat het goddelijke zelf naderbij is gekomen.

Deze goddelijke benaderingen, zoals ze worden genoemd, komen in fysieke vorm als Verlosser, of Wereldleraar of, in het oosten, als Avatar. Elk heeft een uniek aspect van goddelijkheid aan de mensheid gebracht; samen hebben zij een continuïteit van openbaring overgebracht die de mensheid leidt tot het ontwikkelen van uitingen van goddelijkheid in de werelden waarin wij wonen. 

Velen interpreteren de gebeurtenissen van onze tijd als aanwijzingen dat zo'n goddelijke bemiddelaar spoedig zal verschijnen, misschien wel de grootste van alle goddelijke benaderingen van deze tijd. In de westerse wereld zoeken Joden naar de Messias die alle Joden naar Israël zal brengen en universele vrede zal brengen; christenen voor de wedergeboorte van Christus, die het goddelijke Beginsel van Liefde belichaamt; en moslims de imam Mahdi, die vrede en gerechtigheid op aarde zullen vestigen. In oosterse tradities wachten boeddhisten op Maitreya, bekend als de Liefdevolle; en hindoes, de Kalki-avatar, die aan het einde van het tijdperk van duisternis zullen komen om het kwaad te vernietigen en gerechtigheid te herstellen. 

De verantwoordelijkheid van de mensheid

De schepping begrijpen zoals de inwoners van Zuidwest-Azië dat deden in Bijbelse tijden, is de schepping zien als een steeds vernieuwend begin, dat nu plaatsvindt. De mensheid heeft de verantwoordelijkheid gekregen om mede-schepper te zijn in dit voortdurende werk, als goddelijke tussenpersoon die het goddelijke Doel in tijd en ruimte uitwerkt. Als meester van de zeeën en de aarde, de planten en de dieren, is onze vrije wil onaantastbaar. Wanneer we onze vrije wil inzetten in overeenstemming met het goddelijke doel, in actieve uitdrukking en daden voor het welzijn van het geheel, worden we discipelen, dienend in ons persoonlijke leven en in samenwerking met onze grotere groep. 

De ontwikkeling van de mensheid is zodanig dat we nu als geheel de werelddiscipel worden; hierin overbruggen we de geestelijke, ziele- en fysieke niveaus van de manifestatie. Deze worden een gecoördineerd instrument voor goede wil in actieve uitdrukking en tastbare daad. De Leer van de Wijsheid spreekt over energieën die in de mensheid stromen: de zevende straal van Ceremoniële Orde en Magie brengt geest en materie in een nieuwe symbiotische verhouding; en die van Waterman, het teken van groepsbewustzijn en universaliteit. We worden vertegenwoordigers van deze binnenkomende energieën terwijl ze het fysieke gebied binnenstromen.  We nemen deel aan het scheppen van nieuwe instrumenten van goede wil, en scheppen onszelf als instrumenten die reageren op en de noodzakelijke manifestatie ondersteunen, uitingen en daden van deze nieuwe invloeden. Dit is ons werk, en het zal niet op aarde worden bereikt zonder onze bijdrage. De mensheid wordt als gereed beschouwd om deze verantwoordelijkheid te aanvaarden.

Vijf geestelijke waarden die de opkomende nieuwe schepping inspireren, kunnen worden geïdentificeerd als:

Een liefde voor de Waarheid – essentieel voor een rechtvaardige, inclusieve en progressieve samenleving

Een gevoel voor rechtvaardigheid – erkenning van de rechten en behoeften van iedereen

Een geest van samenwerking – gebaseerd op actieve goede wil en juiste menselijke verhoudingen

Een gevoel van persoonlijke verantwoordelijkheid – voor groeps-, gemeenschaps- en nationale aangelegenheden

Het dienen van het algemeen belang – door het opofferen van de zelfzucht. Alleen wat goed is voor iedereen, is goed voor elk afzonderlijk.

Aanroep en Oproep

Onze deelname aan de wederkomst van de verwachte Komende hangt in wezen af van het gebruik van de Aanroep. Hoewel dit is vergeleken met een gebed, verschilt het doordat het een intelligente organisatie is van geestelijke energie en krachten van liefde die onvermijdelijk de reactie oproept van geestelijke Wezens die een nauwe verhouding en communicatie met de mensheid hebben opgebouwd. De kracht van onze aanroep is gebaseerd op het feit dat energie op gedachte volgt. We kunnen bevestigen: “Zoals een mens in zijn hart denkt, zo is hij ook”.  Bovendien is het denkvermogen licht. Het denkvermogen in het licht vasthouden wordt een oefening van de aanroep die zeker een goddelijke reactie oproept. Ten slotte is de “wil tot wat goed is en zou moeten zijn” een dynamische kracht voor constructief handelen; als vertegenwoordigers van goede wil worden we in staat de wereld te hervormen. 

We hebben dit wereldgebed, de Grote Aanroep, gekregen als het krachtigste instrument voor het huidige werk van goede wil. In dit gebed (hier in de aangepaste versie) roepen we de energie aan van Gods diepe liefde voor de mensheid, waarmee we een patroon vormen van het goddelijke Plan. Terwijl we in ons denkvermogen en hart het licht, de liefde en de kracht van dit gebed vasthouden, roepen wij bij God de zekerheid op van het uitwerken van het goddelijke Plan.

De Grote Aanroep

Vanuit het punt van Licht in het denken van God
Strome Licht in het denken van de mensen.
Dat Licht op Aarde nederdale.

Vanuit het punt van Liefde in het Hart van God
Strome liefde in de harten van de mensen.
Moge Christus tot de Aarde wederkeren.

Vanuit het centrum waar Gods Wil gekend wordt
Richte doel de kleine wil der mensen –
Het doel dat de Meesters kennen en dienen.

Vanuit het centrum dat wij mensheid noemen
Verwezenlijke zich het Plan van Liefde en Licht
En moge het de deur verzegelen waar het kwaad verblijft.

Laat Licht en Liefde en Macht het Plan op Aarde herstellen.

Download nieuwbrief  in PDF
Ga naar nieuwbrief home

Overdenkingen over de Inwijding van de Mensheid

Zoals Joseph Campbell zo duidelijk uiteenzette, is inwijding, met de bijbehorende overgangsriten, een centraal thema in de mythologieën die ten grondslag liggen aan de meeste, zo niet alle, culturen van de wereld. Voor Campbell is het archetype van de Reis van de Held een universeel verhaal dat inzicht geeft in het rijper wordende besef van het zelf in de mens. Dit verhaal wordt steeds vaker gebruikt door filosofen, denkers en theologen als een manier om de collectieve crisis die de mensheid doormaakt te begrijpen.

Recente gebeurtenissen wijzen erop dat de separatistische, materialistische geest die al onze naties aanstuurt, zich versterkt — bijna overprikkeld en buiten controle geraakt. Dit manifesteert zich op talloze manieren, niet alleen in wereldgebeurtenissen, maar vindt ook weerklank in vele maatschappelijke stromingen en hun leidende ideologieën.

Hoewel de verdeeldheid in de wereld pijnlijke onzekerheid oproept over de toekomst en over ons vermogen om adequaat te reageren op de diepte van de problemen waarmee onze samenlevingen worden geconfronteerd, brengt juist deze intensivering van het leven de crises, beproevingen en testen met zich mee die nodig zijn om verder te gaan. Zij maken een beweging mogelijk naar een nieuwe, nog onbekende staat van evenwicht en integriteit.

Deze ontwikkeling voert ons door de overgangsriten die deel uitmaken van onze gezamenlijke Reis van de Held. Terwijl het gistingsproces van inwijding door het collectieve leven pulseert, gaan velen door een periode van trauma, onvoorspelbaarheid en wijdverbreid spiritueel, psychologisch en fysiek lijden.

Toch is het juist deze reis door de inwijding — met al het vuur en het wegbranden van wat niet langer passend is — die nodig is als wij een nieuw tijdperk willen binnengaan waarin alle diversiteiten die onze menselijke ervaring vormen, kunnen floreren binnen een ruimer besef van eenheid; en waarin mondiale vraagstukken, waaronder milieuvervuiling, de steeds groter wordende en onhoudbare kloof tussen rijkdom en armoede, kunstmatige intelligentie en de zoektocht naar juiste verhoudingen tussen culturen, etniciteiten en rassen, op oorzakelijk niveau kunnen worden benaderd.

Dit vereist — ja, eist — een collectief ontwaken tot een dieper besef van heelheid en schoonheid. Pas dan kunnen wij verwachten dat een gedeeld besef ontstaat dat de grote keuzes waar onze samenlevingen voor staan, gezamenlijk en in vrijheid worden gemaakt; en dat conflicten benaderd kunnen worden met een zekere mate van onderscheidingsvermogen, reflectie en dialoog.  Wanneer een overgangsrite werkelijk geestelijk is, tilt zij ons uit de ene werkelijkheid op in een hogere en meer inclusieve werkelijkheid. Zij opent een nieuw perspectief van hoogte.

Het is tegenwoordig niet ongewoon dat denkers de huidige cyclus in de wereldgebeurtenissen beschouwen vanuit het perspectief van de Reis van de Held. Dit wordt bijvoorbeeld zichtbaar op de website Great Transition Stories met als opdracht deze tijd te begrijpen door “de grotere, vaak onzichtbare, archetypische verhalen van ons universum te belichten”. Deze verhalen omvatten het idee van een ‘planetaire geboorte’, van de menselijke familie die ‘opgroeit’, en van inwijding. Duane Elgin, een van de oprichters van de site, schrijft:

Wanneer we de ontwikkeling van de mensheid bekijken [vanuit het perspectief van de Reis van de Held], krijgen onze tijden een nieuwe betekenis. De mensheid gaat een fase van inwijding in — een periode van stress en beproeving waarin we worden uitgedaagd onszelf te ontdekken als één familie met verantwoordelijkheden tegenover elkaar, de aarde en toekomstige generaties. … Onze inwijding vertegenwoordigt een moment van geboorte — een stressvol maar volledig natuurlijk proces. https://greattransitionstories.org/patterns-of-change/heros-journey/ 

Het esoterische begrip dat in de boeken van Alice Bailey wordt gepresenteerd, legt een sterke nadruk op het thema dat de mensheid inderdaad een collectieve inwijding ervaart. Bailey spreekt over een nieuwe oriëntatie op de geest en het heilige wezen geboren in de mens, en dit beïnvloedt de wereld van verhoudingen tussen volkeren, naties en de aarde zelf. Gebaseerd op archetypen uit het leven van Jezus wordt de geboorte van de universele Christus in het menselijk hart beschreven als een levend evenement in het leven van de soort, evenals in het persoonlijke leven van grote delen van de bevolking. Inwijding is een proces in plaats van een enkele gebeurtenis, die zich in de loop van de tijd en collectief ontwikkelt tijdens piekmomenten van crisis en verandering in de menselijke aangelegenheden. De inwijding van de geboorte creëert een dynamiek waarbij de ziel, de Christus binnenin, naar buiten wordt gebracht in de wereld van het uiterlijke leven. De geboorte wordt in Bijbelse termen geassocieerd met Bethlehem, het “huis van het brood”, en het brengt een druk met zich mee om de Christusgeest in de wereld uit te drukken op manieren die honger en armoede uitroeien en vrijheid vergroten. Die druk is vooral gericht op het fysieke gebied, inclusief een brede stimulering van het fysieke, rationele, concrete denkvermogen in tegenstelling tot het intuïtieve denkvermogen. Het is een belangrijk onderdeel van de inwijding van de ‘geboorte’. Daarom is de materiële focus bij het benaderen van duurzame ontwikkelingskwesties, waarbij beleid en regelgeving een afleiding vormen voor een diepere verkenning van de oorzaken van onze conflicten en de rol die nieuwe inzichten in eenheid, heelheid en inclusiviteit kunnen spelen in de structurele en maatschappelijke verhoudingen. Daarom ligt ook veel nadruk op vrijheid – zowel vanuit conservatieve als ook progressieve stromingen binnen het ideologische, politieke en religieuze spectrum - die de rechten van sommigen boven die van allen stellen, waarbij de synthese van alle vier de vrijheden die Roosevelt bepleit, genegeerd worden. Daarbij gaat het om de vrijheid van meningsuiting en expressie en de vrijheid van godsdienst, in evenwicht gebracht met vrijheid van gebrek en vrijheid van angst “overal ter wereld”.

Zoveel van wat er vandaag in de wereld gebeurt, kan worden begrepen als de gevolgen van het geboorteproces, want het heeft ideologieën voortgebracht die verdeeldheid, scheiding en competitie benadrukken. De uitdaging na de geboorte is te leren lopen, praten en eenheid te scheppen. Bailey suggereert dat dit leerproces, dat het ontstaan van een nieuw bewustzijn moet begeleiden, leidt tot “pijn en lijden” totdat “een definitieve keuze is gemaakt en een nieuwe toewijding aan dienstbaarheid wordt gewaarborgd” 1

Maar  zoals de mensheid de pijn doormaakt van de geboorte van een nieuwe oriëntatie op het leven en op de verhouding tussen geest en materie -  zoals uitgedrukt in de fysieke wereld – zo bevinden ook degenen die actief bijdragen aan deze geboorte, die zaden van vernieuwing koesteren op elk gebied van handelen en denken, en die belichamen wat Campbell de ‘Roep’ van een nieuwe visie noemt, zich gezamenlijk in een groepsinwijding. In de Leringen van de Wijsheid is deze vergeleken met de ‘doop’ in het verhaal van de reis van Christus - van de geboorte in Bethlehem tot de culminerende opstanding op Golgotha.

De doop houdt een diepe zuivering in van de egocentrische emotionele verlangens. Zij verlegt het brandpunt weg van idealismen die vaak gekleurd zijn door meer afgescheiden verlangens en begeerten. De vuren van het ‘hele denkvermogen’ (abstract, intuïtief en concreet – waarbij zowel de linker- als rechterhersenhelft worden aangesproken), werken, samen met het vermogen van het hart tot uitstraling en het vermogen om “de meest schijnbaar gevarieerde organismen samen te brengen”, eraan om de emotionele greep van dualiteit te vervangen door haar eindeloze dans tussen de ‘paren van tegenstellingen’ en afscheiding.

Dit hele thema van de collectieve inwijding van de mensheid maakt zelf deel uit van een breder verhaal van verschuivende kosmologische verhoudingen tussen het wezen dat de Aarde is, dat de wereld begint te leren kennen als Gaia, en dat wijsheidstradities aanduiden als “Degene waarin we leven, bewegen en ons bestaan hebben”, en de Levens die de sterrenbeelden en planeten van het zonnestelsel bezielen. Deze interstellaire verhoudingen wijzen op een overgang van het Vissen- naar het Watermantijdperk, en vormen een even belangrijk overgangsrite voor de Aarde op haar inwijdings-reis op weg om een heilige planeet te worden.

Een centraal idee in de geschriften van Bailey is dat de ziel van nature groepsbewust is. Hoewel we geneigd zijn alle handelingen in het grote overgangsverhaal van de mensheid toe te schrijven aan uiterlijke groepsorganisaties en -bewegingen, of zelfs aan invloedrijke denkers, suggereert de esoterische benadering iets anders. Zij stelt dat het de ziel “op haar eigen gebied” is, de geestelijke aard, de Christus in ons, of de Boeddha-natuur, die binnen deze groepen en binnen degenen die daarin leidende rollen vervullen, die de ware inwijding en inwijder is. “Inwijding is een proces waarbij het geestelijke wezen binnen de persoonlijkheid [en binnen de groepspersoonlijkheden] zich bewust wordt van zichzelf als de ziel, met zielskrachten, ziele-verhoudingen en zielsdoel.”2

Naarmate deze essentiële geestelijke aard begint te worden herkend, al is het maar in geringe mate, ontstaat er een nieuw gevoel van groepsidentiteit – de groep beschouwen in termen van een gedeelde manier van denken en het ervaren van de realiteit en de wereld. Dit proces van inwijding in groepsbewustzijn verschilt voor degenen die de geboorte-inwijding of inwijding van de doop doormaken. Het kan zich manifesteren als het ontstaan van een gevoel van identificatie met degenen die het leven en de wereld benaderen als een plek waar gedeelde idealen worden toegepast op de fysieke wereld – en dit kan een bron zijn van verdeeldheid tussen groepen. Op dieper niveau, voor degenen die een ‘doop’ doormaken, beïnvloedt het inwijdingsproces het gevoel van betekenis en doel op een betekenisvolle en levens-veranderende manier. De visie op de heelheid en eenheid van het leven reinigt en zuivert de substantie van verlangens en ambities, zodat de intentie om nuttig te zijn voor het leven en het algemeen belang te dienen centraal komt te staan en de groep vanuit deze diepere basis kan werken in universele geestelijke beginselen en de natuurwetten. Groepen die werken binnen het traject van de inwijding van de doop zullen uiteindelijk een stabilisatie en vereenvoudiging van het leven ervaren, waardoor het groepsproject een beter evenwicht tussen geest en materie weerspiegelt. “Elke stap op het Pad van Inwijding vergroot de herkenning van de groep. Inwijding is in wezen een groeiende reeks inclusieve erkenningen.”3 

Laten we, in deze tijd van verhoogde wrijving en crisis in de wereld, proberen die groepen te observeren, bij te staan en onze plaats te vinden binnen die groepen die duidelijk als vroedvrouwen optreden bij de geboorte van de nieuw georiënteerde mensheid.

Download nieuwsbrief  in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

1 Alice A. Bailey, De Stralen en de Inwijdingen, p. 667

2 Alice A. Bailey, De Stralen en de Inwijdingen, p. 341

3 Alice A. Bailey, De Stralen en de Inwijdingen, p. 341

April-June 2026

Informatie over de drie Geestelijke Feesten

Paasfeest: Ram

Het Feest van Ram, dat elk jaar plaatsvindt bij de eerste volle maan van de lente, staat bekend als het festival van de opgestane, levende Christus. Op deze dag staat Christus als hoofd van de Geestelijke Hiërarchie van Kenners die zich bezighouden met de innerlijke kant van het leven, maar ook als “de leider van de engelen en de mensheid”. Het sleutelwoord van dit feest is Liefde, die zo perfect werd belichaamd door het leven en de dienst van de Verlosser. Op deze dag wordt de misvatting van de dood verkondigd terwijl het leven van Christus wordt uitgestort.
Deze levendheid, die uit verre bronnen komt, wordt door Christus gericht en verdeeld via de collectieve groep van allen die liefhebben en dienen en die de vonk van goddelijkheid in hun eigen hart dragen.
Deze energie reikt tot in de natuurlijke wereld, die plotseling uit haar slaap ontwaakt terwijl een uitbarsting van nieuw leven door alle rijken van de natuur raast.

Op deze dag vieren christenen over de hele wereld het wonder van de Opstanding. Tweeduizend jaar geleden veranderde deze ene gebeurtenis alles en verdreef elke twijfel over Christus' goddelijkheid. Vandaag staat het doel en de belofte van Christus' leven, dood en opstanding op het punt de voltooiing te bereiken. Een nieuw koninkrijk is komende; een vijfde rijk in de natuur materialiseert zich, dat al een levende kern heeft die op aarde in fysieke lichamen functioneert.

Laten we daarom het streven en worstelen van de huidige tijd verwelkomen, want het is een teken dat het leven van de opstanding ontwaakt. Vanuit dit perspectief kunnen we de huidige onrust en de chaos van onze wereld zien als een aanwijzing dat de mensheid uit het graf van egoïsme en materialisme breekt en ontvankelijk wordt voor het levende licht dat het Christusleven brengt. Samen kan de groep van  discipelen van vandaag deze duisternis binnendringen met het licht dat we collectief delen, en de dode botten van de mensheid zien tot leven komen.

Wesak Festival: Stier

Er wordt gezegd dat het Wesak-festival zowel een hemelse als een aardse gebeurtenis is. Op het hoogste niveau betreft het festival de overdracht van Gods zegen aan de mensheid door de interactie tussen de Boeddha en Christus. Op aarde vertelt de legende over een afgelegen vallei in de Himalaya waar de Meesters van de Wijsheid samenkomen met duizenden pelgrims om getuige te zijn van hoe de Boeddha deze zegen schenkt en Christus deze namens de mensheid ontvangt.

In beide gevallen wijzen de beschrijvingen op de uitstorting van een grote spirituele kracht die het Doel en de Wil van God (Wil-Wijsheid) belichaamt, uitgedrukt door Liefde (Liefde-Wijsheid). Dit is een opmerkelijke planetaire uitlijning, een diepe ervaring van aanroeping en oproeping en, zoals Alice Bailey ons eraan herinnert, een “ultiem moment van intensieve geestelijke inspanning” dat “de geestelijke belevendiging van de mensheid” teweegbrengt.

We worden uitgenodigd om subjectief deel te nemen aan deze jaarlijkse gebeurtenis, als een innerlijk ritueel, waarbij we er intelligent aan deelnemen en de volledige kracht van onze verbeelding gebruiken. De groep van allen die in staat zijn “een innerlijke rust en een gefocuste esoterische aandacht” te behouden, kan dan “meegesleurd worden in deze vloed van spirituele kracht” en zo fungeren als de laatste schakel in de keten – het ontvangen, interpreteren en doorgeven van deze energieën, zodat ze de mensheid in dit huidige moment van crisis kunnen dienen.

Dit is dus onze kans om in geestelijk zijn in evenwicht te staan, zowel als individuen als in samenhangende groepen dienaren, en om bewust deel te nemen aan de levendigheid van deze planetaire eenlijnigheid. Door het aanroepen van Goddelijk Licht, Liefde en Kracht kunnen we effectief het magnetisch veld uitbreiden waardoor deze geestelijke krachten hun impact kunnen uitoefenen.

Zoals de Leer herhaaldelijk bevestigt, vereist de geestelijke verantwoordelijkheid om deze energieën in de wereld te verankeren dat we, onder de Wet van Magnetische Impuls, handelen als het verenigde kanaal dat we bedoeld zijn te zijn.

Christ’s Festival: Gemini

De Fase van de Voorloper is nu ten einde gekomen en om beter te begrijpen hoe we nu het Plan en de wederkomst van Christus kunnen dienen, kunnen we kijken naar het sleutelwoord van het teken Waterman voor de energieën die uitdrukking zoeken en de idealen die manifestatie zoeken, om de contouren van ons werk te kennen. Het sleutelwoord van Waterman,“Water des Leven ben ik, uitgeschonken voor dorstige mensen”, suggereert dat we als het hartcentrum van de Nieuwe Groep van Werelddienaren alles wat we weten en hebben met anderen delen. Een manier waarop de groep dit doet, is door te mediteren op de Waterman-idealen van van Goede Wil, Groepsbewustzijn en Juiste Menselijke Verhoudingen en hoe deze zich kunnen manifesteren binnen de mensheid.

De mensheid bevindt zich momenteel in een grote strijd tussen materialisme en spiritualiteit, afgebeeld in Tweelingen als twee grote krachtlijnen in conflict, of als de “ruziënde broers”: Castor (sterfelijk) en Pollux (onsterfelijk). Beiden zijn uiteindelijk van de Vader, maar er is evenwicht nodig tussen hen zodat de mensheid voorbij het huidige tijdperk van dualiteit kan komen. Het is door de erkenning van de Christus in de mensheid dat dit zal worden bereikt. Christus, of de ziel van de mensheid, is deze verbindende kracht die alle scheidingen kan helen en alle dualiteiten kan verenigen, en wanneer het Christusbewustzijn meer waarachtig in het menselijk hart wordt gemanifesteerd, zullen deze doelen van het Watermantijdperk bereikt worden.

De volle maan van de Tweelingen staat ook bekend als Het Feest van de Christus, Het Feest van Goede Wil, het Feest van Eenwording en het Feest van de Mensheid. Deze namen vertegenwoordigen ideeën die de mensheid een spirituele routekaart bieden om de oorzaak van haar huidige lijden te begrijpen, het pad om dat lijden te overwinnen, en de rol die het Christusbewustzijn kan spelen om dit huidige lijden te beëindigen en vrede en harmonie in het menselijke rijk te herstellen.

Tijdens de volle maan van Tweelingen hebben we een geweldige gelegenheid om deze levende energieën van Christus aan te roepen en op te roepen, die beschikbaar zijn in deze tijd van het geestelijk jaar, zodat dit “water des levens” kan helpen het Plan op aarde te herstellen.

Lees meer over de Drie Geestelijke Festivals >

Een gelegenheid om u voor te bereiden op de volle maan van Wesak en het Feest van de Christus

Het volgende fragment, aangepast uit Het naar buiten treden van de Geestelijke Hiërarchie (blz.225–229), is een uitnodiging aan degenen die hun voorbereidende werk en dienst willen uitbreiden tijdens deze twee belangrijke Feestens:

“De twee volle manen van mei en juni bieden u een nieuwe kans om deel te nemen aan de bevrijding van het planetaire leven uit de slavernij van de krachten van het materialisme. Als u uw steentje wilt bijdragen aan dit reddingswerk, vereist dit bepaalde houdingen en activiteiten van uw kant.

Gedurende de hele week voorafgaand aan de volle maan van mei en de volle maan van juni:

• a. Breng een verbinding tot stand met alle discipelen, aspiranten en mannen en vrouwen van goede wil over de hele wereld en gebruik hierbij uw scheppende verbeeldingskracht.
• b. Elimineer alle negativiteit uit uw bewustzijn en zie uzelf duidelijk als iemand die aan de kant van de krachten van het licht staat; u bent daarom niet neutraal in uw denken. Zorg er ook voor dat u, wanneer u de juiste actie onderneemt in de strijd tegen de krachten van het materialisme, altijd een geest van liefde bewaart voor alle individuen die in de draaikolk van hun macht zijn meegesleurd..
• c. Wanneer u mediteert en de krachten van het licht aanroept, probeer dan uw eigen persoonlijke moeilijkheden, tragedies en problemen geheel te vergeten. Discipelen moeten leren hun werk voor de mensheid voort te zetten in weerwil van persoonlijkheid, spanningen en beperkingen.

Gedurende de twee dagen voorafgaand aan de volle maan, op de dag van de volle maan zelf en de twee daaropvolgende dagen (vijf dagen) dient u bij zonsopgang, 's middags, om 17.00 uur en bij zonsondergang, plus het exacte tijdstip van de volle maan in uw eigen land, de Grote Aanroep uit te spreken met de intentie om de wachtende krachten aan te roepen, te activeren en in de uiterlijke manifestatie te verankeren. Doe dit, indien mogelijk, hardop en in groepsverband. Het is de op één punt gerichte kracht van uw niet emotionele gedachte, die de momenteel bestaande kloof kan overbruggen en de twee werelden van geestelijke activiteit en van menselijke demonstratie nauwer aan elkaar kan verbinden..

In uw eigen leven van meditatie en discipline, in je spraak met anderen en in de algemene toon van je omgang met je omgeving, elimineer de negatieve en meer egoïstische reacties en leef (terwille van 's mensen welzijn), al was het maar tijdelijk, op uw hoogste punt van aspiratie, [want] het werk dat van u gevraagd wordt bij de komende twee volle manen, en tijdens de minder belangrijke volle manen van het jaar, houdt niet alleen verband met de tegenwoordige noodtoestand, maar is ook constructief verbonden met het toekomstige lot van de mensheid.”

De Tibetaan spoort ons aan te begrijpen dat we dit werk doen voor de hele mensheid, voor het heden en voor de toekomst. Hij schreef dit tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ook nu nog kunnen we zijn oproep
horen en relateren aan onze eigen tijd en aan ons begrip van de aard van de huidige wereldcrisis:

“Ik roep u op tot een periode van helder denken. Ik doe geen poging uw politieke instelling te beïnvloeden, maar ik probeer wel, u te helpen de mensheid en haar welzijn als een geheel te zien, niet alleen wat uw eigen natie of uw politieke groepering betreft, maar zoals wij, de Leraren aan de innerlijke zijde, gedwongen zijn dit te zien. Ik tracht u ertoe te brengen, u te bevrijden uit een toestand, waarin u beïnvloed is door propaganda van politieke, nationale of religieuze aard, en zelf een beslissing te nemen, waar u als ziel m deze wereldcrisis behoort te staan en aan welke kant u de invloed, die u misschien zult kunnen uitoefenen, zult willen gebruiken. Ik zou graag willen, dat u er over nadacht, waar uw hoogste idealen u heen zullen voeren, en of de motieven van uw levensbeslissingen en houdingen werkelijk zuiver en echt zijn.
Ik tracht uw aandacht af te leiden van de vele minder belangrijke problemen, het luide protest en de wijdverbreide concentratie op het onwaardige verleden en de ongewenste kanten van alle volkeren (zonder uitzondering) en u te helpen het voornaamste dualisme te beseffen, dat aan het huidige wereldconflict ten grondslag ligt – macht tegenover recht, materialisme tegenover de hogere waarden, vrijheid en veiligheid tegenover angst en agressie, vrijheid tegenover gevangenschap, wreedheid tegenover een behoorlijke behandeling. Wanneer u dan deze paren van tegenstelling in uw bewustzijn tegen elkaar hebt afgewogen, beslis dan waar uw trouw, uw belangstelling en uw bekwaamheid om te dienen ingezet zullen worden, en maak u dan op om de doelstellingen van een van de twee groepen te bevorderen, koste wat het wil, maar wetend waar u staat en waarom u daar staat.”

De Kunst van Geestelijk Evenwicht

Drie Geestelijke Festivals 2026 De Kunst van Geestelijk Evenwicht

Klik voor het boekje in PDF | Klik voor gerelateerde items |  Klik voor Order Form    

 

Beste medwerk(st)er,

Volgens de herinneringen van een jarenlang lid van de Theosofische Beweging werd Helena Blavatsky eens benaderd door een jonge vrijwilliger met een vraag die na een groepsdiscussie onbeantwoord was gebleven. De vraag luidde: “Wat is het belangrijkste dat nodig is bij de studie van de theosofie?” Blavatsky antwoordde: “gezond verstand.” De vrijwilliger vroeg vervolgens wat het op één na belangrijkste was, waarop Blavatsky antwoordde: “gevoel voor humor.” Toen men er bij haar op aandrong ook het derde belangrijkste te noemen, reageerde Blavatsky: “gewoon nóg meer gezond verstand!”  ¹

Het antwoord van HPB bevat, naast een bewijs van haar levendige humor, de sleutel tot het behouden van geestelijk evenwicht op het "smalle, messcherpe pad" dat naar het rijk van de ziel leidt. Maar hoewel de meeste mensen wel een aangeboren begrip hebben van wat "gezond verstand" is, wordt dit steeds esoterischer naarmate men er meer over nadenkt. De boeken van Alice Bailey verwijzen naar het 'gezond verstand' van  het denkvermogen en naar de functie van het analyseren en synthetiseren van informatie die door de vijf zintuigen wordt overgebracht. Maar ze verklaren ook dat het denkvermogen zelf gebruikt kan worden als een zintuig, in staat om dingen van een hoger gebied waar te nemen.

Esoterische ontwikkeling vereist dat het denkvermogen in twee richtingen werkt, zodat de innerlijke en uiterlijke bestaansgebieden met elkaar in verband kunnen worden gebracht en als een verenigd, evenwichtig geheel kunnen worden waargenomen. Gezond verstand is van onschatbare waarde in dit proces als de analytische samenvoeger van alle prikkels – het duidt op psychologisch evenwicht, en dit wordt in stand gehouden door wat Blavatsky beschouwde als het op één na belangrijkste aspect van geestelijke ontwikkeling: "een gevoel voor humor". Zoals we weten, roept humor vaak gelach op, wanneer het ego als het ware tijdelijk is bevrijd van vereenzelviging met de vorm, waardoor een gevoel van vrijheid ontstaat en het vermogen om de dingen vanuit een meer afstandelijk en verruimd perspectief te bezien. Met betrekking tot esoterische training is een goed gevoel voor humor een een wezenlijke evenwicht brengende kracht die de aspirant helpt om begoocheling te verdrijven en de valkuilen van fanatisme te vermijden.

Wanneer we nog een stapje verder gaan, onthult de oorspronkelijke betekenis van 'humor' veel over het evenwicht brengende vermogen ervan . Het woord is ontleend aan het Latijnse woord voor lichaamssap. De oude Grieken gingen ervan uit dat er vier belangrijke lichaamssappen of “humeuren” zijn die geassocieerd worden met specifieke persoonlijkheidskenmerken. De combinatie van deze vier toestanden werd verantwoordelijk geacht voor iemands algemene temperament – de oorspronkelijke betekenis van temperament is 'het vermengen of in de juiste toestand brengen, het aanpassen of herstellen van de juiste verhoudingen'. Zo bezien werd ziekte veroorzaakt door een onbalans van de vier lichaamssappen, die in evenwicht gebracht moest worden om de volledige gezondheid te herstellen.

Het is interessant te vermelden dat de National Library of Medicine een online tentoonstelling organiseert welke onderzoekt hoe de taal van deze vier “humeuren” doordringt in de literaire werken van Shakespeare: En daar zit humor in.² In de tijd van Elizabeth was 'humorisme', zoals onderwezen door de artsen van het oude Griekenland, nog steeds de dominerende medische theorie. Volgens de tentoonstelling werden de humeuren beschouwd als 'verbonden met hemellichamen, seizoenen, lichaamsdelen en levensfasen'. Via de bloedbaan brachten ze 'de kern-emoties van woede, verdriet, hoop en angst voort – de emoties die zo krachtig worden overgebracht in Shakespeares komedies en tragedies'. De National Library of Medicine ziet een verband tussen Shakespeares tijd en de onze in het algemene inzicht dat ‘emoties gebaseerd zijn op biochemie en dat medicijnen kunnen worden gebruikt om psychisch lijden te verlichten’.

Hoewel dit gezichtspunt geneeskunde beperkt tot het domein van effecten, wordt in het Waldorf-onderwijs een meer oorzakelijke benadering toegepast om de vier menselijke temperamenten in balans te brengen, in overeenstemming met de leer van Rudolf Steiner. "Temperament," zei Steiner, "staat tussen de dingen die een mens verbinden met een voorouderlijke lijn en de dingen die de mens met zich meedraagt uit eerdere incarnaties." ³

Het Waldorf-onderwijs besteedt veel aandacht aan het harmoniseren van de vier temperamenten tot wat kan worden beschouwd als een goed en gezond "gevoel voor humor" – de kwaliteit die HPB beschouwde als het op één na belangrijkste dat nodig is voor esoterische training. En wanneer dit wordt gecombineerd met het eerste en derde belangrijkste – het gezonde verstand – bereikt de leerling dat allerbelangrijkste doel op het pad: geestelijk evenwicht – een dynamiek die prachtig voor ons wordt weergegeven in de beweging van de gyroscoop.

We zouden de 'dynamische stabiliteit' van de gyroscoop kunnen gelijkstellen aan de 'onwrikbare wil' van die vergeestelijkte mensen die een innerlijke rust in het centrum van hun wezen hebben bereikt. Zulke mensen herkennen hun eigen centrum in relatie tot dat van anderen en tonen zo een dynamisch sociaal bewustzijn. Zij weten hoe zij psychologische ruimte met anderen moeten delen – waarbij zij alle relaties in een staat van vreugdevolle, spirituele spanning houden. En waar we de gyroscoop zijn oriëntatie zien behouden, ongeacht hoe het frame eromheen wordt bewogen, zien we bij hoogontwikkelde mensen een onwankelbare afstemming op hun spirituele bron, hoezeer de beukende krachten van de omgeving hen ook proberen af te leiden.

Wat betreft de zuivere fysica van gyroscopische beweging was Eric Laithwaite een groot autoriteit op dit gebied. Hij werd bekend als de 'Vader van Maglev' vanwege zijn ontwikkeling van de magnetische zweeftechnologie (magnetic levitation) waarop de hogesnelheidstreinen zonder wielen in Japan, Korea en China rijden. Desondanks werd hij als een ketter bestempeld omdat hij volhield dat de gyroscoop een 'levitatievermogen' vertoont dat de wetten van de klassieke natuurkunde tart. ⁴ Recentere suggesties van de fysicus Wal Thornhill stellen dat de spin van de gyroscoop de atoomkernen zodanig verplaatst, dat deze 'sterker beïnvloed wordt door "kosmische aantrekkingskrachten" dan door de zwaartekracht van de aarde, en er misschien zelfs door wordt afgestoten.' ⁵ Deze verklaring wordt hier aangehaald omdat zij een naadloze verbinding is tussen de exoterische en esoterische wetenschap; tevens biedt zij een sleutel tot het begrijpen van de subjectieve overeenkomsten met levitatie."

Vanuit het perspectief van de esoterische psychologie moet de ‘substantie van het denkvermogen’ in een staat van ritme of harmonieuze vibratie worden gebracht. Het is ‘ het bereiken van het punt van volmaakte balans en evenwicht. Dit punt van volmaakte balans produceert dan… [onder andere]… de bevrijding van de essentie die door de vorm wordt ingesloten.’⁶ Door de verzoening of het in evenwicht brengen van de psychologische krachten en tegenkrachten die op de lagere manifestatieniveaus werkzaam zijn, wordt het bewustzijn bevrijd langs het ‘smalle, vlijmscherpe pad’ (het nobele middenpad van de Boeddha) dat tussen de paren van tegenstellingen naar het rijk van de ziel leidt. Paradoxaal genoeg reizen pelgrims op dit pad door stil te staan. Door meditatie, studie en dienstbaarheid wordt de draaiing van alle atomaire levens waaruit hun openbaringslichamen bestaan, versneld tot het punt waarop hun greep op het bewustzijn wordt opgeheven. Dan, in de woorden van Alice Bailey: “Wanneer het punt van ritme of evenwicht bereikt wordt in een zon­nestelsel, in een gebied, in een straal, in een oorzakelijk lichaam en in een fysiek lichaam, wordt de bewoner van de vorm uit zijn gevangenis vrijgelaten; hij kan zich terugtrekken naar zijn bron van oorsprong en is bevrijd van het omhulsel dat tot nu toe als gevangenis is opgetre­den; hij kan ontsnappen aan een omgeving waarvan hij gebruik heeft gemaakt voor het verkrijgen van ervaring en als een strijdperk tussen de paren van tegenstelling.” ⁷

In deze moeilijke overgangsperiode staat de mensheid voor de collectieve uitdaging om de tegenstellingen in evenwicht te brengen en veilig het tijdperk van Waterman in te gaan. Het is daarom bemoedigend te weten , dat in deze tijd van overgang waar de wereld nu doorheen gaat, de invloed van Libra (Weegschaal) - het teken van evenwicht en balans,  –"zich steeds sterker zal doen gevoelen en in de planetaire horoscoop een machtspositie innemen ", zoals een van de Meesters van Wijsheid het kort geleden noemde". ⁸ Laten we, terwijl de krachten van politieke polarisatie samenlevingen over de hele wereld verdelen en verwoesten, hoop putten uit dit feit en erop vertrouwen dat de mensheid te zijner tijd het gezond  verstand en het goede humeur zal verwerven die nodig zijn om haar centrum van spiritueel evenwicht te vinden, haar blik tot het licht te verheffen en de grote kernboodschap van dit teken te bevestigen: "Ik kies de weg die tussen de twee grote krachtlijnen leid.”

In de gemeenschap van het Ene Werk,
Hoofdkantoor Groep Lucis Trust

1. Sylvia Cranston, H.P.B: The Extraordinary Life and Influence of Helena Blavatsky, p.337.
2. And there’s the humor of it, National Library of Medicine, www.nlm.nih.gov/exhibition/shakespeare-and-the-four-humors/index.html
3. The Four Temperaments. GA 57: Rudolf Steiner Archive.
4. www.youtube.com/watch?v=NnonSwMn4Ig&t=53s
5. Wal Thornhill, The Long Path to Understanding Gravity, www.youtube.com/watch?v=YkWiBxWieQU
6. A.A. Bailey, Een Verhandeling over Kosmisch Vuur, p.158 (eng.ed.).
7. A.A. Bailey, Een Verhandeling over Kosmisch Vuur, p.159(eng.ed.).
8. A.A. Bailey, Esoterische Astrologie, p.238(eng.ed.).

Bekijk boekje in PDF

THE THREE SPIRITUAL FESTIVALS

The sun’s symbolic passage through the zodiac brings into focus the subtle energies it represents and marks the year’s spiritual progress. The higher interlude of this annual cycle begins in Aries with the spring equinox in the northern hemisphere and continues through Taurus and up to the solstice at the close of Gemini. The three festivals of Easter, Wesak and Goodwill celebrate the fresh divine energies that set the tone for the service initiatives to come.

The Easter Festival brings the restoration of life force from the mind of God, stimulating creative mental activity; the Wesak Festival follows with enlightenment emanating from the heart of God related to divine understanding and love-wisdom; and, from the will of God, the Festival of Goodwill vitalises constructive forces, synthesising energies, that help transform theoretical unity into a practical, spiritual unity – the divinity within humanity. These festivals focus on the divine vibration received and offer the opportunity to consciously engage with the renewed spiritual influences, facilitating their fuller expression in personal and group life.

Further information about the Three Spiritual Festivals, their meaning and influences is available via the links below. For information in printed form, please use the contact details at the bottom of this page.

www.lucistrust.org/3sf/how_can_we_help
www.lucistrust.org/3sf
www.lucistrust.org/3sf/resources

Festival of Easter (Aries)        . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .     1 April 2026

Festival of Wesak (Taurus)     . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .         1 May 2026

The Festival of Goodwill,

Christ’s Festival and World Invocation Day (Gemini)  . .. . . . . . . . . . . . . .     31 May 2026

See https://www.lucistrust.org/events for the actual days of the Festival Meetings

held by Geneva, London & New York headquarters

EEN NIEUWE DAGERAAD

Het gebeurt, bijna zonder dat je het doorhebt: de opkomende zon. In het bleke licht van de vroege ochtend, voordat je het hebt opgemerkt, gebeurt het: de nieuwe dag is vol schitterend licht. In die paar momenten van vroege dageraad draaide de aarde, en veranderde je wereld van duisternis in licht. In één graad van de draaiing van de aarde vinden grote veranderingen plaats. Over het hele halfrond zijn miljoenen mensen zoals jij plotseling gemotiveerd om op te staan en een nieuwe dag te beginnen. Het is een kleine verandering, maar het heeft grootschalige gevolgen.

Een vergelijkbaar effect is te zien wanneer iemand zijn of haar persoonlijkheidsfocus één graad naar binnen richt richting de ziel. Die kleine wending in het persoonlijkheidsleven is voldoende om een aanzienlijke hoeveelheid licht in het bewustzijn van die persoon te laten. Het licht van de ziel is verhelderend en stelt iemand in staat de wereld op een nieuwe manier te zien, met nieuwe ogen. Deze kleine uitbreiding van het bewustzijn kan een grote verandering teweegbrengen in de manier waarop iemand zijn of haar uiterlijk leven leidt. En één verhelderend leven is misschien genoeg om het uitbreidingsproces in gang te zetten. Eén leven is slechts een moment in de lange geschiedenis van de ziel. Maar, net als bij de opkomende zon, vinden er grote veranderingen plaats in die kleine wending van het persoonlijkheidsleven.

Geestelijke initiatieven, zoals Driehoeken, helpen de band tussen de verlichte en de materiële rijken te verdiepen. Dit ontwaken van het individuele persoonlijkheidsleven is geen geïsoleerde gebeurtenis; in feite gebeurt het wereldwijd. Miljoenen mensen worden gevoeliger voor het licht van de ziel. En deze verlichting zorgt in veel landen voor progressieve veranderingen. Het is het collectieve effect van miljoenen mensen die zich naar het licht wenden dat een kritische massa creëert van voldoende intensiteit om een nieuwe kwaliteit in het menselijk bewustzijn uit te drukken. Dit heeft bijvoorbeeld geleid tot een enorme wereldwijde groei van filantropie, dienstverlenings- en hulporganisaties en de oprichting van duizenden Ngo’s. Deze groei in de collectieve wil om middelen te delen en in menselijke behoeften te voorzien – een duidelijke zielskwaliteit – is te zien in de enorme spontane wereldwijde uitstroom van geld en hulp voor slachtoffers van tragedies en natuurrampen. Enorme energieën komen vrij door de beweging van de tektonische platen van de aarde. Evenzo komen menselijke energieën vrij wanneer de crisis van de dood de ziel van de wereld oproept. Het gebeurde voordat iemand het kon opmerken: de aarde bewoog, letterlijk, en een nieuw bewustzijn verscheen aan de horizon.

Terwijl het bewustzijn zich naar binnen keert – al is het maar een beetje – maakt het invallende licht het hart gevoelig voor actie. Het vermogen om diep mededogen te voelen is wijdverspreider dan we beseffen. Het is een bewijs dat de geest die in Christus is, naar voren komt. Gewoon door te zijn wie we echt zijn – spontane, delende zielen – creëren we dat pad van licht voor de voeten van de Komende Ene, de Wereldleraar.

***

Als het licht opkomt in de hemel van het hart ... en, in de volkomen zuivere innerlijke mens de helderheid van de zon of vele zonnen bereikt ... dan is zijn hart niets anders dan licht, zijn subtiele lichaam is licht, zijn materiële omhulsel is licht, zijn gehoor, zijn zicht, zijn hand, zijn uiterlijk, zijn binnenste, zijn niets dan licht.
Najm Razi, 1256

SPIRITUELE KUNST

We kunnen niet over kunst praten zonder ook over schoonheid te praten. Want de zoektocht naar schoonheid en haar uitdrukking in vorm is een van de belangrijkste redenen voor het bestaan van kunst. Op materialistisch en oppervlakkig niveau wordt kunst vaak gebruikt om te verleiden en te vermaken, maar door de geschiedenis heen zien we dat kunst ook bewust is ingezet als een geestelijk hulpmiddel om ons te doen ontwaken voor de schoonheid van de ziel in het hart van het heelal, en ook de schoonheid in elke menselijke ziel.

Het is misschien waar dat de grootste artistieke prestaties uit het verleden tot bloei zijn gekomen als uitdrukking van de religieuze impuls. Maar het geestelijk leven omvat een veel breder panorama van menselijk denken, streven en handelen dan het puur religieuze. Schoonheid kan in alles worden waargenomen, en kunstenaars van alle disciplines hebben dit altijd al geweten. Of we nu kijken naar muziek, schilderkunst, drama, poëzie of dans, er zijn talloze voorbeelden van componisten, kunstenaars, acteurs, schrijvers en choreografen wier werk geïnspireerd is door de ziel. Ze hebben de mythische gebeurtenissen Zij hebben mythische gebeurtenissen, die eeuwig de grote archetypen van de menselijke psyche uitdrukken, vormgegeven op een wijze die hen voor de eigen tijd betekenis en kracht verleende. Door hun eigen gevoeligheden hebben ze ons allemaal gevoeliger gemaakt voor de wonderen van onze omgeving. Zij hebben ook geworsteld met het mysterie van het zich ontvouwende goddelijke plan en zijn er door hun werk in geslaagd onze gedachten te richten op een constructief gebruik van de nieuwe energieën die een voortdurende uitwerking hebben op de menselijke harten en denkvermogens.

Een prachtig voorbeeld hiervan is de samenwerking van kunstenaar Nicholas Roerich, componist Igor Stravinsky en danser en choreograaf Nijinsky bij het creëren van het beroemde ballet “Le Sacré du Printemps”. Dit veroorzaakte een rel toen het ballet in 1913 voor het eerst in Parijs werd opgevoerd. Toch kunnen we het nu, vele jaren later, zien als een archetypische belichaming van de opkomende energie van orde, ritueel en regeneratie, met het potentieel om nieuw leven, nieuw begrip en nieuwe beschaving te brengen aan een mensheid die op het punt stond door de Eerste Wereldoorlog in 1914 te worden verwoest.

Grote kunst, geestelijk geïnspireerd, is nooit saai. Ze baant altijd nieuwe wegen in ideeën, vaak in stijl en vooral in de evocatie en waarneming van schoonheid. Als zodanig heeft het vaak een aanvankelijk ontwrichtend effect doordat het conventionele houdingen en gangbare opvattingen over smaak afbreekt. Maar als het werkelijk groot is, en dus geestelijk, zal het ook tot nu toe onerkende aspecten van schoonheid en waarheid kunnen onthullen die belichaamd zijn in de universele geest.

Het beste televisiedrama doet precies zo. Toen de Britse scenarioschrijver en journalist Dennis Potter overleed, spraken commentatoren over zijn status als kunstenaar. Zijn werk was altijd controversieel geweest en toonde soms de meer duistere kant van het leven. Toch gebruikte hij, zoals critici duidelijk maakten, zijn kunst met intensiteit en integriteit als spiegel waardoor we onszelf konden zien zoals we werkelijk zijn, zielen ingebed in een materiële wereld met persoonlijkheden die soms kunnen tippen aan de edelste idealen en met zuiverheid de kwaliteiten van de ziel overbrengen, maar die deze op andere momenten kunnen blokkeren.

Het artistieke leven van de mensheid is enorm rijk en gevarieerd. Om een idee te krijgen van de reikwijdte ervan, denk even aan de lange traditie van fantasierijke vertellingen, de Italiaanse renaissanceschilderkunst, de kunst van inheemse volkeren, de Griekse tragedie, de Indiase tempeldans, Beethoven – die grote muzikale apostel van de zoektocht van de mensheid naar vrijheid en haar verwezenlijking, en de vele hedendaagse experimenten in nieuwe vormen van schoonheidsuitdrukking.

Toch zien we dat vanuit geestelijk oogpunt het doel van kunst in wezen iets zeer eenvoudigs is. Dit iets is het besef dat schoonheid krachtig de diepe waarheden van het bestaan kan onthullen; zelfs meer dan dat – op een mysterieuze manier is schoonheid deze diepe waarheid. Zoals Khalil Gibran schreef in De Profeet: “Schoonheid is leven wanneer het leven haar heilig gelaat onthult. Maar jij bent het leven en jij bent de sluier. Schoonheid is eeuwigheid die naar zichzelf in de spiegel kijkt. Maar jij bent de eeuwigheid en jij bent de spiegel.”

DE EEUWIGE STROOM

Het eeuwig leven stroomt onvoorwaardelijk vanuit het hart van onze zon naar al wat binnen ons zonnestelsel bestaat. In zijn fysieke uitdrukking — warmte en licht — onderhoudt het de ontelbare vormen van leven op onze planeet. In zijn hogere overeenkomst voedt het de ontwikkeling van bewustzijn en het vermogen van elke planeet, ieder planetaire centrum, elk rijk en ieder individueel leven om zijn geestelijke aard te openbaren.

Naarmate wij gevoeliger worden voor het eb en vloed van goddelijke energie binnen ons planetaire leven — zichtbaar in de ritmen van volle en nieuwe maan — groeit ook onze verantwoordelijkheid om bewust samen te werken met deze beschikbare geestelijke krachten, zodat de goddelijke circulatie zich kan vernieuwen en hogere en lagere werelden opnieuw in levende verbinding worden gebracht.

De Tijdloze Wijsheid leert dat de mensheid een unieke plaats inneemt, als een levend midden tussen geest en materie. Zij vormt een brugrijk dat uiteindelijk het liefdevolle doel van God zal doorgeven aan de vele levensvormen die nog de eerste stadia van bewustzijn ontvouwen, en hen zo binnenleidt in een nieuwe cyclus van geestelijke ontplooiing.

Wat belemmert dan de vrije doorstroming van geestelijk leven door het planetaire geheel — vanaf de Geheime Plaats van de Allerhoogste tot in de fijnste lagen van materie die door de wetenschap worden onderzocht? Het is een pijnlijke maar vruchtbare gedachte dat de mensheid zowel de oorzaak als de oplossing van dit planetaire vraagstuk vormt. Wil zij haar voorbestemde rol vervullen als drager van goddelijk bewustzijn op aarde, dan zal de bloei van juiste menselijke verhoudingen een wezenlijke voorwaarde zijn.

In het Driehoekswerk wordt ons een bijzondere mogelijkheid aangereikt om als brugvormende groep te dienen — als punten van overdracht binnen een groter veld van energie, waardoor de mensheid verbonden blijft met haar goddelijke oorsprong. Telkens wanneer wij deelnemen aan onze dagelijkse Driehoeken, is het alsof een subtiel elektrisch circuit wordt gesloten, waardoor leven en licht vrijer kunnen doorstromen in het menselijk bewustzijn en de weerstand van materialisme geleidelijk wordt verminderd.

Zo dragen wij tevens bij aan de verheffing van de zich ontwikkelende levens die samen de dieren-, planten- en mineralenrijken vormen. Ook zij vervullen hun eigen wezenlijke taak binnen het leven van het geheel.

Zoals het behoud van een gezond lichaam afhankelijk is van de vrije circulatie van vitale energie door al zijn organen, zo berust ook het welzijn van al het leven op onze kleine planeet op het ontwaken van de mensheid tot haar goddelijke bestemming, zodat de Wil van God ongehinderd kan voortgaan — van punt tot punt, van sfeer tot sfeer en van heerlijkheid tot heerlijkheid.

Maart 2026

Aquarius New Moon

Aquarius New Moon
New Moon Meditation Meeting, New York
February 16, 2026

Welcome everyone.  Thank you for joining us tonight to work together with the energies of the Aquarius new moon. For those of you who might be new to these meetings the format opens with a talk, followed by a group meditation and closes with a time for group discussion.  

At this Aquarius new moon we are entering a powerful time because it is accompanied by an annular, solar eclipse. The appearance of an annular eclipse is quite striking, the moon is surrounded by a ring of fire. This brings to mind the task of the disciple which is to burn away the dross of the lower self.  Esoterically understood the moon, in one sense, represents that lower self, the embodiment of an ancient thoughtform.  As the dead shell of the lower aspects of oneself are burned away, the path is made straight for the influx of the veiled planet Uranus, the Hierophant or Initiator through which the illusion of the lower self fades from view.  

Eclipse cycles occur in the same pair of opposite signs over a period of 18-24 months and this new cycle will surely be monumental. We are shifting into the Aquarius-Leo axis which mirrors the larger cycle of the precessional age and is supportive of Aquarian energies. And Leo provides the integrated vehicles through which the higher energies can pour. 

Eclipses heighten the already intensified energies surrounding the new and full moon periods. They are inlets for the influx of the spiritual will, an influx which has been stimulated by 2025’s hierarchical conclave and the accompanying first ray impulse from the highest center Shamballa. A solar eclipse is generally recognized as a time of beginnings and there are other astrological factors at play now that present similar signatures of rebirth and the inflow of new life. As disciples we are charged to use the tools at our disposal to provide a group channel through which the energies can find expression and turned towards the purposes of the Plan.

We know O Lord of Life and Love about the need,

Touch our hearts anew with Love, that we, too, may love and give.

The Aquarian age, conditioned by the seventh ray supports the forces of manifestation and the creation of new forms. This combination of energies is and will continue to electrify the planet. As we pass through the many challenges arising on all sides today, a symbolic passage describing the direction of Ray VII is perhaps useful for us to consider in relation to the task of the new group of world servers. The picture emerges of a man sitting between two rooms with a teetering arc above his head. His back is to the room full of peace and calm and direction. In front of him is a room he’s been staring at for ages–a room of chaos, despair and disorder which has left him bereft as to what to do.  This room is both the outer world but it is also that which is within himself. He is focused on the failures all around and within.

Then, through an impulse from the soul he shifts his focus and turns the other way.  He looks at the room of peace and quiet.  Then, through an influx of energy from his soul he is transformed and becomes a distributing center of soul life.  He turns again to face the room of chaos and begins to see beneath the outer fragmentation and an expanded perspective unfolds before him. He sees the world with new eyes and the pattern of the Plan begins to emerge. This transformation, this ability to view the world through a new lens, is the potency contained within the new group of world servers.

The Tibetan provides us with keynotes which encapsulate the qualities of soul light which each sign emits.  The keynote for Aquarius is arresting and holds out the promise of the coming age.  The soul light of Aquarius is “that [which] shines on Earth, across the sea. This is the light which ever shines within the dark and cleansing with its healing rays that which must be purified until the dark has gone.” We know that our Earth, our Logos, is in process of becoming sacred and this involves the establishing of those conditions through which there evolves a greater responsiveness to light on the part of all three planetary centers.  A key to the Logos’ ability to make this shift is connected with the process of group initiation which is evolving now as we enter Aquarius, the sign of group work. This achievement on the part of humanity we’re told is affecting changes within the highest center Shamballa and this for the first time in the long history of humanity. It is this group initiatory achievement on the part of humanity that we’re told makes possible the initiation of the Logos himself. 

The result of this initiatory cycle will involve the emergence before our eyes of a new divine quality. The Tibetan calls it the emergence of a solar characteristic which is slowly crystallizing into manifestation. This use of the term “solar characteristic” relates this emerging quality directly to the Great Invocation which he called a solar instrument   The Invocation here is seen as an invocation to the Sun itself and to Sirius, the great Sun of Suns which pours forth from the heart of the Sun. The Tibetan wrote, “The Great Invocation…is a potent solar instrument designed to bring about changes and needed readjustments. It is so powerful that when it was suggested for general use in the world of men some opposition was evoked among the members of the Hierarchy because They feared its potent effects upon the unready, and undeveloped people. Its use has, however, been justified and it is desired that its usefulness should be very greatly increased and its use far more widely spread.” This solar characteristic that is emerging appears to be an influx of light that is reflective of that which occurred long ago on Venus, Earth’s higher self.  

The second part of the Aquarian keynote appears to be active at this time, “...the light which ever shines within the dark and cleansing with its healing rays that which must be purified until the dark has gone.” The harshness and horror that is presently being revealed is of long-standing duration.  Crimes, corruption and abuse by the rich and powerful upon the most vulnerable is nothing new but it is coming to light in a manner that people are listening.  Previously such things were dismissed by people of goodwill because they could not or chose not to believe or simply closed their eyes to the sheer horror of what was being revealed.  So as the light shines upon the dark we as citizens have to be willing to stand the pain of revelation and take steps to assure that people are held accountable.  This involves the mobilization of public opinion which is happening, particularly among the young. It will lead eventually to reforms and new systems of governmenal and global structures coming into manifestation as well as legislation for the protection of children

This darkness, this under-belly of our planetary Life has for ages been hidden from view. This is all wrapped up in the mysteries of the matter aspect that is working out on planet Earth illustrated by our very name.  These mysteries are hidden within the sign of Capricorn which has a close link with the sign Aquarius. Capricorn, a sign of deep contrast, representative of both the highest and the lowest aspects of human nature. Humanity must resolve this situation. We’re told that “man is given the task of raising matter up into heaven, and of glorifying rightly the form side of life through his conscious manifestation of divine powers”  It is not through ordinary means that this task can be accomplished.  It involves concerted effort and fortunately this Capricornian influence that pours in via the Festival Week provides this group with strengthening in full measure. 

 Capricorn and Aquarius are also linked through the planet Saturn. Prior to the discovery of Uranus, Saturn governed in both signs.  In Capricorn Saturn governs both exoterically and esoterically. Exoterically it is the planet of karmic wreckoning. For those individuals who have not yet placed themselves on the path of return the unredeemed Saturn holds a powerful grip.  This includes people who despite their high intelligence have chosen the left hand path, the path of immersion within matter. For individuals who are aligning with the soul’s light, Saturn becomes the tool through which one moves forward into light, undeterred by the inevitable obstacles along the way.   Saturn then no longer functions as the conveyer of disaster and becomes that which fixes the person decidedly upon the mental plane. For those individuals caught in the grip of the materialistic forces, the strong influx of Saturnian and Capricornian energies signals the crumbling of the mountains of accumulated karma. For the disciple, they strengthen the group to press forward no matter what the odds, doing what they can to prepare the way for the externalization, evoking the Great Ones to emerge from their mountain retreats.  

Capricorn and Aquarius are also linked through the light supernal.  This is the light which pours in upon the mountaintop of initiation.  This is the light which can only be contacted through means of the group. The light supernal is a key quality of Capricorn and it becomes available when the Sun is in Aquarius accompanied by the seventh ray.  This is a rare occurrence which has only come into play six times in the last million years.  Each time it does, it results in illumination and the emergence of this supernal light.  The difference now with this seventh instance of this combination of energies lies in the sheer amount of people who are responding to this light and taking the higher way.

The next Festival Week takes place in December, augmented by the fact that this year it contains a full moon.This period is an outgrowth of the Law of Group Progress, governed by Capricorn, the seventh ray and its symbol is the mountain and the goat. The goat here stands for the discipleship group and this special week is a week dedicated to the new group of world servers. The energies that are pouring into our planetary life are such that they can only be safely appropriated in group formation. 

The subjective work which we are called to do as we move forward into the new age, no matter what other outer form of service we might undertake, is concerned with this growing ability to work in group formation. This is the key to what is possible and this is what is being demanded at this time. An understanding of group work is as yet in its infancy but things are accelerating now and surely the years ahead will see rapid progress. With each passing decade, those who are coming into incarnation are increasingly free from the drag of the outgoing dispensation and are  therefore possessed of an elasticity within consciouosness which enables them to respond more adequately to the opportunities of the time.  

As a result of the 2025 Conclave, the accumulated impact of the Festival Weeks and the impacts from Shamballa there has been a great elevation – the Law of Group Progress has for its esoteric name The Law of Elevation.  As a result all along the chain of Hierarchy there has been forward movement.  Hierarchy has been lifted up in its position within the Triadal planes just as the discipleship group has moved into a deeper hierarchical affiliation. Through the intensification of the light to which humanity has been subjected the group is coming into its own as a functioning center within the planet.  The promise of this turning point in planetary history comes through this working out of the group life.

Materialism and the Transmutation of Desire

Materialism and the Transmutation of Desire
New Moon Meditation Meeting, New York
January 16, 2026

Michael Galloway

Hello everyone and welcome to this new moon meditation meeting.

At the new moon we work within the lower interlude of the monthly cycle. Lower interludes are generally concerned with the process of spirit moving into form, so with objectivity and expression. It is a time to consider what it really means for the soul to be externalized and or “made flesh” and how we can each aid in the manifestation of the Divine Plan on Earth.

The lower interlude is often looked upon as a time to focus on the distribution of spiritual energies, though technically the lower interlude is the period of preparation which precedes that distribution. In our meditation work, energy is contacted, appropriated, focused, and then sent forth on its mission. But before it is sent forth, the ways and means by which it is to go forth must be visualized and the thoughtforms through which it is to work must be prepared. These final preparations are made in the lower interlude. Distribution, we might say, follows upon the scientific use of both interludes as a daily habit; it is the right employment of energy in service.

When reflecting on the interludes we are confronted immediately with the basic trinity present in all spiritual work: the lower, the higher, and the mediating agent (the soul) which links the two. Our work is fundamentally scientific work, but it is also magical work, which means that it is creative, and that it has to do with thought, for thought is the basis of all energy direction. The right use of the interludes therefore requires first of all mental polarization. The soul operates upon the mental plane and from there it directs and governs through the employment of three minds. Our work in meditation at the new and full moons is effective to the extent that we are able to work as souls, on the plane of mind, and with all three aspects of mind, in both interludes, and with the period of meditation which we might liken to an intercessory activity between the two.

This new moon occurs in the sign of Capricorn, a sign of both deep materiality and of high spiritual triumph. It is a good time to reflect on the dual nature of all things, and the fact that Life is just as present in the highest expressions spirit as it is in the lowest expressions matter and of course everything in between.

This new moon meditation meeting will include a short presentation on the Problem of Materialism and the Transmutation of Desire. We will then have a meditation followed by a group discussion.

NGWS Mantram

May the Power of the one Life pour through the group of all true servers.

May the Love of the one Soul characterise the lives of all who seek to aid the Great Ones.

May I fulfill my part in the one Work through self-forgetfulness, harmlessness, and right speech.

When considering the problem of materialism, we are confronted with a basic—maybe the basic—problem of form. It is a problem which is universal and perennial, and is very much tied up in the nature of duality itself—so we could say archetypal as well.

In the esoteric science, number is the basis of all that is, and so a very effective means of looking at cause and effect in a deeply foundational sense.

The entire Esoteric Cosmogeny can be narrated through the progression of number. From the Zero (The Absolute) emanates the One, Two, and Three at which point the worlds are formed and creation begins as Three again, then Seven, and eventually the Twelve which symbolizes the many and all subsequent numbers. These numbers, being the basis of all manifestation, are reflected again and again throughout it.

Within this cosmogeny we have Spirit-Matter (the basic archetypal duality) producing the objective universe; it does so through the medium of a third factor which is always and at every level Consciousness. This is why esoterically, the entire universe is said to be modeled on the basic form of the Triangle. Consciousness extends from the very highest to the very lowest. Once Spirit and Matter are brought together, there is no duality which is not also a triplicity.

The problem of materialism is basically a problem of desire and of form-attachment. Matter itself is not the problem. What we call the problem of materialism is fundamentally a problem of consciousness because it has to do with the relationship of the self and the not-self. This basic duality is the fundamental spiritual problem faced by all aspirants as they tread the path. Today, it is increasingly being recognized as a problem by Humanity as a whole.

The average aspirant or person of goodwill may look at one of the many versions of this problem of form-attachment and find themselves sort of stuck somewhere within this duality: striving for the higher, for the good, for virtue, but not quite able to relinquish the desire for or attachment to the lower pull of form. Aspiration is present, but not yet the capacity and experience to fulfill it.

Every spiritual problem can be boiled down to some version of this basic duality of right relationship between higher and lower, right or left, spiritual and material, personality and soul. Even if this duality may oversimplify it from the exoteric angle, the solution is always to bring in the third factor which is in every case the soul itself.

What this looks like in context varies. The soul as the “third factor” often appears “outside” the scope of the duality or problem under consideration, yet at the same time may be discovered “within” it. Sometimes rather than resolving the duality into a singularity, the soul actually preserves the relative truth of both ways. Sometimes it opens a third and new way or choice. Sometimes this third way perpetuates the duality, sometimes it abolishes it, sometimes it absorbs it. Sometimes it does all of these things simultaneously. In every case, the soul models its work upon the Plan. The forms and circumstances necessitated by this Plan may not always be what we think.

The soul as agent of the Plan is the perennial factor which resolves every pair of opposites and holds the key to every paradox—it does so paradoxically by establishing duality—the basic duality of the Plan and its expression on Earth. Psychologically, the soul is both the seat of individuality and also the group itself.  It is both One and Many, it is both the higher and the lower. The soul is present within the form, but it also that which substands or overshadows it. But the soul is not the form. It is neither the form on the right nor the form on the left; the soul is consciousness. It is a bridging agency, a bridge which carries salvation from the higher worlds. But this bridge only operates when one “becomes” the soul as a living fact. This “becoming” is what we mean when we speak of service. The redeeming force of Hierarchy requires a living medium through which to pass—the soul (the self) in full incarnation is this vehicle.

Soul consciousness is essentially the factor of self or the “one who knows himself to be”. It is the basis and foundation for the discovery of all that which is true and real. Man must know the divinity within himself, before he can begin to know God in nature.

When we say that soul consciousness is something which must be discovered, what this means is that it is a knowledge which is ultimately derived from one’s own experience. It is not something which can be learned from a book. This is because it has to do with the full objectivity and expression of the subjective life. Often very drastic and transformative measures are required to facilitate this process of externalization—a process which is also called the great reversal of the wheel or the treading of the Path.  

On this Path, one must dramatically shift one’s center of identity and polarization out of the desire body and into the mind. This is far more difficult than most realize.

There are many misconceptions about what mental polarization is and how it is achieved. It is far more than just developing the intelligent mind and learning to control one’s emotions. It has to do fundamentally with the transference of energy and the transmutation of desire or astral substance.

The astral or desire body is a medium between man’s thought-faculties and the sense perceptions of the physical world. Blavatsky described it as the storehouse of all psychic iniquities. It absorbs all that man has put into it over the ages and today is like a great pollutant surrounding the Earth, acting as a source of great moral and physical suffering for humanity.  It is today like a great barrier—a crucible through which every aspirant to soul consciousness must struggle and pass. Another name for this great cloud of suffering is glamour, it can be imagined as a dense fog surrounding the thoughtforms through which the human mind operates, thereby obscuring the truth.  To really achieve mental polarization, one must learn to identify this glamorous substance and observe the way it distorts and veils human thought, speech, and action.  The strength of glamour lies in the fact that we are blind to it—we cannot see it. The ability to see glamour from the right occult altitude is the key to its dissipation.

It is the soul that sees, but bringing the perception of the soul into operation requires first of all the practice of dispassion and discrimination as a daily and regular habit. It also requires daily meditation wherein a bridge in consciousness is established which links the soul to all aspects of its form.

This is the basis whereby the dynamic power of the soul is cultivated. This Power is basically the ability to see reality and to fundamentally change the form. The soul works above and sees the Plan, and it lives below and through the form, lifts and redeems the lower worlds.

One stage of this redemptive process—wherein the form is fundamentally changed—is called transmutation. Esoterically, transmutation is the means whereby force is changed into energy and that which is lower is absorbed into the higher. This occurs through the magnetic effect of soul contact, scientifically, consciously, and rhythmically induced.

This is distinct from the approach of many well-meaning aspirants who simply attempt to establish the jurisdiction of the soul through the imposition of the will in an attempt to negate the form. Opposing the form in this way is not soul-power. It intensifies the already established astral polarization, leading basically to suppression and in almost every case failure. Only the third factor (soul) can resolve duality, putting matter, form, and desire each in their proper place.

There is great need today for humanity as a whole to establish a scientific understanding of the soul as foundational in the thinking through of solution to humanity’s problems. Esotericism—which is essentially the science of the soul—offers a paradigm of duality and its resolution which has the potential to revolutionize almost every discipline if it were understood and applied. More than that, scientifically induced soul consciousness at a racial level would end the reign of materialism and thereby place the matter aspect in its rightful place as a divine vehicle for the indwelling life. Established soul consciousness would also clear the entire astral plane of glamour and it would mean that the thoughtforms upon which human civilizations is built would be displayed in the full light of day, and the spiritual sustenance of a higher plane would then precipitate down through them to all like a heavenly golden rain.

This worldwide expression of soul consciousness is exactly what is meant by the statement that the solution to every one of humanity’s problems is the reappearance of the Christ. Christ, the World Teacher, is the soul of the planet itself. Because the soul is both the Many and the One, we have in the person of Christ the planetary soul externalized as One and that same principle of soul externalized in Humanity as Many. In this basic juxtaposition you have again the soul linking and resolving a basic duality.

2026 Full Moon Talks - London

World Goodwill Newsletter 2025 #2 Hope as a Spiritual Potency FLIPBOOK

While for many the mounting and interrelated crises in human affairs at this time leads to a stultifying sense of hopelessness, this issue of the Newsletter focuses on its antidote: hope as a spiritual potency rooted in that place where heart, soul and spirit unite. World Goodwill’s work is inspired by ideas in the Alice Bailey books, including the prophecy of an important Hierarchical Conclave in 2025 ultimately leading to a crisis in humanity, bringing unusual opportunities in the years and decades to come for initiatory-type advances towards a new moral order.

In 2025 the Catholic church (representing a little over 17% of the global population) having passed through an important Conclave to select a new Pope, is observing a Jubilee Year under the motto ‘Pilgrims of Hope’, with a call to ‘turn debt into hope’.  Furthermore, the UN General Assembly voted this year to observe July 12th annually as International Day of Hope.

May the articles which follow help you explore the nature and meaning of hope during this time of spiritual crisis, always remembering that hope is a central quality in most religious and spiritual traditions.

Download the Newsletter in PDF

Wereld Goede Wil Nieuwsbrief 2026 #1 De geestelijke dimensie van de natie

Dit nummer van de nieuwsbrief onderzoekt het idee van naties als levende psychologische en geestelijke entiteiten, elk met hun eigen ziel. Deze hogere dimensie van de collectieve psyche omvat een samengaan van kwaliteiten die een reservoir van energieën vormen, bestemd om door het leven van de natie heen te schijnen terwijl zij voortgaat  op haar pad naar uiteindelijke integratie en heelheid. Elke nationale ziel kent een eigen samengaan van kwaliteiten.

Het toetreden van de mensheid tot een nieuw niveau van internationale integratie is afhankelijk van, en verloopt in harmonie met, de integratie die in elk land plaatsvindt. Een wereld die werkelijker heel en geïntegreerd is, zal ongetwijfeld een wereld zijn van bijna oneindige diversiteit, naarmate elke natie steeds meer uit haar ziel put om haar ware en geïntegreerde zelf te worden.

Zoals de volgende artikelen laten zien, leveren mensen van goede wil een nuttige dienst door zichzelf te oefenen in het opsporen en observeren van de zielskwaliteiten van hun eigen natie, en deze waar te nemen te midden van de hedendaagse woelige gebeurtenissen. Het onderscheidingsvermogen neemt toe naarmate het waarnemen zich bewust afstemt op de ziel van de waarnemer.

Download de Nieuwsbrief in PDF

Overdenkingen over een Nationale Ziel

Kimberley Riley

Welk voordeel levert het idee op dat naties zielen hebben? De meesten van ons worstelen ermee onze eigen ziel te begrijpen en te honoreren. Laat staan dat we zouden kunne begrijpen wat bedoeld zou kunnen worden met de ziel van onze eigen natie, of de zielen van alle staten waaruit de mensheid in de loop van vele millennia is samengesteld, of die de wereld vormen zoals wij die vandaag kennen. Wereldwijde migratie maakt het probleem nog ingewikkelder. Veel naties bestaan tegenwoordig uit volkeren afkomstig uit vele delen van de wereld. Verandert culturele diversiteit de nationale ziel? En aangezien het idee van de natiestaat een relatief recent idee is, hoe zit het dan met de zielen van alle andere vormen van staatsorganisatie – de rijken, koninkrijken en stamverbanden uit het verleden. Hebben zij ook zielen? Bestaan deze zielen nog steeds als overblijfselen van vroegere beschavingen? Het praktische of academische denkvermogen kan veel complicaties zien aan het idee van een nationale ziel, en toch, als we de nationale ziel zien als een levendig reservoir van energie, klaar om menselijke groei te ondersteunen, zoals onze eigen ziel ook onze persoonlijke ontwikkeling ondersteunt, kunnen we een nuttige bron van inspiratie vinden om actief goede wil in de wereldgemeenschap te bevorderen.

Een van de grote moeilijkheden bij het nadenken over de ziel van een natie komt voort uit het feit dat de term “nationale ziel” of “ziel van de natie” wordt gebruikt – vaak nogal losjes - om te verwijzen naar vele verschillende facetten van het nationale leven. Buiten esoterische filosofische kringen is er geen algemeen aanvaarde definitie van wat de ziel van een natie zou kunnen vormen. Een paar voorbeelden illustreren het punt. Om een gevoel van urgentie te wekken of morele helderheid op te roepen, verwijzen politici vaak sterk overdreven naar hun campagnes als gericht op de “ziel van de natie”. Zonder dat zij ooit uitleggen wat dit zou kunnen betekenen, behalve een opwindende strijdkreet voor hun platform of een vage verwijzing naar het nationale morele kompas. In deze context duidt ziel op ethische normen of een bepaalde politieke filosofie die door aanhangers als bijzonder moreel wordt beschouwd in tegenstelling tot andere groepen binnen de politiek. Na de Tweede Wereldoorlog was het gebruikelijk dat wetenschappers of politieke waarnemers de oorsprong van de oorlog en de holocaust verklaarden, niet als beleidsbeslissingen van specifieke leiders, maar als onderdeel van een grotere nationale ziel, een soort erfzonde die in het volk zelf lag. Veel auteurs gebruiken daarentegen de term “ziel” om taal en cultuur aan te duiden, zoals Thea Dorn en Richard Wagner doen in hun boek uit 2011, The German Soul. Evenzo plaatsen eerdere werken, zoals Inazo Nitobe's Bushido: The Soul of Japan (1900), of Thomas F. A. Smiths The Soul of Germany (1915), de nationale ziel in een fundamentele culturele expressie en een taalvorm. Hoewel wetenschappers tegenwoordig minder geneigd zijn het concept van de nationale ziel te gebruiken om politieke of historische ontwikkelingen te verklaren, houden onze geesten nog steeds vaag vast aan veel van deze concepten, en boeken met titels als De Ziel van Rusland of De Ziel van China worden nog steeds geschreven door auteurs die beweren de verborgen identiteit van een nationale groep te onthullen of de levenskracht te stimuleren via gangbare gewoonten, cultuur en politieke ambities. In deze terminologie is de ziel van een natie diep verborgen in de voedselkeuzes, taal, humor, kunst en literatuur van haar volkeren, of in recente politieke trends of internationaal beleid.

Maar net zoals de individuele ziel niet echt belichaamd is in persoonlijke smaken, overtuigingen of materiële levenswijzen, kan de ziel van een natie niet beperkt blijven tot haar politiek en cultuur. Net als onze eigen ziel bestaat de ziel van een natie op een hoger, abstract gebied, in de oceaan van licht en leven, en bevat de energetische zaden van onze collectieve wil tot leven, onze beste impulsen, ons gevoel van gemeenschap en goede wil en het verlangen naar voortdurende vernieuwing en groei. Net zoals de ziel niet wordt beschadigd door individuele tekortkomingen, zo wordt ook de nationale ziel niet beschadigd door collectieve tekortkomingen. De slechtste impulsen van de mensheid komen voort uit het niet zien en niet correct begrijpen van haar eigen zielsenergie, niet uit de aard van het reservoir zelf.

Als we de aard van een collectieve ziel willen begrijpen, moeten we onze blik richten voorbij de uiterlijke vormen van nationale expressie en onze eigen persoonlijke voorkeuren. Net zoals onze persoonlijkheden ons innerlijke zieleleven verhullen, zo verbergen politiek en cultuur ook de innerlijke bezieling van een natie. Door individuele en collectieve meditatie kunnen we door de duidelijke mislukkingen en catastrofes heen dringen, tot het duurzame leven achter het uiterlijke. Mensen maken fouten; zielen stralen energie uit. Mediteren over het idee van nationale ziele-energie tilt ons voorbij het beperkte zelf in het leven van de groepen waartoe we behoren. Veel mensen zijn tegenwoordig bekend met de basisvorm van een liefdevolle vriendelijkheidsmeditatie. Men begint met het uitstralen van liefde naar het zelf, daarna naar het gezin, de grotere gemeenschap, de natie, de gemeenschap van naties, het grotere universum en daarbuiten. Hoewel krachtig, begint deze meditatie met het individu als de bemiddelaar, de bezielende kracht. Wat als we het omdraaien en het universum, de gemeenschap van naties en de natie waarin men leeft, energie naar onszelf zien uitstralen. Misschien kunnen we de energie van liefdevolle vriendelijkheid en goede wil zien stromen in steeds sterker wordende stromen. Hoe zouden we dan kunnen denken over de naties van de wereld? Minder in termen van oorlog, wreedheid, eigenbelang, ambitie, conflict en catastrofe, en in plaats daarvan als krachtige reservoirs van licht en leven die wachten op contact.

De meesten van ons zouden levenslange gewoonten moeten doorbreken om de naties van de wereld als bronnen van geestelijke energie te zien. Als geschiedkundige en docent weet ik dat geschiedenis voor de meeste mensen een vertelling is van het slechtste in de mensheid. Wat is geschiedenis zonder een analyse van oorlog, revolutie en menselijke ambitie? Evenzo richt internationale politiek zich vaak op dreigingen en mislukkingen. Proberen “het goede te zoeken” zou op zijn best als naïef worden beschouwd, en op zijn slechtst als een teken van slechte wetenschap, beperkt begrip en intellectueel falen. Bovendien zouden we, om onze aandacht te verleggen naar het idee van de nationale ziel als reservoir van goede wil, moeten toegeven dat we genieten van prikkelende verhalen over geweld, verraad, marteling en conflict. In de dertig jaar dat ik docent geschiedenis ben, heb ik nog nooit een klas gezien die er niet met enthousiasme in opgaat wanneer de slechtste kanten van de mensheid zichtbaar zijn. Deze neiging onthult ons eigen ware niveau van interesse, onze eigen negatieve en beperkte aandacht binnen een wereld van zowel verleden als heden die, naast oorlog, terreur en onderdrukking, tegelijkertijd oneindige bronnen van kracht, genezing en goede wil bevat. Onze traditionele aandacht voor historisch en politiek onderwijs traint ons verstand om het slechtste in de mensheid te zien, vooral op nationaal niveau.

Maar net zoals we onze persoonlijke zwaktes en tekortkomingen niet als ons ware zelf moeten beschouwen, zouden we het slechtste in onze landen niet als hun kernrealiteit moeten zien. Zoeken naar de ziel in onze naties, werken aan het absorberen van deze energie in ons leven en onze expressie, is het versterken van de goede wil die niet alleen in enkele geïsoleerde individuen en groepen bestaat, maar in het hart van elke gelaagdheid van de schepping, van de meest abstracte niveaus tot aan ons collectieve leven als naties, gemeenschappen en families. Het is zelfs moeilijk voor te stellen dat er een effectieve zoektocht naar internationale samenwerking en goede wil is zonder deze verschuiving in perceptie. Goede wil die wordt voorgesteld in een zee van wereldwijde vijandigheid verwelkt, maar bloeit wanneer het wordt begrepen als onderdeel van de natuurlijke constitutie van naties. Stel je voor hoe ons beeld van de mensheid zou kunnen veranderen als we het tot gewoonte zouden maken om het bezielende genie in het hart van al onze naties, zowel in het verleden als het heden, waar te nemen. Net zoals de meditatieve persoonlijkheid een verbinding met de geest opbouwt die uiteindelijk de persoonlijkheid overspoelt met zielsenergie, zouden we een kanaal bouwen voor geestelijke kracht om vrijer in ons collectieve leven te stromen.

Michael Beckwith’s groepsmeditatie opent een VN-evenement op Wereld Meditatiedag, Healing the World from Within, en toont deze nieuwe houding ten opzichte van het nationale leven en internationale betrekkingen. Beckwith bevestigt iets wat we allemaal elke dag waarnemen met betrekking tot sociale en culturele realiteiten: “De wereld is de neerslag van gekoesterde overtuigingen en standpunten”. Wanneer we in onze eigen geest alleen conflict zien, zullen we waarschijnlijk meer van hetzelfde produceren. Maar wanneer we iets aanboren dat hoger is dan de grofste menselijke handeling, de bron van onze beste impulsen, creativiteit en vermogen tot dynamische groei, helpen we actief dat kenmerk van energie tot leven te brengen.

Zoals Beckwith stelt: “[w]e veranderen de wereld niet door geweld, we veranderen de wereld door frequentie”. Het voorstellen van onze naties, elk bezield door een welwillende ziel die naar ons reikt, net zoals God een levendige hand naar Adam reikt in Michelangelo's iconische fresco De Schepping van Adam uit de Sixtijnse Kapel, verschuift onze waarneming naar de potentiële kracht van groepstrilling in het nationale leven, en naar het idee dat er iets naar ons reikt, net zoals wij ons richten op de goddelijke kracht. Dit idee van een nationale ziel is zowel aanroepend als oproepend. Terwijl wij dienen als kanalen voor de energie van groei en goede wil, bruggen tussen goddelijke energie en menselijke waardering, roept onze aanroep een reactie op, waardoor de kwaliteit van ons collectieve nationale leven langzaam verandert. En we beseffen dat we niet alleen zijn in dit project. Goede wil is geen zwakke kracht in een vijandige wereld, maar onderdeel van de aard van de schepping zelf, beschikbaar nu en in het verleden voor iedereen die bereid is voorbij de eigen geleerde overtuigingen te kijken naar de goddelijke realiteit.

Download de Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Een levende aanwezigheid in het hart van de natie

Hoewel het idee van de ziel als een reële, levende aanwezigheid in het hart van een natie oude wortels heeft, is het grotendeels uit de gratie geraakt onder historici en commentatoren. Maar het leeft voort in veel evolutionaire, “tweede axiaal tijdperk”, benaderingen van spiritualiteit.[1]

Vanaf ongeveer 1875, toen HP Blavatsky de Theosofische Vereniging oprichtte, tot aan de periode van de twee wereldoorlogen in de twintigste eeuw, ontwikkelde een stroom van denkers uit alle grote geloven een nieuw, universeel begrip van oude leerstellingen over de verhouding tussen de werelden van menselijke ervaring en het heilige. Gebaseerd op wat toen een heel nieuw, opkomend gevoel van onderlinge verbondenheid en heelheid was, werd de mensheid gezien als op een uitdagend en op inwijding gelijkend evolutionair pad naar een geheel nieuw niveau van integratie. Geestelijke vuren van liefde en wijsheid, doel en kracht die deel uitmaakten van dit ontwaken, werden herkend als straling die vanuit het goddelijke neerstroomde, door de zielen van mensen en naties.

Invloedrijke religieuze denkers zoals Teilhard de Chardin (christen) en Sri Aurobindo (hindoe), samen met theosofische schrijvers (met name Rudolf Steiner en Alice Bailey) zetten het werk van Blavatsky voort in nieuwe vormen. Doorgaans zagen zij alle dimensies van wereldaangelegenheden als een dynamisch, bewegend patroon van verhoudingen tussen de innerlijke krachten van de geestelijke wereld en de natuurlijke creativiteit en het verstand van de mensen.

Het zou naïef zijn te veronderstellen dat al deze denkers dezelfde kijk weerspiegelden op een nationale ziel, of op een geestelijke kracht die door het menselijk denken en de menselijke aangelegenheden stroomt. Maar wat ze wel gemeen hadden, was de erkenning dat de mensheid op het punt stond een nieuwe eenlijnigheid met de geestelijke werelden aan te gaan. Hierin belichaamden zij een opkomend intuïtief gevoel van synthese, dat de perceptie beïnvloedde van naties die op weg zijn naar een toenemende onderlinge afhankelijkheid.

Steiner (1861-1925), Aurobindo (1872-1950) en Bailey (1880-1949) dragen allemaal verschillende manieren aan om de zielen van verschillende naties en de impact die dit heeft op het nationale verhaal te begrijpen. Puttend uit theosofische en helderziende inzichten, en gepaard aan een diepgaande studie van Goethe, gaf Steiner in 1910 een reeks lezingen over ‘De taak van volkszielen’.[2] Geestelijke hiërarchieën, aartsengelen en volkszielen verbinden de geest van mensen met nationaliteiten. Deze zielen geven naties een specifieke taak evenals de fysieke/etherische aspecten van hun nationale karakter. Van de mensen van de Italiaanse en Iberische schiereilanden wordt bijvoorbeeld gezegd dat zij uitdrukking weten te geven aan de gevoelsziel, terwijl Frankrijk de verstandsziel uitdrukt, Groot-Brittannië de bewustzijnsziel en Centraal-Europa het Ik. Als een soort anima mundi stralen de naties van de wereld ook onderscheiden etherische aura's uit die geworteld zijn in het land en zijn menselijke inwoners. “Elk van deze etherische aura's is in zekere zin een versmelting van wat uit de aarde komt en van wat daarnaartoe is gebracht door de verhuizingen van de volkeren.”[3]

Nieuwe migratiegolven beïnvloeden en veranderen de patronen van deze aura's.

Aurobindo put uit de Veda´s en schrijft dat een individu, bewust, “halfbewust” of “met een vaag onbewust tasten”, van nature de eigen ontwikkeling zoekt, waarbij hij gaandeweg de “wet en kracht van zijn eigen wezen” ontdekt en ernaar handelt om die kracht te vervullen. Dit gebeurt omdat het individu in feite “een wezen is, een levende kracht van de eeuwige Waarheid, een zichzelf-manifesterende geest”. Een natie of samenleving is vergelijkbaar met een lichaam, een organisch leven, een moreel en esthetisch temperament, een zich ontwikkelende geest en een ziel. En zo geldt ook dat ‘een samenleving, een gemeenschap of een natie volgens haar oorspronkelijke wet en doel haar eigen zelfvervulling zoekt’.”[4] Dit verklaarde voor Aurobindo de impuls die onafhankelijkheidsbewegingen in het koloniale tijdperk aandreef, waarbij Ierland en India werden genoemd als de eerste naties die worden gedreven door de drang “zichzelf te zijn”. Hij merkte op dat deze vroege nationale drang naar een dieper zelfbewustzijn vaak tot uiting kwam in “een werkelijk barbaarse en reactionaire grofheid”. Er was daarbij de neiging om "de fout van de Teutoons Ontsporing te herhalen, die niet alleen leidde tot ‘zichzelf verwezenlijken’ - wat volkomen juist is- maar tot een uitsluitend voor en op zichzelf leven.”[5] 

Evenzo houdt een groot deel van de geschiedenis van naties zich bezig met hun uiterlijke verankering in sociale en culturele structuren, eerder gedreven door fundamentele en emotionele politieke en economische krachten, terwijl Aurobindo daarentegen een nieuw gemeenschapsbewustzijn zag ontstaan in naties, dat hen ertoe bracht te streven naar het belichamen van de wetten en principes van hun hoger Zelf.

De allereerste benadering door Bailey van de verhouding tussen de ziel en de persoonlijkheid van naties is ontwikkeld in De Bestemming der Volkeren. Deze benadering wordt verder uitgebreid in een reeks boeken, met name in Het naar buiten treden van de Geestelijke Hiërarchie (dat vanuit het perspectief van de ziel en de geestelijke koninkrijken de zich ontvouwende geschiedenis van internationale betrekkingen beschrijft, voorafgaand aan en inclusief de Tweede Wereldoorlog) en De Problemen der Mensheid,  met een reeks artikelen die voor het eerst werd gepubliceerd in 1948.

Dit laatste boek, dat sindsdien verschillende malen is herzien, behandelt vraagstukken als onderwijs voor kinderen, kapitaal en arbeid, raciale minderheden en internationale eenheid vanuit het perspectief van de zielen en persoonlijkheden van naties en de impuls van een evolutionair plan dat in het denkvermogen van God wordt gedragen. Hoewel het dominante karakter van de ziel (in groepen, naties en individuen) dit goddelijke doel is, gedreven door liefde, wordt de persoonlijkheid (het afgescheiden zelf) vaak beheerst door egocentrische verlangens.

“Indrukken vanuit de Hiërarchie [het koninkrijk der zielen]”, schrijft Bailey, “zijn ontvangen, vervormd, verkeerd toegepast en verkeerd geïnterpreteerd.” Het is de taak van de groep werelddienaren (alle mensen in alle naties die op een of andere manier met zielsenergieën werken) om de mensen van goede wil te inspireren, te onderwijzen en te organiseren zodat zij er vrijelijk voor kunnen kiezen dit kwaad van afzonderlijkheid en egoïsme te compenseren en zo “de goddelijke circulatiestroom te herstellen”.[6] 

In de leringen van Bailey worden de ziel en persoonlijkheid van een natie bepaald door zeven archetypische energieën, zeven stralen, elk onderscheiden door unieke kwaliteiten, in combinatie met astrologische invloeden. Naarmate de energieën van stralen en sterrenbeelden in en door elk van de lichamen van de natie stromen (ziel, persoonlijkheid, denkvermogen, emotie, fysiek/etherisch), worden veranderingen in uiterlijke aangelegenheden gestimuleerd, vaak doordat de ziel momenten van crisis aandraagt. Deze veroorzaken conflicten die inspirerende leiders oproepen die de natie verder kunnen brengen in de richting van meer inclusiviteit en een dieper gevoelde bijdrage aan het algemeen welzijn van alle naties.

Een belangrijk inzicht van Bailey betreft de grote verscheidenheid aan combinaties van straalenergieën en astrologische invloeden die naar men zegt specifieke naties kenmerken. De diversiteit van deze binnenkomende krachten, en de effecten die ze niet alleen binnen de natie hebben maar ook in de verhoudingen tussen naties, betekent dat er geen vastomlijnde letterlijke interpretaties kunnen zijn. Studenten van esoterische filosofie moeten putten uit hun intuïtie bij hun pogingen om actuele gebeurtenissen te begrijpen.

Spiritualiteit uit het Tweede Axiaal Tijdperk bevestigt dat hogere bewustzijnssferen de mensheid leiden naar een op inwijding gelijkende transformatie die wordt gekenmerkt door een reactie op twee primaire ideeën: ten eerste, de eenheid van de mensheid en van al het leven; ten tweede, de uniciteit en heiligheid van elk individueel mensenleven, en van elke levensvorm, die onvervreemdbare rechten en verantwoordelijkheden verleent aan individuen, gemeenschappen en naties. De geschiedenis van deze tijd, en de jaren die volgden op het einde van de Tweede Wereldoorlog en de oprichting van de Verenigde Naties, hebben volledig betrekking op elke natie die haar eigen pad bewandelt in de richting van de juiste verhouding tussen erkenning van de eenheid van het leven in al zijn manifestaties en de erkenning van de integriteit en heiligheid van elke individuele mens. Als weg van inwijding begeven we ons naar nieuwe en hogere harmonieën door middel van conflicten, terwijl eeuwenoude krachten van scheiding en materialisme weerstand bieden tegen nieuwe impulsen die de wetten en beginselen van de ziel dragen.

Hoewel Teilhard de Chardin weinig te zeggen heeft over de ziel van een natie, spreekt hij over liefde als een geofysische aantrekkingskracht, een “radiale energie” die inherent is aan het universum en het bewustzijn leidt naar zowel meer differentiatie als sublieme eenheid: “een hoogtepunt van geharmoniseerde complexiteit”.[7]

Naarmate het Christusbewustzijn meer verankerd raakt in individuen (en, zo kunnen we daaraan toevoegen, in gemeenschappen en naties), leidt dit ertoe dat zij hun eigenheid vollediger tot uitdrukking brengen, terwijl zij zich tegelijk sterker bewust worden van zichzelf als soort, ingebed in de eenheid en heelheid van het leven.

Steiner zegt dat we - terwijl “nationalisme van nature groeit bij mensen ... evenals lichamelijke groei” - via de nationale ziel de kracht van liefde ontdekken met haar gevoel van verhouding tot andere naties, en met haar zorg voor het welzijn van het geheel. Ons gevoel voor internationalisme lijkt op de gevoelens die voortkomen uit het overdenken van de schoonheid van de natuur; ze groeien “evenredig naarmate we leren liefhebben.” [8]

En Aurobindo bevestigde dat de ziel van de mensheid een “hogere synthese” is dan de synthese van de nationale ziel en “daarbuiten is er een nog hogere synthese, deze levende, lijdende, aspirerende wereld van schepselen, de synthese van het boeddhisme; er is een hoogste van alles, de synthese van God”. Toch is nationalisme de onmiddellijke uitdaging die “in het leven gerealiseerd moet worden. ... We moeten als een natie leven voordat we in de mensheid kunnen leven.”[9]

Geestelijke perspectieven van het tweede axiaal tijdperk zijn zeer invloedrijk geworden onder mensen van intelligente goede wil. Van de ziel van de natie tot de ziel van de mensheid, staat Homo sapiens bij een poort, klaar om de werelddiscipel te worden. 

Download de Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Naties als levende psychologische organismen

In 1958 schreef Carl Jung dat hij – ondanks zijn diepgaande kennis van de moderne mens in diens nationale context - niet de moed kon opbrengen om het meest “weerbarstige” van de psychologische problemen onder ogen te zien: het vraagstuk van de nationale psyche. Jung betoogde dat dit “weerbarstig” was omdat zelfs het formuleren van de meest rudimentaire beginselen van een psychologie van naties vrijheid zou vereisen van nationaal vooroordeel, iets wat volgens hem bijna onoverkomelijke moeilijkheden oplevert voor het rationele verstand”.[1]

Bijna zeventig jaar later is het probleem van de nationale psyche nog grotendeels onverkend en daardoor gevoelig voor een simplistische tweedeling. Enerzijds wordt het nationale karakter vaak gereduceerd tot populaire clichés, die vooral worden gebruikt om verschil en verdeeldheid te benadrukken. Anderzijds wordt het verheven tot vage retoriek, die vooral naar voren treedt in tijden van crisis of collectieve betrokkenheid. Deze laatste tendens kan verklaren waarom de publieke verbeelding wordt aangesproken wanneer een leider spreekt over de ‘ziel van een natie’, zoals voormalig president Joe Biden deed toen hij Amerikanen toesprak vanaf de ‘heilige grond’ van Independence Hall.[2]

Zelfs als een denker van Jungs aanzien zich niet in staat voelde dit vraagstuk op te pakken, dan dwingt de urgentie van onze tijd ons om dit collectief toch te doen, en voorbij te gaan aan bovenstaande tweedeling naar diepere reflectie en betekenisvol handelen. Want de toekomst van de naties – en daarmee van de mensheid – mag niet uitsluitend afhangen van economische groei, vreedzame internationale betrekkingen of duurzaamheid. Zij kan ook afhangen van ons vermogen om diepgaand na te denken over de nationale psyche binnen de bredere context van de menselijke evolutie.

Om deze reflectie te vervolgen, kunnen we terugkeren naar Jung en twee van zijn tijdgenoten – Roberto Assagioli en Abraham Maslow - die ook putten uit de Leringen van de Wijsheid zoals verwoord door Alice Bailey. En van daaruit een werkhypothese voorstellen: dat een natie niet slechts een juridisch kader of een geografische entiteit is, maar een levend psychologisch organisme. Als zodanig bezit het zowel een persoonlijkheid, uitgedrukt via cultuur, gewoonten, instituties en gedrag, als ook een Ziel, een reservoir van geestelijke kwaliteiten die de bron van inspiratie worden voor stichtingsmythen, gedeelde verhalen en collectieve aspiraties.

De Ziel bevat latent potentieel evenals het vermogen tot groei, transformatie en zelfactualisatie. Het is de functie van de persoonlijkheid om te dienen als het voertuig waardoor dit potentieel in de materiële wereld tot uiting komt. Net als een individu is een natie dus bezig met een voortdurende reis naar zelfactualisatie: een voortdurend proces met als doel het potentieel van de Ziel via de persoonlijkheid tot uitdrukking te brengen.

Dit proces mag dan veeleisend zijn voor een individu, het is vele malen complexer voor een natie. Het vereist allereerst een fase van persoonlijkheidsintegratie: het herkennen en coördineren van krachten en vervormingen, en van bewuste en onbewuste krachten, zodat een samenhangend collectief gevoel van identiteit kan ontstaan. Dit wordt gevolgd door integratie van de Ziel-persoonlijkheid, waarbij een leidende kracht geleidelijk het voertuig hervormt totdat het in staat is de kwaliteiten van de Ziel uit te drukken.

Assagioli bood een praktisch kader voor dit dubbele proces onder de noemer van psychosynthese. Hoewel hij zich primair richtte op individuele ontwikkeling, suggereerde hij expliciet dat psychosynthese toegepast kon worden op groepen en naties. Een psychosynthese van naties zou inhouden dat diverse gemeenschappen, instellingen en sociale krachten bewust met elkaar worden verbonden opdat ze harmonieus kunnen werken richting synthese. Dit impliceert niet uniformiteit of standaardisatie, maar eerder eenheid in verscheidenheid – een uitdrukking van de diepere eenheid die ten grondslag ligt aan het menselijk leven.

Zo'n transformatie vereist een passende collectieve omgeving en hier wordt Maslows begrip eupsychia relevant. Eupsychia is afgeleid van het Griekse eu  (“goed”) en psyche (“ziel” of “geest”), en is met opzet een echo van het begrip utopie. Het verwijst naar een sociale omgeving die individuen in staat stelt aangeboren waarden zoals het ware, het goede en het schone tot uitdrukking te brengen. Eupsychia beschrijft de sociale omstandigheden die de ontplooiing van het potentieel van de Ziel mogelijk maken: een ambiance die psychologische, culturele en morele groei bevordert.[3] Nog belangrijker is dat het verwijst naar een samenleving die een hoog niveau van ”synergie”[4]

tussen haar samenstellende delen aanmoedigt, en zo in feite een actieve bemiddelaar wordt bij het proces van integratie.

Op basis van bovenstaande hypothese kunnen de stadia van nationale integratie van de persoonlijkheid en van de Ziel-persoonlijkheid als volgt worden beschreven.

1. Embryonale fase. De bevolking wordt grotendeels bepaald door het massabewustzijn en het kudde-instinct. Individuen zoeken bescherming door erbij te horen, maar er is weinig echte integratie tussen groepen. Religie kan op bepaalde niveaus beperkte samenhang bieden, maar het land kan nog niet als een natie in de volledige psychologische zin worden beschouwd.

2. Beweging in de richting van integratie. Groepen verlichte denkers beginnen op te komen en beïnvloeden de bredere lagen van de bevolking. Individuele reflectie wordt gestimuleerd, hoewel het grotendeels emotioneel blijft en nog niet werkelijk reflectief wordt. De drang naar eenheid wordt voornamelijk gevoed door patriottisme.

3. Integratie van de persoonlijkheid. Verschillende groepen en gemeenschappen beginnen zich te organiseren rond een gedeeld gevoel van identiteit. Nationale grenzen en instellingen worden versterkt, en een voldoende aantal individuen ontwikkelt zelfbewustzijn waardoor zij uiting geven aan de kenmerken van de collectieve persoonlijkheid, die uitbreidend of begrenzend kunnen zijn. De natie vestigt zich internationaal door expansie, concurrentie of handel. Succes en trots leiden vaak tot arrogantie, versterkt door propaganda.

Naarmate deze fase zich ontvouwt, wordt een punt bereikt waarop weerstand ontstaat tegen de integratiestroom en er rigiditeit optreedt, die plaatsmaakt voor een proces van kristallisatie. Sociale, politieke en economische crises stapelen zich op en ondermijnen het vertrouwen in de instellingen. Samenwerking verzwakt, individualisme overheerst en het ideaal van burgerschap verliest aan betekenis. Als reactie proberen delen van de bevolking nieuw leven te blazen in dat wat wordt geïdealiseerd als de “meest glorieuze” vormen uit het verleden. Patriottisme ontaardt in extreem nationalisme, gekenmerkt door starre vereenzelviging en het maken  van buitenlanders of minderheden tot zondebokken.

Op individueel niveau gaat dit punt over de existentiële crisis die vooraf kan gaan aan het geestelijk ontwaken. Ambitie verliest betekenis, verlangen neemt af en er ontstaat een gevoel van  innerlijke leegte. De crisis drijft het individu naar binnen – een omkering die kan worden opgevat als een bewuste of onbewuste aanroep van de energieën van de Ziel. Als de crisis wordt opgelost, breekt het licht van de Ziel geleidelijk binnenin door en onthult de volgende stappen in het proces.  

Dezelfde dynamiek geldt op het niveau van de natie. Tegenwoordig lijken veel landen zich in het stadium van kristallisatie te bevinden, die zonder een leidende geestelijke visie kan uitmonden in een implosie. Wanneer de burgers echter reageren op een gedeeld ideaal geïnspireerd door de Ziel van de natie, kan de overgang naar de volgende fase ontstaan.

4. Eenlijnigheid en contact met de Ziel. Geleid door verlichte burgers die een overtuigend ideaal verwoorden, zet de natie zich bewust in om dit te belichamen.

Deze stadia ontvouwen zich niet uniform. Binnen elke natie bestaan individuen en groepen op verschillende niveaus van bewustzijn. Terwijl sommige individuen zelfs gehecht blijven aan eerdere stadia en verandering weerstaan, bereiden anderen zich voor op Eenlijnigheid met de Ziel.

Zij die de vierde fase voor zich zien en daar naartoe werken, zijn wat Assagioli “de groep van de beste burgers”[5]:

noemde: individuen die bewust de natie dienen door weerstand te bieden aan inertie, fragmentatie en nostalgische regressie. Ze lijken sterk op wat Bailey “de Nieuwe Groep van Werelddienaren” noemde – mannen en vrouwen, gedreven door een intuïtieve herkenning van het gedeelde lot van de mensheid.

Hoe zouden zij die zichzelf als onderdeel van deze groep herkennen kunnen bijdragen aan die taken? Het eerste obstakel is het obstakel dat Jung benoemde: nationaal vooroordeel. Dit vervormt de waarneming en beperkt het inclusieve denken, zelfs wanneer het subtiel en onbewust is. Toch is vooroordeel slechts een oppervlakkig symptoom. Daaronder ligt angst – angst voor verlies, verandering, het onbekende en uiteindelijk voor het verlies van identiteit.

Deze angst is slechts een symptoom van een nog dieper liggend probleem – onze gehechtheid aan de illusie van afgescheidenheid en onderscheidenheid, en onze weerstand tegen de realiteit van het leven als een constant proces. We klampen ons vast aan de illusie van vaste identiteiten en stabiele narratieven, ondanks het feit dat het leven zelf wordt bepaald door constante processen en transformatie. Deze weerstand wordt, wanneer ze collectief wordt geprojecteerd, een machtige kracht die de menselijke geschiedenis vorm geeft, en de illusie voedt dat regressie naar eerdere stadia van ontwikkeling mogelijk is.

Een centrale taak van de “groep van beste burgers” is daarom de collectieve oriëntatie van angst naar vertrouwen, van fixatie naar creatief redeneren, en van uitsluiting naar synthese helpen om te buigen. Dit vereist het vervangen van nationale trots door nederigheid gebaseerd op zelfkennis, het erkennen van de sterke en beperkende punten van een natie, het bevestigen van de waarde van andere culturen en het erkennen van onderlinge afhankelijkheid. Op deze manier zal deze groep actief deelnemen aan het helen van de psychologische, morele en culturele wonden die de nationale evolutie belemmeren.

Parallel hieraan kan deze groep een leidende rol spelen in het leiden van de samenleving door voortdurende reflectie op alle gebieden en rond een fundamentele vraag: Wat kan deze natie de wereld bieden op het gebied van geestelijke kwaliteiten? Deze vraag verschuift de aandacht van wedijver naar bijdrage, en van zelfbevestiging naar dienstbaarheid. Het nodigt elke natie uit om de waarden te identificeren die alleen zij in de gelegenheid is te belichamen, wat die ook mogen zijn. Het helpt ook de natie een visie op haar toekomst te formuleren en een Ideaal Model te ontwikkelen dat is gegrond in de geestelijke kwaliteiten van haar ziel – een model dat zowel dient als een aanroep van die kwaliteiten als ook als een routekaart om deze te belichamen.

Terwijl zij het proces leiden van nationale integratie van de Ziel-persoonlijkheid, bereidt de “groep van beste burgers” de weg voor de volgende evolutionaire stap: integratie tot Eén Mensheid. Nationale zelfactualisatie culmineert dus niet in dominantie of isolatie, maar in bewuste deelname aan de gedeelde evolutie van de mensheid.

Download de  Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

In-person Registration: 2026 Arcane School Conference (New York)

Fill in the form below to register for the 2026 Arcane School Conference in New York which takes place May 2-3.
Conference Programme coming soon.

{embed="forms/registration_as_newyork" form_title="In-person Registration to Attend 2026 Arcane School Conference in New York"}

In-person Registration: 2026 Arcane School Conference (Geneva)

Fill in the form below to register for the 2026 Arcane School Conference in Geneva which takes place May 23-24.
Conference Programme coming soon.

{embed="forms/registration_as_geneva" form_title="In-person Registration to Attend 2026 Arcane School Conference in Geneva"}

In-person Registration: 2026 Arcane School Conference (London)

Fill in the form below to register for the 2026 Arcane School Conference in London which takes place May 30-31.
Conference Programme coming soon.

{embed="forms/registration_as_london" form_title="In-person Registration to Attend 2026 Arcane School Conference in London"}

Arcane School Conferentie 2026

Zaadgedachte: Laat de vuren van het groepsleven de sluier vernietigen die het Gezicht van de Vader verbergt.   NEW YORK: 2-3 mei PROGRAMMA  Online registratie zaterdag 2 mei Online registratie zondag 3 mei Register to attend in person     GENEVE: 23-24 mei PROGRAMMA Online registratie zaterdag 23 mei Online registratie zondag 24 mei Registratie voor persoonlijk bijwonen     LONDEN: 30-31 mei PROGRAMMA Register Online Saturday May 30 Register Online Sunday May 31 Registratie voor persoonlijk bijwonen   OVER DE JAARLIJKSE ARCANE SCHOOL CONFERENTIE De Arcane School biedt training in discipelschap voor de nieuw tijd via een beproefd programma voor afstandsonderwijs. Studenten van over de hele wereld verdiepen hun verbondenheid met de principes van de Tijdloze Wijsheid door middel van esoterische meditatie, studie en dienstbaarheid als levenswijze.   De jaarlijkse Arcane School-conferentie wordt gehouden in New York, Genève en Londen tijdens de hogere tussenperiode van het jaar, de drie spirituele festivals of feesten. De bijeenkomsten in New York vinden plaats in het weekend rond het Wesak-festival, tijdens de volle maan in Stier. De bijeenkomsten in Genève en Londen vinden plaats in twee opeenvolgende weekenden rond het Festival van Eenwording, het Christusfestival, tijdens de volle maan in Tweelingen. De drie conferenties omvatten een ochtendsessie uitsluitend voor studenten van de Arcane School. De middagsessies op zaterdag en zondag zijn open voor iedereen. De conferenties zijn ontworpen om een ​​collectief gedachteveld te creëren, dat de energieën van het Plan uitstraalt in de geest en het hart van de mensheid. Er wordt gebruik gemaakt van een meditatie-schema, 'Het Licht binnenlaten'. Elke conferentie omvat lezingen van studenten van de Arcane School en leden van de hoofdkrwartier, en een sessie voor discussie in kleine groepen.

2026

2026 Full Moon Talks - New York

Wereld Economisch Forum - Davos, 19-23 Januari 2026

Cyclus van Conferenties 19 - 23 Januari Thema: Een Geest van Dialoog Download de Visualisatie voor deze Conferentie     Beste medewerk(st)er, De Cyclus van Conferenties richt zich vanaf vandaag op de jaarlijkse bijeenkomst van het World Economisch Forum in Davos, Zwitserland. Het thema van de bijeenkomst vestigt de aandacht op de rol die dialoog kan spelen wanneer leiders uit het bedrijfsleven, de overheid, het maatschappelijk middenveld, wetenschap en cultuur samenkomen. Perspectieven worden ruimer en er kan creatief denken ontstaan wanneer er een sfeer is waarin leiders naar elkaar luisteren en bereid zijn hun aanpak te verdiepen. Op deze manier kan vertrouwen worden opgebouwd doordat er nieuwe manieren worden gevonden om “te werken aan een betere toekomst”. Door middel van het project van de Cycli worden energieën van goddelijke wil aangeroepen, en verbeeldingrijk geprojecteerd in het hart van de gedachtevormen over dialoog die tijdens de conferentie worden gegenereerd, waar ze zaden van levende wilsenergie kunnen worden. Waarom de aandacht richten op de conferentie in Davos? Velen beschouwen het World Economisch Forum en de jaarlijkse bijeenkomsten in Davos als hooguit een praatclub waar leiders van machtige bedrijven en gevestigde economische belangen deals sluiten die hun bevoorrechte positie versterken. Hoewel dit een onmiskenbaar aspect van de bijeenkomsten is, onthult een diepere blik dat sommige van de meer verlichte deelnemers die zich bezighouden met het welzijn van iedereen ook sterk vertegenwoordigd zijn. Met zoveel wereldleiders en invloedrijke denkers samen op één plaats, ontstaat er een gelegenheid voor de beginselen van juiste verhoudingen en van juist delen, het denken, de planning en de levensmissie van de deelnemers te beïnvloeden. Vanuit dit perspectief is het niet moeilijk je voor te stellen dat ten minste enkele van de duizenden aanwezigen onder de indruk zijn van de “golf van verlichte energie” die vanuit het “Centrum waar de Wil van God gekend wordt” de mensheid binnenstroomt. In de periode direct na de Tweede Wereldoorlog merkte de Tibetaan op dat het “daarom  noodzakelijk is dat alle aspiranten en discipelen het volle gewicht van hun geestelijke ontwikkeling en ziele-licht inzetten aan de zijde van de Krachten, die proberen plannen te maken voor het heil van de mensheid, en die het welzijn van het geheel van veel groter belang achten dan welke nationale situatie of eis ook” (Het naar buiten treden ven de Geestelijke Hiërarchie, blz. 450). Tijdens deze cyclus, gericht op de conferentie in Davos, richten we onze aandacht op deze krachten.   Lees meer over de visualisatie van de Cyclus en het WEF   Een Geest van Dialoog De Davos 2026 bijeenkomst zal de belangrijkste thema's verkennen van een geest van dialoog rond vijf onderling verbonden  thematische prioriteiten: •        Samenwerken in een wereld van spanning en verdeeldheid •        Nieuwe bronnen van groei ontsluiten •        Investeren in mensen •        Innovatie verantwoord inzetten •        Welvaart opbouwen binnen planetaire grenzen    Ons werk met de 2026 Davos jaarlijkse bijeenkomst  begint vandaag en eindigt 23 Januari. Visualisatie Verwante Sites en Artikelen:   WEF Annual Meeting 2026 WEF Global Cooperation Barometer 2025 David Milliband interview: How can leaders meet the moment in a more disordered world? Wereld Goede Wil Nieuwsbrief 2022#3: John Fullerton over Regeneratieve Economie Oxfam International: Inequality Report 2025   Volg Wereld Goed Wil op sociale media:

January-March 2026

De Grote Aanroep

* Vele religies geloven in de Komende, een Wereldleraar, en we kennen Hem onder de namen als de Heer Maitreya, de Imam Mahdi, de Boddhisattva, de Kalki avatar en de Messias, en deze termen worden gebruikt in sommige van de versies van de Grote Aanroep voor de mensen van de overeenkomstige geloven.

Driehoeken is een activiteit van werelddienst, waarin mensen zich met elkaar in gedachten verbinden in groepjes van drie, om zo een planetair netwerk van driehoeken van licht en goede wil te scheppen. Met behulp van een wereldgebed: de Grote Aanroep, roepen zij licht en liefde aan als een dienst aan de mensheid. Aanvullende informatie is op verzoek verkrijgbaar bij Driehoeken.

Het Driehoekenbulletin is voor mensen van goede wil en wordt viermaal per jaar uitgegeven in het Engels, Frans, Duits, Grieks, Italiaans, Pools, Portugees, Russisch, Spaans en Nederlands. Driehoeken is een activiteit van de Lucis Trust, een niet winstgevende opvoedkundige instelling die bestaat om juiste verhoudingen te bevorderen.

Schrijf voor verdere informatie en documentatie naar Driehoeken:

Het Innerlijke Licht

Duisternis heeft altijd de macht gehad om angst in menselijke harten te zaaien, zo was het plotselinge verlies van licht, veroorzaakt door zons- of maanverduisteringen, ooit een angstaanjagende ervaring. Tegenwoordig echter wordt het optreden van een zonsverduistering met grote publieke belangstelling en bewondering ontvangen. Astronomen kijken reikhalzend uit naar deze gebeurtenissen als kansen om hun wetenschappelijk onderzoek te verdiepen, wetende dat er waardevolle ontdekkingen mogelijk zijn. Dat was het geval met de zonsverduistering van 1919, die Einsteins algemene relativiteitstheorie bevestigde en het begrip van de zwaartekracht en het gedrag van licht aanzienlijk vergrootte.

Op een meer filosofisch niveau stellen psychologische eclipsen ons ook in staat licht van verschillende soorten en/of frequenties te begrijpen. Het licht van de persoonlijkheid domineert vaak ons dagelijks leven en het is misschien alleen wanneer donkere punten van crisis dit licht overschaduwen, dat het subtielere innerlijke licht van de ziel wordt gezocht en geregistreerd. Het pad van wijsheid leidt ons naar het onderzoeken van onze ervaringen en reacties, en esoterische leringen geven aan dat die waarheden de belangrijkste en meest waardevolle zijn die worden ingefluisterd door de stille kleine stem van de ziel. Dus streven we ernaar het hectische 24/7 leven te onderbreken en de tijd te nemen voor meditatie. In het leven van de geest helpt deze praktijk ons de continuïteit van bewustzijn te ontwikkelen dat in staat is om externe gebeurtenissen te observeren zonder erdoor overweldigd te worden.

Kleine psychologische eclipsen kunnen gebruikelijk zijn en frequent voorkomen, maar ze bieden een kans om onze perspectieven ter discussie te stellen en inzichten mogelijk te maken die innerlijke of externe aanpassingen stimuleren waardoor onze richting kan veranderen. Ook in de grotere wereld bieden gebeurtenissen uitdagingen en kansen die op vergelijkbare wijze onze kijk kunnen veranderen. Terwijl we getuige zijn van het vervagen van sociale normen, massamigraties en natuurrampen, lijken lang gekoesterde overtuigingen niet langer voldoende om de wereld om ons heen te verklaren. Dit alles draagt bij aan een klimaat van angst. Maar door in het licht van de ziel te blijven, zelfs met al het lawaai en de verwarring, kunnen we de wereld van oorzaken binnendringen en een beter begrip vinden van deze uitwendige manifestaties. Dan kunnen we ook waarnemen dat de bijbehorende duisternis een achtergrond vormt voor geestelijke lichtpunten die in zicht komen. We hebben de zekerheid vanuit de geestelijke leringen dat, door onrust, het bewustzijn van de mensheid snel ontwaakt uit een lange slaap, dat de grote en fundamentele werkelijkheid van de menselijke gemoedstoestand zich begint te richten op de dingen die ertoe doen en dat dit zich op een levendige wijze uit.

Individueel zijn we misschien machteloos om grote veranderingen in de grotere wereld teweeg te brengen, maar er wordt een enorm potentieel gevonden in het netwerk van Driehoeken als een synthetische groep. Haar dienst verbindt de geestelijke werkelijkheden met de menselijke ervaring door haar gerichte meditatie, waarbij verlichte goede wil wordt gestuurd naar allen die van de mensheid houden, wereldwijd. Samen hebben we de kans om de wereld uit haar somberheid te tillen naar het licht van een nieuw tijdperk. We gebruiken deze kans van onze moeilijke tijden om het werk van Driehoeken en van de Nieuwe Groep van Werelddienaren te versterken, waarbij we de lichtpunten versterken en het menselijk bewustzijn verlichten.

Delen van Groepsgedachten

Ik werk nu al een aantal jaren in Driehoeken, en ik kan me eigenlijk niet herinneren wanneer ik er voor het eerst mee begon. Ik weet wel dat ik mijn eerste Driehoek heb verlaten omdat ik niet kon aanvoelen welk verschil het maakte! Ik had snel spijt van die beslissing en gelukkig stond één lid open om weer een nieuwe Driehoek met mij te vormen. Dus ik ben heel blij te kunnen zeggen dat ik van dit werk hou! Het is zo diepgaand, subtiel en tegelijkertijd ongelooflijk krachtig. Na verloop van tijd worden de banden tussen de leden in een Driehoek nog hechter en sterker, net als het netwerk zelf.

Het spreekt voor zich dat we er nu samen midden in zitten. De kracht van onze band in Driehoeken en ons gezamenlijke werk is een consolidatie van vele levens aan werk waarvan ik nu voel dat het de mensheid beschermt en ondersteunt bij het opklimmende proces. Terwijl we goddelijke kwaliteiten gestaag op het aardse gebied verankeren, is het resultaat verzekerd, ook al lijkt het onzeker.

VK

De Muziek der Sferen

Ga zitten, Jessica. Kijk hoe de vloer van de hemel
dik is ingelegd met patenen van helder goud.
Er is geen enkel hemellichaam die je aanschouwt
maar in zijn beweging zoals een engel zingt,
Nog steeds zingend bij de jong-ogige cherubijnen.
Zo'n harmonie zit in onsterfelijke zielen,
maar terwijl dit wazig gewaad van verval
ze dicht naderen, kunnen we het niet horen. (Shakespeare, uit Een Koopman in Venetië  – 5.1.57)

Te midden van de huidige onrust en crises van de mensheid, en in schril contrast met onze dagelijkse ervaringen, lijkt het idee van zingende sterren of een wereldse harmonie misschien een naïeve droom. Is een Muziek der Sferen, in de loop van de tijd door vele culturen beschreven, niet slechts een illusie en een verlangen naar een utopie waarin harmonie heerst en het leven voorspelbaar is? Integendeel, de realisatie van een muzikaal geordend universum kan nog steeds een baken zijn voor iedereen die een diepere waarheid zoekt om een nieuwe verhouding tussen orde en chaos te onthullen, of in muzikale termen, tussen harmonie en dissonantie.

We kunnen veronderstellen dat de inspiratie voor alle aardse muziek, sacraal of profaan, deze Muziek der Sferen kan zijn, die, zoals sommigen suggereren, alleen door de ziel gehoord kan worden. Maar moet muziek daarom altijd zacht, harmonieus en vrij van dissonantie zijn? Dat lijkt niet zo, want zelfs in de vroege en klassieke muziek waren dissonanties altijd spanningspunten die nodig waren voor muzikale expressie, omdat ze een paar van tegenstellingen in klank vertegenwoordigden die onze ervaring verrijkten. Toch werden dissonanties lange tijd beschouwd als fenomenen die opgelost moesten worden. Dit was de basis van het harmonische systeem. Aan het einde van de negentiende eeuw stelde Schönberg echter voor dat muziek gebaseerd op dit systeem niet langer onze geest met het goddelijke kon verbinden omdat het te comfortabel en voorspelbaar was geworden. De mensheid had behoefte aan een emancipatie van de dissonantie als een waardevolle en onafhankelijke klank op zichzelf, een beginsel dat sindsdien in veel muziek is geïntegreerd.

We zouden kunnen concluderen dat dissonantie en chaos een oneindig potentieel in zich dragen om wezenlijk deel van de harmonie zelf te zijn. En het weefsel van elke ware utopie zou ook zulke elementen van chaos bevatten, waarbij de ontberingen van het leven worden gezien als kansen om te leren en te groeien. Hun bijdrage is niet om het leven chaotischer te maken, maar juist om het rijker en completer te maken. Het zijn stappen op het pad naar de liefde en naar een diepere verbinding met het goddelijke, net zoals het werk van Driehoeken erop gericht is de wereld van alle ervaringen te doordrenken met de wijsheid en liefde van het geestelijke koninkrijk. Dus, wanneer we ons de Muziek der Sferen voorstellen en misschien zelfs ervaren, laten we dan de dissonantie en haar integratie in een harmonie van de werkelijkheid verwelkomen.

Transformatieve Verandering

Verandering is een essentieel onderdeel van leven. Het is de dynamiek die ons door het heden voert, weg van het verleden en naar de toekomst. De groeicycli zijn natuurlijk, net als de verschillende stadia die de foetus in de baarmoeder doorloopt voorafgaand aan de geboortecrisis. Maar verandering kan ook worden gestimuleerd door actief, zelfverzekerd plannen om in een directe lijn in de richting van een wenselijke toekomst te bewegen door ons gedrag, onze wetten of sociale programma's te herzien.  

De wil om te verbeteren kan ook gericht zijn op iets dat meer geestelijk is, met de intentie om innerlijke kwaliteiten van denkvermogen of hart te transformeren en te verheffen ten einde de ziel beter tot uitdrukking te brengen in het dagelijks leven. Gehoor gevend aan een dieper besef van het groepsdoel binnen een organisatie, kunnen aanpassingen worden geïnitieerd om de werkverhoudingen te verbeteren die een nuttigere en positievere impact op de wereldwijde behoefte mogelijk maken. Transformatieve veranderingen die van het geestelijk niveau van de ziel naar de materiële wereld van tijd en ruimte stromen, zijn oorzakelijk van aard, beïnvloeden uiterlijke gedragingen en sociale normen diep, en vernieuwen en verhelderen uiteindelijk de substantie van vele levens.

Het gebed, de meditatie en de invocatie die wij binnen het Driehoek netwerk beoefenen, ondersteunen dit soort transformatie: zij roepen de energieën van ziel en geest aan om het initiatief te nemen en de leiding te voeren in het verheffen van onze kwaliteiten van zijn en van onderlinge verhouding. Deze verlichting is niet alleen beperkt tot onszelf en onze individuele driehoeken, maar brengt ook licht in de ruimere omgeving van sociaal gedrag en economische verhoudingen. Dit wordt versterkt omdat de eenheid van de Mensheid, zoals uitgedrukt in esoterische leringen, in de wereld op steeds grotere schaal wordt erkend. Het is deze ontwikkeling die van cruciaal belang lijkt tegen de achtergrond van de sociale onrust en de voortdurende veranderlijkheid van het dagelijks leven van burgers over de hele wereld.

Zowel het begrijpen van de menselijke aard als ook de evolutionaire groei van het bewustzijn vormen een noodzakelijk kader voor transformatieve verandering. Want alleen met zo'n kader kunnen we beginnen de wereld van tijd en ruimte te observeren vanuit een stabiel, vast punt van geestelijke identiteit, onafhankelijk van tijd en ruimte. Alleen vanuit het ongehechte gezichtspunt van de ziel, wijs en liefdevol, kunnen we herkennen dat we een cyclus meemaken waarin de geest van eenheid het bewustzijn hervormt. Te midden van alle huidige onrust is de mensheid bezig zich te heroriënteren en kan zij een wedergeboorte ervaren.

De kunst van transformatie is een werk in uitvoering – het veranderen van de substantie van onze aard kost tijd, ritme en stille volharding, en des te meer wanneer het de Mensheid zelf is die zich in het proces van metamorfose bevindt. Door ons leven en onze gemeenschappen te zien als plaatsen van transformatie, dragen we bij aan wat een natuurlijk geboorteproces is.

December 2025

Alice Bailey’s Rules for Disciples and Initiates

Alice Bailey’s Rules for Disciples and Initiates
By Zachary Landsdowne
Alice Bailey (1880 – 1949), an author of many books, founded a spiritual movement that grew out of the theosophical tradition. Her final book, The Rays and the Initiations, presents fourteen symbolic “Rules for Disciples and Initiates” and states that “they are rules for initiation which, if followed, will take the disciple and the group through a major spiritual experience.” Initiations are milestones on the spiritual journey, so rules for initiation are instructions for attaining those milestones.

Bailey acknowledges, however, that these rules are written in an abstruse manner: “They are not what they appear to be on the surface—trite truisms and spiritual platitudes,” and “The interpretation of these Rules must involve capacity to pass beyond the usual attitudes and what one might call the usual metaphysical and theosophical platitudes.” Accordingly, her book predicts: “These instructions … will, therefore, go out to the general public who will not understand.” Nevertheless, the purpose of the present book is to elucidate these fourteen abstruse rules so that they can be understood.

This new book, Alice Bailey’s Rules for Disciples and Initiates, may be downloaded free of charge by using the following link:

Free Download: https://www.icloud.com/iclouddrive/03cD4DZlX_79oqpB_18Yr_OXw#RDI

Tweede Wereldtop voor Sociale Ontwikkeling en COP 30

Cyclus van Conferenties “Als we een samenleving willen waarin het gevoel van verbondenheid sterk is, mensen zich om elkaar bekommeren en er een sterke toewijding is aan het algemeen welzijn, hebben we een metafysica nodig die laat zien dat we in feite deel uitmaken van grotere samenlevingen en geen bestaan hebben los van onze relaties met anderen.” John Cobb Download de Visualisatie voor de SWSSD Doha Conferentie Download de Visualisatie voor de COP30 Conferentie     Beste Medewerker,   De cyclus der conferenties legt vanaf vandaag de nadruk op twee grote evenementen van de Verenigde Naties in november: de Tweede Wereldtop voor Sociale Ontwikkeling die plaatsvindt in Doha, Qatar, van 4 tot 6 november, en de VN-conferentie over klimaatverandering die dit jaar plaatsvindt in Belém, Brazilië, van 10 tot 21 november. De Top voor Sociale Ontwikkeling volgt na de eerste top over dit thema die in 1995 in Kopenhagen werd gehouden, toen de wereldleiders een raamwerk van 10 Toezegginen overeenkwamen die een nieuwe consensus weerspiegelden over de noodzaak om mensen centraal te stellen in de ontwikkeling.   Dertig jaar later, op deze tweede top, wanneer de “wereld wordt geconfronteerd met toenemende ongelijkheid, demografische verschuivingen en snelle technologische transformatie, is de noodzaak van een hernieuwde inzet voor sociale vooruitgang nog nooit zo dringend geweest”. Tegelijkertijd zetten sommige belangrijke spelers vandaag vraagtekens bij de beginselen van sociale vooruitgang en de verbintenissen die in Kopenhagen zijn overeengekomen en verder zijn uitgewerkt in de Doelstellingen voor Sociale Ontwikkeling.  De COP 30-klimaattop vindt ook plaats op een moment dat sommigen het uitgangspunt verwerpen dat er actie nodig is om de klimaatcrisis aan te pakken en zich verzetten tegen pogingen om een multilaterale consensus over de kwestie op te bouwen. Maar ondanks deze tegenwerking blijven de Conferenties over klimaatverandering van de Partijen (COP) bij het Kyoto-protocol en de Overeenkomst van Parijs de grootste jaarlijkse conferenties die momenteel onder auspiciën van de Verenigde Naties worden gehouden, en dit jaar zal dat niet anders zijn. Beide toppen van november belichten de inspanningen om consensus te bereiken, tegenover een nieuw schaamteloos verzet daartegen, op de weg van de mensheid naar juiste verhoudingen tussen volkeren, naties en culturen van de wereld, en tussen de mensheid als een natuurrijk en de andere koninkrijken van de natuurlijke wereld   De geestelijke wil en de wetenschap van de sociale evolutie Door middel van het initiatief van de Cyclus der Conferenties zullen we, als een esoterische groep, deelnemen aan deze twee belangrijke gebeurtenissen vanuit het perspectief van het voortdurende proces van de mensheid om werelddiscipel te worden. De overgang van het Proefpad naar het Pad Van Discipelschap houdt een verschuiving in van de visie, aspiratie en toewijding die nodig zijn om uit de begoochelingen en illusies van afscheiding en materialisme te komen naar een gerichte wil om zich opnieuw af te stemmen op de hogere wetten en beginselen van het goddelijke. In overeenstemming met de betrokkenheid van het individu op het geestelijke pad bij de Wetenschap van de Antahkarana, omvat de ontwikkeling van de geestelijke wil in de mensheid de Wetenschap van Sociale Evolutie – in wezen een wetenschap van Magnetische Verhouding “waarin de juiste verhouding tot stand komt door wederzijdse aanroep, waardoor een reagerend proces wordt voortgebracht dat er een is van oproep”. Laten we samen, als een groep, werken met de visualisaties voor deze twee conferenties, om zaden van levende wilskracht te planten in het hart van de in aanbouw zijnde gedachtevormen. Ons werk met de Top voor Sociale Ontwikkeling in Doha begint vandaag en eindigt op 6 november; terwijl het werk met de Klimaatconferentie in Belém begint op 7 november en eindigt op 21 november. Visualisatie  1-6  november Visualisatie 7-21 november Als een bijdrage aan dit werk zal het voor deelnemers, naast de visualisatie, nuttig zijn om het denken, de discussie en het debat over de conferenties te verkennen, wellicht met behulp van enkele van de onderstaande bronnen. Social Summit COP30 UN ; COP30.BR UN Framework Convention on Climate Change COP30 Interfaith Liaison Group Gerelateerde Sites en Artikelen: Cobb Institute Yale Forum on Religion and Ecology Centre for Process Studies Vatican Dicastery for Promoting Integral Human Development   VAN WERELD GOEDE WIL:   In Resonantie met de levende Aarde: Gedachten over het Rentmeesterschap van de Aarde, Wereld Goede Wil Nieuwsbrief 2019#1 Op zoek naar een Nieuwe Cultuur: Wereld Goede Wil Nieuwsbrief 2022#3 Naar een Klimaatevenwicht: Wereld Goede Wil Nieuwsbrief 2022 #2 Electrisch Klimaat: Wereld Goede Wil Nieuwsbrief 2009 #4 – De Hemelen     Volg Wereld Goede Wil op social media:

Meditation: Strengthening the Hands of the New Group of World Servers

MEDITATION: STRENGTHENING THE HANDS OF THE NEW GROUP OF WORLD SERVERS

I. GROUP FUSION:

I am one with my group brothers and all that I have is theirs.
May the love which is in my soul pour forth to them.
May the strength which is in me lift and aid them.
May the thoughts which my soul creates reach and encourage them.

II. ALIGNMENT:

We recognise our place, as a group, within the heart centre of the new group of world servers. Mentally extend a line of lighted energy towards the spiritual Hierarchy, the planetary heart centre; to the Christ, the "heart of love" within the Hierarchy; towards Shamballa, "where the Will of God is known".

III. HIGHER INTERLUDE:

Hold the mind focussed for a few moments on the planetary role of the new group of world servers mediating between Hierarchy and humanity, responding to hierarchical impression and meditating the Plan into existence.

IV. MEDITATION:

Reflect on the seed thought:
Through the impression and expression of certain great ideas, humanity must be brought to the understanding of the fundamental ideals which will govern the new age. This is the major task of the new group of world servers.

V. PRECIPITATION:

Visualise the precipitation of the will-to-good, essential love, throughout the planet, from Shamballa, through the planetary heart, the Hierarchy, through the Christ, the new group of world servers, through all men and women of goodwill everywhere in the world, and finally through the hearts and minds of the whole human family.

VI. LOWER INTERLUDE:

Consider the many ways in which the "power of the one Life" and the "love of the one Soul" are working out in the world through members of the new group of world servers, so building the "thoughtform of solution" to world problems.

VII. DISTRIBUTION:

As the Great Invocation is sounded, visualise the irradiation of human consciousness with light and love and power:

From the point of Light within the mind of God
Let Light stream forth into the minds of men.
Let Light descend on Earth.

From the point of Love within the Heart of God
Let love stream forth into the hearts of men.
May Christ return to Earth.

From the centre where the Will of God is known
Let purpose guide the little wills of men-
The purpose which the Masters know and serve.

From the centre which we call the race of men
Let the Plan of Love and Light work out
And may it seal the door where evil dwells.

Let Light and Love and Power restore the Plan on Earth.

OM OM OM

* Many religions believe in a World Teacher, a “Coming One”, knowing him under such names as the Lord Maitreya, the Imam Mahdi, the Kalki Avatar and the Bodhisattva. These terms are sometimes used in versions of the Great Invocation for people of specific faiths.

Reflecties over het voorzien van een nieuwe wereldwijde cultuur: De zoektocht naar eenheid tussen Oost en West

Ecologische beschaving: een opkomend paradigma in China

Lucis Trust 2026 Order Form

You are being redirected.

Note: You will be redirected to the order form soon.
If this page does not redirect you please click this link: https://www.lucistrust.org/store/order_form/order_form_3sf

Machtsverschuivingen op weg naar Mondiale Democratie: De Oost-West Dichotomie

Klik voor het boekje in PDF | Klik voor gerelateerde documentatie

Machtsverschuivingen op weg naar Mondiale Democratie: De Oost-West Dichotomie

 

Of het nu in het Oosten of het Westen is, de weg naar vrijheid in een sociale context vereist een gestage overgang van de individuele mentaliteit naar die van een collectieve.

Beste medewerker,

In de Gobiwoestijn heeft zich een interessante symbolische gebeurtenis voltrokken – een gebeurtenis die voorzichtig in verband kan worden gebracht met Shamballa, het brandpunt van geestelijke macht op aarde, waarvan wordt gezegd dat het zich ook in de Gobiwoestijn bevindt, zij het in een voor het menselijk oog onzichtbare toestand. Want in deze regio van de wereld heeft China een werkende kernreactor onthuld die wordt gevoed door thorium – een element dat wordt aangeprezen als "de grote groene hoop" op schone energieproductie. Thorium produceert veel meer energie en veel minder afval dan de huidige brandstofbron, uranium; de reactor is bovendien bestand tegen kernsmelting en produceert geen bijproducten die verwant zijn aan wapens.¹ Op dezelfde locatie wordt ook een veel grotere thoriumreactor gebouwd, die naar verwachting in 2030 in gebruik wordt genomen.

Deze ontwikkeling zal de groei van China's economische macht en politieke invloed waarschijnlijk verder versnellen; en vooruitlopend hierop zou de vraag gesteld kunnen worden: wat is China's visie op de toekomst van de mensheid en welke rol speelt China als drijvende kracht daarin? Er is veel discussie geweest over deze kwestie na een toespraak van de Chinese president Xi Jinping in 2017 voor het kantoor van de Verenigde Naties in Genève, getiteld " Werk samen om een Gemeenschap te bouwen van Gedeelde Toekomst voor de Mensheid ". ²

Het concept van deze toespraak is de afgelopen jaren in een aantal VN-documenten weerspiegeld, maar dit heeft geleid tot zorgen bij Amnesty International, die het ziet als "een model dat de nadruk legt op economische ontwikkeling, samenwerking en bovenal nationale soevereiniteit ten koste van individuele mensenrechten." ³ Nu China echter steeds meer invloed uitoefent op VN-aangelegenheden, maakt het promotie voor de eigen discussie over mensenrechten, als onderdeel van ruimere diplomatieke doeleinden. Zeer onlangs, in september van dit jaar, hield de Shanghai Cooperation Organization haar 25^e topbijeenkomst, waaraan VN-secretaris-generaal Antonio Guterres deelnam. Het hoogtepunt van de topbijeenkomst was het Global Governance Initiative ⁴ dat door Xi Jinping werd geschetst, waarmee de aspiraties van de 'Wereldwijde Meerderheid' voor een inclusieve en evenwichtige wereldorde, gebaseerd op de blijvende geldigheid van het VN-Handvest, werden bevestigd.

Naarmate de invloed van China toeneemt, is het interessant om op te merken dat de geschriften van Alice Bailey voorspelden dat er in China een cyclus van radioactiviteit zou ontstaan die zijn hoogtepunt zou bereiken tegen het midden van deze eeuw, waardoor "sommige van de belangrijkste denkers van dat ras radioactief zouden worden". De hoop is dat dit de spiritualiteit van China's visie zal verdiepen naarmate de nieuwe multilaterale wereldorde zich ontvouwts:

“…wanneer er een beweging door de Loge wordt ingesteld die in verband met het vierde wortelras werkt; ze zal ook deel uitmaken van het stimulerend proces en zal resulteren in het radio­actief maken van enigen van de vooraanstaande denkers van dat ras. Het zal hun grote gelegenheid zijn en zo groot is het belang dat hier­aan gehecht wordt dat een Lid van de Loge, Confucius zoals hij in het verleden genoemd werd, zal incarneren om toezicht te houden op het werk. De voorbereidende stappen worden nu genomen en er komen Ego's in incarnatie die zullen trachten de energieën van dit ras in de juiste baan te leiden, hoewel het hoogtepunt van de cyclus van stimu­lans niet zal komen vóór het midden van de volgende eeuw. Het is nodeloos voor mij erop te wijzen dat al zulke bewegingen in het eerst als verontrustend gevoeld worden en pas wanneer het stof van beroe­ring en het lawaai van met luid geraas tegen elkaar botsende krachten weggestorven zal zijn, zal men de bedoeling naar voren zien komen.” ⁵

Aangezien deze tekst halverwege de vorige eeuw werd geschreven, is het "stimulerende proces" vermoedelijk nu in volle gang. Met dit in gedachten valt er veel te leren van vooraanstaande Oost-Aziatische denkers over de culturele waarden van het confucianisme en de rol die het te spelen heeft bij het helpen om de mensen in Oost-Azië op het pad te brengen van vrijheid en onafhankelijkheid dat de mensheid collectief aan het bouwen is naar de geestelijke rijken. In een artikel getiteld ^" The Confucian Concept of Freedom " schrijft Li Chenyang, hoogleraar Chinese filosofie:

“De Confucianistische opvatting van vrijheid… impliceert niet een onbekommerde vrije wil als oorsprong en initiator van keuze. In plaats daarvan is de persoon het middel tot vrijheid, via het hart in het hoofd. Als middel is de kiezende persoon altijd in een omgeving die fundamenteel sociaal van aard is.… Het confucianistisch ideaal van vrijheid moet worden bereikt in de context van de menselijke samenleving, en vrijheid is onmisbaar voor een gezonde menselijke samenleving. Het confucianisme moet ruimte bieden – zo niet, dan moet het ruimte maken – voor vrijheid. Bovendien, als het hoofddoel van het confucianisme is menselijke vrijheid als het kiezen van het goede te bereiken, dan moet het sociale instellingen die bijdragen aan een dergelijk doel ondersteunen en bevorderen.” ⁶

Of het nu in het Oosten of het Westen is, de weg naar vrijheid in een sociale context omvat een gestage overgang van de individuele oriëntatie naar een collectieve. Dit weerspiegelt de geest van de grote wet waaronder Sanat Kumara ("het leven en de informerende intelligentie op en in onze planeet") functioneert, en het scheppende offer dat Hij bracht om "bevrijding te brengen aan de talloze vormen van Zijn schepping." Het begrijpen van vrijheid door de mensheid evolueert langzaam maar zeker, en geïsoleerde opvattingen van vrijheid worden uitgedaagd – hun vrijwillige opoffering voor het grotere goed van de samenleving is een van de lessen van deze periode. En dit brengt ons tot speculatie over hoe de contrasterende ideologieën van Oost en West over zaken als vrijheid, mensenrechten en wereldwijde eenheid zich gestaag zich zouden kunnen ontwikkelen en convergeren tot een punt van planetaire synthese.

 

Bij het overdenken van deze lastige kwestie biedt journalist en politiek commentator Martin Jacques enkele nuttige inzichten . Hij beweert al lang dat China meer een 'beschavingsstaat' is dan een natiestaat. Hij wijst erop dat de belangrijkste politieke waarde voor het Chinese volk eenheid is, dankzij hun sterke gevoel van eeuwenoude, culturele identiteit. Met een zwak begrip van culturele verschillen en weinig tolerantie daarvoor, zal China zich waarschijnlijk niet conformeren aan de westerse beginselen van de liberale democratie. Individuele mensenrechten zullen altijd worden beschouwd in de context van het behoud van de culturele integriteit van de Chinese beschaving.

 

Professor Jacques stelt dat men China niet kan begrijpen door het te bekijken door westerse ogen en waarden; het probleem, zegt hij, wordt goed samengevat door een van de meest vooraanstaande westerse historici van China, Paul A. Cohen , die opmerkte dat, hoewel het Westen zichzelf misschien beschouwt als de meest kosmopolitische van alle culturen, het in veel opzichten de meest bekrompen is. Dit komt doordat het Westen de afgelopen tweehonderd jaar zo dominant in de wereld is geweest dat het niet nodig was andere beschavingen en culturen te begrijpen, die daarentegen gedwongen waren het Westen te begrijpen vanwege diens sterke aanwezigheid in hun samenlevingen. Volgens Jacques is Oost-Azië de grootste economie ter wereld met een derde van de wereldbevolking, en heeft het veel meer kennis over het Westen dan het Westen over Oost-Azië. Dit is relevant omdat de wereld nu niet meer wordt aangestuurd en gevormd door de oude, ontwikkelde landen, maar door de zich ontwikkelende landen. ⁷

Deze observaties stemmen overeen met het esoterische perspectief dat, hoewel "dit het Arische of vijfde wortelras is", de Chinezen een "vierde wortelras" zijn. Er is hier veel om over na te denken, want het planetaire ajnacentrum waardoor... de menselijke familie is samengesmolten en vermengd, is verwant aan het vijfde wortelras ; dus wat betekent dit voor de samensmelting en vermenging van het Chinese volk tot één menselijke familie?

Mensheid... planetair ajnacentrum... 5e straal van kennis... 5e wortelras. ⁸

Het ajnacentrum is het centrum tussen de wenkbrauwen en bevindt zich in de regio van het hoofd net boven de twee ogen; met slechts twee echte bloemblaadjes is het "geen echte lotus in dezelfde zin als de andere centra... De bloemblaadjes "spreiden zich uit als de vleugels van een vliegtuig naar rechts en links van het hoofd." ⁹ Op planetaire schaal kunnen we ons voorstellen dat de twee belangrijkste bloemblaadjes van het ajnacentrum zich uitspreiden naar het oostelijk en westelijk halfrond van de aardbol, net zoals ze zich uitspreiden voor de rechter- en linkerhersenhelft bij de mens. Het brengen van de juiste functionele activiteit en relatie tussen de twee bloemblaadjes van het planetaire ajnacentrum en daarmee de oostelijk en westelijk halfrond van de wereldcortex, is cruciaal voor de toekomst van de mensheid.

Van verder belang is het feit dat het ajnacentrum het grote "orgaan van idealisme" is – en op planetaire schaal wordt ons verteld dat dit centrum zich pas op een herkenbare manier begint uit te drukken via de Nieuwe Groep van Werelddienaren, wiens belangrijkste taak het is om de mensheid "het begrip bij te brengen van de fundamentele idealen die het Nieuwe Tijdperk zullen beheersen". Om te weten te komen hoe dit zich zou kunnen manifesteren in een punt van planetaire synthese tussen Oost en West, wenden we ons tot de gedachten van Oliver L. Reiser, die het voorwoord schreef voor Alice Bailey's boek Opvoeding in de Nieuwe Tijd. Hierin bespreekt hij de dringende noodzaak om de relaties tussen Oost en West te harmoniseren, en hoe de uiteenlopende ideologieën van beide op de een of andere manier kunnen worden samengevoegd om een nieuwe vorm van planetaire democratie te creëren.

Reiser beschreef het hoogste type denken in het Westen als wetenschappelijk humanisme , en hij beschouwde dit als nauw verwant aan de Chinese manier van praktisch idealisme. Hij voorzag de synthese van de twee waaruit "een nieuwe wereld van semantisch inzicht" zou voortkomen, waarin het Westen "vrijelijk zou kunnen putten uit de bronnen van wijsheid in het Chinese denken voor ethische verlichting en politiek realisme." Hij beschreef de fusie van deze twee perspectieven als "organismische logica" en schreef:

“De moderne beschaving nadert het einde van een tijdperk. Vijfentwintig eeuwen lang heeft het menselijk intellect zich laten leiden door de axioma's van die grote schepper van de westerse cultuur, die in de middeleeuwers werd aangeduid als De Filosoof. Nu staan we voor een nieuw tijdperk van denken, een tijdperk van niet-Aristotelische gerichtheid. Net zoals de oude logica, en de wetenschap en filosofie die daaruit voortvloeiden, verbonden waren met wat men de drogreden van de absolute individualiteit van het subject zou kunnen noemen, zo zal het komende tijdperk van cultuur, wanneer en indien het zich aandient, gekenmerkt worden door een nieuw type redenering gebaseerd op een logica van delen en eigenschappen binnen dynamisch georganiseerde gehelen.” ¹⁰

Dit soort redenering is in perfecte harmonie met de esoterische filosofie van de geschriften van Alice Bailey – en wel: het tot stand brengen van juiste relaties tussen alle delen van dat grote planetaire leven “waarin we leven, bewegen en ons bestaan hebben”. Maar naarmate de spanningen tussen het Westen en China blijven toenemen, zijn er veel dreigende knelpunten voor potentiële conflicten. In dit klimaat is Reisers oproep om “een enorme inspanning tot synthese van de twee culturen te leveren zolang er nog tijd is ” urgent.  Zoals sinoloog Kerry Brown , directeur van het Lau China Institute, opmerkte: “Het Westen moet initiatief nemen tot een gezamenlijke, culturele betrokkenheid bij de Chinezen  om “ de energie, dynamiek en aspiraties van hen die een  vijfde van de wereldbevolking vertegenwoordigen ” beter te begrijpen.” ¹¹

Nu goddelijke vermogens vanuit diverse bronnen in het menselijk bewustzijn blijven stromen, is het in deze tijd van de geschiedenis van de wereld van cruciaal belang dat visie en doel steviger verankerd zijn in mondiale aangelegenheden om de golf van spirituele kracht in de juiste banen te leiden. Terwijl de wereld door deze moeilijke overgangsperiode naar het Nieuwe Tijdperk gaat, vinden we een degelijk advies in de woorden van Alice Bailey zelf. Hoewel de wereld sinds het schrijven ervan radicaal is veranderd, kunnen ze desalniettemin in algemene zin worden toegepast op de huidige situatie:

“Het Oosten en het Westen hebben beide hun denken gespecialiseerd. Daarom heeft elk zijn eigen deugden en zijn eigen bijzondere wijze van doordringen. Maar specialisering is alleen van waarde, als ze tot uiteindelijke integratie leidt. Is de tijd niet rijp om Oost en West samen te brengen in dit diepste gebied van het leven van elk ervan, namelijk het gebied van hun filosofisch en psychologisch denken?” ¹²

In verlicht groepsgezelschap,
Lucis Trust

1. Alex Kimani, China Unveils World’s 1st ‘Meltdown Proof’ Thorium Reactor, https://oilprice.com
2. Xi Jinping, Work Together to Build a Community of Shared Future for Mankind, www.XinhuaNet.com
3. Amnesty International Glossary, https://whatchinasays.org
4. Xi Jinping, Global Governance Initiative, www.youtube.com/watch?v=nxal70pXgWg
5. A. A. Bailey, A Treatise on Cosmic Fire, pp.1079–80
6. Li Chenyang, www.researchgate.net/publication/257140002_The_Confucian_Conception_of_Freedom, pp.18–20
7. Martin Jacques, Understanding the Rise of China, www.youtube.com/watch?v=imhUmLtlZpw
8. A. A. Bailey, Esoterische Astrologie, p.454 (Eng. ed.)
9. A. A. Bailey, Esoterische Genezing, p.149 (Eng. ed.)
10. Oliver L. Reiser, The Promise of Scientific Humanism, p.43. Internet Archive
11. Professor Kerry Brown, China’s rise: The three key things everyone needs to know, www.youtube.com/watch?v=VKNzht-JOXE&t=15s
12. A. A. Bailey, De Ziel en haar Mechanisme, p.10 (Eng. ed.)
 

Bekijk het boekje

October-December 2025

Forum Wereld Goede Wil 2025 Genève

EEN NIEUWE WERELDWIJDE CULTUUR VOORZIEN: HET ZOEKEN NAAR EENHEID TUSSEN OOST EN WEST

Wereld Goede Wil Forum (Genève Agenda)
 15 november, 2025 
Genève

Zowel Oost als West hebben zich gespecialiseerd in hun denken. Elk heeft daarom de deugd van zijn eigen oprechtheid en zijn eigen bijzondere doordringing. Maar specialisatie heeft alleen waarde wanneer het leidt tot een ultieme integratie. Is de tijd niet rijp om Oost en West samen te brengen in dit diepste gebied van hun leven, namelijk het gebied van hun filosofische en psychologische denken?

---

GENEVE
10.00 - 13.00 CET

Online ZOOM uitzending. Registeer hier >
Vertalingen in Frans, Spaans, Italiaans, Duits, Nederlands, Rusisch en Engels

Vertalingen van de voordrachten voor download

Agenda & Programma
Genève

---

10:00 CET

Inleiding en openingstoespraak
Wereld Goede Wil Genève  

---

10:10 CET

Reflecties over een nieuwe wereldwijde cultuur – het zoeken naar eenheid tussen Oost en West
Vincent Claessens

Vincent Claessens – Hoofkwartiersgroep – Wereld Goede Wil – Genève.

---

10:20 CET

De Politiek van het Zijn: Een wegnaar een 'beschaving van het universele'"
Dr. Thomas Legrand

Dr. Thomas Legrand gepromoveerd in de economie, is auteur an het internationaal geprezen boek "Politics of Being. Wisdom and Scien-ce for a New Development Paradigm" (2022). Hij leidt de door het UNDP ge-organiseerde Conscious Food Systems Alliance en woont naast Plum Village, het klooster van zenmeester Thich Nhat Hanh, in het zuidwesten van Frankrijk.

---

10:30 CET

AARDE-BURGERSCHAP - een opkomende bron voor het co-creëren van een planetaire cultuur van eenheid in diversiteit: Live-ervaringen van de One Home Journey 2024-2030 – 7 jaar voor 7 generaties.
Prof. Alexander Schieffer and Dr. Rama Mani

Alexander Schieffer is een integraal filosoof, academisch activist, gepassioneerd en transformatief docent en dichter. Hij is medeoprichter van de Home for Humanity-beweging voor planetaire regeneratie en mede-initiatiefnemer van de One Home Journey 2024-2030 – 7 jaar voor 7 generaties. Hij is hoogleraar integrale ontwikkeling aan het Da Vinci Instituut in Zuid-Afrika en aan de Universiteit van St. Gallen in Zwitserland. Hij is auteur van vele boeken, waaronder twee dichtbundels en een roman. Rama Mani is een transformatieve podiumkunstenaar, vredesbouwer en rechtvaardigheidsactivist. Ze richtte de baanbrekende kunstvorm en methodologie "Theatre of Transformation" op, gebaseerd op haar meer dan 30 jaar ervaring in crisistransformatie wereldwijd. Ze schreef Beyond Retribution: Seeking Justice in the Shadows of War en was mede-redacteur van Responsibility to Protect: Cultural Perspectives from the Global South. Ze heeft de Franse nationaliteit en is een overzeese burger van India.

---

10:40 CET

De Cultuure van Synthese
Ursula Raab

Ursula Raab zet zich al meer dan 15 jaar in voor de ontwikkeling van de doelstellingen van de Community of Living Ethics (CEL), waar ze haar diepe doel heeft gevonden. Haar werkterreinen zijn kunst en astrosofie. Tijdens haar carrière in de vastgoedfinanciering heeft ze diverse zelfstudiecursussen gevolgd bij de CEL (Creative Meditation Course, School of Group Focusers, School of Spiritual Economy, School of Esoteric Astrology, Human Types Course) en andere instellingen (bijv. het Institute of Psychosynthesis in Bazel). Ze is raadslid en secretaris van de stuurgroep van de CEL. Ze coördineert en richt de School of Astrosophy en werkt samen met het India-initiatief van de Community. Ze is voorzitter van de Association Nuova Era, die cultuur en kunst verspreidt, met name Agni Yoga-boeken in het Italiaans en de geschriften van Enzio Savoini.

---

10:50 CET

10 Minuten Pauze

 

---

11:00 CET

Ronde tafeldiscussie met de panelists

 

---

11:45 CET

Visualisatie

 

---

11:50 CET

Groepdiscussies in Breakout Rooms
(Engels, Frans, Spaans, Italiaans, Duits, Russisch en Nederlands)

---

12:45 CET

Groepmeditatie
De handen verstevigen van de nieuwe groep van werelddienaren.

---

13.00 CET

Einde van de bijeenkomst

World Goodwill Seminar 2025 New York

World Goodwill Seminar 2025 London

Die Seele der Nationen hervorrufen

2026 Moon Charts and Meeting Schedules

2026 Moon Chart  Europe/Australia Click to view/download document in PDF

2026 Moon Chart USA/GMT Time Click to view/download document in PDF

2026 Moon Chart GMT/Geneva Click to view/download document in PDF

 

2026 Meetings London Click to view/download document in PDF

2026 Meetings New York Click to view/download document in PDF

2026 Meetings  Geneva Click to view/download document in PDF

 

 

The Great Invocation - September 2025

*Many religions believe in a World Teacher, a “Coming One”, knowing him under such names as the Lord Maitreya, the Imam Mahdi, the Kalki Avatar and the Bodhisattva. These terms are sometimes used in versions of the Great Invocation for people of specific faiths.

Triangles is a world service activity in which people link in thought in groups of three to create a planetary network of Triangles of light and goodwill. Using a world prayer, the Great Invocation, they invoke light and love as a service to humanity. Further information is available on request from Triangles.

The Triangles Bulletin is for people of goodwill and is published four times a year in Dutch, English, French, German, Greek, Italian, Polish, Portuguese, Russian and Spanish. Triangles is an activity of the Lucis Trust, a non-profit educational charity which exists to promote right human relations.

For further information and literature write to:

VREUGDE

1. Bladeren uit de tuin van Morya, I, 240
2. Alice Bailey, Discipelschap in het Nieuwe Tijdperk I, blz.170
3. Alice Bailey, Witte Magie, blz. 370
4. Alice Bailey, Discipelschap in het Nieuwe Tijdperk I, blz.158

Streef opwaarts naar de hoogten van de ziel, en zie dan, nadat u het toppunt van vrede en die hoogte van vreugde waarop uw ziel onwrikbaar standhoudt, gezocht en gevonden heeft, naar de wereld van de levende mensen, een drievoudige wereld waarin alle men-sen, geïncarneerd en niet-geïncarneerd, gevonden worden. Zoek daar hetgeen uw ziel kan en zal herkennen. De begoocheling van iemands eigen smart, de maya van het verle-den, verdraait iemands gezichtspunt. Alleen de ziel blijft vrij van illusie. en alleen de ziel ziet de dingen zoals ze zijn. Stijg derhalve op tot de ziel.

A. Bailey, Discipelschap in het Nieuwe Tijdperk I, blz.

ZICHTBAAR MAKEN DOOR GEBRUIK VAN LICHT

1.  Alice Bailey, Esoterische Astrologie, blz.626
2.  https://www.universeofparticles.com/light-travelling-through-a-transparent-medium/
3.  Alice Bailey, Begoocheling, een wereldprobleem, blz.181
4.  Hermann Keyserling, The Recovery of Truth, blz.91-92

Triangles Webinar: Broadcast on the second Monday of every month
www.lucistrust.org/triangles/webinar

HARMONIE

September 2025

De VN roept een Internationale Dag van de Hoop uit

In maart van dit jaar diende de ambassadeur van de kleine eilandstaat Kiribati in de Stille Oceaan een resolutie in bij de Algemene Vergadering van de VN waarin werd opgeroepen tot de instelling van een VN-dag van hoop die elk jaar op 12 juli moet worden gevierd.

H.E. Teburoro Tito sprak over hoop als “een kracht die de mensheid door de donkerste tijden heeft geleid en ons naar een toekomst van mogelijkheden, veerkracht en vernieuwing heeft voortgestuwd”. De Dag van de Hoop zou, zo suggereerde hij, “dienen als een wereldwijd symbool van doorzettingsvermogen, eenheid en de niet-aflatende overtuiging dat een betere wereld binnen ons bereik ligt”.

Wereldwijde leiders op het gebied van geestelijke gezondheid hebben stappen gezet voor de VN-verklaring en erkenden dat de dag een oproep markeerde om “van hoop een prioriteit voor de volksgezondheid te maken en het te erkennen als een beschermende factor tegen geweld, verslaving en zelfmoord”. Een belangrijke NGO die de Dag van de Hoop promoot, iFred, beschouwt hopeloosheid als de belangrijkste indicatie van zelfmoord en richt haar werk op evidence-based programma's die zijn ontworpen om ervoor te zorgen dat iedereen weet ‘hoe’ te hopen. Deze omvatten: Hoopvolle Denkvermogens, het idee toepassen dat “hoop een leerbare vaardigheid is” in het werk met studenten, opvoeders en ouders; en hoopvolle steden die middelen en strategieën bieden op het gebied van overheid, wetenschap, onderwijs, werkplek, gezondheidszorg en kunst voor steden om hoop binnen hun gemeenschappen te cultiveren en te behouden.  

De VN verwijst naar de Dag als een manier om een universele behoefte in onzekere tijden te benadrukken:

"In een wereld die wordt geconfronteerd met toenemende onrust, toenemende sociale verdeeldheid en aanhoudende economische en ecologische uitdagingen, blijft de wereldgemeenschap zoeken naar waarden die verenigen in plaats van verdelen. Onder hen onderscheidt hoop zich als een zeer krachtige en universeel resonerende kracht. Dit erkennend, heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties 12 juli uitgeroepen tot de Internationale Dag van de Hoop – een dag om hoop te vieren en te promoten als een leidend principe voor zowel individuen, gemeenschappen als naties."

De lidstaten, instellingen, het maatschappelijk middenveld en individuen worden allemaal opgeroepen om “een omgeving te creëren waarin hoop kan gedijen”. Ideeën voor deelname aan de dag zijn onder meer het organiseren van kleine lokale “Cirkels van Hoop” om lokale uitdagingen te bespreken en oplossingen voor te stellen. Andere suggesties zijn om “een uur aan dienstbaarheid te wijden” en om “bedenkingen over hoop op te nemen in lessen, bijeenkomsten of geloofsbijeenkomsten om een voortdurende dialoog op gang te brengen”.

Het is vermeldenswaard dat de verklaring van de VN van een Dag van de Hoop niet zonder enig politiek drama was, een weerspiegeling van de huidige staat van de coöperatieve geest in de Algemene Vergadering. Regeringen waren unaniem overeengekomen om de resolutie zonder stemming goed te keuren, maar op het laatste moment riepen de Verenigde Staten op tot een stemming. De stemming om de dag uit te roepen werd gemakkelijk aangenomen met de steun van 161 landen: vier, waaronder India, onthielden zich van stemming en één (de VS) stemde tegen, met het argument dat dit een onnodige uitbreiding van internationale dagen zoals de Dag van Vrede en Geluk vertegenwoordigt, en ook tegen de verwijzingen in de resoluties naar “diversiteit, rechtvaardigheid en inclusie die in strijd zijn met het Amerikaanse beleid”.

Dit alles zegt ons dat, in navolging van de hoge aspiraties toen de VN in 1945 werd opgericht, het werk van het bevorderen van de geest van samenwerking in de betrekkingen tussen naties nog steeds een werk in uitvoering is, en nu, net als voorheen, “doorzettingsvermogen, eenheid en onwrikbare overtuiging dat een betere wereld binnen ons bereik ligt” nodig heeft. 

Download Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Goede Wil als Hoop, Wil en Aspiratie

Catherine Crews

In dit belangrijke jaar 2025 is de wereld rijk aan “oplossingen” voor de vele problemen waarmee we worden geconfronteerd.  Het kan zijn dat onze grootste moeilijkheden te maken hebben met zeer uiteenlopende ideeën over hoe we de conflicten die we zien moeten oplossen. Doen we meer van hetzelfde? Zoeken we naar nieuwe benaderingen voor het oplossen van problemen? Er is een gevoel dat de tijd dringt, dat we iets moeten doen en het snel moeten doen.  Tegelijkertijd lijken we niet in staat om te evolueren naar oplossingen die een gevoel van voltooiing, van comfort en vrede brengen.

En toch is deze tijd van strijd ook een tijd van gelegenheid, en de energie van goede wil is de drager van deze gelegenheid. Goede wil en begrip brengen een geest van gemeenschap die de kloof tussen partijen overbrugt en een weg opent naar samenwerking die nog niet eerder is gezien. Met goede wil kunnen krachten die verdeeldheid in stand houden, creatief worden hervormd om een gemeenschappelijke visie te ondersteunen. Goede wil kan worden omschreven als de liefde van God in werking; de mensheid die goede wil aangaat als hoop, wil en aspiratie kan de wereld veranderen.

Deze woorden: hoop, wil en aspiratie, hebben gemeen dat ze elk een idee benoemen, dat slechts gerealiseerd wordt in handelen. Het idee moet worden uitgedrukt door actie, anders blijft het levenloos. Misschien zou een volledigere benaming van deze ideeën zijn: hopen, willen, streven. En in deze erkenning wordt de noodzaak van een verhouding geboren.  Wanneer die verhouding met God is, worden de hopende, willende en strevende werken in elk menselijk hart een aanroep. Gods antwoord wordt opgeroepen en de verhouding van aanroep en oproep verandert verlangen in een ervaring. Religie is de naam die we hebben gegeven aan de verhouding tussen de aanroepende oproep van de mensheid en de oproepende reactie van de Godheid op de smeekbede.

De volgende fundamentele waarheden liggen ten grondslag aan deze verhouding, die kan worden omschreven als verticaal, en verbinden ons met geestelijke niveaus van gewaarworden:

1. Het feit dat God zowel transcendent als immanent is;
2. Wij zijn verwant aan God; wij zijn allen “kinderen van de ene Vader”;
3. We zijn in wezen goddelijk, onsterfelijk en eeuwig volhardend;
4.  Er bestaat continuïteit van goddelijke openbaring en van goddelijke benaderingen.

We zijn ook betrokken bij verhoudingen met elkaar; samen vormen we de hele menselijke familie. Deze verhoudingen kunnen worden omschreven als horizontaal en verbinden ons met onze medemens en de omgeving. Dit omvat onze familie en vrienden, onze gemeenschap, onze natie en alle naties, en breidt zich uit tot de hele wereld. Op dit horizontale niveau worden hopen, willen en streven de basis van juiste menselijke verhoudingen die de maximale evolutionaire groei van alle individuen en groepen aanmoedigen. Goede wil is de naam die we hebben gegeven aan de energie die de groei van juiste verhoudingen ondersteunt.

Aanroep en oproep zijn de essentiële componenten die de verticale en horizontale paden van verhoudingen met elkaar verbinden. In deze beide samen vinden we de kracht van Eenheid die zich manifesteert in tijd en ruimte, reagerend op de behoeften van de mensheid. We komen te weten dat er een goddelijk Plan is dat over de hele wereld wordt ondersteund door mannen en vrouwen van goede wil, en dat helpt om de problemen van de mensheid op te lossen.

Geloof is de geestelijke partner van de hoop. 

Uit de christelijke traditie hebben we de woorden van Paulus in zijn brief aan de Hebreeën: “Nu is het geloof de vaste grond van de dingen die men hoopt, het bewijs van de dingen die men niet ziet. Want daardoor verkregen de ouderlingen een goed getuigenis. Door geloof begrijpen we dat de werelden gevormd zijn door het woord van God, zodat de dingen die gezien worden, niet gemaakt zijn van dingen die zichtbaar zijn.”  Hebreeën 1: 1-3 NBG 

Elders in de Bijbel wordt ons verteld dat de kracht van het geloof de kracht is die naar voren komt als we bidden “in Jezus' naam”. In veel tradities wordt het aanroepen van de Goddelijke naam, welke naam we ook mogen gebruiken, opgevat als het in harmonie brengen van gebed met de visie van goddelijke liefde voor de mensheid en de gemanifesteerde werelden, en krijgt zo kracht als aanroep.

Zonder geloof zou de hoop irrelevant zijn, want het geloof verzekert de ervaring van de liefde van de Vader en verzekert de geestelijke erkenning van Gods nauwe, subjectieve en onverbrekelijke verhouding met de hele mensheid, overal. Deze onwankelbare overtuiging van Gods levende aanwezigheid in en onder ons is het fundament van de aanroepende kracht van de mensheid en de bron van de onvermijdelijke opgeroepen reactie die in God wordt opgewekt.  Deze zekerheid brengen de mannen en vrouwen van Goede Wil bij het oplossen van de problemen van onze wereld; het is van onschatbare waarde, ongeacht de schijnbaar onoverkomelijke moeilijkheden die ermee gepaard gaan. We hoeven de antwoorden op onze wereldproblemen niet te hebben, maar als we ons denkvermogen, ons hart en ons leven voorbereiden op dienstbaarheid, hebben we een werkelijke invloed op het proces van de oplossing. In dit weten vinden we hoop.         

Willen roept de wil-ten-goede op. 

Als we aan de wil denken, denken we misschien aan vastberadenheid, of om iets op onze eigen manier gedaan te krijgen, maar geestelijke wil is iets heel anders. Geestelijke wil is de Wil-ten-Goede, Goddelijke doelstelling, Gods liefdevolle verlangen voor het welzijn van allen. In de mensheid werkt de Wil-ten-Goede zich uit als goede wil, die de liefde van God uitdrukt in de werelden van het dagelijks leven. Goede wil is de fundamentele energie van juiste menselijke verhoudingen, en dus de sleutel tot onze toekomst. De geest van goede wil, essentieel voor het oplossen van de vele problemen waarmee de mensheid nu wordt geconfronteerd, is dienstbaarheid, liefde in actie. Het wordt gevonden in begrip, samenwerking en delen tussen de hele mensheid. 

Het vermogen van goede wil hangt af van de overeenstemming met de goddelijke wil, voor zover we die kunnen begrijpen. Om onze persoonlijke wil te richten op goede wil is inclusief denken nodig. Moderne communicatiesystemen maken de onderlinge afhankelijkheid van de mensheid duidelijk; problemen die we bij enkelen zien opkomen, worden in werkelijkheid door iedereen gedeeld, problemen die we lokaal zien ontstaan, zijn in werkelijkheid mondiale kwesties. Hier komen we tot de erkenning van de kracht van de aanroep: naarmate steeds meer mensen, individueel en in groepen, hun energie richten op het hoogste goed van de mensheid, is de opgeroepen reactie van Eenheid zeker.

Deze feiten ondersteunen de kracht van onze aanroep:

1. Energie volgt op gedachte en goede wil wordt geleid door de gedachte. We kunnen bevestigen: “Zoals een mens in zijn hart denkt, zo is hij”.
2. Het denkvermogen is licht. Het denkvermogen standvastig in het licht houden wordt een oefening van aanroep die zeker een goddelijke reactie zal oproepen. 
3. De “wil tot dat wat goed is en zou moeten zijn” is een dynamische kracht voor constructief handelen, in staat om de wereld nieuw te maken.

Streven is goede wil in actie. 

In deze tijd van beroering, ook een tijd van geestelijke kansen, richten mensen van goede wil overal hun aandacht op dienstbaarheid, op de intentie om goede wil in de realiteit van het leven van alle mensen te brengen. Aspiratie is verlangen dat tot uitdrukking komt in liefdevolle actie op het fysiek gebied en als aanroep op de geestelijke gebieden. Het leidt ons feilloos naar werelddienstbaarheid, naar zelfvergetelheid en naar stralend, magnetisch leven. Het brengt ons ertoe om echt te zeggen over het werk dat we doen: “Uw wil geschiede”.

Er is ons een wereldgebed gegeven, de Grote Aanroep, als het krachtigste instrument voor het werk van goede wil in deze tijd. In dit gebed roepen we de energie op van Gods diepe liefde voor de mensheid, die een patroon vormt van het goddelijk Plan. Als we in ons denkvermogen en hart het licht, de liefde en de kracht van dit gebed vasthouden, roepen we van God de zekerheid op dat het goddelijke Plan wordt uitgevoerd. De Grote Aanroep is de vervulling van onze hoop.

Vanuit het punt van Licht in het denken van God
Strome Licht in het denken van de mensen.
Dat Licht op Aarde nederdale.

Vanuit het punt van Liefde in het Hart van God
Strome liefde in de harten van de mensen.
Moge Christus tot de Aarde wederkeren.

Vanuit het centrum waar Gods Wil gekend wordt
Richte doel de kleine wil der mensen –
Het doel dat de Meesters kennen en dienen.

Vanuit het centrum dat wij mensheid noemen
Verwezenlijke zich het Plan van Liefde en Licht
En moge het de deur verzegelen waar het kwaad verblijft.

Laat Licht en Liefde en Macht het Plan op Aarde herstellen.

Download Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Wereld Goede Wil Nieuwsbrief 2025 #2 Hoop als een Geestlijke Kracht

Terwijl voor velen de toenemende en onderling samenhangende crises in menselijke aangelegenheden in deze tijd leiden tot een afstompend gevoel van hopeloosheid, concentreert deze uitgave van de Nieuwsbrief zich op het tegengestelde: hoop als een geestelijke kracht die geworteld is in die plaats waar hart, ziel en geest zich verenigen. Het werk van Wereld Goede Wil is geïnspireerd door ideeën uit de boeken van Alice Bailey, waaronder de voorspelling van een belangrijke hiërarchische bijeenkomst in 2025 die uiteindelijk zal leiden tot een crisis in de mensheid, wat in de komende jaren en decennia ongewone kansen zal bieden op vooruitgang gelijkend op inwijding en in de richting van een nieuwe morele orde.

In 2025 viert de katholieke kerk (die iets meer dan 17% van de wereldbevolking vertegenwoordigt), na een belangrijk conclaaf te hebben doorlopen om een nieuwe paus te kiezen, een Jubeljaar onder het motto ‘Pelgrims van de Hoop’, met een oproep om ‘schuld om te zetten in hoop’. Bovendien heeft de Algemene Vergadering van de VN dit jaar afgesproken om 12 juli jaarlijks te vieren als Internationale Dag van de Hoop.

Mogen de volgende artikelen je helpen de aard en betekenis van hoop te verkennen in deze tijd van geestelijke crisis, waarbij je altijd in gedachten moet houden dat hoop een belangrijke kwaliteit is in de meeste religieuze en spirituele tradities.

Jubileum 2025: Pelgrims van Hoop in een Wereldwijde Crisis

Hoope: Een Oude Boodschap

Geleerden merken op dat het christendom in zijn vroegste dagen werd gekenmerkt door een inwijdingsstructuur en een vorm van taal die voortbouwde op het erfgoed van de oude mysteriereligies. Het bood soteria (σωτηρία, of verlossing, in het Grieks) aan de hele mensheid, in plaats van het sombere hiernamaals van de heidense religies, die Hades zagen als een hopeloos ondergronds land van schaduwen. Toch, zoals vaak gebeurt met openbaringen die later in dogma's en instellingen zijn vastgelegd, is er weinig echt bekend over de vroegste christelijke groepen – toen de Wereldleraar, geïncarneerd in Jezus, met eenvoud en nederigheid sprak op de Olijfberg, voordat de theologie Hem bekeek als een leerstellige figuur van de Drie-eenheid. Priester en theoloog Alfred Loisy merkte eens op: “Eens wachtten de volkeren op het Koninkrijk van God, maar in plaats daarvan kwam de Kerk”. Er is inderdaad maar heel weinig overgebleven van die oorspronkelijke religie die we het primitieve christendom noemen, maar uit de relatief weinige bestaande getuigenissen kan worden afgeleid dat de meest prominente toon hoop was – een heldere, transformerende hoop die scheen op een wereld waar oude religies in verval waren en de menselijke geest verlangde naar een nieuw tijdperk dat zou aanbreken.

De Bijbelwetenschap erkent dat de evangeliën – geschreven tientallen jaren na het overlijden van Jozua – niet kunnen worden beschouwd als strikt historische verslagen; het zijn in feite grotendeels anonieme werken, waarschijnlijk tegen het einde van de tweede eeuw uit traditie toegewezen aan de namen van Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes. Toch dragen ze nog steeds de blijvende echo's van die oorspronkelijke toon van hoop die in de christelijke beweging klonk in een verlaten wereld, terwijl de oude filosofische en mysteriescholen, hoewel ze nog steeds bestonden, al aan het vervagen waren en spoedig zouden worden uitgeroeid uit de Middellandse Zee onder keizerlijke decreten.

Een bijzondere en treffende uitdrukking van de toon van hoop die in elke draad van het Nieuwe Testament verweven is, vindt men in het boek van Openbaringen. Het blijft enigszins een mysterie dat dit raadselachtige werk zich van een plaats in de canonieke Bijbel heeft verzekerd. En toch bleef dit vreemde, visionaire boek bestaan, alsof zijn felle symbolische poëzie een waarheid fluisterde die de vroege concilies nooit volledig tot zwijgen konden brengen: de hoop op redding, niet alleen voor christenen, maar voor de hele mensheid.

“En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde ... en ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: ‘Zie, de woonplaats van God is bij de mensen. ... Hij zal elke traan uit hun ogen wissen. ... Zie, Ik maak alle dingen nieuw.’” (Openbaringen 21:1-5)

“Toen toonde de engel mij de rivier van het water des levens, helder als kristal, die stroomde uit de troon van God en van het Lam kwam. ... Aan weerszijden van de rivier staat de boom des levens. ... En de bladeren van de boom waren voor de genezing van de volken. ... Zij zullen Zijn aangezicht zien en Zijn naam zal op hun voorhoofd staan.” (Openbaringen 22:1-4)

Deze twee visies schetsen de ultieme horizon van hoop van het christendom: een getransformeerde wereld waar het leven vrij stroomt, onbezoedeld door schaarste of angst. Het “water des levens” in Openbaringen 22 is geen particuliere bron, maar een Waterman-stroom voor de hele mensheid, uitgestort voor “de genezing van de volken”. De hoop dringt dus altijd naar buiten en hervormt economische gewoonten en sociale structuren, zodat de vruchten van de aarde elke tafel kunnen bereiken. Het is van grote betekenis dat het “zien van Zijn gelaat” (een ware metafoor voor de persoonlijke ontmoeting met de Ziel) verbonden is met de verdeling van de “rivier van leven”, de hulpbronnen van de planeet, voor de hele mensheid. “Want nu kijken we door een raam, duister; maar dan van aangezicht tot aangezicht” (1 Korintiërs 13:12), herinnert Paulus ons eraan. Vervolgens geeft hij de hoop zijn theologische ruggengraat wanneer geloof wordt gedefinieerd als “de zekerheid van de dingen die men hoopt, de overtuiging van de dingen die men niet ziet” (Hebreeën 11:1).

Balancerend tussen de belofte van een rivier en een niet zo bloeiende realiteit, kunnen we helpen bij het creëren van gedachtevormen van een rechtvaardige wereld en doen alsof de nieuwe aarde al onder onze voeten ontspruit – een levende demonstratie van de oude gemeenplaats dat ‘energie volgt op gedachte’. Toch is hoop, goed begrepen, nooit bedoeld om onvervulde belofte te blijven. De Griekse mythe gaf symbolisch vorm aan dit onbehagen toen het de hoop verzegeld achterliet op de bodem van de kruik van Pandora – het vat dat al het kwaad in de wereld had losgelaten aan het einde van de gouden eeuw van de goden. Was hoop dan voor de Grieken een listig kwaad in een vermomming? Het is een vraag waar geleerden tot op de dag van vandaag over blijven nadenken. Paulus daarentegen sprak van een actieve en transformerende hoop. Later zouden de woorden van de Nazarener duidelijk maken dat “men slechts als kind het Koninkrijk van God zal binnengaan” (Marcus 10:15), wat impliceert dat de ware ontwikkeling van het bewustzijn een terugkeer naar verwondering en onschuld vereist – een tweede “onbevlekte” geboorte in het heilige, het rijk van de ziel. Wat duidelijk lijkt, is dat authentieke hoop zich moet vertalen in concrete keuzes – in wat paus Franciscus noemde “het herstellen van de toegang tot de vruchten van de aarde voor iedereen”.

Een hedendaagse apostel van hoop

Telkens wanneer een toeleveringsketen ethischer wordt, of een begroting prioriteit geeft aan de armen, flakkert de ongeziene toekomst op. Zulke momenten openbaren, in fragmentarische vorm, de hoop die het boek van Openbaringen belooft en waarop het geloof aandringt. In dat samenspel van visie en praktijk komt Paulus’ definitie het volst tot uiting: hoop drijft de scheppende verbeelding en holt beddingen uit voor de rivier van het leven om alle uithoeken van de aarde te bereiken. Paus Franciscus suggereerde sterk dat ware spiritualiteit gebaseerd is op toewijding aan rechtvaardigheid en eerlijke verdeling van middelen.

Het is precies dit begrijpen van hoop – niet als passief optimisme, maar als een heilige en bruikbare kracht – dat een nieuwe uitdrukking vond in traditie van het Katholieke Jubeljaar. Het wordt nieuw leven ingeblazen in 2025 onder het motto “Pelgrims van Hoop” en weerspiegelt de rivier van Openbaringen door aan te dringen op een rechtvaardige herverdeling van wereldwijde hulpbronnen, inclusief de kwijtschelding van onbetaalbare schulden die hele naties uit-sluiten van duurzame ontwikkeling. Wanneer getrouwe gemeenschappen pleiten voor schuldverlichting, subsidies voor klimaatfinanciering en eerlijke handel, veranderen ze de verzekering van Paulus in een esoterisch axioma. Ze verklaren het voor de hand liggende, maar nog steeds niet volledig erkende feit dat de hulpbronnen van de wereld bestemd zijn voor vernieuwing en distributie, niet voor exploitatie.

De traditie van het Jubeljaar heeft diepe historische wortels. Het bijbelse kader komt uit Leviticus 25, waar in het vijftigste jaar van Israël de schulden kwijt werden gescholden, slaven werden bevrijd en men het land liet rusten. Middeleeuwse pausen pasten dit idee aan tot een christelijke bedevaart naar Rome, en na 1475 werd het interval van 25 jaar de norm. Echo's van deze traditie zijn te vinden in de antieke wereld: in Griekenland hebben maatregelen zoals Solon's Seisachtheia[1] (6e eeuw v.Chr.) schulden kwijtgescholden en schuldslaven bevrijd; terwijl in Rome periodieke amnestie, kwijtschelding van schulden of de rite van het lustrum symbolisch het leven van de gemeenschap vernieuwden.

Het huidige Heilig Jaar van de katholieke kerk begon op kerstavond 2024 en loopt tot 6 januari 2026. Volgens de traditie krijgt het jaar van elke kwart eeuw – 1475, 1500, ... 2025, 2050, enz. – de titel “gewoon Jubileumjaar”, een ritme dat in 1470 door paus Paulus II werd vastgesteld. Dat ritme nodigt elke generatie uit om stil te staan, met dankbaarheid terug te kijken en met vertrouwen vooruit te kijken. Paus Franciscus koos het motto “Pelgrims van de hoop”; in deze aankondigingsbul Spes non confundit (“Hoop stelt niet teleur”) nodigt hij de gelovigen uit tot een soort meditatie: “om opnieuw te dromen”, om als gasten in plaats van eigenaars op aarde te wandelen, en ervoor te zorgen dat iedereen “de vruchten van de aarde” deelt.

Het Bijbelse mandaat om schulden kwijt te schelden keert met kracht terug in de huidige wereldwijde crisis: 54 lage- en middeninkomenslanden verkeren nu in schuldennood, meer dan het dubbele van het aantal in 2015. Caritas Internationalis en haar partners hebben de campagne ‘Zet schulden om in hoop’ gelanceerd, waarbij ze er bij de G20 op aandringen om een automatisch, transparant mechanisme te creëren voor het herstructureren van staatsschulden en om klimaatfinancieringssubsidies in plaats van leningen naar kwetsbare landen te kanaliseren. Franciscus stelde onbetaalbare schulden gelijk aan moderne slavernij en vroeg christenen om hun regeringen onder druk te zetten “om een deur naar vrede te openen” door achterstallige betalingen af te schrijven of om te zetten in uitgaven voor gezondheidszorg, onderwijs en groene transitie.

Dit Jubeljaar begon in een tijd van overgang. Nu paus Franciscus rust en een nieuwe paus Leo XIV is gekozen, is de katholieke kerk in verwachting tussen twee tijdvakken. Over de hele wereld nemen bedevaarten toe als gebeden in beweging: in de Filippijnen, zijn er acties om bomen te planten en schulden kwijt te schelden; in Nigeria dragen jongeren licht naar gevangenissen en vluchtelingenkampen; in de Amazone glijden kano's als levende psalmen over bedreigde wateren. Deze gebaren spreken van een hoop die beperking weigert – een kracht waarbij de geschiedenis naar genezing neigt, misschien zelfs de eerste tekenen dat de “rivier van de wateren des levens” over de aarde begint te stromen.

Dit soort hoop is oud: het dreef ooit zoekers naar Eleusis en Delphi voor een glimp van verborgen wijsheid, en leidde Israël naar Sion in heilige verwachting, en ontstak in de eerste christenen een onversaagd geloof dat de redding aan elke ziel toebehoorde. Vandaag roept het Jubeljaar 2025 ons op in diezelfde tijdloze processie als “pelgrims van de hoop”, op weg naar de dag waarop Christus, de ware Hiërophant, terugkeert om de mysteriën te herstellen, Zijn kinderen bijeen te brengen, “zoals een hen haar kuikens onder haar vleugels verzamelt” (Lucas 13:34), om alle dingen nieuw te maken

.

Download Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Hoop in een honderdjarige bijeenkomst

In de leringen van de tijdloze wijsheid is wordt gezegd dat geestelijke krachten, soms begrepen als de hiërarchie van verlichte wezens die worden geëerd door de culturen en geestelijke tradities van de wereld, fungeren als een levend reservoir van licht en liefde, in het hart van de menselijke ziel. Deze hogere krachten inspireren elke vooruitstrevende evolutionaire vooruitgang. Studenten van verschillende leringen van de wijsheid delen het gevoel dat het licht van deze geestelijke intelligenties ons vandaag de dag als soort naar een inwijdend Omega-achtig punt van transformatie leidt. Terwijl de Krachten van het Licht het vuur van liefde dat zich in de mensheid ontvouwt, in hun aandacht houden, ontvouwt zich een steeds dieper intuïtief begrip van de synthese en heelheid van het leven.

Het idee van een reservoir van licht en liefde in het hart van de menselijke ziel staat centraal in het begrijpen van de hoop in de traumatische en chaotische wereld van vandaag. Zoals Martin Luther King ons eraan heeft herinnerd, komt een diepe en wijze passie voor sociale rechtvaardigheid niet voort uit een “oppervlakkig optimisme, maar uit een diep geloof in de mogelijkheden van mensen wanneer ze zichzelf toestaan medewerkers van God te worden”¹. Of zoals Vaclav Havel, een andere visionaire dienaar die een enorme invloed heeft gehad op de moderne wereld, opmerkte: “hoop is een dimensie van de ziel ... een oriëntatie van de geest, een oriëntatie van het hart”. In de “diepe en krachtige zin” waar Havel naar verwijst, heeft hoop niets te maken met 'dingen die goed gaan', maar is eerder gebaseerd op het vermogen om “ergens voor te werken omdat het goed is, niet alleen omdat het een kans van slagen heeft”².

Het innerlijke reservoir van geestelijke kracht volgt zijn eigen natuurlijke ritmes en cycli, ongeveer zoals de cyclus in de verhouding tussen ziel en persoonlijkheid (in individuen, groepen, naties en de ene mensheid), of de cycli die ten grondslag liggen aan astrologische benaderingen van de menselijke ontwikkeling. Net zoals de mensheid de Krachten van het Licht benadert door middel van aanroepingen, gebeden en rituelen, maken deze Krachten ook ritmische toenaderingen tot de mensheid. De geschriften van Alice Bailey verwijzen naar een ritme van maandelijkse impulsen (gesymboliseerd door de zonnestralen tijdens de volle maan) van verlichte, liefdevolle kwaliteiten, en van een speciale impuls van energie die gemeenschappen voedt die zich elke zeven jaar wijden aan werelddienst en culminerend in een krachtige ‘hiërarchische bijeenkomst’ gedurende het 25^ste jaar van elke eeuw.

Dit maakt van 2025 een belangrijk jaar om je voor te stellen wat de Verlichten zouden kunnen waarnemen als ze uitkijken naar het bewustzijn van de mensheid van vandaag, en nog belangrijker als ze de waarden en kwaliteiten van de geestelijke intelligentie overzien die op dit moment in de menselijke verhoudingen leven – het zien van zowel de diep ingebedde paradigma's van wat de koloniale mentaliteit van concurrerende afzonderlijke delen (moderniteit) wordt genoemd als een opkomend paradigma, dat nog steeds in beeld komt, dat meer gericht is op de kwaliteit van de verhoudingen tussen de delen en de overkoepelende gehelen. 

Dit beeld van een ‘bijeenkomst’ tussen transcendente Wezens in de hemelse werelden, en de gevolgen die het heeft door de immanente aanwezigheid van deze Wezens in de menselijke ziel, suggereert niet dat een of andere vorm van goddelijke interventie op magische wijze al onze problemen voor ons zal oplossen. In de directheid van tijd en ruimte is er werk te doen dat alleen wij mensen kunnen doen. We worden voortdurend uitgedaagd om te groeien in onze reactie op de zielsimpulsen binnen in ons – om te groeien in de elektrificatie en breedte van onze experimenten in de beoefening van liefde in een onderling verbonden wereld van verhoudingen. Het wezen van de wereld en het wezen van de mens evolueren als reactie op conflicten, uitdagingen en crises. Het is vaak een pijnlijk, knarsetandend proces. Geest informeert, materie (de substantie van onze menselijke persoonlijkheden, onze overgeërfde gewoonten en veel van onze culturele normen) verzet zich – en door het samenspel, gedurende levens, ontwikkelt zich een verdiepend zielsbewustzijn door vrijgemaakte keuzes en beslissingen. Zo ontwikkelt zich een nieuw moreel bewustzijn in de wereld van tijd en ruimte. En dit is waar we onze hoop kunnen situeren in ”de toekomst die wacht om geboren te worden”.

Vanuit de esoterische visie die in de geschriften van Bailey wordt gepresenteerd, is de honderdjarige bijeenkomst een tijd voor de Geestelijke Hiërarchie om de mensheid te hulp te komen op manieren die onvermijdelijk zullen resulteren in een of andere vorm van crisis in de komende jaren. We spreken tegenwoordig vaak van een metacrisis in de menselijke aangelegenheden, en naarmate dit idee in de loop van de tijd groeit, krijgen we misschien een hint van het soort geestelijke crisis dat door de hemelse Krachten zou kunnen worden voorzien. Crises zijn altijd moeilijk en uitdagend – denk maar aan de Tweede Wereldoorlog of, meer recentelijk, aan de spanningen die leidden tot de val van de Berlijnse Muur of het einde van de apartheid in Zuid-Afrika. De waarde van een geestelijke crisis is dat ze de mentale en emotionele omgeving bieden, de psychische verstoring, die degenen die de geest van synthese al voelen, die het onderscheid met een gedwongen eenheid ervan begrijpen, ertoe kan aanzetten hun denken te verhelderen, hun gevoel van morele verantwoordelijkheid te verdiepen en hun experimenten te verfijnen in de praktijk van het bouwen van een uiterlijke wereld die een duidelijkere weerspiegeling is van de heelheid van het leven.

Een van de kenmerken van het perspectief dat Bailey biedt, is de verwachting dat de huidige periode (vooral in de decennia na de bijeenkomst van 2025) een nieuwe cyclus zal zien in de betrokkenheid van de Lichtkrachten bij de menselijke aangelegenheden – een veruitwendiging van sommige elementen van het Koninkrijk der Zielen – weerspiegeld in de mensheid door de versterking van de ziel in de wereld, de groei van wijs leiderschap en de opkomst van een sterkere aanwezigheid van de universele geest van wezens als de Christus en de Boeddha op gebieden als economie, onderwijs, gezondheidszorg, religie en bestuur. En we kunnen ons ook voorstellen dat een benadering van de geestelijke koninkrijken tot de mensheid, geëvenaard door de benadering van de mensheid van geest en ziel, van bijzondere betekenis is in een tijd als deze, waarin de intensiteit van de problemen van het materialistische bewustzijn het voortbestaan van de menselijke soort bedreigt. Zoals de Gita stelt: “overal waar de wet verwelkt ... en overal waar een toename van wetteloosheid wordt gezien, daar manifesteer Ik Mij”. 

De huidige wereldwijde ineenstorting van de orde, met bijbehorende oorlogen en een enorme toename van het bouwen voor steeds dodelijkere wapens, is het gevolg van een gebrek aan morele kracht. Hoewel dit bij veel mensen van goede wil een gevoel van hopeloosheid en nihilisme teweegbrengt, werkt het voor anderen als een aansporing om dieper te putten uit de reservoirs van hoop – en een aanroeping van de geestelijke bronnen in ons die de basis vormen voor die hoop. Wat op dit moment het meest cruciaal is, is de reactie van de diepere denkers in alle samenlevingen en degenen die actief proberen hun leven te vormen rond universele geestelijke waarden.

Ware hoop concentreert zich op het idee dat er een nieuw moreel besef wordt gesmeed in de geest en het hart van miljoenen mensen van goede wil, en dat dit deel uitmaakt van een bredere metafysische transformatie waarbij zowel de menselijke als de goddelijke elementen van ons collectieve wezen betrokken zijn. Het idee van een ‘honderdjarige bijeenkomst’, die een crisis in een of andere vorm presenteert die een transformerend effect zal hebben op degenen in de mensheid die zich aangetrokken voelen tot een discipelschap-achtige benadering van het vestigen van een nieuwe morele orde die de richting van het denken en de wereldaangelegenheden voor de komende honderd jaar bepaalt, is iets om toe te juichen, maar het brengt ook gevaren met zich mee. Een verdiepende geestelijkheid gaat altijd gepaard met het betreden van een ‘smal, vlijmscherp pad’. Hoewel een nieuwe ‘morele orde’ kan worden begrepen vanuit een Waterman-gevoel van verhouding met zijn geest van universaliteit, delen en samenwerking, kan het ook worden benaderd vanuit een beperkender betekenis van het gehoorzamen aan strikte partijdige regels met als doel ofwel terug te keren naar een mythisch verleden, of op magische wijze terug te gaan naar een droomachtige staat van ideologische correctheid.

Kate Davies schrijft over “intrinsieke hoop” als een sleutel tot een moedig leven in moeilijke tijden. Ze heeft opgemerkt dat standaard woordenboekdefinities verwijzen naar conventionele of “extrinsieke hoop, ... gebaseerd op de naïeve verwachting dat het leven ons zal geven waar we op hopen”. Dit soort op resultaten gebaseerde hoop, wanneer het niet werkt zoals gewenst, leidt tot wanhoop en kweekt hopeloosheid. Maar, merkt Davies op, bieden veel woordenboeken een secundaire definitie, van hoop als ‘vertrouwen’: “een onwankelbaar geloof in wat er ook gebeurt en in het menselijk vermogen om te reageren. ... Het komt van binnenuit – uit ons hart, onze ziel en onze geest”³.

2025 is een jaar om na te denken over de impact die een nieuwe ‘impuls’ van de Lichtkrachten in de wereld zou kunnen hebben. In zo'n jaar kunnen we ons voorstellen dat de geest van hoop die ‘van binnenuit komt’ in ons wezen aan het opborrelen is, zich verdiept en een drijvende kracht wordt in het mensenrijk.

1. Martin Luther King, My Pilgrimage to Nonviolence. https://kinginstitute.stanford.edu/king-papers/documents/my-pilgrimage-nonviolence

2. Vaclav Havel, The kind of hope I often think about’ in Disturbing the Peace: A Conversation with Karel Hvizdala. 1990. P. 181

3. Kate Davies, Intrinsic Hope: Living Courageously in Troubled Times. 2018. P. 14; ‘Where there’s life’, Resurgence Magazine, May/June, 2018 - https://www.resurgence.org/magazine/article5090-where-theres-life.html  

Download Niewsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

High Level Political Forum, July 14-23 2025

Cycle of Conferences 14 - 23 July 2025 UN HQ, New York Download the Visualisation for this Conference               Advancing sustainable, inclusive, science- and evidence-based solutions for the 2030 Agenda for Sustainable Development and its Sustainable Development Goals for leaving no one behind.   Dear Co-worker, The Cycle of Conferences is placing a focus, beginning today, on the United Nations High-Level Political Forum on Sustainable Development (HLPF) at UN Headquarters in New York. Sustainable development has become one of the three core pillars of a multilateral approach to the problems of humanity at the United Nations (with human rights and freedoms as the second pillar, and peace and security as the third pillar). The annual High-Level Political Forum is designed to build political will into efforts to advance the sustainability pillar and to achieve the Sustainable Development Goals. This year, marking the 80th anniversary of the founding of the UN, the vision of global cooperation for sustainable development is being challenged as never before by leaders of powerful governments and political movements.  In this environment, and as funding for UN programs has been greatly reduced, the High-Level Political Forum’s focus on the path towards a sustainable future for all takes on added significance. Clear thinking about the principles underlying earth stewardship and a world in which all are free and empowered to grow and develop their human potentials is needed. This year’s Forum will also be influenced by wider considerations on reforming the UN’s multilateral system, designed as Under-Secretary-General Guy Ryder has said to make the UN “more effective, more coherent, and more efficient at delivering on the Charter with its three pillars (sustainable development, humanitarian-human rights, peace and security)”. UN Photo: Manuel Elias Holding the Sustainable Development Thoughtform in the Group Gaze During this Cycle of Conferences visualization esoteric workers look beyond politics and slogans to identify core universal ideas of oneness and right relations embedded within the sustainability vision. These ideas carry the imprint of the Plan as they draw attention to the possibilities of establishing a higher quality of relationships between nations and peoples and between humanity and the other kingdoms of nature. The simple practice of the Cycles visualization throughout the period of the Forum, together with an ongoing reflection on planetary purpose and the subtle presence of divine energies of the will-to-good, brings the group into relation with the nucleus of light at the heart of the thoughtform about sustainability and human development that is reshaping the world.   Seeds of living will energy projected into this nucleus of light are further enhanced with ideas flowing from the reflection on earth stewardship. And so it is that as the group gazes into the subjective atmosphere of the High-Level Political Forum at UN Headquarters, with its government representatives, international agencies, and numerous organized networks from within the New Group of World Servers, that inner light can be fanned into a flame.   The Cycle of Conferences visualization initiative is designed to support the will to build a spirit of synthesis into the world, and to ‘see’ conferences like the annual UN HLPF, as spaces where a growing universal consciousness is directly impacting world affairs.  The 2025 High Level Political Forum The Forum will review progress and consider the path forward towards achieving 5 of the 17 goals for all people, leaving no-one behind: 3.  Ensure healthy lives and promote well-being for all at all ages; 5.  Achieve gender equality and empower all women and girls; 8.  Promote sustained, inclusive and sustainable economic growth, full and productive employment and decent work for all; 14.  Conserve and sustainably use the oceans, seas and marine resources for sustainable development; 17.  Strengthen the means of implementation and revitalize the Global Partnership for Sustainable Development. 37 countries will present Voluntary National Reviews during the Forum, outlining progress and challenges in their efforts to implement the Goals. Events will explore themes as diverse as ‘Fostering Systemic Transformation through SDG Localization, Scaling up Innovative Pathways for Change’ (the Local 2030 Network & Coalition); ‘Democracy for Social Justice’ (Chile); The IPU Parliamentary Forum (International Parliamentary Union). Our work with the 2025 UN Civil Society Conference begins today and ends on July 23rd. Visualisation   High-Level Political Forum 2025 Related Sites and Articles:     Thoughts for Pondering: Sustainable Development and Earth Stewardship Tracking Progress on the Integration of Nature-Based Solutions and Ecosystem-Based Adaptation in National Adaptation Plan Processes UN2.0: Fostering a forward-thinking UN system - Culture Democracy, Unity & the People's Will – Mia Mottley, PM of Barbados speaking at Conference of Heads of Government of CARICOM, Bridgetown, Barbados, Feb.20, 2025 - video. Unifying Sustainable Development Goals: How Cultural and Creative Engagement are the Missing Links to Advancement, By Jayanna Killingsworth UN80 Initiative: What it is – and why it matters to the world Guy Ryder on UN80 - video Follow Lucis Trust on social media:

July-September 2025

The UN Ocean Conference, June 9-13 2025

Cycle of Conferences Accelerating action and mobilizing all actors to conserve and sustainably use the ocean 9 – 13 June, 2025 Download the Visualisation for this Conference     Dear Co-worker, The Cycle of Conferences is placing a focus, beginning today, on the 2025 UN Ocean Conference in Nice, France. The theme ‘Accelerating action and mobilizing all actors to conserve and sustainably use the ocean’ shines a light on humanity’s relationship with the ocean. As Fiji’s Ambassador Peter Thomson, the UN Secretary-General’s Special Envoy for the Ocean, has recently said: “With every year that passes, our ocean action work becomes ever more vital, vital in the truest sense of that word. With ocean temperatures continuing to rise alarmingly, as a direct result sea level rise is accelerating, marine ecosystems are undergoing inexorable change, and coral is dying.” The Conference takes place at a time when global cooperation for all fields of sustainable development is facing significant challenges. Our work in the Cycles project is to invoke energies of divine will, visualizing these becoming anchored in human consciousness as living seeds of the will-to-good, vitalizing the spiritual atmosphere within which thinking about ‘ocean action work’ can truly transform humanity’s relations with the oceans. The Ocean Conference and the ‘Cycles’ Initiative Humanity made an important decision during the Second World War to fight for a future world order centred in principles of Freedom, Human Rights, and Human Unity and to fight against efforts by a group of governments to build a world around ideals of separation and control. During the period immediately following the War, the Tibetan noted that it was “essential that all aspirants and disciples throw the weight of their spiritual development and the light of their souls on the side of the Forces attempting to plan for the good of humanity, and who regard the welfare of the whole as of far greater importance than any national situation or demand.” Externalization of the Hierarchy, p. 450. International conferences and councils during that period were impacted and overshadowed by energies of divine purpose, and the Tibetan noted that the planning for a new order imbued with a concern to support the good of humanity and the welfare of the whole would necessarily require many world conferences. We can envisage this cycle of conferences as an on-going process, reaching into this time and the decades to come.     This year marks the 80th anniversary of the founding of the United Nations. Following an early spate of Conferences when international law and the UN system was taking shape, the cycle referred to by the Tibetan did not gather momentum until the 1990’s. Since then, there has been an almost constant cycle of global events seeking to address world problems and to plan from the perspective of the good of the whole and a world that works for all. A characteristic of the current cycle includes events planned to build right relations between humanity and the natural world (including the elements of earth, fire, wind and water), aiming to build pathways towards humanity becoming wise stewards of the planet earth. This coming Ocean Conference marks the third time that governments, civil society, marine ecologists, fishing and shipping companies have gathered to develop plans and concentrate efforts to fulfil Sustainable Development Goal 14, notably to “conserve the oceans, seas and marine resources” so that these can be used “sustainably”.   Every Drop of Moisture is a Tiny Life the sum total of water upon the earth (oceans, seas, rivers, lakes and streams), far exceeds the dry portion, or land, and every drop of moisture is in itself a tiny life, fulfilling its function and running its cycle.  The mythic forms [of these] myriad lives are built into a form through which an evolutionary deva is seeking expression. Alice Bailey, A Treatise on Cosmic Fire. p. 897 Conservation and Sustainable use of the Ocean During the first UN Ocean Conference in 2017 commitments were made by individual governments, organisations, businesses and so on to take actions designed to conserve the oceans and ensure that development was sustainable and protected the wellbeing of the marine environment. Since then, the governments and groups making the commitments have merged into nine Communities of Ocean Action, collaborating and organizing around the following themes:   ·      Coral Reefs ·      Implementation of International Law as Reflected in the United Nations Convention on the Law of the Sea ·      Mangroves ·      Marine and Coastal Ecosystems management ·      Marine pollution ·      Ocean Acidification ·      Scientific Knowledge, Research, Capacity Development and Transfer of Marine Technology ·      Sustainable Blue Economy ·      Sustainable Fisheries. Participation in the Cycles Initiative The Cycles Initiative is a subjective service. Participants link together as a group to use the visualization as a contribution to the mental and spiritual atmosphere of the Conference. Furthermore participants are encouraged to read the passage on the Cycle of Conferences in The Externalisation of the Hierarchy, pages 445 – 468; to review the article on the inspiration for the project; and to find their own way of engaging with the conference – perhaps watching some of the official or unofficial discussions online through UN Web TV, or following the event on social media, or perhaps checking out the UN website for the conference or other sites exploring the theme of humanity’s relationship with the oceans.   Our work with the 2025 UN Ocean Conference begins today and ends on June 13th. Visualisation   More information on the Ocean Conference and the multi-faceted, many-sided thoughtform already under construction can be found at the links below. Related Sites and Articles:     UN Ocean Conference 2025 Sustainable Development Goal 14 An Ocean of Possibilities – Visioning Exercise UNESCO Ocean Literacy Portal World Goodwill Newsletter 2009#3: Right Relations With All Beings: The Circle of Life and Consciousness World Goodwill Newsletter 2012#2: Fresh Views on Water Lets Be Nice to the Ocean   Follow World Goodwill on social media:

INTERNATIONALE EENHEID

Wereldwijde eenheid is een ideaal, waarvan de noodzaak duidelijk is geworden als gevolg van oorlogen, zowel vroeger als nu. Een wereld vol verdeeld nationalisme, afscheiding en hebzucht biedt geen passend medium voor de uitdrukking van de energieën van licht, liefde en de wil-ten-goede. Deze energieën, inherent aan het goddelijke plan, moeten vrij kunnen stromen en circuleren, zodat zij de intentie van een meelevende wereld van samenwerking en samen delen kunnen uitdrukken. Het werk van Driehoeken speelt een unieke rol in dit proces, door een continue stroom van goede wil over grenzen heen te verzekeren.

Driehoeken-werkers zouden kunnen overwegen wat de diepere verbindingen zijn van deze subjectieve dienst. Dit werk staat niet op zichzelf – het heeft een hoger tegenbeeld. Esoterische teksten zeggen dat dit werk de Hiërarchie na aan het hart ligt, en dat wij kracht en inspiratie putten uit de uitstralingen die door deze Hiërarchie stromen. Leden van de Hiërarchie werken ook via een driehoekig patroon, waarbij zij de energieën van licht en liefde over de wereld verspreiden. Verder dan dat niveau vertellen de leringen dat driehoekige patronen de energiestromen regelen tussen sterrenbeelden, het zonnestelsel en de planeten. De driehoek is een fundamenteel symbool van stabiliteit, kracht en balans in het hele universum – een archetypische geometrie van dienstbaarheid. Het dagelijkse werk van Driehoeken helpt het menselijk bewustzijn te verheffen om synchroon te vibreren met dit universele patroon. Het helpt de mensheid om dichter bij de werkwijzen van de hogere rijken te komen. Het is de primaire manier om de universele energie van liefde te verdelen in de vorm van goede wil – en goede wil is de toetssteen die de wereld zal transformeren.

In het licht van recente gebeurtenissen kan het doel van internationale eenheid nog steeds net zo onwaarschijnlijk lijken als in het verre verleden – of zelfs nóg onwaarschijnlijker. Maar het doel van dit transformatieproces is eenheid, niet uniformiteit – een belangrijk verschil. Als we kijken naar de meest voorkomende vormen van eenheid – huwelijken, partnerschappen en gezinnen – waar zowel diversiteit als eenheid floreren, dan zien we talloze voorbeelden van liefdevol begrip en goede wil die ogenschijnlijk onoverkomelijke moeilijkheden overwinnen. Meer dan ooit zijn we allemaal met elkaar en met andere culturen verbonden via de telefoons in onze zak, radio, televisie, e-mails, internet, sociale media, reizen en migraties. Door deze eindeloze verbindingen en interacties vinden we niet alleen buitengewone diversiteit binnen de mensheid, maar ook onze gemeenschappelijke noden, hoop en dromen van vrede en welzijn. Hierin is onze eenheid overduidelijk – binnen deze rijkdom aan menselijke verscheidenheid vinden we eenheid. Het groepsbewustzijn van de ziel bouwt, door zijn groeiende invloed, onze relaties over de hele wereld op. Het Driehoeken-netwerk zendt dagelijks energieën van licht en goede wil uit – een verenigende uitstraling die wordt uitgestort over een wereld in nood.

Driehoeken Webinar (Uitsluitend in het Engels): Uitzending elke tweede maandag van de maand

www.lucistrust.org/triangles/webinar

juni 2025

De Grote Aanroep - september 2025

*Vele religies geloven in de Komende, een Wereldleraar, en we kennen Hem onder de namen als de Heer Maitreya, de Imam Mahdi, de Boddhisattva, de Kalki avatar en de Messias, en deze termen worden gebruikt in sommige van de versies van de Grote Aanroep voor de mensen van de overeenkomstige geloven..

Driehoeken is een activiteit van werelddienst, waarin mensen zich met elkaar in gedachten verbinden in groepjes van drie, om zo een planetair netwerk van driehoeken van licht en goede wil te scheppen. Met behulp van een wereldgebed: de Grote Aanroep, roepen zij licht en liefde aan als een dienst aan de mensheid. Aanvullende informatie is op verzoek verkrijgbaar bij Driehoeken.  

Het Driehoekenbulletin is voor mensen van goede wil en wordt viermaal per jaar uitgegeven in het Engels, Frans, Duits, Grieks, Italiaans, Pools, Portugees, Russisch, Spaans en Nederlands. Driehoeken is een activiteit van de Lucis Trust, een niet winstgevende opvoedkundige instelling die bestaat om juiste verhoudingen te bevorderen.

For further information and literature write to:

HET GODDELIJK PLAN ONTHULLEN

Sublieme uitstralingen van het Goddelijke stromen voortdurend als potenties van licht en liefde in de denkvermogens en harten van het menselijke ras. Grote wezens aan de innerlijke zijde van het leven (de Heiligen, Rishi’s, Engelen, Voorouders en Heren van Mededogen die in spirituele leringen door de eeuwen heen worden erkend) organiseren, leiden en sturen deze stroom van geestelijk vuur.

De menselijke geschiedenis is een verslag van de spanning tussen bestaande overtuigingen en de inspiratie, intuïties en energieën die vanuit goddelijke rijken het bewustzijn binnenstromen. Vuur ontmoet vuur, en in dat proces doorlopen mensen, culturen en tijdperken de cycli van geboorte, volwassenheid en dood.

Op dit moment, in onze tijd (die we kunnen beschouwen als de honderd jaar tussen 1950 en 2050), is de spanning groot, omdat een nieuw tijdperk bezig is geboren te worden terwijl het vorige verdwijnt. Alles in ons persoonlijke leven, alles wat we doen in ons beroep en op de werkvloer, alles wat gebeurt in onze gemeenschappen en landen, onze gebedshuizen, scholen, ziekenhuizen, laboratoria, kunstgalerijen, banken, boerderijen en politieke vergaderingen – alles weerspiegelt deze spanning tussen goddelijk vuur en het vuur van de menselijke respons.

En zo, in de meest stille, diepste kern van ons wezen, stemmen we ons af op onze Driehoekspartners en bevestigen we: Laat het Plan van Liefde en Licht zich uitwerken. Dit plan is Gods Plan – een goddelijke visie waarin de toekomst van de mensheid en de Aarde, het potentieel van wie en wat wij aan het worden zijn, krachtig voor ons en in ons staat. Het is niet aan ons om de details of het tijdstip van deze toekomst te kennen. Deze zal immers op een levende manier worden uitgewerkt, bepaald door de dwingende dynamiek van de geestelijke stimulans die vanuit het Goddelijke stroomt. Wat we wél aanvoelen, is dat het goddelijke plan een toekomst voor de mensheid voorziet die gecentreerd is rond relaties die principes van synthese, heelheid en inclusiviteit uitdrukken. Naarmate deze principes worden onthuld en ontvouwd door de levens van miljoenen mensen van goede wil wereldwijd, zal de nieuwe beschaving van eenheid-in-verscheidenheid zich in uiterlijke expressie manifesteren – zoals voorzien en gepland door alle Vorstendommen, Engelen en Godheden van de innerlijke werelden.

In het komende tijdperk zal de mensheid ervoor hebben gekozen om in balans met de Aarde te leven, waarbij een oneindige scala aan politieke, religieuze, economische, educatieve en wetenschappelijke uitdrukkingen van synthese zal ontstaan. Op dit moment hebben pijnlijke, allesomvattende problemen van leven en dood ons naar de plaats van keuze geleid. Het is goddelijk voorbestemd – maar het verhaal van onze respons op Gods geest in ons bestaat uit ontelbare kleine stappen van goede wil.

________________________________

Voordat evenwel Christus kwam en een leven van liefde en dienst leidde en aan de mensen het nieuwe gebod gaf elkander lief te hebben, was er in geen van de wereld Schriften bijzondere nadruk gelegd op God als Liefde. Nadat Hij als de Avatar van Liefde was gekomen, werd God bekend als bovenaardse liefde, liefde als einddoel en bestemming van de schepping, liefde als het fundamenteel beginsel van iedere verhouding, en liefde door de gehele manifestatie heen werkend naar een Plan toe, dat door Liefde wordt gedreven. Deze goddelijke hoedanigheid werd door Christus geopenbaard, Hij legde er de nadruk op en veranderde zo het gehele menselijke leven, alle doeleinden en waarden.          De Wederkomst van de Christus, AA Bailey, p.12

GEESTELIJK RITME

In het menselijk leven kunnen we de aanwezigheid van ritme niet ontlopen. Het universum legt het ons zachtjes op, via de omwentelingen van de aarde om de zon en de fasen van de maan. De natuur drukt het uit via de gestage seizoenscycli. En ons fysieke lichaam moet zich ermee afstemmen om in evenwicht te kunnen leven. We omkaderen ritmische bewegingen binnen het tijdsconcept zodat we ze kunnen meten en ermee kunnen relateren. Zo creëren we, in overeenstemming met hoe het universum, de natuur en de menselijke aard werken, verschillende ritmische uitdrukkingen voor elk aspect van ons leven, en vormen zo rituelen. Het zou onmogelijk zijn om onszelf los te maken van de vele niveaus van ritme en hun manifestatie als rituelen.

En wat met geestelijk ritme? Op één niveau, nog steeds binnen het kader van tijd, kunnen we dit begrijpen als het ritme van onze spirituele praktijk, geuit als een ritueel. In ons werk met Driehoeken hebben we een dagelijks ritueel waarin we functioneren als een verenigde groep met een gemeenschappelijke intentie. Elke dag creëren we zo een krachtig bewustzijnsveld dat dient als kanaal voor licht, liefde en kracht om via het planetaire netwerk beschikbaar te komen voor de mensheid wereldwijd. Dit ritueel is onze discipline en onze dienstbaarheid.

We kunnen geestelijk ritme ook zien als iets dat verder gaat dan deze rituele activiteiten – als iets wat we misschien nog niet kunnen benoemen, maar waarmee het universum een goddelijk innerlijk plan tracht te manifesteren. Geestelijke leringen onthullen dat het leven zelf ritmisch ademt, en dat alles in het universum door dit ritme wordt aangedreven. Er wordt ook gezegd dat liefde pulseert door het universum in een goddelijk ritme. Terwijl we over deze uitspraken nadenken, proberen we iets onzegbaars te benaderen… de goddelijke puls… de puls van het leven die klopt door het etherisch lichaam van het universum.

We hebben de mogelijkheid om ons dagelijkse ritueel te gebruiken om het bewustzijnsveld dat we samen creëren, nog verder te bekrachtigen, door onze intentie te richten op het zijn van een kanaal voor helende energieën van licht, liefde en kracht die pulseren door het Driehoeken-netwerk in een goddelijk ritme. Dit is een poging om door te dringen tot de essentie van het leven.

Zo gebruiken we zowel het ritme van onze spirituele praktijk als het geestelijk ritme van het leven – als één geheel.

2025 Arcane School Conference information page

Information & References

Conference Program

Saturday:
Mantram of Unification
Reflective Meditation on the Reappearance of the Christ
Sun on the Square
Conference meditation

Sunday:
Meditation on the Dynamic Will
Small Group Discussion Prompt
The Great Invocation
The Gayatri
Three Spiritual Festivals Meditation: Letting in the Light

Additional Materials:
Affirmation of the Disciple
Ten Seed Groups (16-page booklet)
The Wesak Festival (24-page booklet)

Democratie in Geestelijke Crisis

Vandaag de dag wordt het idee dat de democratie zich in een periode van duidelijke crisis bevindt, net zo vaak verkondigd door journalisten, commentatoren, academici en denktanks als in de publieke sfeer. Dit is niet verwonderlijk. Het snel veranderende landschap van politieke en sociale normen, de economische onzekerheid en de intensiteit van de polarisatie in liberale democratieën is ongekend. De wereldwijde verspreiding van sociale media heeft de polarisatie verder gestimuleerd en een sfeer van hyperpopulisme gecultiveerd die de stem van de “gewone” mens versterkt en gevestigde hefbomen van de waarheid omzeilt. Over het algemeen genomen is deze anti-establishment-beweging in strijd met de status-quo, maar doet ze weinig om een nieuwe weg vooruit uit te stippelen. Liberale instellingen, het fundament van democratisch bestuur, hebben moeite om bij te blijven.

Maar ondanks de wereldwijde erkenning dat de democratie in een crisis verkeert, is er weinig overeenstemming over de aard van de crisis, hoe deze moet worden aangepakt of wat een dergelijke crisis voor de toekomst betekent. De luidste van deze stemmen beweren in grote lijnen een crisis die wordt gekenmerkt door conflict, strijd, instabiliteit, achteruitgang, een verwelking van de wet – velen roepen opzettelijk angst en vrees op, voor existentiële en onoverkomelijke bedreigingen. Maar achter het geraas van de catastrofe zijn er ook stemmen van perspectief en nuance, stemmen die analyseren, verhelderen en een doordacht, zij het voorzichtig, pad naar een oplossing bieden.

Mannen en vrouwen van goede wil, en in het bijzonder zij die zich in het hart van de nieuwe groep van werelddienaren zien werken, hebben een sleutelrol te spelen in het leiden van de mensheid door tijden van crisis, die fundamenteel tijden van verandering zijn en daarom van gelegenheid tot vernieuwing en heroriëntatie. Om een dergelijke heroriëntatie tot stand te brengen, is een visie nodig die gebaseerd is op eenlijnigheid en identificatie met dat wat universeel juist en goed is, plus het onderscheidingsvermogen en de compromitterende geest die nodig zijn om een ‘weg tussen’ de paren van tegenstellingen in kaart te brengen. Deze ‘tussenweg’ is ook de hogere weg; het is de weg vooruit.

Crisis: gelegenheid, verandering, evolutie

Crisis is, in tegenstelling tot wat vaak wordt aangenomen, niet altijd negatief. Het is in wezen een tijd van beslissende en radicale verandering – een tijd van gelegenheden om opnieuw op te bouwen. De scheppende geest die in het hart van de menselijke evolutie ligt, gaat te werk door middel van voortdurende crises: perioden van intensivering, die leiden tot doorslaggevende momenten van beslissing, gevolgd door perioden van relatieve stabiliteit waarin de effecten van die beslissing zich uitwerken. Een korte blik op de geschiedenis van de moderne liberale democratie laat zien dat ze vele crises heeft doorstaan, bij elke wending is zij getransformeerd en geëvolueerd.

De bijna constante aard van deze crises betekent dat perioden van oplossing soms bijna onmiddellijk overgaan in nieuwe crises, omdat de snelle voortgang van de veranderingen onmiddellijk nieuwe problemen met zich meebrengt. Vanuit één invalshoek zou je kunnen zeggen dat de democratie (in ieder geval gedurende haar moderne bestaan) in een constante staat van spanning of conflict verkeert met talloze korte-termijn-crises die elkaar overlappen en op meerdere fronten tegelijk worden geconfronteerd.

Wat maakt een geestelijke crisis?

Het onderzoeken van de oorzaken van de huidige democratische crisis kan overweldigend zijn. Puur opgevat als een bestuurscrisis, omvat het vele sectoren: economische, sociale, politieke, veiligheids- en binnenlandse en buitenlandse betrekkingen. De crises worden vaak heel verschillend bekeken, afhankelijk van het land, wat benadrukt dat percepties een even grote rol spelen als sociologische gegevens en analyses.

De crisis van vandaag is er misschien meer een van identiteit, van beginselen, van idealen en van de visie die democratische naties nastreven, dan iets anders. Toch zijn er nog diepere typisch ‘geestelijke’ componenten van deze crisis die te maken hebben met de hogere orde waarop de buitenwereld is gebaseerd. Hoewel de factoren die betrokken zijn bij een geestelijke crisis noodzakelijkerwijs abstract zijn, zijn ze even archetypisch; ze liggen ten grondslag aan en zijn de oorzaak van de psychologische onrust die op zijn beurt een levende vorm geeft aan onze instellingen en overheidsstructuren. Naarmate de mensheid een tijdperk van duidelijke geestelijke ontwikkeling binnengaat, hebben dergelijke factoren steeds meer gevolgen en moeten ze dus deel uitmaken van elk alomvattend begrip van de volgende stap in de evolutie van de democratie.

De esoterische psychologie stelt dat een geestelijke crisis, of het nu voor een individu of voor een natie is, gebaseerd is op een fundamenteel conflict tussen het diepere doel en karakter van de ziel (het essentiële Zelf, de denker, de agent) en haar veranderende en steeds evoluerende uiterlijke vorm of voertuig (de persoonlijkheid). De ziel is de bron van elke menselijke deugd: liefde, wijsheid, kennis, opoffering en vele andere. Het is ook het bezielende beginsel, de levensadem, de oorzaak van de uiterlijke vorm. Het functioneert als de bemiddelende agent (het beginsel) tussen de essentiële geest en de tastbare materie. Er kan dus geen zuiver ‘geestelijke’ crisis zijn zonder een overeenkomstige materiële uitdrukking in de wereld.

De geestelijke evolutie (zowel voor de natie als voor het individu) gaat door terwijl de ziel haar licht in de vorm laat schijnen – inspirerende en uitdagende gevestigde gewoonten in de werelden van tijd en ruimte. De verhouding tussen ziele-indruk en persoonlijkheids-ontvankelijkheid of -weerstand wordt een bron van crisis in het leven van de natie, net als van het individu, en creëert een energetische omgeving die de wil kan oproepen om de waarden en beginselen in het hart van de natie te implementeren. Doel, bestemming en juiste richting krijgen vorm in de geschiedenis van de natie vanwege dit ritmische, cyclische proces – net zoals ze dat doen voor het individu.

Individuen binnen de natie die gevoelig zijn voor ziele-indrukken hebben de collectieve verantwoordelijkheid om te werken aan het opbouwen van de juiste verhouding tussen ziel en persoonlijkheid. De huidige crisis van de democratie kan worden gezien als een onderdeel van dit proces; als een in wezen geestelijke crisis met het potentieel om de naties die de liberale internationale orde vormen, vooruit te helpen in een juiste afstemming tussen de ziel en de persoonlijkheid.

Esoterisch gezien kunnen er crises van twee soorten zijn: crises van de ziel en crises van de persoonlijkheid. Geen enkele geestelijke crisis kan zich voordoen zonder een overeenkomstige crisis van de uiterlijke vorm, dus geestelijke crises zijn altijd tweeledig. Het identificeren van de geestelijke component van de huidige crisis is essentieel om ten volle te profiteren van de kans op vernieuwing en heroriëntatie die deze met zich meebrengt.

Persoonlijkheidscrises hebben te maken met de uiterlijke psyche, in het bijzonder met de uitdrukking ervan, met dat wat in wezen niet de ziel is – het ‘niet-zelf’. In het geval van een natie zou dit de verschillende sectoren van bestuur omvatten, van externe organisatie, en in grote mate de eigenschappen die de gemiddelde burger typeren. Ziele-crises hebben te maken met de hogere kwaliteiten van de nationale psyche, die belichaamd zijn in de hoogste idealen van de natie en die zich manifesteren als de speciale deugden of gaven die elke natie, als een kwestie van essentiële identiteit, naar de wereld van naties brengt.

Het is waar dat de geestelijke evolutie het verhaal markeert van de groeiende uitdrukking van de ziel in en door de verhoudingen en instellingen in de natie. Naarmate het proces van juiste eenlijnigheid en verhouding door de eeuwen heen voortschrijdt, raakt de overschaduwende ziel steeds meer betrokken bij het worden van de ziel in vorm; het Hogere versmelt intensiever en duidelijker met het lagere, en de kwaliteiten, idealen en deugden van het Hogere kenmerken in toenemende mate de wereld van de gemanifesteerde werkelijkheid.

Download Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Onderwijs, Burgerschap en Democratie

Wereldwijd staat de relatie tussen onderwijs en democratie opnieuw onder druk. De opkomst van autoritair populisme, verkeerde informatie via online media, politieke polarisatie en aanvallen op de academische vrijheid stellen de democratische functie van het onderwijs op de proef. In veel landen wordt burgerschapsvorming beperkt of gepolitiseerd. Bovendien verschuift de toenemende marketing van onderwijs – waarbij onderwijs wordt behandeld als een handelswaar in plaats van een publiek goed – de focus van burgerschap naar productiviteit. Deze economische framing marginaliseert de democratische missie van het onderwijs en dreigt apolitieke, niet-geëngageerde individuen voort te brengen die uitsluitend gericht zijn op privégewin.

Alice Bailey schrijft: Ware democratie “zal wederom mogelijk gemaakt worden door een juist gebruik van de opvoedingssystemen en door de mensen gestadig te oefenen in het onderkennen van de fijnere waarden, het beter inzicht, het hoger gestemde idealisme, de geest van synthese en coöperatieve eenheid. Coöperatieve eenheid verschilt van een gedwongen eenheid hierin, dat de subjectieve geest en de objectieve vorm naar één erkend doel toewerken”. [Het naar buitentreden van de Geestelijke Hiërarchie, blz. 52]

De rol van het onderwijs in deze tijd van grote transitie is cruciaal. Als we de lat erg hoog leggen, zouden we kunnen zeggen dat het de kloof tussen intellect en intuïtie, tussen burgerschap en discipelschap moet overbruggen. Het moet individuen niet alleen voorbereiden op werk of stemmen, maar ook op dienstbaarheid, samenwerking en het herstel van menselijke waarden op planetaire schaal. Laten we echter niet vergeten dat UNESCO meldt dat, ondanks de trage vooruitgang gedurende tientallen jaren, wereldwijd nog steeds ongeveer 251 miljoen kinderen niet naar school gaan. Vanuit een puur maatschappelijk standpunt ondermijnt onderwijsongelijkheid de democratie. Vanuit esoterisch oogpunt belemmert het ook de evolutionaire reis van het geestelijke Zelf, de ziel. Wanneer toegang tot kwaliteitsonderwijs ontbreekt, belemmert dit zowel de vrije deelname aan het democratische proces als het innerlijk ontwaken. Onrechtvaardigheid in het onderwijs is niet alleen een mislukking van het beleid. Het is een geestelijke noodsituatie. Het negeren van de ontwikkeling van onderwijsprocessen in welke groep mensen dan ook is in strijd met het beginsel van juiste menselijke verhoudingen. Om dit aan te pakken is meer nodig dan hervorming – het vereist een opnieuw sacraliseren van het onderwijs en een herzien van het gevoel van doelgerichtheid.

Zonder in te gaan op de details van verschillende landen of regio's, is het redelijk om te zeggen dat het onderwijs wereldwijd nog steeds grotendeels gericht is op de accumulatie van feiten, concurrentie en economisch succes in plaats van op de fijnere waarden. Dit weerspiegelt hoe de meeste mensen de wereld nog steeds zien: als materieel in plaats van spiritueel. Veel van het werk van UNESCO om onderwijs wereldwijd te garanderen – zonder iemand achter te laten – is geen uitzondering.

Onderwijs speelt een cruciale rol bij de vorming van de burger. Het verschaft individuen niet alleen kennis van hun rechten en verantwoordelijkheden, het bevordert ook kritisch denken en moedigt deelname aan het openbare leven aan. John Dewey, een vooraanstaand onderwijsfilosoof uit de vorige eeuw, betoogde in Democratie en Onderwijs dat democratie in elke generatie herboren moet worden en dat onderwijs de vroedvrouw is. Democratie is niet iets dat voor eens en voor altijd is bereikt: het is een proces dat voortdurend moet worden gevoed. Zonder wijdverbreide toegang tot kwaliteitsonderwijs kunnen de burgers niet op een zinvolle manier deelnemen aan democratische processen. Gert Biestra is een moderne onderwijsdenker wiens ideeën invloedrijk zijn geweest en zelfs zijn geïmplementeerd in het Finse nationale kerncurriculum voor onderwijs. In Learning Democracy in School and Society betoogt hij dat bij de vormgeving van burgeronderwijs zich moet richten op drie onderwerpen: kwalificatie, socialisatie en subjectificatie. Kwalificatie gaat over het geven van de kwalificaties aan studenten om te functioneren als onderdeel van de beroepsbevolking en, meer in het algemeen, als gekwalificeerde leden van de samenleving. Socialisatie omvat het doorgeven van sociale, politieke en culturele waarden en gedragingen die gericht zijn op het behoud van de samenleving. De socialiserende functie van de school is het (re-)produceren van bestaande cultuur door het doorgeven van culturele normen en tradities. Subjectificatie gaat over studenten die persoonlijkheden worden en zich realiseren dat ze de vrijheid hebben om in elke levenssituatie op een bepaalde manier te handelen, of niet te handelen. Subjectificatie is een uitdagend begrip. Het gaat hierbij om de ontwikkeling van vaardigheden, bijvoorbeeld om het navigeren door de spanningen tussen idealen en de werkelijkheid. Het beheersen van deze spanningen krijgt een ethische en empathische focus door studenten aan te moedigen hun begrip van wat goed en juist is voor henzelf, maar ook voor de mensen en de wereld om hen heen te verfijnen en te verdedigen.

Historisch gezien zijn er verschillende alternatieve onderwijssystemen geëvolueerd en zijn ze nog steeds in ontwikkeling: Waldorf, Montessorischool en Reggio Emilla-school bijvoorbeeld [zie bit.ly/...]. Er zijn veel initiatieven die voortbouwen op deze concepten, vooral in Scandinavische en andere goed ontwikkelde landen. Zo gaf de Peace School, een basisschool in Nederland, een presentatie in het kader van de recente viering van de International Day of Conscience  in Genève. Ook in het hoger onderwijs speelt vrede en vredeseducatie een prominentere rol. Het is misschien geen toeval dat het Geneva Graduate Institute is gehuisvest in het Maison de la Paix (Huis van de Vrede). Het Graduate Institute is een onderzoeksuniversiteit op master niveau in Genève, die zich toelegt op het produceren van “kennis en expertise op het gebied van internationale betrekkingen, ontwikkelingskwesties, mondiale uitdagingen en bestuur”. Naarmate de wereldwijde uitdagingen en het politieke klimaat complexer worden, is samenwerking tussen de entiteiten van de Verenigde Naties belangrijker dan ooit. Daartoe werken de University for Peace (UPEACE) en het United Nations Institute for Training and Research (UNITAR) samen om gezamenlijke master- en certificaatprogramma's aan te bieden.

Democrat, gefinancierd door de Europese Unie, biedt een zeer rijke hoeveelheid bronnen over onderwijs voor democratie. De Democrat Horizon Blog van het project geeft perspectieven uit verschillende Europese landen. Een voorbeeld van de blog is het AKA-project (Awareness, Knowledge, Action), dat het volgende bevordert:

De transformerende kracht van Wereldburgerschapseducatie (GCE) als fundament voor democratische participatie. Jongeren die zich bezighouden met GCE ontwikkelen essentiële competenties zoals:

• Kritisch denken: het verbeteren van het vermogen om complexe sociale kwesties te analyseren, te bevragen en te begrijpen.

• Empathie en sociaal bewustzijn: het bevorderen van gevoeligheid voor diversiteit, tolerantie en solidariteit tussen generaties.

• Actieve burgerschapsvaardigheden: Deelname aan democratische processen, belangenbehartiging en door de gemeenschap aangestuurde initiatieven aanmoedigen.

• Milieu- en sociale verantwoordelijkheid: het bevorderen van klimaatrechtvaardigheid, duurzame economische modellen en gendergelijkheid als integraal onderdeel van maatschappelijke betrokkenheid.

In plaats van alleen een politiek systeem te zijn, kan democratie worden gezien als een overgangsvorm die de weg vrijmaakt voor een meer verenigd planetair bestuur op basis van geestelijke beginselen. Want als de democratie zich wil ontwikkelen, moeten burgers hun identiteit uitbreiden tot voorbij ras, natie of klasse om de 'Ene Mensheid' te omarmen.

Dit vraagt om een nieuw type wereldburger, geleid door:

• Innerlijk zelfbewustzijn

• Een toewijding aan rechtvaardigheid, niet alleen legaliteit

• Verantwoordelijkheid ten opzichte van de mensheid als geheel

• Bereidheid om te dienen, niet te domineren

Traditionele onderwijssystemen, gericht op competitie en individueel succes, onderdrukken vaak deze bredere identiteit. Toch zijn groepsbewustzijn, intelligente liefde en intuïtief begrip kwaliteiten die essentieel zijn voor een toekomstige functionerende democratie gebaseerd op geestelijke beginselen.

Download Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Wereld Goede Wil Nieuwsbrief 2025 #1 - Democratie in een overgangsperiode

Sven Hansche/Shutterstock.com

Dit nummer van de Nieuwsbrief biedt u beschouwingen over de crisis waarmee moderne liberale democratieën  worden geconfronteerd.

Aan de hand van een overzicht over de grondslagen van democratische benaderingen van bestuur in de klassieke tijd, worden in enkele artikelen de aard van de uitdagingen verkend die de huidige crisis met zich meebrengt op de weg naar een ‘ware democratie’; evenals de cruciale rol die het onderwijs, in al zijn dimensies, speelt om op die weg vooruit te komen; en, ten slotte, de in wezen geestelijke aard van de crisis waarmee naties over de hele wereld worden geconfronteerd.

De leringen van wijsheid suggereren dat de hogere energieën die in het menselijk bewustzijn instromen, een van de oorzaken zijn van de huidige crisis in de democratie. De mentale atmosfeer is verstoord door de prikkeling van lagere begeerten, verlangens en illusies van afscheiding, samen met een verdieping van ideeën over verhoudingen, eenheid en vrijheid. Deze verstoring wakkert een zoektocht aan naar dialoog en reflectie door het hele ideologische spectrum heen. Democratische processen ontwikkelen zich rustig om de analyse van verschillende benaderingen in evenwicht te brengen met intuïtieve inzichten in eenheid, goedheid en waarheid.

Onder de mensen van goede wil wordt de hoedanigheid van de rechterlijke geest gestaag volwassen. Dit zal zeker leiden tot meer substantiële en weloverwogen benaderingen van democratie.

Uitdagingen op de Weg naar Ware Democratie

Weinigen zullen eraan twijfelen dat we een moment van existentiële crisis in de wereld meemaken. Terwijl georganiseerde netwerken van wijze en intelligente goede wil gedijen en stevig aanwezig zijn in de moderne multiculturele en multipolaire wereld, verzetten machtige krachten van afscheiding en ontwrichting zich tegen pogingen om plannen te maken voor het welzijn van het geheel.

Als gevolg hiervan zijn aanzienlijke delen van de nationale bevolking gedesillusioneerd geraakt en hebben ze het gevoel van keuzevrijheid bij het besturen van hun aangelegenheden verloren. En acties om visionaire doelen voor menselijke ontwikkeling te bereiken, naast de diplomatieke processen bij de Verenigde Naties, worden consequent gedwarsboomd, ongeacht de druk van het maatschappelijk middenveld en de getroffen belanghebbenden – dit alles heeft geleid tot een crisis van vervreemding en een gebrek aan hoop bij de algemene bevolking, wat heeft geleid tot een gemakkelijk uit te buiten geest van woedend populisme en een verlangen om ‘de dingen zoals ze zijn te verstoren’. Hierachter zit een verstoring van de overtuigingen, praktijken en het delicate systeem van controle en evenwicht dat ten grondslag ligt aan de natiestaat, wat neerkomt op een vertrouwenscrisis in het vermogen van de democratie om een levensvatbare weg te bieden naar steeds vrijere, rechtvaardigere en wettigere samenlevingen waar het leven en het wezen van alle burgers gelijk worden gewaardeerd en gerespecteerd.

Ware democratie is altijd een visionair doel geweest in landen die verschillende vormen van representatief bestuur beoefenen. De visie geldt wanneer er een fundamenteel vertrouwen is in de integriteit van de relatie tussen een gekozen wetgevende macht, een onafhankelijke rechterlijke macht (gecentreerd in de wet) en een uitvoerende macht die ernaar streeft beleid uit te voeren dat is afgebakend in vrije en eerlijke verkiezingen en wordt ondersteund in wetgevende machten. Toch werkt zo'n bestuurssysteem alleen voor het algemeen welzijn als de burgers die gemotiveerd worden door een doordachte zorg voor het welzijn van het geheel, georganiseerd, opgeleid en actief betrokken zijn bij de gemeenschap. Terwijl deze mensen van goede wil, van verschillende ideologische overtuigingen, onderzoek, denken, dialoog en experimenten aansturen, worden de wegen naar meer rechtvaardige, vrije en verantwoordelijke vormen van bestuur, economie, recht enzovoort voortdurend verfijnd en vernieuwd. Het geloof in de mogelijkheid van reflectief overleg tussen verschillende belangengroepen bepaalt de gezondheid van het hart van elke democratie.

Voor een deel is de vertrouwenscrisis in de democratie een product van de rol die geld en degenen die de financiële en materiële activa beheren nu spelen in moderne liberale democratieën en in het geglobaliseerde systeem van verhoudingen tussen naties en economieën. Rijkdom en macht zijn geconcentreerd in de handen van enkelen, waardoor de kloof tussen klassen, etnische groepen en religieuze gemeenschappen wordt vergroot. Hoewel de geest van verhouding, en het gevoel deel uit te maken van één natie, laat staan één wereld, blijft bestaan onder een aanzienlijk deel van meestal hoger opgeleide en jongere groepen binnen naties, is dit gevoel van universaliteit niet wijdverbreid genoeg, of voldoende georganiseerd om de vervreemding te compenseren die door velen wordt aangevoeld.

De uitdaging waarvoor verantwoordelijke dienaren zich gesteld zien, is om de geestelijke, culturele, sociale en economische oorzaken van het verlies van vertrouwen in de representatieve democratie in overweging te nemen en met anderen samen te werken om zaden van vernieuwing te worden die realistische nationale visies op wegen naar ware democratie kunnen doen herleven.

De leringen van Wijsheid suggereren dat de crisis in de moderne democratie deel uitmaakt van een bredere cyclus in de overgang van bewustzijn, aangezien de mensheid reageert op binnenkomende energieën van het Watermantijdperk met thema's als verhouding, wederkerigheid en dienstbaarheid aan het geheel, en weerstand tegen deze energieën van uitgaande, gevestigde hoedanigheden van het Vissentijdperk, met de nadruk op afscheiding, toewijding en een paternalistisch respect voor autoriteit. Het gevoel van vervreemding dat wordt ervaren door degenen die geen deel uitmaken van de economisch succesvolle rijke elites, produceert een weerstand tegen het opkomende gevoel van heelheid en verwantschap dat Waterman-energieën met zich meebrengen. Mary Kaldor, emeritus hoogleraar Global Governance aan de London School of Economics, spreekt van een “kreet van frustratie” van degenen die het gevoel hebben dat ze elk vermogen hebben verloren om invloed uit te oefenen op de beslissingen die hun leven beïnvloeden, met name degenen die het hardst zijn getroffen door de “achteruitgang van traditionele industrieën” [Mary Kaldor, 'Empowering Citizens' bitly/...].

De effecten van de energetische veranderingen die deel uitmaken van de overgang van het Vissentijdperk naar het Watermantijdperk worden weerspiegeld in sociale veranderingen die worden geschetst door politicoloog Pippa Norris. Traditionele patronen van partijconcurrentie in westerse democratieën, zijn – zoals ze opmerkt - in de naoorlogse periode ontwricht, deels als gevolg van “veranderingen in het massale electoraat aan de basis, met name de erosie van de fundamentele naoorlogse sociale afscheidingen in West-Europa, voornamelijk gebaseerd op sociale identiteiten van beroepsklasse en religieus geloof, waardoor aanhangers aan de basis worden verankerd in de elites van de partijleiding, en de opkomst van culturele breuken rond klimaatverandering, vrouwenrechten en morele kwesties die verband houden met post-materiële waarden. Langdurige processen van ongebondenheid aan partijen zijn ook waargenomen met de erosie van levenslange partijloyaliteit, maar ook de opkomst van negatieve partijdigheid, waarbij burgers hun stem uitbrengen uit intense afkeer van ‘Zij’ in plaats van liefde voor ‘Ons’. [Pippa Norris, ´Things fall apart', European Political Science. V.23, 2024]

In dit vluchtig mengsel van vervreemding en opkomende Waterman-waarden die de nadruk leggen op milieukwesties, gendergelijkheid en een algemene zorg voor de juiste verhouding tussen het deel en het geheel, heeft de opkomst van sociale media met zijn vooringenomenheid om extreme opvattingen en partijdigheid te stimuleren, en de daaruit voortvloeiende afname van het vertrouwen in alom gerespecteerde informatiebronnen een verwoestend effect gehad op grass-roots verenigingen (inclusief kerken, vrijwilligersorganisaties, vakbonden, maatschappelijke organisaties) die van oudsher burgers met verschillende opvattingen bij elkaar brengen om te discussiëren, te luisteren en na te denken over cruciale beslissingen. De chaotische mediaomgeving creëert een ‘politiek theater’ waarin ‘geautoriseerde meningen’ worden uitgezonden door middel van ‘manipulatieve publiciteit’: “Zelfs argumenten worden vertaald in symbolen waarop men niet kan reageren door te argumenteren, maar alleen door zich ermee te identificeren.” [Jürgen Habermas, De structurele transformatie van de publieke sector, blz. 178]

Toch bevat een democratie in crisis in zichzelf de kiemen van een waarachtiger en meer substantiële democratie waar burgers zich inzetten voor het bouwen van een betere wereld. Het verlies van vertrouwen in democratie stimuleert de wil om nieuwe en meer realistische gebieden te vinden waar goede mensen zich kunnen verbinden met anderen, om verder te reiken dan de manipulatoren en te beraadslagen over wat een juiste, lokale, nationale, of mondiale reactie op problemen zou kunnen zijn. Er zijn aanwijzingen dat meer mensen willen geloven in de mogelijkheid van beschaafd overleg, en betekenis willen vinden in het werken ervoor. Dit is te vinden in talloze bewegingen over de hele wereld die gesprekken over politieke scheidslijnen heen bevorderen. En het wordt weerspiegeld in stappen om nieuwe manieren te ontwikkelen om ervoor te zorgen dat alle standpunten worden opgenomen in representatieve vergaderingen. Een goed voorbeeld is Democracy R&D , een wereldwijd netwerk van 95 organisaties “toegewijd aan overleg democratie en democratische innovatie”. Met behulp van een vorm van willekeurige selectie worden groepen gewone mensen die een grote verscheidenheid aan opvattingen vertegenwoordigen, door leden van het netwerk samengesteld om zorgwekkende kwesties te bespreken en te onderhandelen met besluitvormers.

Geestelijke leringen suggereren dat crisis een krachtige rol speelt in de evolutie van het bewustzijn en de samenleving. Moge de huidige geest van ontwrichting en boze frustratie nieuw begrijpen oproepen van de verantwoordelijkheid die mensen van goede wil hebben om de zaden te worden van een nieuwe, waarachtigere en meer substantiële democratie.

Download Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Oude, moderne en toekomstige democratieën

Het klassieke Griekenland wordt vaak gezien als een hoogtepunt van de menselijke beschaving, en het was in dit tijdperk dat de fundamenten van de democratie werden gelegd. Hoewel we vaak spreken van een “gouden tijd” van de oude Griekse cultuur, is het de moeite waard te bedenken dat Griekenland als een verenigde natie pas ontstond toen het in 1830 onafhankelijk werd van het Ottomaanse rijk. In de oudheid was het land een mozaïek van rivaliserende stadstaten die elkaar bestreden om de dominantie. Wat hen losjes verbond, was een gedeelde taal, gemeenschappelijke mythen en een literaire traditie. Deze “Pan-Helleense” identiteit kwam het meest levendig om de vier jaar tot uiting tijdens de Olympische Spelen, wanneer de oorlogvoering pauzeerde en mensenmassa´s in Olympia samenstroomden. Het idee van democratie ontstond in slechts één van deze – weliswaar de meest invloedrijke – stadstaten: Athene. Het was nooit een algeheel “Grieks” begrip dat door de hele Griekssprekende gemeenschap werd gedeeld.

Het idee ontstond als reactie op diepe sociale en politieke ongelijkheden onder aristocratisch bewind en, later, onder tirannen. In 594 v.Chr. voerde de Atheense staatsman Solon economische en politieke hervormingen door om de spanningen tussen klassen te verminderen. Zijn maatregelen beperkten de aristocratische macht en verleenden meer rechten aan gewone burgers, waarmee hij de basis legde voor participatief bestuur. Het ware begin van de Atheense democratie kwam met de hervormingen van Cleisthenes in 508 v.Chr. Door de politieke structuur van Athene te reorganiseren en instellingen op te richten zoals de ἐκκλησία (Vergadering), stelde Cleisthenes mannelijke vrije burgers in staat om rechtstreeks deel te nemen aan de maatschappelijke besluitvorming. De democratie werd verder ontwikkeld in de 5e eeuw v.Chr. onder Pericles, die voorstander was van bredere toegang tot openbare ambten. Dit systeem, bekend als de Atheense democratie (ca. 507-322 v.Chr.), blijft het bekendste voorbeeld van een directe democratie, waarbij burgers zelf over wetten stemden in plaats van via vertegenwoordigers.

Voor de moderne denker is het moeilijk om de idealen van de oude democratie te verzoenen met het feit dat deze bestonden naast – en afhankelijk van – door de staat erkende slavernij. In Athene was slavernij een fundamentele pijler van zowel de economie als van het dagelijks leven, waardoor een minderheid van “vrije burgers” kon deelnemen aan de politieke aangelegenheden. Van dit democratische privilege waren vrouwen, niet-burgers en slaven uitgesloten en het was dus slechts voorbehouden aan een klein deel van de bevolking.

Tegenwoordig wordt democratie algemeen beschouwd als een positief concept – vaak zelfs als een wondermiddel voor de moderne uitdagingen. In de oude Griekse cultuur was δημοκρατία echter een fel bediscussieerde en vaak bekritiseerde bestuursvorm, vooral onder filosofen. Plato was vooral kritisch en beschouwde democratie als een gebrekkig systeem waarin ongekwalificeerde massa's cruciale beslissingen namen, vaak leiders kiezend op basis van overreding in plaats van op basis van wijsheid. Hij vreesde de sociale chaos die het gevolg was van individuen die persoonlijke verlangens voorrang gaven boven het algemeen welzijn. Voor Plato leidde democratie tot instabiliteit, die ontstond toen charismatische demagogen de emoties van het publiek uitbuitten om macht te verwerven. Als alternatief pleitte hij voor heerschappij door filosoof-koningen – wijze leiders die waren opgeleid in gerechtigheid en bestuur. Men kan de gelijkenis van dit idee zien met de “oligarchie van verlichte geesten” die wordt genoemd in Alice Bailey’s Het naar buiten treden van de Geestelijke Hiërarchie [blz. 52]: ware verlichte individuen die door geavanceerde denkers worden erkend vanwege hun natuurlijke wijsheid.

Het is ook interessant om op te merken dat Plato erg gevoelig was voor politieke corruptie: in de Mythe van Er, die aan het einde van De Republiek (Boek X) verschijnt, vertelt een soldaat die sterft in de strijd over zijn reis naar het hiernamaals. Hij ziet de rechtvaardigen opstijgen naar een hoge plaats, en de onrechtvaardigen afdalen naar de onderwereld, waar corrupte politici de zwaarste straffen krijgen vanwege hun machtsmisbruik. Als dit scenario waar zou zijn, zou men zich kunnen afvragen hoe overbevolkt dit gebied van de Hades vandaag de dag wel zou kunnen zijn.

Dit oude wantrouwen jegens democratie weerklonk in latere eeuwen. Sommige moderne denkers en staatslieden, waaronder George Washington, vreesden de mogelijkheid van een door de massa geregeerde situatie, in de overtuiging dat democratie gemakkelijk tot chaos en tirannie zou kunnen leiden. Andere Grondleggers van de Verenigde Staten hadden ook een kritische kijk op de democratie. Hun denken werd vooral gevormd door de idealen van de Verlichting. Figuren als James Madison waarschuwden dat democratie meerderheden in staat zou kunnen stellen inbreuk te maken op de rechten van individuen, wat zou leiden tot instabiliteit en emotioneel gedreven besluitvorming. Deze scepsis werd gedeeld door filosofen als Friedrich Nietzsche en José Ortega y Gasset. Het is belangrijk op te merken dat dergelijke kritiek in de eerste plaats gericht was op de directe democratie, niet op de liberale democratie – een systeem dat democratische processen voor het selecteren van leiders combineert met constitutioneel liberalisme, dat individuele autonomie beschermt tegen dwang door de staat, religieuze autoriteiten of door de samenleving in het algemeen.

Maar, ondanks alle uiterlijke verschillen, is democratie altijd intrinsiek verbonden geweest met de idealen van vrijheid en gelijkheid, zoals Thucydides ons helpt herinneren[Historiën. 2.37]. Het fundamentele democratische ideaal was vrijheid (ἐλευθερία), die zowel politieke vrijheid betrof, waardoor burgers konden deelnemen aan democratische instellingen, als ook particuliere vrijheid, waarbij individuen het recht kregen om te leven zoals ze wilden [Aristoteles, Politika 1317a]. Het meest essentiële aspect van vrijheid was de vrijheid van meningsuiting (παρρησία) – zowel in de openbare sfeer als in het privéleven. Gelijkheid (ἰσότης) was niet gebaseerd op de overtuiging dat alle individuen inherent gelijk zijn, maar op het principe dat alle burgers gelijke kansen moeten hebben om deel te nemen aan het politieke leven.

Zelfs vóór de opkomst van dit idee in Athene begonnen op democratie gelijkende politieke systemen al vorm te krijgen in andere oude beschavingen, zoals in India. Deze systemen bestonden vanaf ongeveer de 6e eeuw v.Chr. en werden vermeld door zowel Indiase als Griekse bronnen. De meest opmerkelijke vermeldingen van dergelijke systemen komen uit oude teksten zoals de Mahābhārata (met de Bhagavad Gita als één van de hoofdstukken hierin, het grootste epische gedicht ooit geschreven), de boeddhistische Pali-canon en de Arthashastra, evenals uit verslagen van buitenlandse waarnemers zoals Megasthenes, een Griekse ambassadeur aan het Mauryan-hof in de 4e eeuw v.Chr. Hoewel deze systemen geen democratieën in de moderne zin van het woord waren, hadden ze elementen van collectieve besluitvorming, bestuur via consensus en machtsdeling tussen aristocratische of krijgsheer elites. Deze vroege “republieken” raakten uiteindelijk in verval als gevolg van interne conflicten en van de opkomst van gecentraliseerde monarchieën zoals het Mauryan-rijk in de 4e eeuw v.Chr.

De ontdekking van Mohenjo-Daro en Harappa, belangrijke steden van de beschaving van de Indusvallei (2600-1900 v.Chr.), onthulde een geavanceerde stedelijke samenleving in het huidige Pakistan en in Noordwest-India. Sommige niet-mainstream archeologen dateren hen al in 10.000 v.Chr. Opgravingen brachten grid-planned steden aan het licht, geavanceerde afwateringssytemen, bakstenen huizen met meerdere verdiepingen en complexe openbare structuren. Het niet-ontcijferde Indus-schrift maakt dat het politieke systeem onbekend blijft, maar de afwezigheid van paleizen of grote tempels suggereert eerder een relatief egalitaire samenleving dan een gecentraliseerde monarchie. Het oude China produceerde ook ideeën die het absolutisme tartten. Confucius benadrukte moreel leiderschap en de rol van deugd en onderwijs; en het "Mandaat van de Hemel", ontwikkeld tijdens de Zhou-dynastie, impliceerde dat heersers hun recht om te regeren konden verliezen als ze het volk niet dienden.

Wat we vandaag de dag weten over democratie is misschien slechts een voorbode van de geestelijke democratie die de mensheid nog moet bereiken. We kunnen verwachten dat de meer materiële en egoïstische aspecten ervan zullen vervagen naarmate meer individuen overgaan van gedreven worden door verlangens en emoties naar het cultiveren van rede en intuïtie, waardoor een verlichte publieke opinie ontstaat die een zinvolle bijdrage zal leveren aan de politiek. Alleen dan zal echte democratie mogelijk zijn – in de eerste plaats bereikt “door het juiste gebruik van de onderwijssystemen en door de gestage training van de mensen om de fijnere waarden, het hogere idealisme en de geest van synthese te herkennen...”. [Bailey, Het naar buiten treden, blz. 52] Het democratische experiment van het oude Athene blijft een opmerkelijk fenomeen en werd, ondanks zijn beperkingen, een fundamenteel model voor latere democratische systemen. Een blik op de geschiedenis laat echter zien dat ware democratie nog onbekend is: “het wacht op de tijd dat een ontwikkelde en verlichte publieke opinie haar aan de macht zal brengen” [Bailey, De Stralen en de Inwijdingen, blz. 748]. Er is een werkelijke geestelijke kant van de democratie die nog naar voren moet komen als het antwoord van de mensheid op de zuivere energie van liefde.

Download Nieuwsbrief in PDF
Ga naar Nieuwsbrief Home

Kerry Arcane School CV

Kerry Woodward is an international orchestra and opera conductor and composer. He has occupied the position of conductor of the BBC Singers, BBC Symphony Chorus, the Nederlands Chamber Choir, the Akron Symphony and Ohio Chamber Orchestra (U.S.A). He has conducted all the BBC orchestras, the English Chamber Orchestra, the Royal Ballet, the London Sinfonietta and the chamber orchestras of the Royal Concertgebouw and the Rotterdam Philharmonic Orchestras.

He discovered, edited and conducted the first performance of an opera composed in the Theresienstadt concentration camp, which has now entered the standard opera repertoire and is the subject of an award-winning film, “The Kaiser of Atlantis.”

As a composer, he has written music for orchestra, band, ballet, chorus, chamber ensembles and videos. His music is published by Donemus.

As a teacher, he has been a faculty member at the University of Akron (Ohio, USA), at the Conservatories of Utrecht and Enschede (Netherlands) where he taught orchestra conducting, choral conducting and composition. He was also a guest professor at the conservatories of St.Petersburg (Russia), Riga (Latvia), Lodz and Wroclav (Poland).

He has been an Arcane School student for the past 25 years.

April-June 2025

World Invocation Day 2026

Reflecties over het Effect van Klank

Het Zingende Vuur

Drie Geestelijke Festivals 2025 Het Zingende Vuur

Klik voor het boekje in PDF | Klik voor links naar gerelateerde stukken   

 

Beste medewerk(st)er,

Vanuit esoterisch perspectief is het biologisch leven een muzikaal vuur – geluid, samen met vuur, zijn de onderliggende kenmerken van de substantie waaruit elk levend schepsel is gemaakt. De oorsprong van deze substantie is een rijk van klank producerend vuur, en de Aarde en haar bewoners, is samengesteld uit materialen die kunnen worden afgestemd op de vurige geluiden die uit deze hemelse hoogten voortkomen. De mens is in wezen een zingend vuur.
De voortdurende afdaling van ‘hemels vuur en geluid’ naar de aarde heeft een verruimend effect op het menselijk denken. Het is een proces dat het menselijk bewustzijn in toenemende mate bevrijdt uit de gevangenschap op de lagere gebieden van de Aarde, maar ook een proces dat “het juiste moment” vereist vanwege de bijbehorende risico's. De Grote Aanroep is bijvoorbeeld een alles overtreffend instrument om het neerdalen van vurig geluid in het menselijk bewustzijn op te roepen, maar de Geestelijke Hiërarchie van onze planeet moest veel plannen maken en voorbereidend
werk verrichten voordat deze aan het grote publiek werd prijs gegeven; zonder dit zou het voorbarige gebruik van zo'n groot Woord van Kracht een crisis hebben veroorzaakt die de perceptie van de mensheid van de werkelijkheid eerder zou hebben vertekend dan verbeterd. En ondanks de nodige voorzorgsmaatregelen die genomen werden, waren er bepaalde risico's verbonden aan de verspreiding ervan::
“Het allereerste gevolg van het juiste gebruik van de grote aanroep (voor zover het de mensheid betreft), zal een versnellingsproces zijn. Zo'n versnellingsproces
brengt zijn eigen gevaren met zich mee. Hier heb ik al eens eerder op gewezen, en hieraan hebben we ook het verschijnen van de werkelijk verschrikkelijke problemen en de droeve gebeurtenissen te danken die de aspiranten en discipelen al zo vele jaren overkomen zijn.” ¹

In de wereld van vandaag veroorzaakt het neerdalen van hemels vuur en geluid in het menselijk bewustzijn een dramatische toename in de snelheid van de gebeurtenissen. Het gevoel bestaat dat de tijd voorbij vliegt en dat de dingen uit de hand lopen. Crises volgen elkaar op nationaal en internationaal niveau meedogenloos op; het wereldkarma neemt toe in intensiteit en de hogere als ook de lagere aspecten van de menselijke
aard worden als nooit tevoren geprikkeld. Dit alles gaat gepaard met het geweldige probleem van geluidsoverlast, dat aantoonbaar ook de oorzaak van veel is. Het is bekend dat de akoestische omgeving van moderne samenlevingen, een schadelijk effect heeft op het welzijn van mensen. Een baanbrekende onderzoeker op dit gebied was de componist en muziekpedagoog, Ray Murray Schafer, die de aanzet gaf tot studies op het gebied van akoestische ecologie en tot het World Soundscape Project. In een boek met de titel The Soundscape: Our Sonic Environment and the Tuning of the World, schreef hij:
“De industriële revolutie introduceerde een veelheid aan nieuwe geluiden die ongelukkige gevolgen hadden voor veel van de natuurlijke en menselijke geluiden die erdoor overstemd werden; en deze ontwikkeling nam nog toe tijdens de volgende fase, toen de Elektrische Revolutie zelf nieuwe effecten toevoegde en apparaten introduceerde om geluiden op te slaan en schizofoon door tijd en ruimte te verzenden om er geamplificeerde of veelvuldige bestaansvormen mee uit te drukken. Tegenwoordig lijdt de wereld aan eenoverbevolking van geluiden; er is zoveel akoestische informatie dat maar weinig ervan duidelijk kan overkomen. ... Als we de hoop hebben om het akoestisch ontwerp van de wereld te verbeteren, zal dit pas gerealiseerd kunnen worden na het herstel van de stilte als een positieve toestand in ons leven. Sus het lawaai in het hoofd: dat is de eerste opdracht – dan zal al het andere op den duur wel volgen…
…Al het onderzoek naar geluid moet leiden naar stilte – niet de stilte van een negatief vacuüm, maar de positieve stilte van perfectie en vervulling. Dus net
zoals de mens naar perfectie streeft, streeft alle geluid naar de toestand van stilte, naar het eeuwige leven van de Muziek der Sferen. Is stilte te horen?
Ja, als we ons bewustzijn naar buiten zouden kunnen uitbreiden naar het universum en naar de eeuwigheid, zouden we stilte kunnen horen. Door contemplatie te beoefenen ontspannen zich, beetje bij beetje, de spieren en
het denkvermogen en opent zich het hele lichaam om een en al oor te worden.
Wanneer de Indiase yogi een staat van bevrijding van de zintuigen bereikt,
hoort hij de anāhata, het `ongebroken´ geluid. Dan wordt perfectie bereikt.
De geheime hiëroglief van het Heelal wordt onthuld. Het getal wordt hoorbaar
en stroomt naar beneden en vult de ontvanger met tonen en licht.” ²

Zoals Ray Murray Schafer begreep:
“als er geen geluid is, is het gehoor het meest alert – stilte is inderdaad nieuws voor degenen die helderhorendheid bezitten.”

Als de “ongebroken” klanken van het Goddelijk Plan door de hogere gebieden van Zijn klinken, kunnen we ons dan naar hen openen als één, verenigd, luisterend oor? En kunnen we dan resoneren met de akoestische kwaliteit van het Goddelijk Plan op een manier die zijn ‘helder klinkende tonen van betekenis’ versterkt en doorgeeft tot diep in het bewustzijn van het menselijk ras? We kunnen eveneens proberen die vurige  geluiden in onszelf op te wekken die tot in de oren van de luisterende Hiërarchie kunnen
opstijgen en het koninkrijk waarin zij wonen kunnen dienen.

“… Geluid en vuur nauw zijn verbonden. … Discipelen worden door de Meesters
[van Wijsheid] in hun ashrams verzameld wanneer hun geluid heeft geklonken en het vuur, dat in hen is, met succes de belemmeringen tussen de ziel en de persoonlijkheid heeft weggebrand. Dan kan hun geluid veilig worden toegevoegd aan het geluid van de ashram, waardoor het volume wordt verrijkt, en kwaliteit wordt toegevoegd aan de toon, en de benodigde scheppende hoedanigheden worden overgebracht.” ³

De wetenschap van geluid en vuur zijn een integraal onderdeel van de esoterische
studie – de geschriften van Alice Bailey geven aan dat er zevenentwintig occulte wetten van vuur zijn die de basiswetten van kleur, muziek en ritme samenvatten. Hoewel deze wetten van het vuur pas worden geopenbaard na inwijding in dit stadium van de evolutie, zullen ze, naar men zegt, geleidelijk aan in de exoterische wereld gepubliceerd mogen worden in de komende tijd. Misschien begreep Rudolf Steiner iets van deze wetten, want hij leerde dat het menselijk lichaam een groot muziekinstrument is, waarbij de medeklinkers het instrument vertegenwoordigen en de klinkers de ziel die er op speelt:
“Wanneer we de klank van de klinkers uitspreken, drukken we wat in onze ziel leeft in het lichaam; en het lichaam, door er het medeklinker-element aan toe te voegen, verschaft onze ziel slechts het muziekinstrument om te gebruiken. Je zult beslist het gevoel hebben dat er in elke klinker iets van de ziel zit, onmiddellijk en levend. De klinker kan op zichzelf worden genomen. De medeklinker daarentegen verlangt voortdurend naar de klinker en helt ernaartoe. Het plastische instrument van het lichaam is in feite een dood ding totdat de aard van de klinker – de ziel – zijn snaren aanslaat.” ⁴

Het voorbeeld bij uitstek van deze symbolische relatie tussen klinker en medeklinker – ziel en persoonlijkheid – ligt in het Heilige Woord:
AUM is het Woord der Heerlijkheid; het duidt aan dat het woord vlees geworden is en dat het tweede aspect van de Godheid zich op het stoffelijk gebied heeft geopenbaard. ⁵

De geschriften van Alice Bailey beschouwen A.U.M. als de uitdrukking van iets waarvan de geavanceerde mensheid bevrijding zoekt, en voor hen wordt het Heilige Woord beter voorgesteld als O.M. Dit kan worden weergegeven als het linker symbool hieronder, de letter M staat voor materie waarin de ziel, voorgesteld door de omringende O, verstrikt is. Voor de aspiranten en discipelen van de wereld geeft de kleinere m, niet als een hoofdletter, de veranderende dynamiek aan dat de materie ondergeschikt wordt aan de wil van de ziel. ⁶

 

Wanneer het Heilige Woord op deze manier wordt begrepen, helpt het, naar men zegt, om “het tweede, of Christusaspect van goddelijkheid, schitterend te laten schijnen”:
“… Door gebruik ervan wordt de “vonk” een stralend licht, het licht wordt een vlam en de vlam ten slotte een zon. … Het Woord moet voortgebracht worden door de ziel … op zijn eigen gebied en de trilling zal vervolgens de verschillende lichamen of voertuigen waarin de ziel is gehuisvest, beïnvloeden. … [de aspirant] … in meditatie … hoort de klank (soms de ‘kleine stille Stem’ of de ‘Stem der Stilte’ genoemd), … en in diepe reflectie…neemt hij de resultaten van … (zijn)…  zielsactiviteit in zich op.” ⁷

Net zoals het gehoor het eerste zintuig is dat zich in de incarnerende ziel ontwikkelt (baby's hebben het vermogen om te horen lang voordat ze worden geboren), zo kan het aanslaan van de snaren van de ziel, gesymboliseerd door het Heilige Woord, worden opgemerkt door intens te luisteren tijdens de contemplatieve fase van de meditatie en door het geheel van iemands wezen in een staat van resonantie brengen met het geluid dat het uitzendt en de betekenis die het overbrengt. Het menselijk organisme wordt dan getransformeerd tot een muziekinstrument dat voortdurend, ritmisch, de muziek van de ziel en haar koninkrijk uitzendt in de sfeer van het menselijk streven. De vurige muziek van de ziel is een organiserende kracht die harmonische lijnen van verwantschap smeedt, waar ze ook maar wordt gespeeld, en door ieder van ons, op onze eigen kleine manier, instrumenten van de Ene Ziel te worden, bevorderen we langzaam maar zeker de transfiguratie van de mensheid in een organisme van vurig geluid in het vitale lichaam van de Logos.

Voor spirituele organisaties over de hele wereld is deze transformatie belangrijker dan ooit nu we op weg zijn naar de hogere tussenperiode van 2025, waarin de ene fase van inspanning van de Geestelijke Hiërarchie van onze planeet eindigt en een andere begint. De afsluitende cyclus, technisch aangeduid als “Het Stadium van de Voorloper”, was gericht op het vestigen van een pad van resonerende wisselwerking tussen het zielenrijk en het mensenrijk om zich voor te bereiden op het eerste stadium van het naar buiten treden van de Hiërarchie op Aarde. Hoewel het ongetwijfeld vele jaren zal duren voordat elke nieuwe dynamiek zich heeft gevestigd, kan een nieuwe impuls in een relatief vroeg stadium waarneembaar zijn als we onszelf kunnen vormen tot een collectief instrument van occult gehoor. Gevoeligheid voor de akoestische ritmes van deze volgende fase van activiteit van de Geestelijke Hiërarchie en onze deelname daaraan door de expressie van geestelijk vuur en geluid is zeker een doel dat onze meest vurige inspanningen waard is. Mogen we, nu we de drie Geestelijke Feesten van 2025 naderen, allemaal onze rol vervullen in het orkestreren van de grootse symfonie van het Goddelijk Plan op Aarde – door onszelf te transformeren in één groot koor van
zingende vuren.

In kameraadschap van het Ene Werk
Lucis Trust

1. A.A. Bailey, Het naar buiten treden van de Geestelijke Hiërarchie, p.152.
2. The Soundscape: Our Sonic Environment and the Tuning of the World, pp.109, 389–90 and 393–394, Kindle Edition.
3. A.A. Bailey, Discipelschap in het Nieuwe Tijdperk, Vol II, p.553.
4. Rudolf Steiner, Speech and Song, The Rudolf Steiner Archive
5. A.A. Bailey, Het Licht van de Ziel, p.7.
6. A.A. Bailey, De Stralen en de Inwijdingen, pp.53–55.
7. Ibid, p.56, 58 and 60.

Bekijk PDF versie

The Great Invocation - March 2025

*Many religions believe in a World Teacher, a “Coming One”, knowing him under such names as the Lord Maitreya, the Imam Mahdi, the Kalki Avatar and the Bodhisattva. These terms are sometimes used in versions of the Great Invocation for people of specific faiths.

Triangles is a world service activity in which people link in thought in groups of three to create a planetary network of Triangles of light and goodwill. Using a world prayer, the Great Invocation, they invoke light and love as a service to humanity. Further information is available on request from Triangles.

The Triangles Bulletin is for people of goodwill and is published four times a year in Dutch, English, French, German, Greek, Italian, Polish, Portuguese, Russian and Spanish. Triangles is an activity of the Lucis Trust, a non-profit educational charity which exists to promote right human relations.

For further information and literature write to:

DRIE GEESTELIJKE FEESTEN

De symbolische passage van de zon door de tekens van de dierenriem brengt de subtiele energieën die ze vertegenwoordigen in beeld, en dit markeert de voortgang van het spirituele jaar. De hogere tussenperiode van deze jaarlijkse cyclus begint in Ram met de lente-equinox op het noordelijk halfrond en gaat verder door Stier en tot aan de zonnewende aan het einde van Tweelingen. De drie Festivals van Pasen, Wesak en Goede Wil vieren de nieuwe goddelijke energieën die de toon zetten voor de komende initiatieven tot dienstverlening.

Het Festival van Pasen brengt het herstel van de levenskracht uit de geest van God en stimuleert creatieve mentale activiteit; het Wesak-festival volgt met verlichting die uit het hart van God komt in verband met goddelijk begrip en liefde-wijsheid; en, vanuit de wil van God, vitaliseert het Festival van Goede Wil constructieve krachten, synthetiserende energieën, die helpen de theoretische eenheid om te zetten in een praktische, spirituele eenheid - de goddelijkheid binnen de mensheid. Deze festivals richten zich op het ontvangen van goddelijke trilling en bieden de mogelijkheid om bewust deel te nemen aan de hernieuwde spirituele invloeden, waardoor hun volledigere uitdrukking in het persoonlijke en groepsleven wordt vergemakkelijkt.

Meer informatie over de Drie Geestelijke Festivals, hun betekenis en invloeden is beschikbaar via de onderstaande links.

Voor informatie in gedrukte vorm kunt u gebruik maken van de contactgegevens onderaan deze pagina.

www.lucistrust.org/3sf/how_can_we_help   www.lucistrust.org/3sf       www.lucistrust.org/3sf/resources

Wesakfeest (Stier)    . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .      12 mei 2025

Het Feest van Goede Wil, Het Feest van de Christus en

         Wereldaanroepdag (Tweelingen)   . .. . . . . . . . . . ........ . . .     11 juni 2025

Zie https://www.lucistrust.org/events voor de actuele dagen van de feestbijeenkomsten

in Genève, London & New York 

Driehoeken is een activiteit van werelddienst, waarin mensen zich met elkaar in gedachten verbinden in groepjes van drie, om zo een planetair netwerk van driehoeken van licht en goede wil te scheppen. Met behulp van een wereldgebed: de Grote Aanroep, roepen zij licht en liefde aan als een dienst aan de mensheid. Aanvullende informatie is op verzoek verkrijgbaar bij Driehoeken.

Het Driehoekenbulletin is voor mensen van goede wil en wordt viermaal per jaar uitgegeven in het Engels, Frans, Duits, Grieks, Italiaans, Pools, Portugees, Russisch, Spaans en Nederlands. Driehoeken is een activiteit van de Lucis Trust, een niet winstgevende opvoedkundige instelling die bestaat om juiste verhoudingen te bevorderen.

Schrijf voor verdere informatie en documentatie naar Triangles:

Suite 54                                              Rue du Stand 40                                866 United Nations Plaza

3 Whitehall Court                              Genève                                               Suite 482

London SW1A 2EF                           CH-1204                                            New York NY 10017                      

UK                                                     SWITZERLAND                              USA

www.lucistrust.org/triangles

DE WERELD VAN BETEKENIS

Betekenis kan vanuit verschillende invalshoeken worden onderzocht. De algemene definitie ervan – als het iets dat een woord of zin wil overbrengen – bevestigt de rol als de subjectieve of innerlijke tegenhanger van de objectieve woordvorm. Het is de metafysische substantie van elk object of elke vorm. Het vermogen om deze substantie uit te drukken door middel van woorden of de spraak (d.w.z. vorm), creëert een echte brug tussen de innerlijke waarneming en de uiterlijke expressie.

Esoterisch zou je kunnen zeggen dat betekenis het noumenon (innerlijke gedachte) is dat volledig tastbaar wordt gemaakt door middel van spraak. Als zodanig vervult het dezelfde rol als de Ziel in de mens, want de Ziel of het geestelijke zelf is eveneens noumenon – een product van het goddelijke denken – vlees geworden door cyclische incarnatie. In een bredere zin is de wereld van de Ziel één en dezelfde met de wereld van betekenis; terwijl de Ziel een verbindende instantie is, is betekenis de substantie waarin de goddelijke middelaar leeft, beweegt en werkt.

De zoektocht naar de wereld van betekenis (die de wereld van de ziel is) is een zoektocht naar de verborgen kennis die betrekking heeft op de essentie van de dingen, waarvan de sleutel (zoals het occultisme leert) ligt in de kennis van het zelf. Maar om Atmâ Vidya of ware Zelfkennis te bereiken, moet men de individualiteit geheel overstijgen en zich vereenzelvigen met het grote beginsel van de Ziel, dat in alle dingen aangeboren is, en dat ook één is met het Universele Denkvermogen. De Ziel brengt dus de macrokosmos in verband met de microkosmos, het individu met de groep en de groep met het geheel. De wereld van de betekenis onthult zo de veelzijdigheid van een onderling verbonden geheel.

Tegenwoordig is de wereld van betekenis zo snel in opkomst dat het een diepe en diepgaande wanklank teweegbrengt in de collectieve psyche. Zonder het bewustzijn van de Ziel als bemiddelende factor, ontmoet het vuur, dat het licht van betekenis voedt, de wateren der verschijnselen en wordt er een mist of sluier geproduceerd die vervorming en morele verwarring creëert. Driehoeken spelen een belangrijke rol bij het verdrijven van deze mist door de mentale atmosfeer te verhelderen waardoor we allemaal denken en de wereld zien. Het vermogen van de leden van Driehoeken om dagelijks in het licht van de Ziel te staan, ondersteunt een eenlijnigheid binnen de collectieve menselijke psyche. Op de juiste manier op één lijn gebracht, vinden het vuur en het licht van de hogere wereld een geschikte ontvanger, en in plaats van vervorming en misleiding, brengt de neerslag van betekenis helderheid, morele afstemming en geestelijke tevredenheid voort. Op de oppervlakten van de aarde komt de Hemel tevoorschijn uit de strijd en het conflict.

Zelfs op onze planeet met conflicten is er bewijs in overvloed over deze wereld van betekenis die op zeer concrete manieren naar voren komt: in wetenschap, religie, literatuur, kunst, muziek, zelfs politiek, zaken en industrie. Toch is de meest opvallende verschijning misschien wel in de heel gewone wereld van het alledaagse. Dit omvat familie- en gemeenschapsverhoudingen, maar het omvat ook de ideeën waarmee de nu opgeleide en volwassen volkeren van elk land dagelijks omgaan. Vandaag de dag ontdekken velen de eeuwige waarheid: “Hetgeen onthult moet worden ligt rondom ons en in ons.”¹ – een geestelijk firmament in de wereld, niet los ervan.

¹Esoterische Psychologie II, blz. 246 A. A. Bailey

Driehoeken Webinar: Uitzending elke tweede maandag van de maand

www.lucistrust.org/triangles/webinar

HET LICHT BINNEN LATEN

Veel leden van Driehoeken zullen bekend zijn met het patroon van de jaarlijkse geestelijke cyclus. Elke maand, bij volle maan, zijn goddelijke energieën beschikbaar voor planetaire en menselijke transformatie. Tijdens deze periodes is er een onbelemmerde eenlijnigheid tussen de zon en onze planeet. En in het bijzonder ten tijde van de volle manen van het Festival van Pasen (Ram), het Festival van Wesak (Stier) en het Festival van Goede Wil (Tweelingen), bestaat er een bijzondere gelegenheid om samen te werken. Gezamenlijk vormen deze drie spirituele Feesten een “verenigde geestelijke benadering van de mensheid” om op een dieper niveau te werken, zodat het licht kan schijnen op een donkere plaats.

De instroom van licht in het mensenrijk openbaart niet alleen het goede, het schone en het ware, maar legt ook de tekortkomingen in de menselijke samenleving bloot. Het lijkt erop dat alle conventionele pijlers van de wereldorde zich in een gevaarlijke toestand bevinden, of het nu gaat om religie, economie en financiën, recht en orde, wetenschap of bestuur. De oude structuren zijn niet meer toereikend om de hogere visie te weerspiegelen, en de nieuwe binnenkomende energieën hebben nieuwe vormen nodig waardoor ze kunnen werken om een betere wereld te creëren voor alle mensen en voor de aarde zelf. Het lijdt geen twijfel dat visionaire en intuïtieve denkvermogens het archetypische patroon, waaruit de nieuwe wereldorde kan ontstaan, duidelijk moeten formuleren en de mensheid voor ogen moeten houden. En de tijd daarvoor is nu.

In het licht van ongekende wereldwijde uitdagingen, is standvastig staan in de uitstraling van het groepswerk een van de noodzakelijke diensten die we kunnen bieden om zo het heldere licht van het Driehoekennetwerk geestelijke waarden en menselijke keuzes uit te laten stralen. Het netwerk, gedurende vele decennia gecreëerd en belevendigd door onbaatzuchtig menselijk denken, fungeert als een planetair samenwerkingsverband. En het is door dit portaal van verlichte goede wil dat de hogere indrukken die geestelijke ideeën belichamen, het denken kunnen inspireren dat nodig is om het heiligdom van het menselijk leven opnieuw op te bouwen. De schittering van dit doordringende licht verstoort eeuwenoude tradities, en niets kan deze vooruitgang uiteindelijk stoppen.

*          *          *

“Men zal lang geduld moeten hebben. Er zullen fouten worden gemaakt. Er zullen perioden zijn van besluiteloosheid, van ondoeltreffend handelen en van negatieve en diepe ontmoediging. De werkers zullen aan wanhoop ten prooi zijn, en bij tijden zal het hun toeschijnen dat de taak te veel van hen vergt, ook te moeilijk is en de tegenwerkende krachten te sterk. Maar achter alle wederopbouw, waar de mensheid zich tegenover geplaatst ziet, staat de kracht van de onvermijdelijke opstanding, de voortdurende stroom van verlicht denken naar en richting gevend aan het bewustzijn van de massa, plus een groeiend besef, dat de mensheid niet alleen is, dat de geestelijke waarden de enig werkelijke waarden zijn, en dat de Hiërarchie pal staat, onbeweeglijk in haar geestelijke kracht, steeds streeft naar het redden van de wereld, en altijd handelend onder leiding van die grote goddelijke maar toch menselijke Leider, de Christus.”

Het naar buiten treden van de Geestelijke Hiërarchie, blz. 487 – A. A. Bailey

MEER LICHT

Ons menselijk leven wordt gekenmerkt door een overweldigend verlangen naar licht en tegelijkertijd door een geleidelijke groei van de kwaliteit en intensiteit van het licht dat ons wezen bezielt. In de dichte fysieke wereld zien we dit instinctieve reiken naar het licht prachtig gesymboliseerd in het plantenrijk. Zaden ontkiemen in de pure duisternis van de aarde en reageren op de zwaartekracht door hun wortels naar beneden te sturen in de grond; tegelijkertijd dwingen ze hun jonge scheuten omhoog door de weerstand biedende aarde naar buiten, de open lucht in, waar het zonlicht de essentiële energie levert voor de groei van de plant. De vergelijking komt in me op met de zwaartekracht, een strakke boogpees voorstellende die de opwaartse pijl van de plant loslaat richting de bron.

In de wereld van emoties kunnen we het licht van dit natuurrijk verduisterd zien worden door de donkere kleuren van basaal verlangen en zelfzuchtigheid. Maar naarmate onze verlangens worden verlost, wordt het licht van deze dimensie zuiver en stralend en weerspiegelt het steeds meer de pracht van de verlichte buddhische natuur van liefde-wijsheid. In de wereld van het intellect is licht nauw verbonden met kennis. Wanneer we een nieuw concept begrijpen of iets beginnen te begrijpen, zeggen we: ‘Oh, ik zie het!’ Dit is niet alleen een alledaagse stijlfiguur; het is een verklaring van een feitelijke ervaring en een wegwijzer naar de waarheid dat alles licht is.

De wereld van de Ziel is er een waarin het licht oppermachtig heerst. In de Bhagavad Gita, wanneer Arjuna Krishna, de belichaming van de ziel, vraagt om zichzelf te openbaren zoals hij werkelijk is, roept de komende openbaring deze wonderbaarlijke woorden op: “Ach, helderder dan duizend zonnen!” Dezelfde reactie kwam van Oppenheimer bij het zien van de eerste atoomexplosie in 1945, toen de vrijgekomen ziel van het atoom tijdelijk al het andere licht overschaduwde en de mensheid de macht van dood of verlossing over de fysieke wereld gaf. Het is nauwelijks nodig om op te merken dat dit een crisis is die de mensheid nog niet definitief en onweerlegbaar heeft opgelost aan de zijde van de Hiërarchie van Licht, wier werk zo gericht is op de wil-ten-goede. De uitdrukking ervan op het fysieke gebied, een dynamische en praktische goede wil, zal op een dag in gelijke mate zorgen voor alle mensen overal ter wereld.

In ons dagelijkse driehoekenwerk visualiseren we het wereldwijde netwerk dat steeds levendiger wordt door het licht van de Ziel, dat ten grondslag ligt aan en ondersteuning biedt aan alle uiterlijke dienstverlening van de mensheid die worstelt met enorme kansen om die vastberaden en zekere stappen te zetten naar een toekomst van verlichte en juiste menselijke verhoudingen.

maart 2025

World Invocation Day 2025o

Registration: 2025 Arcane School Conference (London)

Fill in the form below to register for the 2025 Arcane School Conference in London which takes place June 7-8.
For more information visit the conference page.

{embed="forms/registration_as_london" form_title="Registration to Attend 2025 Arcane School Conference in London"}

Registration: 2025 Arcane School Conference (Geneva)

Fill in the form below to register for the 2025 Arcane School Conference in Geneva which takes place May 31-June 1.
For more information visit the conference page.

{embed="forms/registration_as_geneva" form_title="Registration to Attend 2025 Arcane School Conference in Geneva"}

Registration: 2025 Arcane School Conference (New York)

Fill in the form below to register for the 2025 Arcane School Conference in New York which takes place May 10-11.
For more information visit the conference page.

{embed="forms/registration_as_newyork" form_title="Registration to Attend 2025 Arcane School Conference in New York"}

The Seven Ray Causes of Inharmony and Disease

The Seven Ray Causes of Inharmony and Disease
In Theosophy, the seven rays denote seven basic qualities of energy. Theosophical writers have applied this notion to many areas of human life. The present book is concerned with the application of the seven rays to psychology and healing.

Alice Bailey, author of many books, founded a spiritual movement growing out of the theosophical tradition. Her book Esoteric Healing concerns “the laws of healing, those laws which guide the initiates and must gradually supersede the more physical methods of the present art of healing.”1 In its chapter on karmic liabilities, Bailey’s book presents seven symbolic stanzas that portray “The Seven Ray Causes of Inharmony and Disease,” but with little explanation.2 Bailey says that these seven stanzas are “from one of the most ancient volumes in the world” and are “abstruse and difficult,” but that their comprehension leads to “the isolation of the seven psychological causes of disease, inherent in the substance of all forms in this world cycle.”3 The purpose of the present book is to elucidate the practical significance of these seven stanzas.

Free Download: https://www.icloud.com/iclouddrive/0dfLymyGyidOWKCpmo3VzA_vQ#SRCID_Book

Alice Bailey’s Formulas for Initiation

Alice Bailey’s Formulas for Initiation
Alice Bailey (1880 – 1949), author of many books, founded a spiritual movement growing out of the theosophical tradition. Her book Discipleship in the New Age presents “six ancient formulas or symbolic forms which are to be found in the archives for disciples,” and says that “they concern the six fundamental prerequisites for initiation.”1 Bailey does not explain the meaning of these formulas but instead acknowledges their “mysterious presentations”2 and “their extreme difficulty of interpretation.”3 The purpose of the present book is to elucidate these six symbolic formulas.

Free Download: https://www.icloud.com/iclouddrive/09da6sI1GcmTPDkZ31DZ28pjA#ABFFI_Book

Arcane School Conferentie 2025

Sleutelwoord: Laat de Groep de Hoedanigheid van de Verborgen Visie Uitdrukken.   NEW YORK: 10-11 mei REGISTER * Online Saturday, May 10 * Online Sunday, May 11 * Attend in person, both days PROGRAMMA volgt spoedig     GENEVE: 31 mei - 1 juni REGISTER * Online Zaterdag, 31 mei * Online Zondag, 1 juni * Persoonlijke deelname, beide dagen Zie het PROGRAMMA Zie tijdsschema     LONDON: 7-8 juni REGISTER * Online Saturday, June 7 * Online Sunday, June 8 * Attend in person, both days PROGRAMMA volgt spoedig   OVER DE JAARLIJKSE ARCANE SCHOOL CONFERENTIE De Arcane School  biedt training voor Nieuwe TIjds discipelschap via een goed gevestigd programma voor afstandsonderwijs. Studenten van over de hele wereld verdiepen hun afstemming op de principes van de Tijdloze Wijsheid door esoterische meditatie, studie en dienstbaarheid als een manier van leven. De jaarlijkse Arcane School Conferentie wordt gehouden in New York, Genève en Londen tijdens de hogere tussenperiode van het jaar, de drie geestelijke festivals. Bijeenkomsten in New York zijn op een weekend dicht bij het Wesak Festival ten tijde van de Stier volle maan. Bijeenkomsten in Genève en Londen vinden plaats op twee opeenvolgende weekenden dicht bij het Festival van Eernwording, het Christusfestival, ten tijde van de Tweelingen volle maan. De drie conferenties omvatten een ochtendsessie alleen voor Arcane School-studenten. Middagsessies op zaterdag en zondag zijn open voor iedereen. De conferenties zijn ontworpen om een ​​groepsgedachteveld op te bouwen, waarbij de energieën van het Plan in het denken en de harten van de mensheid worden uitgestraald. Er wordt gebruikgemaakt van een meditatieschema, Licht laten binnenstromen. Elke conferentie omvat lezingen door Arcane School-studenten en leden van de hoofdkwartiergroep, en heeft een sessie voor discussie in kleine groepen.

Drie geestelijke feesten 2026

Bijeenkomsten & uitzendingen in London, New York en Genève

Persoonlijke bijeenkomsten en online ZOOM uitzendingen

PAASFEEST / RAM De volle maan in Ram vindt plaats op Woe 1 april, 2026 - 10:13:22 PM EDT (New York) Don 2april, 2026 - 03:13:22 AM BST (London) Don 2 april, 2026 - 04:13:22 CEST (Genève) Lucis Trust Bijeenkomsten: New York woensdag, 1 April, 6.00 pm EDT  Lucis Trust, 866 United Nations Plaza, Suite 482, New York, NY 10017 Bijeenkomst details; Uitzending details London woensdag, 1 April, 06.30 pm BST Lucis Trust Library, Suite 54, 3 Whitehall Court, London SW1A 2EF Bijeenkomst details  Uitzending details Genève woensdag, 1 April, 18.30 CEST LUCIS TRUST - Rue du Stand 40 (1er), 1204 Genève Bijeenkomst details; Uitzending details WESAK FEEST / STIER De volle maan in Stier vindt plaats op Vrij 1 mei, 2026 - 01:23:52 PM EDT (New York) Vrij 1 mei, 2026 - 06:23:52 PM BST (London) Vrij 1 mei, 2026 - 19:23:52 CEST (Genève) Lucis Trust Bijeenkomsten: New York: vrijdag, 1 mei, 1.00 pm EDT Venue: Theosophical Society, 242 E 53rd St. New York, NY 10022 Bijeenkomst details; Uitzending details London: vrijdag, 1 mei, 6.00 pm BST Silent Link up: 5:45 pm BST Venue: Lucis Trust Library, Suite 54, 3 Whitehall Court, London SW1A 2EF Bijeenkomst details;  Uitzending details Genève: vrijdag, 1 mei, 18.30 CEST LUCIS TRUST - Rue du Stand 40 (1er), 1204 Genève Bijeenkomst details; Uitzending details CHRISTUS FEEST / TWEELINGEN WERELD AANROEPDAG De volle maan in Tweelingen vindt plaats op Zon 31 mei, 2026 - 04:46:17 AM EDT (New York) Zon 31 mei, 2026 - 09:46:17 AM BST (London) Zon 31 mei, 2026 - 10:46:17 CEST (Genève) Lucis Trust Bijeenkomsten: New York zaterdag, 30 mei, 3:00 pm. EDT Lucis Trust, 866 United Nations Plaza, Suite 482, New York, NY 10017 Bijeenkomst details; Uitzending details London zaterdag, 30 mei, 4:30 pm. BST Lucis Trust Library, Suite 54, 3 Whitehall Court, London SW1A 2EF Bijeenkomst details;  Uitzending details Genève zaterdag, 30 mei, 18.30. CEST LUCIS TRUST - Rue du Stand 40 (1er), 1204 Genève Bijeenkomst details; Uitzending details

DRIE GEESTELIJKE FEESTEN Paasfeest Wesak feest Christus feest Wereld Aanroepdag Videos Wesak 2026 Nieuwe Wereld Aanroepdag 2025 (in bewerking) Wereld Aanroepdag 2026 (6 minutes) Festival van de Mensheid Video (9 minutes) Wesak toespraken 2025 (New York, London, Genève) Uitzendingen Live uitzendingen van de bijeenkomsten Arcane School Conferentie New York - Genève - London   Meditatie Het Licht binnen laten – schets Kaartjes & Literatuur Gratis verkrijgbaar voor distributie Meditatie tijdens de Volle Maan Introductie 2026 Maan tabellen en bijeenkomsten

2025 Full Moon Talks - New York

Wereld Economisch Forum Jaarlijkse Bijeenkomst, 20-24 January, 2025 in Davos-Klosters, Zwitserland

Cyclus van Conferenties "Als Internationale Organisatie voor Publiek-Private Samenwerking brengt het Wereld Economisch Forum 's werelds meest vooraanstaande CEO's, staatshoofden, ministers en beleidsmakers, experts en academici, internationale organisaties, jongeren, technologische innovators en vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld samen in een onpartijdige ruimte met als doel positieve verandering teweeg te brengen." Download de visualisatie voor deze Conferentie   Beste medewerk(st)er, De Cyclus van Conferenties richt met ingang van vandaag haar focus op de Wereld Economisch Forum jaarlijkse bijeenkomst in Davos, Zwitserland. Het thema ‘Samenwerking voor het intelligentie tijdperk’ vestigt de aandacht op de rol die intelligente (en wijze) samenwerking of coöperatie steeds meer moet spelen in het werk om een ​​nieuwe economie van juiste relaties en samen delen tot stand te brengen. Ons werk in het Cyclus-project is om energieën van goddelijke wil aan te roepen, en deze te visualiseren verankerd te raken in het menselijk bewustzijn als levende zaden van de wil-ten-goede, waardoor de spirituele atmosfeer van het evenement wordt gevitaliseerd. Waasrom een focus op de Davos conferentie?   Velen beschouwen het Wereld Economisch Forum en de jaarlijkse bijeenkomsten in Davos op zijn best als een praatclub waar leiders van machtige bedrijven en gevestigde economische belangen deals sluiten die, hoewel ze misschien goed klinken, hun bevoorrechte positie versterken en weinig doen om de hulpbronnen van de wereld beter te delen. Dit is een onmiskenbaar gevolg van de bijeenkomsten. Maar een diepere blik onthult dat er deelnemers zijn uit verschillende delen van de samenleving, waaronder bedrijfsleiders, die worden gedreven door een wil om het welzijn van iedereen te verbeteren. Met zoveel wereldleiders en invloedrijke denkers samen op één plek, vinden principes van juiste relaties wel degelijk uitdrukking in het denken, de planning en de levensmissie van deze meer verlichte deelnemers, met name met betrekking tot het juiste gebruik van de nieuwe technologieën die de wereld opnieuw vormgeven. Het Cyclus-initiatief is ontworpen om zaden van levende wilsenergie te planten in het hart van deze gedachtevormen, en bevestigt de rol die ze spelen in wat WEF-oprichter Klaus Schwab heeft omschreven als "een maatschappelijke revolutie die de macht heeft om de mensheid te verheffen - of zelfs om deze te breken."   Gedurende de periode direct na de Tweede Wereldoorlog merkte de Tibetaan op dat het “essentieel was dat alle aspiranten en discipelen het gewicht van hun spirituele ontwikkeling en het licht van hun zielen aan de kant van de Krachten werpen die proberen te plannen voor het welzijn van de mensheid, en die het welzijn van het geheel als veel belangrijker beschouwen dan welke nationale situatie of vraag dan ook.” Het naarbuiten treden van de geestelijke Hiërarchie, p. 450. Tijdens dit Cyclus-focus op de Davos-conferentie zijn het deze Krachten waar we onze aandacht op zullen richten Lees meer over de Cyclus Visualizatie en het WEF   Samenwerking voor een intelligent tijdperk Tijdens de bijeenkomst in Davos 2025 wordt het hoofdthema Samenwerking voor een intelligent tijdperk onderzocht aan de hand van vijf onderling verbonden thematische prioriteiten: ·       Vertrouwen heropbouwen ·       Groei opnieuw vormgeven ·       Investeren in mensen ·       De planeet beschermen ·       Industrieën in het intelligentie tijdperk Elk van de subthema's zal worden onderzocht door leiders en vertegenwoordigers van gevestigde bedrijven en opkomende ondernemers, overheden (nationaal en lokaal naast internationale instellingen), het maatschappelijk middenveld, experts uit de academische wereld, 'jonge changemakers' en vakbonden Ons werk met de 2025 Davos jaarlijkse bijeenkomst begint vandaag en eindigt 24 january. Visualisatie Meer informatie over het Forum kan via de onderstaande links gevonden worden. Gerelateerde Sites en Artikelen:     WEF Annual Meeting 2025 WEF Global Cooperation Barometer 2025 How to Follow the Conference online Oxfam 2024 Davos Report: Inequality Inc. – Executive Summary    Van Wereld Goede WIl Werld Goed Wil Nieuwsbrief 2022#3: John Fullerton on Regeneratieve Economie   Volg Wereld Goede Wil op sociale media: